Rama Ngutus Putra-Na
Lahir dina mangsa sénsus sakuliah kakaisaran di kota anu lain kotana, sarta disimpen dina palungan, jeung para pangangon anu mimiti ngadéngé. Saterusna Simeon nangkeup Anjeunna sarta ngingetan Maryam yén pedang bakal nembus haténa ogé, sarta dina umur dua belas taun Anjeunna tetep cicing, nyebut Bait Allah téh bumi Rama-Na.
2 1Dina mangsa harita, Kaisar Agustus ngaluarkeun hiji parentah supaya sakumna pangeusi jagat didaptarkeun. a a v1 Nu dimaksud ‘sakumna pangeusi jagat’ teh wewengkon Karajaan Rum, lain sakuliah bumi. 2Ieu teh pandaptaran anu kahiji, nalika Kirenius jadi gubernur di Siria. 3Sarerea tuluy indit rek didaptar, masing-masing ka kotana sorangan. 4Yusup oge indit ti Galilea, ti kota Nasaret, ka Yudea, ka kota Daud anu disebut Betlehem, sabab anjeunna turunan ti kulawarga jeung wangsa Daud, 5rek didaptar jeung Mariam tunanganana, anu keur kakandungan.
6Sabot aranjeunna di dinya, cunduk waktuna Mariam ngalahirkeun. 7Anjeunna ngalahirkeun Putra cikalna, tuluy dibungkus ku lampin sarta disimpen dina palungan, sabab di panginepan geus teu aya tempat pikeun aranjeunna.
8Di wewengkon eta aya sawatara pangangon anu keur caricing di tegalan, ngajaraga ingon-ingonna dina peuting. 9Jleg aya hiji malaikat Rama urang ngadeg di hareupeun maranehna; kamulyaan Rama urang cahayana moncorong ngurilingan maranehna, nepi ka maranehna kacida sarieuneunana. 10Saur eta malaikat ka maranehna, “Ulah sarieun! Kami mawa warta hade anu pikabungaheun pikeun sarerea: 11Poe ieu di kota Daud, geus lahir Jurusalamet pikeun maraneh, nya eta Kristus Gusti. 12Ieu tandana pikeun maraneh: maraneh bakal manggih orok anu dibungkus ku lampin, ngedeng dina palungan.” 13Dumadakan, bareng jeung eta malaikat, breh aya balad sawarga anu kacida lobana, maruji ka Rama urang bari ngucapkeun,
14“Kamulyaan pikeun Rama urang di tempat anu pangluhurna, sarta di bumi karahayuan pikeun jalma-jalma anu kamanah ku Mantenna!” b b v14 Puji-pujian para malaikat teh nyebat Rama urang sacara langsung — kamulyaan Natal teh kagungan Mantenna, anu ngutus Putra-Na ka alam dunya.
15Sanggeus para malaikat ninggalkeun maranehna mulang ka sawarga, para pangangon tuluy silih omong, “Hayu urang terus ka Betlehem, urang tempo hal anu geus kajadian, anu geus dibejakeun ku Rama urang ka urang.” 16Maranehna tuluy gagancangan indit, seug manggihan Mariam jeung Yusup, katut eta orok anu keur ngedeng dina palungan. 17Sanggeus narenjo, maranehna nyaritakeun hal anu geus dibejakeun ka maranehna ngeunaan eta murangkalih. 18Sakur anu ngadenge jadi harookeun ku carita para pangangon tea. 19Ari Mariam mah nyimpen eta hal kabeh dina manah, dilenyepan jero-jero. 20Para pangangon tuluy mulang bari ngagungkeun jeung muji ka Rama urang, ku sabab sagala anu geus didarenge jeung katarenjo ku maranehna, cocog jeung anu geus dibejakeun ka maranehna.
Dihaturkeun ka Rama
21Sanggeus cukup dalapan poe, nya eta waktuna disunat, Anjeunna dingaranan Yesus, nya eta ngaran anu geus dipaparinkeun ku malaikat memeh Anjeunna dikandung.
22Sanggeus liwat waktu panyucian maranehna nurutkeun Toret Musa, Yesus dicandak ka Yerusalem rek dihaturkeun ka Rama urang,
23(sakumaha anu geus kaungel dina Toret Rama urang, “Unggal anak lalaki cikal kudu disebut suci pikeun Rama urang”), 24sarta pikeun ngahaturkeun kurban sakumaha dawuhan dina Toret Rama urang: sapasang tikukur atawa dua anak japati.
