லூக்கா 1

1 ¹நம்மிடையே நிறைவேறின காரியங்களைக் குறித்து ஒழுங்கான விவரத்தைத் தொகுக்க அநேகர் முயற்சி எடுத்திருப்பதால், ²ஆரம்பம்முதல் கண்கூடாய்க் கண்டவர்களும், வசனத்தின் ஊழியக்காரருமானவர்கள் அவைகளை நமக்கு ஒப்படைத்தபடியே, ³மேன்மைமிக்க தேயோப்பிலுவே, நானும் ஆரம்பம்முதல் எல்லாவற்றையும் திட்டமாய் ஆராய்ந்தறிந்து, அவைகளை ஒழுங்காய் உமக்கு எழுதுவது நலமென்று தீர்மானித்தேன், ⁴நீர் கற்பிக்கப்பட்ட காரியங்களின் நிச்சயத்தை அறிந்துகொள்ளும்படிக்கே இப்படிச் செய்தேன்.

பிதா சகரியாவுக்கு ஒரு மகனை வாக்குப்பண்ணுகிறார்

⁵யூதேயாவின் ராஜாவாகிய ஏரோதின் நாட்களில், அபியா என்னும் ஆசாரியப் பிரிவைச் சேர்ந்த சகரியா என்னும் பேருள்ள ஒரு ஆசாரியன் இருந்தான். அவனுடைய மனைவி எலிசபெத்து ஆரோனின் சந்ததியைச் சேர்ந்தவள். ^a a v5 ஆசாரியர்கள் இருபத்துநான்கு பிரிவுகளாக ஏற்படுத்தப்பட்டு, தேவாலயத்தில் முறைவைத்து ஊழியம் செய்துவந்தார்கள்; அபியாவின் பிரிவு எட்டாவதாக இருந்தது. ⁶அவர்கள் இருவரும் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக நீதியுள்ளவர்களாய், கர்த்தருடைய எல்லாக் கட்டளைகளிலும் நியமங்களிலும் குற்றமற்றவர்களாய் நடந்துகொண்டார்கள். ⁷ஆனாலும் எலிசபெத்து மலடியாயிருந்தபடியால், அவர்களுக்குப் பிள்ளையில்லாதிருந்தது; இருவரும் முதிர்ந்த வயதுள்ளவர்களாயுமிருந்தார்கள்.

⁸அவனுடைய பிரிவின் முறை வந்தபோது, அவன் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக ஆசாரிய ஊழியம் செய்துகொண்டிருக்கையில், ⁹ஆசாரிய முறைமையின்படி, அவன் கர்த்தருடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசித்துத் தூபங்காட்டும்படிக்குச் சீட்டு அவனுக்கு விழுந்தது. ¹⁰தூபங்காட்டும் வேளையில், ஜனங்கள் திரளாய் வெளியே ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள். ^b b v10 தூபம் ஒவ்வொரு நாளும் காலையிலும் மாலையிலும் பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் காட்டப்பட்டது; அந்த வேளைகளில் ஜனங்கள் வெளியே கூடி ஜெபம்பண்ணிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

¹¹அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் தூதன் ஒருவன் தூபபீடத்தின் வலதுபக்கத்தில் நின்று அவனுக்குக் காணப்பட்டான். ¹²சகரியா அவனைக் கண்டபோது கலங்கினான், பயமும் அவனைப் பிடித்தது. ¹³அப்பொழுது தூதன் அவனை நோக்கி: “சகரியாவே, பயப்படாதே; உன் விண்ணப்பம் கேட்கப்பட்டது. உன் மனைவி எலிசபெத்து உனக்கு ஒரு மகனைப் பெறுவாள்; அவனுக்கு யோவான் என்று பேரிடுவாயாக. ¹⁴உனக்குச் சந்தோஷமும் மகிழ்ச்சியும் உண்டாகும்; அவன் பிறப்பினால் அநேகர் சந்தோஷப்படுவார்கள். ¹⁵அவன் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகப் பெரியவனாயிருப்பான்; திராட்சரசத்தையாவது வேறு மதுபானத்தையாவது ஒருபோதும் குடிக்கக்கூடாது; அவன் தன் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்தே பரிசுத்த ஆவியானவரால் நிரப்பப்படுவான். ¹⁶இஸ்ரவேல் புத்திரரில் அநேகரை அவர்களுடைய பிதாவினிடத்திற்குத் திருப்புவான். ¹⁷பிதாக்களுடைய இருதயங்களைப் பிள்ளைகளிடத்திற்கும், கீழ்ப்படியாதவர்களை நீதிமான்களுடைய ஞானத்திற்கும் திருப்பி, எங்கள் பிதாவுக்கு ஆயத்தமான ஜனத்தை ஆயத்தப்படுத்தும்படிக்கு, அவன் எலியாவின் ஆவியோடும் வல்லமையோடும் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகச் செல்லுவான்.”

