ଲୂକ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹ସେହି ସମୟରେ ସମଗ୍ର ବସତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତର ନାମ ଲେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ କାଇସର ଅଗଷ୍ଟଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଚାରିତ ହେଲା। ^a a v1 “ସମଗ୍ର ବସତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତ” ବୋଲି କହିଲେ ରୋମୀୟ ସାମ୍ରାଜ୍ୟର ଅଞ୍ଚଳସମୂହ ବୁଝାଏ, ସମୁଦାୟ ଭୂମଣ୍ଡଳ ନୁହେଁ। ²କୁରୀଣିୟ ସୁରିୟାର ଶାସନକର୍ତ୍ତା ଥିବା ସମୟରେ ଏହା ପ୍ରଥମ ନାମ ଲେଖାଇବା ହୋଇଥିଲା। ³ସେଥିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ନାମ ଲେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଆପଣା ନଗରକୁ ଗଲେ। ⁴ଯୋଷେଫ ମଧ୍ୟ ଦାଉଦଙ୍କ ବଂଶ ଓ ଗୋଷ୍ଠୀର ଲୋକ ହୋଇଥିବାରୁ, ନାମ ଲେଖାଇବା ନିମନ୍ତେ ଗାଲିଲୀର ନାଜରିତ ନଗରରୁ ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶକୁ, ବେଥଲିହିମ ନାମକ ଦାଉଦଙ୍କ ନଗରକୁ, ⁵ଆପଣା ବାଗ୍‍ଦତ୍ତା ମରିୟମଙ୍କ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ; ସେ ଗର୍ଭବତୀ ଥିଲେ।

⁶ସେମାନେ ସେଠାରେ ଥିବା ସମୟରେ ତାହାଙ୍କ ପ୍ରସବକାଳ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ⁷ଆଉ ସେ ଆପଣା ପ୍ରଥମଜାତ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସବ କଲେ ଓ ତାହାଙ୍କୁ ଲୁଗାରେ ଗୁଡ଼ାଇ କୁଣ୍ଡରେ ଶୁଆଇଲେ, କାରଣ ଅତିଥିଶାଳାରେ ସେମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ସ୍ଥାନ ନ ଥିଲା।

⁸ସେହି ଅଞ୍ଚଳରେ କେତେକ ମେଷପାଳକ ପଦାରେ ରହି ରାତ୍ରିରେ ଆପଣା ଆପଣା ପଲ ଜଗିଥାʼନ୍ତି। ⁹ପିତାଙ୍କ ଜଣେ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ଠିଆ ହେଲେ, ଆଉ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ସେମାନଙ୍କ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା, ପୁଣି ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୀତ ହେଲେ। ¹⁰ସେଥିରେ ଦୂତ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଭୟ କର ନାହିଁ, କାରଣ ଦେଖ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ମହାନନ୍ଦର ସୁସମାଚାର ଆଣିଅଛି; ¹¹ଆଜି ଦାଉଦଙ୍କ ନଗରରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଜଣେ ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା, ଅର୍ଥାତ୍ ପ୍ରଭୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ, ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଅଛନ୍ତି। ¹²ଆଉ ଏହା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚିହ୍ନ ହେବ: ତୁମ୍ଭେମାନେ ଗୋଟିଏ ଶିଶୁଙ୍କୁ ଲୁଗାରେ ଗୁଡ଼ା ହୋଇ କୁଣ୍ଡରେ ଶୋଇଥିବା ଦେଖିବ।” ¹³ସେତେବେଳେ ହଠାତ୍ ସେହି ଦୂତଙ୍କ ସହିତ ସ୍ଵର୍ଗୀୟ ବାହିନୀର ଏକ ମହାସମୂହ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା କରି କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ,