25Di Yerusalem aya hiji jelema ngaranna Simeon, jelema bener tur soleh, anu keur ngadago-dago panglipur pikeun Israil, sarta Roh Suci nyarengan anjeunna. 26Roh Suci geus nembongkeun ka anjeunna yen anjeunna moal maot samemeh nenjo Kristus Rama urang. 27Ku pituduh Roh, anjeunna asup ka Bait Allah. Sabot ibu ramana ngalebetkeun Yesus murangkalih rek nohonan pangersa Toret ka Anjeunna, 28Yesus tuluy dipangku ku Simeon, sarta anjeunna muji ka Rama urang bari ngucapkeun, 29“Nun Ama anu jumeneng Pangeran, ayeuna Ama ngawidian abdi Ama angkat kalawan tengtrem, sakumaha pangandika Ama. 30Wireh panon abdi parantos ningali kasalametan ti Ama, 31anu parantos disayagikeun ku Ama di payuneun sadaya bangsa: 32nya eta cahaya pikeun nyaangan bangsa-bangsa sejen, sarta pikeun kamulyaan umat Ama, Israil.”
33Ari ibu ramana kacida harareraneunana ku sagala anu diucapkeun ngeunaan Anjeunna. 34Simeon tuluy ngaberkahan aranjeunna, sarta nyarios ka Mariam, ibu Yesus, “Ieu murangkalih ditangtukeun pikeun ngaragragkeun jeung ngajungjungkeun loba jalma di Israil, sarta pikeun jadi hiji tanda anu bakal ditarentang, 35sarta hiji pedang bakal nojos kana jiwa anjeun oge — supaya eusi pikiran loba jalma jadi kanyahoan.”
36Aya deui hiji nabi awewe, ngaranna Hana, anak Fanuel ti kaom Aser. Manehna geus kacida sepuhna, geus hirup jeung salakina tujuh taun sanggeus nikah, 37sarta geus jadi randa nepi ka yuswa dalapan puluh opat taun. Manehna henteu kungsi ingkah ti Bait Allah, ibadah bari puasa jeung sembahyang beurang peuting. 38Dina waktu anu sarua, manehna nyampeurkeun tuluy muji sukur ka Rama urang, sarta nyaritakeun eta murangkalih ka sakabeh jalma anu keur ngadago-dago panebusan Yerusalem.
39Sanggeus nohonan sagala anu diparentahkeun ku Toret Rama urang, aranjeunna mulang ka Galilea, ka kotana sorangan, nya eta Nasaret. 40Eta murangkalih beuki ageung sarta beuki kiat, pinuh ku hikmah, sarta sih kurnia Rama urang aya dina salira-Na.
Yesus Murangkalih di Bumi Rama-Na
41Saban taun ibu ramana sok angkat ka Yerusalem dina Pesta Paska. 42Barang Yesus yuswa dua welas taun, aranjeunna angkat ka ditu nurutkeun adat pesta eta. 43Sanggeus pesta tamat sarta aranjeunna marulang, Yesus murangkalih kari di Yerusalem, tapi ibu ramana teu terangeun. 44Panyanana Anjeunna aya dina rombongan, nepi ka aranjeunna geus lumampah sapoe jalan, kakara neangan Anjeunna ka antara baraya jeung nu wawuh. 45Ku sabab teu kapanggih, aranjeunna mulang deui ka Yerusalem bari terus neangan Anjeunna. 46Sanggeus tilu poe, kakara kapanggih di Bait Allah, keur calik di antara para guru, ngabandungan sarta tatanya ka maranehna. 47Sakur anu ngadarenge kacida harareraneunana ku pangarti jeung jawaban-jawaban Anjeunna. 48Barang ibu ramana ningali Anjeunna, aranjeunna kacida kageteunana. Ibuna nyarios, “Anaking, ku naon Hidep teh milampah kitu ka Ibu? Tuh, Ama jeung Ibu mani salempang milarian Hidep.”
49Saur Anjeunna ka aranjeunna, “Ku naon milarian Kami? Na teu terang yen Kami kedah aya di bumi Ama Kami?” c c v49 Yesus nyebatkeun ‘Ama Kami’ — hubungan Anjeunna anu unik tur langgeng. Di bagian Kitab Suci anu sanes, urang diajak asup kana sebutan ‘Rama urang’, tapi ngan Yesus nyalira anu nyebat Anjeunna ‘Ama Kami’ sacara husus kieu: Anjeunna teh Putra numutkeun kaayaana-Na; ari urang jadi putra-putra ku pangangken Anjeunna.
50Tapi aranjeunna teu ngarti kana pisaur anu diandikakeun ku Anjeunna ka aranjeunna. 51Tuluy Anjeunna mios ngiring ka aranjeunna, dugi ka Nasaret, sarta tetep nurut ka aranjeunna. Ibuna nyimpen ieu sagala perkara dina manahna. 52Yesus beuki tambah hikmah-Na sareng jangkung salira-Na, sarta beuki kamanah boh ku Rama urang boh ku jalma rea.