Die Vader stuur sy Seun

Gebore tydens 'n volkstelling oor die hele ryk, in 'n dorp wat nie hulle s'n is nie, en in 'n voerbak neergelê, met herders wat dit eerste hoor. Later hou Simeon hom vas en waarsku Maria dat 'n swaard ook deur haar siel sal gaan, en op twaalf bly hy agter en noem die tempel sy Vader se huis.

Hoofstuk 2.

In daardie dae het keiser Augustus ’n bevel uitgevaardig dat die hele bewoonde wêreld ingeskryf moes word. ^a Hierdie was die eerste inskrywing, toe Cirenius goewerneur van Sirië was. Almal het gegaan om ingeskryf te word, elkeen na sy eie dorp toe. Josef het ook opgegaan van Galilea, uit die dorp Nasaret, na Judea, na die stad van Dawid wat Betlehem genoem word, omdat hy aan die huis en geslag van Dawid behoort het, om ingeskryf te word saam met Maria, sy verloofde, wat ’n kind verwag het.

Terwyl hulle daar was, het die tyd gekom dat sy haar kind moes baar. Sy het haar eersgebore seun gebaar, hom in doeke toegedraai en hom in ’n krip neergelê, omdat daar vir hulle geen plek in die herberg was nie.

In daardie selfde streek was daar herders wat in die oop veld gebly en in die nag oor hulle kudde wag gehou het. ’n Engel van ons Vader het voor hulle gestaan; die heerlikheid van ons Vader het rondom hulle geskyn, en ’n groot vrees het hulle oorval. Die engel het vir hulle gesê: “Moenie bang wees nie—ek bring vir julle die goeie nuus van groot blydskap vir almal: Vandag is daar vir julle in die stad van Dawid ’n Verlosser gebore—Christus die Here. Dit is vir julle die teken: julle sal ’n baba vind wat in doeke toegedraai is en in ’n krip lê.” Skielik was daar by die engel ’n menigte van die hemelse leërskare wat ons Vader geprys en gesê het:

“Eer aan ons Vader in die hoogste hemel, en op die aarde vrede onder die mense in wie hy ’n welbehae het!” ^b

Toe die engele hulle verlaat en na die hemel toe gegaan het, het die herders vir mekaar gesê: “Kom ons gaan reguit na Betlehem toe en kyk na hierdie ding wat gebeur het, wat ons Vader aan ons bekend gemaak het.” Hulle het haastig gegaan en vir Maria en Josef gevind, en die baba wat in die krip lê. Toe hulle hom sien, het hulle bekend gemaak wat aan hulle oor hierdie kind vertel is. Almal wat dit gehoor het, was verwonderd oor wat die herders vir hulle vertel het. Maar Maria het al hierdie dinge as ’n skat bewaar en daaroor in haar hart nagedink. Die herders het teruggegaan terwyl hulle ons Vader verheerlik en geprys het vir alles wat hulle gehoor en gesien het, net soos aan hulle gesê is.

Aan die Vader opgedra

Toe die agt dae vir sy besnydenis verby was, is hy Jesus genoem, die naam wat die engel gegee het voordat hy in die moederskoot ontvang is.

Toe die dae van hulle reiniging volgens die wet van Moses verby was, het hulle hom na Jerusalem toe gebring om hom aan ons Vader op te dra,

(soos daar in die wet van ons Vader geskryf staan: “Elke eersgebore manlike kind sal heilig vir ons Vader genoem word”), en om ’n offer te bring soos die wet van ons Vader sê: ’n paar tortelduiwe of twee jong duiwe.

In Jerusalem het daar ’n man gewoon met die naam Simeon, regverdig en vroom, wat op die vertroosting van Israel gewag het, en die Heilige Gees was op hom. Die Heilige Gees het aan hom geopenbaar dat hy nie sou sterwe voordat hy ons Vader se Christus gesien het nie. Deur die Gees gelei, het hy in die tempel ingegaan. Toe die ouers die kind Jesus inbring om vir hom te doen wat die wet vereis het, het Simeon hom in sy arms opgeneem en ons Vader geloof en gesê: “Soewereine Vader, nou laat u u dienaar in vrede gaan, volgens u woord. want my oë het u verlossing gesien, wat u berei het voor die oë van al die volke: ’n lig tot openbaring vir die heidennasies, en tot heerlikheid vir u volk Israel.”

Sy vader en moeder was verwonderd oor wat oor hom gesê is. En Simeon het hulle geseën en vir Maria, sy moeder, gesê: “Hierdie kind is bestem tot die val en opstanding van baie in Israel, en om ’n teken te wees wat teëgestaan word, en ’n swaard sal ook deur jou eie siel gaan—sodat die gedagtes uit baie harte openbaar kan word.”

Daar was ook Anna, ’n profetes, die dogter van Fanuel uit die stam van Aser, baie oud, wat sewe jaar saam met haar man gelewe het ná haar maagdom, en ’n weduwee tot op vier-en-tagtig, wat nooit die tempel verlaat het nie, en met vas en gebed nag en dag aanbid het. Sy het op daardie selfde uur nader gekom en ons Vader gedank en oor die kind gepraat met almal wat op die verlossing van Jerusalem gewag het.

Toe hulle alles voltooi het wat die wet van ons Vader vereis, het hulle na Galilea toe teruggegaan, na hulle eie dorp Nasaret. Die kind het gegroei en sterk geword, vervul met wysheid, en die guns van ons Vader was op hom.

Die seun Jesus in sy Vader se huis

Sy ouers het elke jaar met die paasfees na Jerusalem toe gegaan. Toe hy twaalf jaar oud was, het hulle volgens die gebruik van die fees opgegaan. Toe die fees verby was en hulle terug huis toe gegaan het, het die seun Jesus in Jerusalem agtergebly, sonder dat sy ouers dit geweet het. Omdat hulle gedink het hy is by die geselskap, het hulle ’n dagreis ver gegaan en hom toe onder die familie en kennisse gesoek. Toe hulle hom nie kry nie, het hulle na Jerusalem toe teruggegaan en na hom gesoek. Ná drie dae het hulle hom in die tempel gevind waar hy tussen die leraars gesit en na hulle geluister en hulle vrae gevra het. Almal wat hom gehoor het, was verbaas oor sy insig en sy antwoorde. Toe sy ouers hom sien, was hulle verstom. Sy moeder het vir hom gesê: “Kind, waarom het jy dit aan ons gedoen? Kyk, jou vader en ek het met angs na jou gesoek.”

Hy het vir hulle gesê: “Waarom het julle na my gesoek? Het julle nie geweet dat ek in my Vader se huis moet wees nie?” ^c

Maar hulle het nie die woord verstaan wat hy vir hulle gesê het nie. Toe het hy saam met hulle afgegaan en in Nasaret gekom, en hy het aan hulle gehoorsaam gebly. Sy moeder het al hierdie dinge in haar hart bewaar. Jesus het toegeneem in wysheid en in grootte en in guns by ons Vader en by die mense.