¹⁴“ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵଲୋକରେ ପିତାଙ୍କ ମହିମା, ଆଉ ପୃଥିବୀରେ ତାହାଙ୍କ ସନ୍ତୋଷପାତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତି!” ^b b v14 ଦୂତମାନଙ୍କ ସ୍ତୁତିଗାନ ସାକ୍ଷାତ୍ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମ ଘୋଷଣା କରେ — ବଡ଼ଦିନର ମହିମା ତାହାଙ୍କରି, ଯେ ଆପଣା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜଗତକୁ ପ୍ରେରଣ କରୁଅଛନ୍ତି।

¹⁵ଦୂତମାନେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଚାଲିଯାʼନ୍ତେ, ମେଷପାଳକମାନେ ପରସ୍ପର କହିଲେ, “ଚାଲ, ଆମ୍ଭେମାନେ ବେଥଲିହିମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଇ ଯେଉଁ ଘଟଣା ଘଟିଅଛି, ପୁଣି ପିତା ଯାହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜଣାଇ ଅଛନ୍ତି, ତାହା ଦେଖୁ।” ¹⁶ପୁଣି ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଯାଇ ମରିୟମ ଓ ଯୋଷେଫ, ଆଉ କୁଣ୍ଡରେ ଶୋଇଥିବା ସେହି ଶିଶୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ¹⁷ଆଉ ସେମାନେ ଦେଖି ଏହି ବାଳକଙ୍କ ବିଷୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯାହା କୁହାଯାଇଥିଲା, ତାହା ଜଣାଇଲେ। ¹⁸ପୁଣି ମେଷପାଳକମାନେ ଯାହା ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯେତେ ଲୋକ ତାହା ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ¹⁹କିନ୍ତୁ ମରିୟମ ଏହିସବୁ କଥା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ଧ୍ୟାନ କରି ସାଇତି ରଖିଲେ। ²⁰ଆଉ ମେଷପାଳକମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଯେପରି କୁହାଯାଇଥିଲା, ସେହିପରି ଯାହା ଯାହା ଶୁଣିଥିଲେ ଓ ଦେଖିଥିଲେ, ସେହିସବୁ ନିମନ୍ତେ ପିତାଙ୍କ ମହିମା ଓ ପ୍ରଶଂସା କରୁ କରୁ ବାହୁଡ଼ିଗଲେ।

ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ

²¹ପୁଣି ବାଳକଙ୍କ ସୁନ୍ନତ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆଠ ଦିନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତେ, ତାହାଙ୍କ ନାମ ଯୀଶୁ ରଖାଗଲା, ଯେଉଁ ନାମ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ ହେବା ପୂର୍ବରୁ ଦୂତଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଦିଆଯାଇଥିଲା।

²²ଆଉ ମୋଶାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କ ଶୁଚିକରଣର ଦିନ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତେ, ସେମାନେ ବାଳକଙ୍କୁ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଘେନିଗଲେ,

²³(ଯେପରି ପିତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଲେଖାଅଛି, “ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଥମଜାତ ପୁରୁଷ ସନ୍ତାନ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପବିତ୍ର ବୋଲି ଖ୍ୟାତ ହେବ”), ²⁴ଆଉ ପିତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ଏକ ଯୁଗଳ କପୋତ କିଅବା ଦୁଇଟି ପାରାଛୁଆ ବଳିଦାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଘେନିଗଲେ।

