ሉቃስ 1

1 ¹በእኛ መካከል ስለ ተፈጸመው ነገር ሥርዓታዊ ዘገባ ለማዘጋጀት ብዙዎች ተነሥተዋልና፤ ²ከመጀመሪያው በዐይናቸው ያዩ ምስክሮችና የቃሉ አገልጋዮች የሆኑ ይህን ዘገባ አሳልፈው እንደ ሰጡን፣ ³እኔም ሁሉን ነገር ከመነሻው በጥንቃቄ ተከታትዬ ስለ መረመርኩ፣ የተከበርህ ቴዎፍሎስ ሆይ፤ በሥርዓት ልጽፍልህ ወሰንሁ፤ ⁴ይህም የተማርኻቸው ነገሮች እርግጠኛ መሆናቸውን ታውቅ ዘንድ ነው።

አባታችን ለዘካርያስ ወንድ ልጅ ተስፋ ሰጠ

⁵የይሁዳ ንጉሥ በሆነው በሄሮድስ ዘመን፣ ዘካርያስ የተባለ አንድ ካህን ከአብያ የክህነት ክፍል ነበረ። ሚስቱ ኤልሳቤጥም ከአሮን ትውልድ ነበረች። ^a a v5 ካህናቱ በቤተ መቅደሱ በተራ የሚያገለግሉ ሆነው በሃያ አራት ክፍሎች ተከፍለው ነበር፤ የአብያ ክፍል ስምንተኛው ነበረ። ⁶ሁለቱም በአባታችን ፊት ጻድቃን ነበሩ፤ በትእዛዛቱና በሥርዓቱ ሁሉ ያለ ነቀፋ ይመላለሱ ነበር። ⁷ኤልሳቤጥ መካን ስለ ነበረች ግን ልጅ አልነበራቸውም፤ ሁለቱም እጅግ አርጅተው ነበር።

⁸የእርሱ ክፍል በተራ ሲያገለግል፣ እርሱም በአባታችን ፊት የክህነት አገልግሎት ሲፈጽም፣ ⁹እንደ ክህነት ልማድ ወደ መቅደሱ ገብቶ ዕጣን እንዲያጥን ዕጣ ወደቀለት። ¹⁰በዕጣን ማጠኛ ሰዓትም ሕዝቡ ሁሉ በውጭ ይጸልዩ ነበር። ^b b v10 ሕዝቡ በዚያ ሰዓት በውጭ ለጸሎት ሲሰበሰቡ፣ በመቅደሱ ውስጥ በየማለዳውና በየማታው ዕጣን ይቀርብ ነበር።

¹¹የአባታችን መልአክም በዕጣን መሠዊያው ቀኝ ቆሞ ተገለጠለት። ¹²ዘካርያስም ባየው ጊዜ ታወከ፤ ፍርሃትም ወረሰው። ¹³መልአኩም እንዲህ አለው፤ “ዘካርያስ ሆይ፣ አትፍራ፤ ጸሎትህ ተሰምቷል። ሚስትህ ኤልሳቤጥ ወንድ ልጅ ትወልድልሃለች፤ ስሙንም ዮሐንስ ብለህ ጥራው። ¹⁴ደስታና ሐሤትም ይሆንልሃል፤ በመወለዱም ብዙዎች ደስ ይላቸዋል። ¹⁵በአባታችን ፊት ታላቅ ይሆናል፤ የወይን ጠጅ ወይም ሌላ የሚያሰክር መጠጥ ከቶ አይጠጣም፤ ከእናቱ ማኅፀን ጀምሮም መንፈስ ቅዱስ ይሞላበታል። ¹⁶ከእስራኤልም ልጆች ብዙዎችን ወደ አባታቸው ይመልሳል። ¹⁷በኤልያስም መንፈስና ኀይል በአባታችን ፊት ይሄዳል፤ የአባቶችን ልብ ወደ ልጆች፣ የማይታዘዙትንም ወደ ጻድቃን ጥበብ ይመልሳል፤ ለአባታችንም የተዘጋጀ ሕዝብ ያሰናዳል።”

