Luka 1

1 ¹Birçok kişi, aramızda gerçekleşmiş olayların düzenli bir anlatısını yazmaya girişti. ²Başlangıçtan beri görgü tanığı ve Söz'ün hizmetkârı olanlar bu anlatıları bize ilettikleri gibi, ³ben de her şeyi başından itibaren dikkatle araştırmış biri olarak, bunları sana sırasıyla yazmaya karar verdim, sayın Teofilos, ⁴öyle ki, sana öğretilen şeylerin kesinliğini bilesin.

Baba, Zekeriya'ya Bir Oğul Vaat Eder

⁵Yahudiye Kralı Hirodes zamanında, Aviya bölüğünden Zekeriya adında bir kâhin vardı. Karısı Elizabet de Harun soyundandı. ^a a v5 Kâhinler, tapınakta sırayla hizmet eden yirmi dört bölüğe ayrılmıştı; Aviya bölüğü sekizinci sıradaydı. ⁶Her ikisi de Babamız'ın gözünde doğru kişilerdi; O'nun bütün buyruk ve kurallarına kusursuzca uyarlardı. ⁷Ama çocukları yoktu; çünkü Elizabet kısırdı ve her ikisi de çok yaşlıydı.

⁸Zekeriya, kendi bölüğünün nöbeti sırasında Babamız'ın önünde kâhinlik görevini yerine getirirken, ⁹kâhinlik geleneği uyarınca, O'nun tapınağına girip buhur yakmak üzere kurayla seçildi. ¹⁰Buhur yakma saatinde, bütün halk topluluğu dışarıda dua ediyordu. ^b b v10 Her sabah ve akşam tapınağın içinde buhur sunulurken, halk o saatlerde dua etmek için dışarıda toplanırdı.

¹¹O sırada Babamız'ın bir meleği, buhur sunağının sağında durarak Zekeriya'ya göründü. ¹²Zekeriya onu görünce sarsıldı, kendisini korku kapladı. ¹³Melek ona, «Korkma Zekeriya» dedi, «duan işitildi. Karın Elizabet sana bir oğul doğuracak; adını Yahya koyacaksın. ¹⁴Sevinip coşacaksın; birçok kişi de onun doğumuna sevinecek. ¹⁵O, Babamız'ın gözünde büyük olacak. Hiç şarap ya da başka içki içmeyecek; daha annesinin rahmindeyken Kutsal Ruh'la dolacak. ¹⁶İsrailoğulları'ndan birçoğunu Babaları'na döndürecek. ¹⁷İlyas'ın ruhu ve gücüyle Babamız'ın önünden gidecek. Babaların yüreğini çocuklarına, söz dinlemeyenleri de doğru kişilerin bilgeliğine döndürecek; Babamız için hazır bir halk yetiştirecek.»

¹⁸Zekeriya meleğe, «Bundan nasıl emin olabilirim?» dedi. «Çünkü ben yaşlandım, karımın da yaşı hayli ilerledi.»

¹⁹Melek ona şöyle karşılık verdi: «Ben Babamız'ın huzurunda duran Cebrail'im. Seninle konuşmak ve sana bu müjdeyi getirmek için gönderildim. ²⁰İşte, bu olaylar gerçekleşinceye dek dilin tutulacak, konuşamayacaksın. Çünkü zamanında yerine gelecek olan sözlerime inanmadın.»

²¹Bu arada halk Zekeriya'yı bekliyor, tapınakta bu kadar uzun süre kalmasına şaşıyordu. ²²Zekeriya dışarı çıktığında onlarla konuşamadı. Böylece tapınakta bir görüm gördüğünü anladılar. Onlara işaretler yapıp duruyor, ama konuşamıyordu. ²³Görev günleri tamamlanınca evine döndü. ²⁴Bir süre sonra karısı Elizabet gebe kaldı ve beş ay boyunca evine kapanarak şöyle dedi: ²⁵«Babamız benim için bunu yaptı. Bu günlerde bana lütfederek insanlar arasındaki utancımı giderdi.»

Baba, Cebrail'i Meryem'e Gönderir

²⁶Altıncı ayda Babamız, melek Cebrail'i Celile'de Nasıra denen kente, ²⁷Davut'un soyundan Yusuf adında bir adamla nişanlı olan bir kıza gönderdi. Kızın adı Meryem'di. ²⁸Onun yanına giren melek, «Selam, ey lütfa erişen kız! Babamız seninledir» dedi.

²⁹Söylenenlere çok şaşıran Meryem, bu selamın ne anlama gelebileceğini düşünmeye başladı. ³⁰Melek ona, «Korkma Meryem» dedi, «çünkü Babamız'ın lütfuna eriştin. ³¹Gebe kalıp bir oğul doğuracaksın, adını İsa koyacaksın. ³²O büyük olacak, kendisine 'Yüceler Yücesi'nin Oğlu' denecek. Babamız O'na, atası Davut'un tahtını verecek. ³³Yakup'un soyu üzerinde sonsuza dek egemenlik sürecek, egemenliğinin sonu gelmeyecek.»

³⁴Meryem meleğe, «Bu nasıl olur? Ben erkeğe varmadım ki» dedi.

³⁵Melek ona şöyle yanıt verdi: «Kutsal Ruh senin üzerine gelecek, Yüceler Yücesi'nin gücü sana gölge salacak. Bunun için doğacak olan kutsal çocuğa Babamız'ın Oğlu denecek. ³⁶Bak, akrabalarından Elizabet de yaşlılığında bir oğula gebe kaldı. Kısır denilen kadın şimdi altıncı ayında. ³⁷Çünkü Babamız için imkânsız hiçbir şey yoktur.»