²⁵ଆଉ ଦେଖ, ଯିରୂଶାଲମରେ ଶିମୀୟୋନ ନାମକ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ବାସ କରୁଥିଲେ; ସେ ଧାର୍ମିକ ଓ ଭକ୍ତ ଥିଲେ, ଇସ୍ରାଏଲର ସାନ୍ତ୍ଵନା ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିଲେ, ପୁଣି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଥିଲେ। ²⁶ଆଉ ପିତାଙ୍କ ଖ୍ରୀଷ୍ଟଙ୍କୁ ନ ଦେଖିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମ୍ଭର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ ନାହିଁ ବୋଲି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲା। ²⁷ପୁଣି ସେ ଆତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ପରିଚାଳିତ ହୋଇ ମନ୍ଦିରକୁ ଆସିଲେ; ଆଉ ଯେତେବେଳେ ପିତାମାତା ଯୀଶୁ ବାଳକଙ୍କ ବିଷୟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ବିଧିମତେ କରିବା ନିମନ୍ତେ ତାହାଙ୍କୁ ଭିତରକୁ ଆଣିଲେ, ²⁸ସେତେବେଳେ ଶିମୀୟୋନ ତାହାଙ୍କୁ କୋଳେଇ ନେଇ ପିତାଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ କରି କହିଲେ, ²⁹“ହେ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ଏବେ ତୁମ୍ଭ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ଆପଣା ଦାସକୁ ଶାନ୍ତିରେ ବିଦାୟ ଦେଉଅଛ; ³⁰କାରଣ ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ତୁମ୍ଭର ପରିତ୍ରାଣ ଦେଖିଅଛି, ³¹ଯାହା ତୁମ୍ଭେ ସମସ୍ତ ଜାତିର ସାକ୍ଷାତରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଅଛ: ³²ଅଣଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରକାଶ ନିମନ୍ତେ ଏକ ଦୀପ୍ତି, ପୁଣି ତୁମ୍ଭ ଲୋକ ଇସ୍ରାଏଲର ମହିମା ନିମନ୍ତେ।”

³³ଆଉ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥିତ ବାକ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କ ପିତା ଓ ମାତା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ³⁴ପୁଣି ଶିମୀୟୋନ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ତାହାଙ୍କ ମାତା ମରିୟମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଦେଖ, ଇସ୍ରାଏଲ ମଧ୍ୟରେ ଅନେକଙ୍କ ପତନ ଓ ଉତ୍ଥାନ ନିମନ୍ତେ, ଆଉ ଯାହାର ବିରୁଦ୍ଧରେ କଥା କୁହାଯିବ, ଏପରି ଏକ ଚିହ୍ନ ହେବା ନିମନ୍ତେ ଏହି ବାଳକ ନିଯୁକ୍ତ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ³⁵ଆଉ ତୁମ୍ଭର ନିଜ ପ୍ରାଣ ମଧ୍ୟ ଖଣ୍ଡାରେ ବିଦ୍ଧ ହେବ — ଯେପରି ଅନେକ ହୃଦୟର ଚିନ୍ତା ପ୍ରକାଶିତ ହେବ।”

³⁶ଆଉ ଆଶେର ବଂଶୀୟ ପନୂୟେଲଙ୍କ କନ୍ୟା ହାନ୍ନା ନାମ୍ନୀ ଜଣେ ଭାବବାଦିନୀ ଥିଲେ; ସେ ଅତି ବୃଦ୍ଧା ଥିଲେ, ଆପଣା କୁମାରୀ-ଅବସ୍ଥା ପରେ ସାତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଵାମୀଙ୍କ ସହିତ ବାସ କରିଥିଲେ, ³⁷ପୁଣି ଚଉରାଅଶୀ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଧବା ହୋଇ ରହିଥିଲେ, ଆଉ ମନ୍ଦିର ଛାଡ଼ି ନ ଯାଇ ଉପବାସ ଓ ପ୍ରାର୍ଥନା ସହିତ ଦିବାରାତ୍ର ଉପାସନା କରୁଥିଲେ। ³⁸ସେ ସେହି ଦଣ୍ଡରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ପିତାଙ୍କ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ, ପୁଣି ଯିରୂଶାଲମର ମୁକ୍ତି ଅପେକ୍ଷାରେ ଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ସେହି ବାଳକଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ।

³⁹ଆଉ ପିତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାନୁସାରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି ସେମାନେ ଗାଲିଲୀକୁ, ଆପଣାମାନଙ୍କ ନଗର ନାଜରିତକୁ ବାହୁଡ଼ିଗଲେ। ⁴⁰ପୁଣି ବାଳକ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ ବଳବାନ ହୋଇ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଆଉ ପିତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଥିଲା।

ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ବାଳକ ଯୀଶୁ

⁴¹ଆଉ ତାହାଙ୍କ ପିତାମାତା ପ୍ରତି ବର୍ଷ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ସମୟରେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଯାଉଥିଲେ। ⁴²ପୁଣି ତାହାଙ୍କୁ ବାର ବର୍ଷ ବୟସ ହୁଅନ୍ତେ, ସେମାନେ ପର୍ବର ରୀତି ଅନୁସାରେ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଗଲେ। ⁴³ଆଉ ପର୍ବର ଦିନ ସମାପ୍ତ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ ସେମାନେ ବାହୁଡ଼ି ଯିବା ସମୟରେ, ଯୀଶୁ ବାଳକ ଯିରୂଶାଲମରେ ରହିଗଲେ, ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ପିତାମାତା ତାହା ଜାଣିଲେ ନାହିଁ। ⁴⁴ସେ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ମନେ କରି ସେମାନେ ଏକ ଦିନର ବାଟ ଚାଲିଗଲେ, ପୁଣି ଆତ୍ମୀୟସ୍ଵଜନ ଓ ପରିଚିତ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତାହାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଲାଗିଲେ; ⁴⁵ଆଉ ତାହାଙ୍କୁ ନ ପାଇ ତାହାଙ୍କୁ ଖୋଜୁ ଖୋଜୁ ଯିରୂଶାଲମକୁ ବାହୁଡ଼ିଗଲେ। ⁴⁶ତିନି ଦିନ ଉତ୍ତାରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରରେ ପାଇଲେ; ସେ ଗୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସି ସେମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣୁ ଶୁଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରୁଥିଲେ। ⁴⁷ଆଉ ଯେତେ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ କଥା ଶୁଣିଲେ, ସମସ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଉତ୍ତରରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ⁴⁸ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ପିତାମାତା ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ; ଆଉ ତାହାଙ୍କ ମାତା ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ବତ୍ସ, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଏପରି କଲ? ଦେଖ, ତୁମ୍ଭ ପିତା ଓ ମୁଁ ବ୍ୟାକୁଳ ହୋଇ ତୁମ୍ଭକୁ ଖୋଜୁଥିଲୁ।”

⁴⁹ସେଥିରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ କାହିଁକି ମୋତେ ଖୋଜୁଥିଲ? ମୋତେ ଯେ ମୋହର ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ରହିବାକୁ ହେବ, ଏହା କି ତୁମ୍ଭେମାନେ ଜାଣି ନ ଥିଲ?” ^c c v49 ଯୀଶୁ “ମୋହର ପିତା” ବୋଲି କହୁଅଛନ୍ତି — ତାହାଙ୍କ ଅଦ୍ଵିତୀୟ, ଅନନ୍ତ ସମ୍ବନ୍ଧ। ଅବଶିଷ୍ଟ ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ର ଯେଉଁଠାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା” ବୋଲି ଡାକିବାକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରେ, ସେଠାରେ କେବଳ ଯୀଶୁ ହିଁ ଏହି ବିଶେଷ ପ୍ରକାରେ ତାହାଙ୍କୁ “ମୋହର ପିତା” ବୋଲି ଡାକନ୍ତି: ସେ ସ୍ଵଭାବତଃ ପୁତ୍ର; ଆମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କ ଗ୍ରହଣ ଦ୍ଵାରା ସନ୍ତାନ।

⁵⁰କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ କଥା କହିଲେ, ତାହା ସେମାନେ ବୁଝିଲେ ନାହିଁ। ⁵¹ତତ୍ପରେ ସେ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଓହ୍ଲାଇ ନାଜରିତକୁ ଆସିଲେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ବଶୀଭୂତ ହୋଇ ରହିଲେ; ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ମାତା ଏହିସବୁ କଥା ଆପଣା ହୃଦୟରେ ରଖିଲେ। ⁵²ଆଉ ଯୀଶୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ବୟସରେ, ପୁଣି ପିତାଙ୍କ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ।