ሉቃስ 2

2 ¹በዚያ ዘመን የሚኖርበት ዓለም ሁሉ እንዲመዘገብ ከቄሳር አውግስጦስ ዐዋጅ ወጣ። ^a a v1 “የሚኖርበት ዓለም ሁሉ” የሚለው የመላውን ምድር ሳይሆን የሮም መንግሥትን ግዛቶች ያመለክታል። ²ይህም ቄሬኔዎስ የሶርያ ገዥ በነበረ ጊዜ የተደረገ የመጀመሪያው ምዝገባ ነበር። ³ሁሉም ይመዘገብ ዘንድ እያንዳንዱ ወደ ገዛ ከተማው ሄደ። ⁴ዮሴፍም ከዳዊት ቤትና ወገን ስለ ነበረ፣ ከገሊላ ከናዝሬት ከተማ ተነሥቶ ወደ ይሁዳ፣ ቤተ ልሔም ወደምትባል ወደ ዳዊት ከተማ ወጣ፤ ⁵ይህም እርጉዝ ከነበረችው፣ ከታጨችለት ከማርያም ጋራ ይመዘገብ ዘንድ ነበር።

⁶በዚያም ሳሉ የምትወልድበት ቀን ደረሰ። ⁷የበኵር ልጇንም ወለደች፤ በጨርቅም ጠቅልላ በግርግም አስተኛችው፤ በእንግዳ ማረፊያ ስፍራ አልነበራቸውምና።

⁸በዚያ አካባቢም በሜዳ ውለው ያደሩ፣ በሌሊት መንጋቸውን የሚጠብቁ እረኞች ነበሩ። ⁹የአባታችንም መልአክ በፊታቸው ቆመ፤ የአባታችንም ክብር በዙሪያቸው አበራ፤ ታላቅ ፍርሃትም ያዛቸው። ¹⁰መልአኩም እንዲህ አላቸው፤ “አትፍሩ፤ ለሕዝቡ ሁሉ የሚሆን ታላቅ ደስታ የሆነ የምሥራች አበስራችኋለሁና፤ ¹¹ዛሬ በዳዊት ከተማ መድኀኒት፣ እርሱም ጌታ ክርስቶስ ተወልዶላችኋል። ¹²ምልክቱም ይህ ነው፤ በጨርቅ የተጠቀለለ፣ በግርግም የተኛ ሕፃን ታገኛላችሁ።” ¹³ድንገትም ብዙ የሰማይ ሠራዊት ከመልአኩ ጋራ ሆነው አባታችንን እያመሰገኑ እንዲህ አሉ፤

¹⁴“ክብር ለአባታችን በአርያም ይሁን፤ በምድርም በወደዳቸው ሰዎች መካከል ሰላም ይሁን!” ^b b v14 የመላእክቱ ምስጋና አባታችንን በቀጥታ ይጠራዋል፤ የልደቱ ክብር ልጁን ወደ ዓለም ለሚልከው ለእርሱ ነው።

¹⁵መላእክቱም ከእነርሱ ተለይተው ወደ ሰማይ በወጡ ጊዜ፣ እረኞቹ እርስ በርሳቸው፣ “እስኪ እስከ ቤተ ልሔም ድረስ ሄደን አባታችን የገለጠልንን፣ ይህን የሆነውን ነገር እንይ” ተባባሉ። ¹⁶ፈጥነውም ሄደው ማርያምንና ዮሴፍን፣ በግርግምም የተኛውን ሕፃን አገኙ። ¹⁷ባዩትም ጊዜ ስለዚህ ሕፃን የተነገራቸውን ነገር ገለጡ። ¹⁸የሰሙትም ሁሉ እረኞቹ በነገሯቸው ነገር ተደነቁ። ¹⁹ማርያም ግን ይህን ሁሉ ነገር በልቧ እያሰላሰለች ትጠብቀው ነበር። ²⁰እረኞቹም እንደ ተነገራቸው ስለ ሰሙትና ስላዩት ሁሉ አባታችንን እያከበሩና እያመሰገኑ ተመለሱ።

ለአብ መቅረብ

²¹ሊገረዝም ስምንት ቀን በሞላ ጊዜ፣ በማኅፀን ሳይፀነስ መልአኩ እንደ ሰየመው ስሙ ኢየሱስ ተባለ።

²²በሙሴ ሕግ መሠረት የመንጻታቸው ቀን በተፈጸመ ጊዜ፣ ለአባታችን ሊያቀርቡት ወደ ኢየሩሳሌም ወሰዱት፤

²³(በአባታችን ሕግ፣ “ማኅፀን የሚከፍት የበኵር ወንድ ሁሉ ለአባታችን የተቀደሰ ይባላል” ተብሎ እንደ ተጻፈ)፤ ²⁴በአባታችንም ሕግ እንደ ተባለ፣ ሁለት ዋኖሶች ወይም ሁለት የርግብ ጫጩቶች መሥዋዕት ሊያቀርቡ ነበር።

