لوقا 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹په هغه ورځو کښې قيصر اګسطس حُکم جارى کړو چې د ټولې آبادې دُنيا مردم شمارى وشى. ^a a v1 ”ټوله آباده دُنيا“ د روم د سلطنت علاقو ته اشاره ده، نۀ ټولې کُرې ته. ²دا اوله مردم شمارى وه، کله چې کورينيس د شام والى وو. ³هر څوک د مردم شمارۍ دپاره لاړل، هر يو خپل ښار ته. ⁴يوسف هم د ګليل نه، د ناصرت د ښار نه، يهوديه ته، د داؤد ښار ته چې بيت لحم وئيلے کيږى وخوت، ځکه چې هغه د داؤد د کور او د کورنۍ نه وو، ⁵دې دپاره چې د مريم سره، چې د هغۀ کوژده شوې وه، مردم شمارى وشى، هغه اُميدواره وه.

⁶کله چې هغوئ هلته وُو، نو د هغې د زيګيدو وخت راغلو. ⁷هغې خپل مشر زوئ وزيږولو، په ټوکرو کښې يې راونغاړلو، او په آخور کښې يې کښېناستو، ځکه چې په سرائ کښې د هغوئ دپاره ځائ نۀ وو.

⁸په هم هغه علاقه کښې شپانۀ وُو چې په پټو کښې اوسيدل، او د شپې لۀ خپل رمې نه پهره دارى کوله. ⁹د زمونږ پلار يو فرښته د هغوئ په مخکښې ودريده، او د زمونږ پلار لوئى د هغوئ چاپيره وځلېده، نو هغوئ ډېر ووېرېدل. ¹⁰فرښتې هغوئ ته ووئيل چې، ”مۀ يرېږئ، زۀ تاسو ته د لويې خوشحالۍ زيرے درکوم چې د ټولو خلقو دپاره دے، ¹¹چې نن د داؤد په ښار کښې ستاسو دپاره يو خلاصونکے پېدا شوے دے، هغه مسيح مالِک دے. ¹²ستاسو دپاره دا نښه ده، تاسو به يو بچے ومومئ چې په ټوکرو کښې به رانغښتے او په آخور کښې به پروت وى.“ ¹³ناڅاپه د فرښتې سره د آسمانى لښکر يوه ډله ښکاره شوه چې د زمونږ پلار ثناء يې بيانوله او وې وئيل چې،

¹⁴”په عالم بالا کښې دې د زمونږ پلار لوئى وى، او په زمکه باندې دې د هغه خلقو په مينځ کښې سلامتى وى چې هغه پرې خوشحاله دے!“ ^b b v14 د فرښتو دا ثناء زمونږ پلار په مستقيم ډول نوموى، د کرسمس لوئى د هغه ده، چې خپل زوئ دې دُنيا ته لېږى.

¹⁵کله چې فرښتې هغوئ نه آسمان ته لاړې، نو شپانو يو بل ته ووئيل چې، ”راځئ چې نيغ بيت لحم ته لاړ شُو او دا څيز وګورُو چې شوے دے، کوم چې زمونږ پلار مونږ ته ښکاره کړے دے.“ ¹⁶نو هغوئ په تلوار لاړل او مريم او يوسف يې وموندل، او بچے چې په آخور کښې پروت وو. ¹⁷کله چې هغوئ هغه وليدو، نو هغوئ هغه خبره ښکاره کړله چې د دې بچى په حقله ورته وئيلے شوې وه. ¹⁸او ټول هغه کسان چې واورېدل حيران شول چې شپانو څۀ ورته ووئيل. ¹⁹خو مريم دا ټولې خبرې ساتلې او په خپل زړۀ کښې يې غور ورباندې کولو. ²⁰نو شپانۀ بيرته راستانۀ شول او د زمونږ پلار لوئى او ثناء يې بيانوله د هغه ټولو څيزونو دپاره چې هغوئ اورېدلى او ليدلى وُو، لکه څنګه چې ورته وئيلے شوى وُو.

پلار ته وړاندې کول

²¹کله چې د هغۀ د ختنې اتۀ ورځې پوره شوې، نو د هغۀ نوم عيسىٰ کښېښودے شو، هغه نوم چې فرښتې مخکښې کړے وو تر دې چې هغه په ګېډه کښې حامله شوے وو.

²²کله چې د موسىٰ د شريعت مطابق د هغوئ د پاکوالى ورځې پوره شوې، نو هغوئ هغه يروشلم ته راووستو چې زمونږ پلار ته يې وړاندې کړى،

²³(لکه څنګه چې د زمونږ پلار په شريعت کښې ليکلى دى چې، ”هر مشر نرينه به د زمونږ پلار دپاره پاک وبللے شى“)، ²⁴او دې دپاره چې قربانى وړاندې کړى لکه څنګه چې د زمونږ پلار شريعت وائى، يو جوړه قُمرۍ يا دوه وړوکى کونترې.