¹⁸ዘካርያስም መልአኩን፣ “ይህን በምን ዐውቃለሁ? እኔ ሸምግያለሁ፤ ሚስቴም በዕድሜ ገፍታለች” አለው።

¹⁹መልአኩም መልሶ፣ “እኔ በአባታችን ፊት የምቆመው ገብርኤል ነኝ፤ ላናግርህና ይህን ምሥራች ላበስርህ ተልኬአለሁ” አለው። ²⁰“እነሆም፣ ቃሌን ስላላመንህ፣ ይህ እስኪፈጸም ድረስ ዝም ትላለህ፤ መናገርም አትችልም፤ ቃሌ ግን በጊዜው ይፈጸማል።”

²¹በዚህ ጊዜ ሕዝቡ ዘካርያስን ይጠባበቁ ነበር፤ በመቅደሱም ውስጥ ለምን እንደ ዘገየ ይደነቁ ነበር። ²²በወጣም ጊዜ ሊያናግራቸው አልቻለም፤ በመቅደሱም ውስጥ ራእይ እንዳየ ዐወቁ። በምልክትም ይጠቁማቸው ነበር፤ ዲዳም ሆኖ ቀረ። ²³የአገልግሎቱም ቀኖች በተፈጸሙ ጊዜ ወደ ቤቱ ሄደ። ²⁴ከእነዚህም ቀኖች በኋላ ሚስቱ ኤልሳቤጥ ፀነሰች፤ አምስት ወርም ራስዋን ሰውራ እንዲህ አለች፤ ²⁵“በሰዎች መካከል ያለውን ነውሬን ያስወግድልኝ ዘንድ፣ በተመለከተኝ ቀን አባታችን ያደረገልኝ ይህ ነው።”

አባታችን ገብርኤልን ወደ ማርያም ላከ

²⁶በስድስተኛውም ወር አባታችን መልአኩን ገብርኤልን ናዝሬት ወደ ተባለች የገሊላ ከተማ ላከ፤ ²⁷ከዳዊት ቤት ለሆነ ዮሴፍ ለተባለ ሰው ለታጨች ድንግል፤ የድንግሊቱም ስም ማርያም ነበረ። ²⁸መልአኩም ወደ እርሷ መጥቶ፣ “ጸጋ የተሞላብሽ ሆይ፣ ሰላም ለአንቺ ይሁን! አባታችን ከአንቺ ጋራ ነው” አላት።

²⁹እርሷ ግን በቃሉ እጅግ ታወከች፤ ይህ እንዴት ያለ ሰላምታ ነው ብላ አሰበች። ³⁰መልአኩም አላት፤ “ማርያም ሆይ፣ አትፍሪ፤ በአባታችን ዘንድ ጸጋ አግኝተሻልና። ³¹እነሆ፣ በማኅፀንሽ ትፀንሻለሽ፤ ወንድ ልጅም ትወልጃለሽ፤ ስሙንም ኢየሱስ ብለሽ ትጠሪዋለሽ። ³²እርሱም ታላቅ ይሆናል፤ የልዑል ልጅም ይባላል፤ አባታችንም የአባቱን የዳዊትን ዙፋን ይሰጠዋል፤ ³³በያዕቆብም ቤት ላይ ለዘላለም ይነግሣል፤ ለመንግሥቱም ፍጻሜ የለውም።”

³⁴ማርያምም መልአኩን፣ “እኔ ድንግል ነኝና ይህ እንዴት ይሆናል?” አለችው።

³⁵መልአኩም መልሶ አላት፤ “መንፈስ ቅዱስ በአንቺ ላይ ይወርዳል፤ የልዑልም ኀይል ይጋርድሻል፤ ስለዚህ የሚወለደው ቅዱሱ ሕፃን የአባታችን ልጅ ይባላል። ³⁶እነሆ፣ ዘመድሽ ኤልሳቤጥ ደግሞ በእርጅናዋ ወንድ ልጅ ፀንሳለች፤ መካን ለተባለችውም ይህ ስድስተኛ ወርዋ ነው። ³⁷በአባታችን ዘንድ የሚሳነው ነገር የለምና።”