³⁸«Ben Babamız'ın kuluyum» dedi Meryem. «Bana söylediğin gibi olsun.» Bunun üzerine melek onun yanından ayrıldı.

Meryem, Elizabet'i Ziyaret Eder

³⁹O günlerde Meryem kalkıp aceleyle Yahuda'nın dağlık bölgesindeki bir kente gitti. ⁴⁰Zekeriya'nın evine girip Elizabet'i selamladı. ⁴¹Elizabet Meryem'in selamını duyunca rahmindeki çocuk hopladı. Kutsal Ruh'la dolan Elizabet, ⁴²yüksek sesle şöyle haykırdı: «Kadınlar arasında kutsanmış bulunuyorsun, rahminin ürünü de kutsanmıştır! ⁴³Nasıl oldu da Rabbimin annesi yanıma geldi? ⁴⁴Bak, selamının sesi kulağıma eriştiği an, rahmimdeki çocuk sevinçle hopladı. ⁴⁵İman eden kadına ne mutlu! Çünkü Babamız'ın ona söylediği sözler gerçekleşecek.»

Meryem'in Övgü Ezgisi

⁴⁶Meryem de şöyle dedi: «Canım Babamız'ı yüceltir; ⁴⁷Ruhum, Kurtarıcım Babamız'da sevinir. ⁴⁸Çünkü O, kulunun düşkün haline baktı. İşte, bundan böyle bütün kuşaklar bana mutlu diyecek; ⁴⁹Çünkü Güçlü Olan benim için büyük işler yaptı; O'nun adı kutsaldır. ⁵⁰Kendisinden korkanlara olan merhameti kuşaktan kuşağa sürer. ⁵¹Kolunun gücünü gösterdi; gururluları yüreklerindeki kuruntularıyla darmadağın etti; ⁵²Hükümdarları tahtlarından indirdi, alçakgönüllüleri yükseltti; ⁵³Aç olanları iyiliklerle doyurdu, zenginleri ise elleri boş çevirdi. ⁵⁴Kulu İsrail'in yardımına yetişti, merhametini anımsayarak; ⁵⁵Atalarımıza, İbrahim'e ve onun soyuna sonsuza dek söz verdiği gibi.»

⁵⁶Meryem, üç ay kadar Elizabet'in yanında kaldı, sonra evine döndü.

Yahya'nın Doğuşu

⁵⁷Elizabet'in doğum yapacağı gün geldi ve bir oğul doğurdu. ⁵⁸Komşularıyla akrabaları, Babamız'ın ona ne büyük merhamet gösterdiğini duyunca, onun sevincine katıldılar. ⁵⁹Sekizinci gün çocuğu sünnet etmeye geldiler ve ona babası Zekeriya'nın adını vermek istediler. ⁶⁰Ama annesi, «Hayır, adı Yahya olacak» dedi.

⁶¹Ona, «Akrabaların arasında bu adı taşıyan kimse yok ki» dediler. ⁶²Sonra babasına işaretle çocuğun adını ne koymak istediğini sordular.

⁶³Zekeriya bir yazı levhası istedi ve «Adı Yahya'dır» diye yazdı. Herkes şaşakaldı. ⁶⁴O anda Zekeriya'nın ağzı açıldı, dili çözüldü ve konuşmaya başlayarak Babamız'a övgüler sundu. ⁶⁵Çevrede oturanların hepsini korku sardı. Bütün bu olaylar, Yahudiye'nin dağlık bölgesinin her yanında konuşulur oldu. ⁶⁶Duyan herkes bunları yüreğinde saklayarak, «Acaba bu çocuk ne olacak?» diyordu. Çünkü Babamız'ın eli onunla birlikteydi.

Zekeriya'nın Peygamberlik Sözleri

⁶⁷Çocuğun babası Zekeriya, Kutsal Ruh'la dolarak şu peygamberlikte bulundu: ⁶⁸«İsrail'in Babamız'a övgüler olsun! Çünkü halkının yardımına gelip onları kurtardı. ⁶⁹Kulu Davut'un soyundan bizim için güçlü bir Kurtarıcı çıkardı. ⁷⁰Eski çağlardan beri kutsal peygamberlerinin ağzından bildirdiği gibi, ⁷¹Düşmanlarımızdan, bizden nefret edenlerin elinden kurtulalım diye; ⁷²Atalarımıza merhamet göstermek ve kutsal antlaşmasını anmak için; ⁷³Atamız İbrahim'e içtiği ant uyarınca, bize şunu sağlamak için: ⁷⁴Düşmanlarımızın elinden kurtulup korkusuzca O'na tapınmamızı, ⁷⁵Ömrümüz boyunca O'nun önünde kutsallık ve doğruluk içinde yaşamamızı sağladı. ⁷⁶Sen de, ey çocuk, Yüceler Yücesi'nin peygamberi diye anılacaksın; çünkü Rab'bin önünden gidip O'nun yollarını hazırlayacaksın; ⁷⁷Halkına, günahlarının bağışlanmasıyla gelen kurtuluş bilgisini vermek için. ⁷⁸Babamız'ın şefkatli merhametiyle, yücelerden doğacak güneş bizi ziyaret edecek; ^c c v78 «Yücelerden doğan güneş», İsa'nın bir adıdır — Babamız'ın karanlıkta olanlara gönderdiği, bizi eve götürmek için doğan ışıktır. ⁷⁹Karanlıkta ve ölümün gölgesinde oturanlara ışık saçmak, ayaklarımızı esenlik yoluna yöneltmek için.»

⁸⁰Çocuk büyüyor, ruhta güçleniyordu. İsrail halkına açıkça görüneceği güne dek ıssız yerlerde yaşadı.