²⁵په يروشلم کښې يو سړے اوسيدو چې نوم يې شمعون وو، صادق او ديندار وو، او د اِسرائيل د تسلۍ انتظار يې کولو، او روحُ القُدس پرې وو. ²⁶روحُ القُدس هغۀ ته ښکاره کړى وُو چې هغه به مرګ نۀ ګورى تر دې چې د زمونږ پلار مسيح ونۀ ګورى. ²⁷د روح په تحريک هغه خُدائ پاک کور ته ننوتو. کله چې مور او پلار بچے عيسىٰ راووستو چې د هغۀ دپاره هغه څۀ وکړى چې شريعت غوښتل، ²⁸نو شمعون هغه په خپلو غيږو کښې واخستو او د زمونږ پلار ثناء يې وکړله او وې وئيل چې، ²⁹”اے اختيار والا پلاره، اوس تۀ خپل نوکر په سلامتۍ سره خوشے کوې، ستا د وينا مطابق. ³⁰ځکه چې زما سترګو ستا خلاصون وليدو، ³¹کوم چې تا د ټولو قومونو په مخکښې تيار کړے دے، ³²يو رڼا د غير قومونو دپاره د ښکاره کولو دپاره، او ستا د قوم اِسرائيل د لوئۍ دپاره.“

³³د هغۀ پلار او مور حيران وُو د هغه خبرو نه چې د هغۀ په حقله وئيلے شوې. ³⁴نو شمعون هغوئ ته برکت ورکړو او د هغۀ مور مريم ته يې ووئيل چې، ”دا بچے په اِسرائيل کښې د ډېرو د ګرزيدو او پاڅيدو دپاره مقرر شوے دے، او داسې نښه چې مخالفت به ورسره کيږى، ³⁵او ستا به هم په خپل ځان کښې يوه تُوره ننوځى، دې دپاره چې د ډېرو زړونو خيالونه ښکاره شى.“

³⁶او هلته حنه هم وه، چې يوه نبيه ښځه وه، د اشير د قبيلې د فنوايل لور وه، ډېره بوډۍ وه، د خپلې کنوارۍ نه پس اوۀ کاله له خپل خاوند سره اوسيدلې وه، ³⁷او تر څلور اسيا کالو کونډه وه، چې کله هم به د خُدائ پاک له کوره بهر نۀ وه، او د شپې ورځې به يې په روژه او دُعا سره عبادت کولو. ³⁸هغه هم په هم هغه ساعت راغله او د زمونږ پلار شکر يې ادا کړو او د دې بچى په حقله يې هغه ټولو ته وئيل چې د يروشلم د خلاصون انتظار يې کولو.

³⁹کله چې هغوئ د زمونږ پلار د شريعت مطابق هر څۀ پوره کړل، نو هغوئ بيرته ګليل ته، خپل ښار ناصرت ته راستانۀ شول. ⁴⁰بچے لوئيدو، طاقتور کيدو، او په حِکمت ډکيدو، او د زمونږ پلار فضل پرې وو.

هلک عيسىٰ د خپل پلار په کور کښې

⁴¹د هغۀ مور او پلار به هر کال د فسح د اختر په موقع يروشلم ته تلل. ⁴²کله چې هغه دولس کالو عُمر وو، نو هغوئ د اختر د دستور مطابق هلته وخوتل. ⁴³کله چې اختر ختم شو او هغوئ کور ته روان شول، نو هلک عيسىٰ په يروشلم کښې پاتې شو، خو د هغۀ مور او پلار پرې خبر نۀ وُو. ⁴⁴هغوئ ګڼل چې هغه له ډلې سره دے، نو هغوئ د يوې ورځې مزل وکړو، بيا يې د خپلوانو او پېژندګلو په مينځ کښې لټون پيل کړو. ⁴⁵کله چې هغه ونۀ موندو، نو هغوئ د هغۀ د لټون دپاره بيرته يروشلم ته راستانۀ شول. ⁴⁶درې ورځې پس هغوئ هغه د خُدائ پاک په کور کښې وموندو، چې د اُستاذانو په مينځ کښې ناست وو، او هغوئ ته يې غوږ نيولے وو او سوالونه يې ترې کول. ⁴⁷او ټول هغه کسان چې هغۀ ته يې غوږ نيولے وو د هغۀ په پوهې او د هغۀ په جوابونو حيران وُو. ⁴⁸کله چې د هغۀ مور او پلار هغه وليدو، نو هغوئ حيران شول. د هغۀ مور ورته ووئيل چې، ”بچيه، تا ولې زمونږ سره دا وکړل؟ وګوره، ستا پلار او زۀ خفه وُو او ستا لټون مو کولو.“

⁴⁹هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”تاسو ولې زما لټون کولو؟ آيا تاسو ته معلوم نۀ وو چې زۀ بايد د خپل پلار په کور کښې يم؟“ ^c c v49 عيسىٰ وائى ”زما پلار“، د هغۀ خاص، ابدى اړيکه. چرته چې نوره ټوله کلام مونږ ”زمونږ پلار“ ته بلنه راکوى، هلته يوازې عيسىٰ هغه په دې خاص ډول ”زما پلار“ بولى، هغه په فطرت سره زوئ دے، مونږ د هغۀ د قبلولو په وجه بچى يُو.

⁵⁰خو هغوئ په هغه خبره پوهه نۀ شول چې هغۀ ورته وفرمائيله. ⁵¹بيا هغه له هغوئ سره ښکته لاړو او ناصرت ته راغلو، او د هغوئ تابعدار پاتې شو. د هغۀ مور دا ټولې خبرې په خپل زړۀ کښې وساتلې. ⁵²عيسىٰ په حِکمت او قد قامت کښې او د زمونږ پلار او د خلقو په نزد په فضل کښې زيادتيا کوله.