³⁸ማርያምም፣ “እነሆ፣ የአባታችን ባሪያ ነኝ፤ እንደ ቃልህ ይሁንልኝ” አለች። ከዚያም መልአኩ ተለያት።

ማርያም ኤልሳቤጥን ጐበኘች

³⁹በዚያም ወራት ማርያም ተነሥታ ፈጥና ወደ ተራራማው አገር፣ ወደ አንዲት የይሁዳ ከተማ ሄደች፤ ⁴⁰ወደ ዘካርያስም ቤት ገብታ ኤልሳቤጥን ሰላም አለቻት። ⁴¹ኤልሳቤጥም የማርያምን ሰላምታ በሰማች ጊዜ ፅንሱ በማኅፀንዋ ዘለለ፤ ኤልሳቤጥም መንፈስ ቅዱስ ሞላባት። ⁴²በታላቅ ድምፅም ጮኻ እንዲህ አለች፤ “አንቺ ከሴቶች መካከል የተባረክሽ ነሽ፤ የማኅፀንሽም ፍሬ የተባረከ ነው! ⁴³የጌታዬ እናት ወደ እኔ ትመጣ ዘንድ ይህ እንዴት ተሰጠኝ? ⁴⁴እነሆ፣ የሰላምታሽ ድምፅ ጆሮዬ በገባ ጊዜ፣ ፅንሱ በማኅፀኔ በደስታ ዘሏልና። ⁴⁵አባታችን የነገራት ይፈጸማል ብላ ያመነች የተባረከች ናት።”

የማርያም የምስጋና መዝሙር

⁴⁶ማርያምም እንዲህ አለች፤ “ነፍሴ አባታችንን ታከብራለች፤ ⁴⁷መንፈሴም በመድኀኒቴ በአባታችን ሐሤት ታደርጋለች፤ ⁴⁸የባሪያውን ትሕትና ተመልክቷልና። እነሆ፣ ከዛሬ ጀምሮ ትውልድ ሁሉ ብፅዕት ይሉኛል፤ ⁴⁹ኀያሉ ታላላቅ ነገር አድርጎልኛልና፣ ስሙም ቅዱስ ነው። ⁵⁰ምሕረቱም እርሱን ለሚፈሩት ከትውልድ እስከ ትውልድ ነው። ⁵¹በክንዱ ኀይል አሳይቷል፤ በልባቸው ሐሳብ የታበዩትን ትዕቢተኞች በትኗል፤ ⁵²ኀያላንን ከዙፋናቸው አውርዷል፤ ትሑታንንም ከፍ ከፍ አድርጓል፤ ⁵³የተራቡትን በበጎ ነገር አጥግቧል፤ ባለ ጠጎችን ግን ባዶ እጃቸውን ሰዷቸዋል። ⁵⁴ባሪያውን እስራኤልን ረድቷል፤ ምሕረቱንም በማሰብ፤ ⁵⁵ለአባቶቻችን፣ ለአብርሃምና ለዘሩ ለዘላለም እንደ ተናገረ።”

⁵⁶ማርያምም ሦስት ወር ያህል ከእርሷ ጋራ ተቀመጠች፤ ከዚያም ወደ ቤትዋ ተመለሰች።

ዮሐንስ ተወለደ

⁵⁷የኤልሳቤጥም የመውለጃዋ ጊዜ ደረሰ፤ ወንድ ልጅም ወለደች። ⁵⁸ጎረቤቶቿና ዘመዶቿም አባታችን ታላቅ ምሕረት እንዳደረገላት ሰምተው ከእርሷ ጋራ ደስ አላቸው። ⁵⁹በስምንተኛውም ቀን ሕፃኑን ሊገርዙ መጡ፤ በአባቱም ስም ዘካርያስ ሊሉት ወደዱ፤ ⁶⁰እናቱ ግን መልሳ፣ “አይሆንም፤ ዮሐንስ ይባል እንጂ” አለች።

⁶¹እነርሱም፣ “ከዘመዶችሽ በዚህ ስም የሚጠራ ማንም የለም” አሏት። ⁶²ዘካርያስም ሕፃኑ ማን ተብሎ እንዲጠራ እንደሚፈልግ፣ ለአባቱ በምልክት ጠየቁት።

⁶³እርሱም መጻፊያ ሰሌዳ ለምኖ፣ “ስሙ ዮሐንስ ነው” ብሎ ጻፈ። ሁሉም ተደነቁ። ⁶⁴ወዲያውም አፉ ተከፈተ፤ አንደበቱም ተፈታ፤ እየተናገረም አባታችንን ባረከ። ⁶⁵ፍርሃትም በጎረቤቶቻቸው ሁሉ ላይ ወደቀ፤ ይህም ነገር ሁሉ በይሁዳ ተራራማ አገር ሁሉ ተወራ። ⁶⁶የሰሙትም ሁሉ፣ “ይህ ሕፃን እንግዲህ ምን ይሆን?” እያሉ ይህን ነገር በልባቸው ያዙ። የአባታችን እጅ ከእርሱ ጋራ ነበረችና።

ዘካርያስ ትንቢት ተናገረ

⁶⁷አባቱ ዘካርያስም መንፈስ ቅዱስ ሞላበት፤ ትንቢትም እየተናገረ እንዲህ አለ፤ ⁶⁸“የእስራኤል አባታችን የተመሰገነ ይሁን፤ ሕዝቡን ጎብኝቶ ተቤዥቷልና፤ ⁶⁹በባሪያው በዳዊት ቤትም ኀያል መድኀኒት አስነሥቶልናል፤ ⁷⁰ከጥንት ጀምሮ በቅዱሳን ነቢያቱ አፍ እንደ ተናገረ፤ ⁷¹ከጠላቶቻችን ከሚጠሉንም ሁሉ እጅ እንድንድን፤ ⁷²ለአባቶቻችን ተስፋ የተሰጠውን ምሕረት ያደርግ ዘንድ፣ ቅዱሱንም ኪዳኑን ያስብ ዘንድ፤ ⁷³ለአባታችን ለአብርሃም የማለውን መሐላ ይሰጠን ዘንድ፣ ⁷⁴ከጠላቶቻችን እጅ ድነን ያለ ፍርሃት እናገለግለው ዘንድ፣ ⁷⁵በዘመናችን ሁሉ በቅድስናና በጽድቅ በፊቱ። ⁷⁶አንተም፣ ሕፃን ሆይ፣ የልዑል ነቢይ ትባላለህ፤ መንገዶቹን ለማዘጋጀት በጌታ ፊት ትሄዳለህና፤ ⁷⁷በኀጢአታቸው ስርየት ለሕዝቡ የድነትን ዕውቀት ትሰጥ ዘንድ፤ ⁷⁸ከአባታችን ርኅራኄ የተነሣ፣ ከላይ የሆነ የንጋት ብርሃን ይጎበኘናል፤ ^c c v78 “ከላይ የሆነ የንጋት ብርሃን” ለኢየሱስ የተሰጠ ስም ነው፤ አባታችን ወደ ቤታችን ይመራን ዘንድ በጨለማ ላሉት የሚልከው ተፈንጣቂ ብርሃን ነው። ⁷⁹በጨለማና በሞት ጥላ ለተቀመጡት ብርሃን ይሰጥ ዘንድ፣ እግሮቻችንንም ወደ ሰላም መንገድ ይመራ ዘንድ።”

⁸⁰ሕፃኑም አደገ፤ በመንፈስም ጠነከረ፤ ለእስራኤልም በገሃድ እስከ ተገለጠበት ቀን ድረስ በምድረ በዳ ኖረ።