Κατά Λουκάν 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Εκείνες τις μέρες ο Καίσαρας Αύγουστος έβγαλε διάταγμα να απογραφεί όλη η οικουμένη. ^a a v1 Η «όλη η οικουμένη» αναφέρεται στις περιοχές της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όχι σε ολόκληρη τη γη. ²Αυτή ήταν η πρώτη απογραφή, όταν διοικητής της Συρίας ήταν ο Κυρήνιος. ³Πήγαιναν όλοι να απογραφούν, ο καθένας στην πόλη του. ⁴Ανέβηκε και ο Ιωσήφ από τη Γαλιλαία, από την πόλη Ναζαρέτ, στην Ιουδαία, στην πόλη του Δαβίδ που λέγεται Βηθλεέμ, επειδή καταγόταν από το σπίτι και τη γενιά του Δαβίδ, ⁵για να απογραφεί μαζί με τη Μαρία, τη μνηστή του, που περίμενε παιδί.

⁶Ενώ ήταν εκεί, ήρθε ο καιρός να γεννήσει. ⁷Γέννησε τον πρωτότοκο γιο της, τον τύλιξε σε σπάργανα και τον ξάπλωσε σε μια φάτνη, γιατί δεν υπήρχε γι’ αυτούς τόπος στο πανδοχείο.

⁸Στην ίδια περιοχή βρίσκονταν βοσκοί που έμεναν στα χωράφια και φύλαγαν τη νύχτα το κοπάδι τους. ⁹Ένας άγγελος του Πατέρα μας στάθηκε μπροστά τους· η δόξα του Πατέρα μας τους περιέλαμψε, και τους κυρίεψε μεγάλος φόβος. ¹⁰Ο άγγελος τους είπε: «Μη φοβάστε — σας φέρνω χαρμόσυνο άγγελμα, μεγάλη χαρά για όλον τον κόσμο: ¹¹Σήμερα στην πόλη του Δαβίδ γεννήθηκε για σας Σωτήρας — ο Χριστός ο Κύριος. ¹²Και τούτο θα είναι για σας το σημάδι: θα βρείτε ένα βρέφος τυλιγμένο σε σπάργανα, ξαπλωμένο σε μια φάτνη». ¹³Ξαφνικά, μαζί με τον άγγελο, παρουσιάστηκε πλήθος της ουράνιας στρατιάς που δοξολογούσαν τον Πατέρα μας λέγοντας:

¹⁴«Δόξα στον Πατέρα μας στα ύψιστα, και στη γη ειρήνη σ’ αυτούς που τους ευνοεί!» ^b b v14 Η δοξολογία των αγγέλων ονομάζει άμεσα τον Πατέρα μας — η δόξα των Χριστουγέννων ανήκει σ’ αυτόν, που στέλνει τον Υιό του στον κόσμο.

¹⁵Όταν οι άγγελοι έφυγαν από αυτούς για τον ουρανό, οι βοσκοί έλεγαν ο ένας στον άλλο: «Ας πάμε ως τη Βηθλεέμ, να δούμε αυτό που έγινε και που ο Πατέρας μας το φανέρωσε σ’ εμάς». ¹⁶Πήγαν λοιπόν βιαστικά και βρήκαν τη Μαρία και τον Ιωσήφ, και το βρέφος ξαπλωμένο στη φάτνη. ¹⁷Όταν το είδαν, γνωστοποίησαν αυτά που τους είχαν ειπωθεί γι’ αυτό το παιδί. ¹⁸Κι όλοι όσοι άκουσαν θαύμασαν για όσα τους είπαν οι βοσκοί. ¹⁹Η Μαρία όμως φύλαγε όλα αυτά τα λόγια και τα συλλογιζόταν στην καρδιά της. ²⁰Οι βοσκοί γύρισαν πίσω δοξάζοντας και υμνώντας τον Πατέρα μας για όλα όσα άκουσαν και είδαν, όπως ακριβώς τους είχαν ειπωθεί.

Παρουσιάζεται στον Πατέρα

²¹Όταν συμπληρώθηκαν οι οκτώ μέρες για να περιτμηθεί, του δόθηκε το όνομα Ιησούς, το όνομα που είχε δώσει ο άγγελος πριν συλληφθεί στην κοιλιά.

²²Όταν συμπληρώθηκαν οι μέρες του καθαρισμού τους σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή, τον ανέβασαν στην Ιερουσαλήμ για να τον παρουσιάσουν στον Πατέρα μας,

²³(όπως είναι γραμμένο στον νόμο του Πατέρα μας: «Κάθε πρωτότοκο αρσενικό θα ονομαστεί άγιο για τον Πατέρα μας»), ²⁴και για να προσφέρουν θυσία, όπως λέει ο νόμος του Πατέρα μας: ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο μικρά περιστέρια.

²⁵Στην Ιερουσαλήμ ζούσε ένας άνθρωπος που τον έλεγαν Συμεών, δίκαιος και ευλαβής, που περίμενε την παρηγοριά του Ισραήλ, και το Άγιο Πνεύμα ήταν πάνω του. ²⁶Το Άγιο Πνεύμα τού είχε αποκαλύψει πως δε θα πέθαινε προτού δει τον Χριστό του Πατέρα μας. ²⁷Καθοδηγημένος από το Πνεύμα, ήρθε στον ναό. Κι όταν οι γονείς έφεραν μέσα το παιδί, τον Ιησού, για να κάνουν γι’ αυτόν ό,τι όριζε ο νόμος, ²⁸ο Συμεών τον πήρε στην αγκαλιά του και δοξολόγησε τον Πατέρα μας λέγοντας: ²⁹«Δέσποτα Πατέρα, τώρα αφήνεις τον δούλο σου να φύγει με ειρήνη, σύμφωνα με τον λόγο σου. ³⁰Γιατί τα μάτια μου είδαν τη σωτηρία σου, ³¹που την ετοίμασες μπροστά σε όλους τους λαούς: ³²φως για να φωτίσει τα έθνη, και δόξα για τον λαό σου τον Ισραήλ».

³³Ο πατέρας του και η μητέρα του θαύμαζαν γι’ αυτά που λέγονταν γι’ αυτόν. ³⁴Κι ο Συμεών τους ευλόγησε και είπε στη Μαρία, τη μητέρα του: «Αυτό το παιδί είναι ορισμένο να γίνει αιτία πτώσης και ανόρθωσης για πολλούς στον Ισραήλ, και σημείο αντιλεγόμενο, ³⁵και θα διαπεράσει σπαθί και τη δική σου ψυχή — ώστε να αποκαλυφθούν οι σκέψεις πολλών καρδιών».

³⁶Ήταν εκεί και η Άννα, μια προφήτισσα, κόρη του Φανουήλ, από τη φυλή του Ασήρ, πολύ προχωρημένης ηλικίας, που είχε ζήσει με τον άντρα της εφτά χρόνια μετά την παρθενία της, ³⁷κι έμεινε χήρα ως τα ογδόντα τέσσερα χρόνια της. Δεν έφευγε ποτέ από τον ναό, λατρεύοντας νύχτα και μέρα με νηστείες και προσευχές. ³⁸Εκείνη ακριβώς την ώρα παρουσιάστηκε, ευχαριστούσε τον Πατέρα μας και μιλούσε για το παιδί σε όλους όσοι περίμεναν τη λύτρωση της Ιερουσαλήμ.

³⁹Όταν τελείωσαν όλα όσα όριζε ο νόμος του Πατέρα μας, γύρισαν πίσω στη Γαλιλαία, στην πόλη τους τη Ναζαρέτ. ⁴⁰Το παιδί μεγάλωνε και δυνάμωνε, γεμάτο σοφία, και η χάρη του Πατέρα μας ήταν πάνω του.

Ο μικρός Ιησούς στο σπίτι του Πατέρα του

⁴¹Οι γονείς του πήγαιναν κάθε χρόνο στην Ιερουσαλήμ για τη γιορτή του Πάσχα. ⁴²Όταν έγινε δώδεκα χρονών, ανέβηκαν σύμφωνα με το έθιμο της γιορτής. ⁴³Κι όταν τελείωσαν οι μέρες της γιορτής και γύριζαν πίσω, ο μικρός Ιησούς έμεινε στην Ιερουσαλήμ, χωρίς να το ξέρουν οι γονείς του. ⁴⁴Νομίζοντας ότι ήταν στο καραβάνι, προχώρησαν μιας μέρας δρόμο κι έπειτα τον έψαχναν ανάμεσα στους συγγενείς και στους γνωστούς. ⁴⁵Κι όταν δεν τον βρήκαν, γύρισαν στην Ιερουσαλήμ ψάχνοντάς τον. ⁴⁶Ύστερα από τρεις μέρες τον βρήκαν στον ναό να κάθεται ανάμεσα στους δασκάλους, να τους ακούει και να τους ρωτάει. ⁴⁷Κι όλοι όσοι τον άκουγαν θαύμαζαν για τη σύνεσή του και τις απαντήσεις του. ⁴⁸Όταν τον είδαν οι γονείς του, έμειναν κατάπληκτοι. Η μητέρα του τού είπε: «Παιδί μου, γιατί μας το έκανες αυτό; Να, ο πατέρας σου κι εγώ σε ψάχναμε με αγωνία».

⁴⁹Εκείνος τους είπε: «Γιατί με ψάχνατε; Δεν ξέρατε πως πρέπει να είμαι στο σπίτι του Πατέρα μου;» ^c c v49 Ο Ιησούς λέει «Πατέρα μου» — τη μοναδική, αιώνια σχέση του. Εκεί που η υπόλοιπη Γραφή μάς καλεί στον «Πατέρα μας», ο Ιησούς μόνος τον ονομάζει «Πατέρα μου» με αυτόν τον ιδιαίτερο τρόπο: αυτός είναι ο Υιός εκ φύσεως· εμείς είμαστε παιδιά με δική του υποδοχή.

⁵⁰Εκείνοι όμως δεν κατάλαβαν τα λόγια που τους είπε. ⁵¹Ύστερα κατέβηκε μαζί τους και ήρθε στη Ναζαρέτ, και ήταν υπάκουος σ’ αυτούς. Η μητέρα του φύλαγε όλα αυτά τα λόγια στην καρδιά της. ⁵²Κι ο Ιησούς πρόκοβε σε σοφία και σε ανάστημα και σε χάρη μπροστά στον Πατέρα μας και στους ανθρώπους.