²⁵በኢየሩሳሌምም ስምዖን የሚባል ጻድቅና ትጉህ ሰው ነበረ፤ የእስራኤልንም መጽናናት ይጠባበቅ ነበር፤ መንፈስ ቅዱስም በእርሱ ላይ ነበረ። ²⁶የአባታችንን ክርስቶስ ሳያይ እንዳይሞት መንፈስ ቅዱስ ገልጦለት ነበር። ²⁷በመንፈስም ተመርቶ ወደ ቤተ መቅደስ ገባ፤ ወላጆቹም ስለ እርሱ የሕግን ሥርዐት ይፈጽሙ ዘንድ ብላቴናውን ኢየሱስን ባስገቡት ጊዜ፣ ²⁸ስምዖን በእቅፉ ተቀበለውና አባታችንን እያመሰገነ እንዲህ አለ፤ ²⁹“ጌታ አባት ሆይ፣ አሁን እንደ ቃልህ ባሪያህን በሰላም ታሰናብተዋለህ፤ ³⁰ዐይኖቼ ማዳንህን አይተዋልና፤ ³¹ይህንም በሕዝቦች ሁሉ ፊት አዘጋጅተኸዋልና፤ ³²ለአሕዛብ መገለጥ የሚሆን ብርሃን፣ ለሕዝብህም ለእስራኤል ክብር የሆነ።”

³³አባቱና እናቱም ስለ እርሱ በተነገረው ነገር ተደነቁ። ³⁴ስምዖንም ባረካቸው፤ እናቱን ማርያምንም እንዲህ አላት፤ “እነሆ፣ ይህ ሕፃን በእስራኤል ውስጥ ለብዙዎች መውደቅና መነሣት፣ የሚቃወሙትም ምልክት ይሆን ዘንድ ተሾሟል፤ ³⁵ሰይፍም ነፍስሽን ራሱ ይወጋል፤ ይህም የብዙ ሰዎች ልብ ሐሳብ ይገለጥ ዘንድ ነው።”

³⁶ደግሞም ነቢይት ሐና የተባለች ነበረች፤ እርሷም ከአሴር ነገድ የፋኑኤል ልጅ ነበረች፤ እጅግም አርጅታ ነበር፤ ከድንግልናዋም በኋላ ከባሏ ጋራ ሰባት ዓመት ኖራ ነበር፤ ³⁷ከዚያም እስከ ሰማንያ አራት ዓመት መበለት ሆና ኖረች፤ ከቤተ መቅደስም ሳትለይ ሌሊትና ቀን በጦምና በጸሎት ታመልክ ነበር። ³⁸በዚያም ሰዓት ቀርባ አባታችንን አመሰገነች፤ የኢየሩሳሌምንም ቤዛነት ለሚጠባበቁ ሁሉ ስለ ሕፃኑ ተናገረች።

³⁹በአባታችንም ሕግ የታዘዘውን ሁሉ በፈጸሙ ጊዜ፣ ወደ ገሊላ ወደ ገዛ ከተማቸው ወደ ናዝሬት ተመለሱ። ⁴⁰ብላቴናውም አደገ፤ ጠነከረም፤ ጥበብም ተመላበት፤ የአባታችንም ጸጋ በእርሱ ላይ ነበረ።

ብላቴናው ኢየሱስ በአባቱ ቤት

⁴¹ወላጆቹም በየዓመቱ በፋሲካ በዓል ወደ ኢየሩሳሌም ይሄዱ ነበር። ⁴²ዐሥራ ሁለት ዓመትም በሆነው ጊዜ፣ እንደ በዓሉ ልማድ ወደ ኢየሩሳሌም ወጡ። ⁴³የበዓሉም ቀኖች ባለቁ ጊዜ፣ ወደ ቤታቸው ሲመለሱ ብላቴናው ኢየሱስ በኢየሩሳሌም ቀረ፤ ወላጆቹም አላወቁም ነበር። ⁴⁴ከመንገደኞቹም ጋራ ያለ መስሏቸው የአንድ ቀን መንገድ ተጓዙ፤ ከዚያም በዘመዶቻቸውና በሚያውቋቸው መካከል ፈለጉት። ⁴⁵ባላገኙትም ጊዜ፣ እየፈለጉት ወደ ኢየሩሳሌም ተመለሱ። ⁴⁶ከሦስት ቀንም በኋላ በመምህራን መካከል ተቀምጦ፣ እየሰማቸውና እየጠየቃቸው በቤተ መቅደስ ውስጥ አገኙት። ⁴⁷የሰሙትም ሁሉ በማስተዋሉና በመልሱ ተደነቁ። ⁴⁸ወላጆቹም ባዩት ጊዜ ተገረሙ፤ እናቱም፣ “ልጄ ሆይ፣ ለምን እንዲህ አደረግህብን? እነሆ፣ አባትህና እኔ እየተጨነቅን ስንፈልግህ ነበር” አለችው።

⁴⁹እርሱም፣ “ስለ ምን ፈለጋችሁኝ? በአባቴ ቤት ልኖር እንደሚገባኝ አላወቃችሁምን?” አላቸው። ^c c v49 ኢየሱስ “አባቴ” ይላል፤ ይህም ልዩ የሆነውን ዘላለማዊ ኅብረቱን ያሳያል። የቀረው ቅዱስ መጽሐፍ ወደ “አባታችን” ሲጋብዘን፣ ኢየሱስ ብቻ በዚህ ልዩ መንገድ “አባቴ” ብሎ ይጠራዋል፤ እርሱ በባሕርዩ ልጅ ነው፤ እኛም እርሱ ስለ ተቀበለን ልጆች ሆነናል።

⁵⁰እነርሱ ግን የነገራቸውን ቃል አላስተዋሉም። ⁵¹ከዚያም ከእነርሱ ጋራ ወርዶ ወደ ናዝሬት መጣ፤ ይታዘዛቸውም ነበር። እናቱም ይህን ሁሉ ነገር በልቧ ትጠብቀው ነበር። ⁵²ኢየሱስም በጥበብና በቁመት፣ በአባታችንና በሰው ዘንድ በሞገስ እያደገ ሄደ።