¹⁸சகரியா அந்தத் தூதனை நோக்கி: “இதை நான் எதினால் அறிவேன்? நான் கிழவனாயிருக்கிறேன், என் மனைவியும் முதிர்ந்த வயதுள்ளவள்” என்றான்.

¹⁹தூதன் அவனுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “நான் எங்கள் பிதாவின் சந்நிதானத்தில் நிற்கிற காபிரியேல்; உன்னோடே பேசவும், இந்த நற்செய்தியை உனக்கு அறிவிக்கவும் அனுப்பப்பட்டேன். ²⁰இதோ, ஏற்ற காலத்தில் நிறைவேறப்போகிற என் வார்த்தைகளை நீ விசுவாசியாதபடியால், இவைகள் சம்பவிக்கும் நாள்வரைக்கும் நீ பேசக்கூடாமல் ஊமையாயிருப்பாய்” என்றான்.

²¹ஜனங்கள் சகரியாவுக்குக் காத்திருந்து, அவன் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இவ்வளவு நேரம் தாமதித்ததைக்குறித்து ஆச்சரியப்பட்டார்கள். ²²அவன் வெளியே வந்தபோது அவர்களோடே பேசக்கூடாதிருந்தான்; அதனால் அவன் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் ஒரு தரிசனத்தைக் கண்டானென்று அறிந்துகொண்டார்கள். அவன் அவர்களுக்குச் சைகைகாட்டி ஊமையாகவே இருந்தான். ²³அவனுடைய ஊழிய நாட்கள் முடிந்தபோது, அவன் தன் வீட்டுக்குப் போனான். ²⁴அந்த நாட்களுக்குப்பின்பு அவன் மனைவி எலிசபெத்து கர்ப்பவதியாகி, ஐந்து மாதம் தன்னை மறைத்துக்கொண்டு: ²⁵“மனுஷரிடையே எனக்கிருந்த நிந்தையை நீக்கும்படிக்கு, எங்கள் பிதா என்னைக் கண்ணோக்கிப்பார்த்த நாட்களில் எனக்கு இப்படிச் செய்தார்” என்றாள்.

பிதா காபிரியேலை மரியாளிடம் அனுப்புகிறார்

²⁶ஆறாம் மாதத்தில், காபிரியேல் என்னும் தூதனை எங்கள் பிதா கலிலேயா நாட்டிலுள்ள நாசரேத்து என்னும் ஊரிலிருந்த ஒரு கன்னிகையினிடத்திற்கு அனுப்பினார். ²⁷அவள் தாவீதின் வம்சத்தானாகிய யோசேப்பு என்னும் பேருள்ள ஒரு மனுஷனுக்கு நியமிக்கப்பட்டிருந்தாள்; அந்தக் கன்னிகையின் பேர் மரியாள். ²⁸தூதன் அவளிடத்தில் வந்து: “கிருபை பெற்றவளே, வாழ்க! எங்கள் பிதா உன்னுடனேகூட இருக்கிறார்” என்றான்.

²⁹அவள் அவனைக் கண்டு, அவன் வார்த்தையினால் மிகவும் கலங்கி, இது எப்படிப்பட்ட வாழ்த்துதலோ என்று சிந்தித்தாள். ³⁰தூதன் அவளை நோக்கி: “மரியாளே, பயப்படாதே; நீ எங்கள் பிதாவினிடத்தில் கிருபை பெற்றாய். ³¹இதோ, நீ கர்ப்பவதியாகி ஒரு மகனைப் பெறுவாய், அவருக்கு இயேசு என்று பேரிடுவாயாக. ³²அவர் பெரியவராயிருந்து, உன்னதமானவருடைய குமாரன் என்னப்படுவார்; அவருடைய பிதாவாகிய தாவீதின் சிங்காசனத்தை எங்கள் பிதா அவருக்குக் கொடுப்பார். ³³அவர் யாக்கோபின் வம்சத்தாரை என்றென்றைக்கும் அரசாளுவார்; அவருடைய ராஜ்யத்திற்கு முடிவிராது” என்றான்.

³⁴அப்பொழுது மரியாள் தூதனை நோக்கி: “இது எப்படி ஆகும்? நான் புருஷனை அறியேனே” என்றாள்.

³⁵தூதன் அவளுக்குப் பிரதியுத்தரமாக: “பரிசுத்த ஆவியானவர் உன்மேல் வந்திறங்குவார்; உன்னதமானவருடைய வல்லமை உன்மேல் நிழலிடும்; ஆதலால் உன்னிடத்தில் பிறக்கும் பரிசுத்தமுள்ள பிள்ளை எங்கள் பிதாவின் குமாரன் என்னப்படுவார். ³⁶இதோ, உன் இனத்தாளாகிய எலிசபெத்தும் தன் முதிர்வயதில் ஒரு மகனைக் கர்ப்பந்தரித்திருக்கிறாள்; மலடியென்று சொல்லப்பட்ட அவளுக்கு இது ஆறாம் மாதம். ³⁷எங்கள் பிதாவினால் கூடாத காரியம் ஒன்றுமில்லை” என்றான்.

³⁸அதற்கு மரியாள்: “இதோ, நான் எங்கள் பிதாவின் அடியாள்; உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு ஆகக்கடவது” என்றாள். அப்பொழுது தூதன் அவளைவிட்டுப் போனான்.

மரியாள் எலிசபெத்தைச் சந்திக்கிறாள்

³⁹அந்நாட்களில் மரியாள் எழுந்து, மலைநாட்டிலிருந்த யூதாவின் ஒரு ஊருக்குத் தீவிரமாய்ப் போய், ⁴⁰சகரியாவின் வீட்டுக்குள் பிரவேசித்து, எலிசபெத்தை வாழ்த்தினாள். ⁴¹எலிசபெத்து மரியாளின் வாழ்த்துதலைக் கேட்டபோது, அவளுடைய கர்ப்பத்திலிருந்த குழந்தை துள்ளிற்று; எலிசபெத்து பரிசுத்த ஆவியானவரால் நிரப்பப்பட்டு, ⁴²மிகுந்த சத்தமிட்டு: “ஸ்திரீகளுக்குள்ளே நீ ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவள், உன் கர்ப்பத்தின் கனியும் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டது! ⁴³என் ஆண்டவருடைய தாயார் என்னிடத்தில் வரும்படியான இந்தப் பாக்கியம் எனக்கு எப்படி உண்டாயிற்று? ⁴⁴இதோ, உன் வாழ்த்துதலின் சத்தம் என் காதில் விழுந்தவுடனே, என் கர்ப்பத்திலிருந்த குழந்தை மகிழ்ச்சியினால் துள்ளிற்று. ⁴⁵எங்கள் பிதா தன்னிடத்தில் சொன்னவைகள் நிறைவேறுமென்று விசுவாசித்தவள் பாக்கியவதி” என்றாள்.

மரியாளின் துதிப் பாடல்

⁴⁶அப்பொழுது மரியாள்: “என் ஆத்துமா எங்கள் பிதாவை மகிமைப்படுத்துகிறது, ⁴⁷என் ஆவி என் இரட்சகராகிய எங்கள் பிதாவில் களிகூருகிறது, ⁴⁸அவர் தம்முடைய அடியாளின் தாழ்மையைக் கண்ணோக்கிப்பார்த்தார். இதோ, இதுமுதல் எல்லாத் தலைமுறையாரும் என்னைப் பாக்கியவதி என்பார்கள்; ⁴⁹வல்லமையுள்ளவர் எனக்குப் பெரிய காரியங்களைச் செய்தார், அவருடைய நாமம் பரிசுத்தமுள்ளது. ⁵⁰அவருடைய இரக்கம் அவருக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்கு தலைமுறை தலைமுறையாக இருக்கும். ⁵¹அவர் தம்முடைய புயத்தினால் வல்லமை காண்பித்தார்; அகந்தையுள்ளவர்களைச் சிதறடித்தார் அவர்களுடைய இருதயசிந்தையிலே; ⁵²பராக்கிரமசாலிகளை அவர்களுடைய சிங்காசனங்களிலிருந்து தள்ளி, தாழ்மையுள்ளவர்களை உயர்த்தினார்; ⁵³பசியுள்ளவர்களை நன்மைகளினால் நிரப்பி, ஐசுவரியவான்களை வெறுமையாய் அனுப்பிவிட்டார். ⁵⁴அவர் தம்முடைய அடியானாகிய இஸ்ரவேலுக்கு உதவிசெய்தார், தமது இரக்கத்தை நினைத்து, ⁵⁵நம்முடைய பிதாக்களுக்குச் சொன்னபடியே, ஆபிரகாமுக்கும் அவன் சந்ததிக்கும் என்றென்றைக்கும்” என்றாள்.

⁵⁶மரியாள் ஏறக்குறைய மூன்று மாதம் அவளோடே தங்கியிருந்து, பின்பு தன் வீட்டுக்குத் திரும்பிப்போனாள்.

யோவான் பிறக்கிறார்

⁵⁷எலிசபெத்துக்குப் பிரசவகாலம் வந்தது; அவள் ஒரு மகனைப் பெற்றாள். ⁵⁸எங்கள் பிதா அவளுக்குப் பெரிய இரக்கம் காண்பித்தாரென்று அவளுடைய அயலகத்தாரும் இனத்தாரும் கேள்விப்பட்டு, அவளோடேகூடச் சந்தோஷப்பட்டார்கள். ⁵⁹எட்டாம் நாளிலே பிள்ளைக்கு விருத்தசேதனம்பண்ண வந்து, அவனுடைய தகப்பன் பேரின்படி அவனுக்குச் சகரியா என்று பேரிடப்போனார்கள். ⁶⁰அப்பொழுது அவனுடைய தாய்: “அப்படியல்ல, அவனுக்கு யோவான் என்று பேரிடவேண்டும்” என்றாள்.

⁶¹அதற்கு அவர்கள்: “உன் இனத்தாரில் இந்தப் பேருள்ளவன் ஒருவனுமில்லையே” என்று சொல்லி, ⁶²பிள்ளைக்கு என்ன பேரிட மனதாயிருக்கிறானென்று அவனுடைய தகப்பனுக்குச் சைகைகாட்டிக் கேட்டார்கள்.

⁶³அவன் ஒரு எழுத்துப் பலகையைக் கேட்டு: “இவன் பேர் யோவான்” என்று எழுதினான். எல்லாரும் ஆச்சரியப்பட்டார்கள். ⁶⁴உடனே அவனுடைய வாய் திறக்கப்பட்டு, அவன் நாவும் கட்டவிழ்ந்து, எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்திரித்துப் பேசினான். ⁶⁵அவர்களைச் சுற்றிலும் குடியிருந்த யாவருக்கும் பயம் உண்டாயிற்று; இந்தச் சங்கதிகளெல்லாம் யூதேயாவின் மலைநாடெங்கும் பேசப்பட்டன. ⁶⁶கேட்டவர்களெல்லாரும் அவைகளைத் தங்கள் இருதயத்தில் வைத்து: “இந்தப் பிள்ளை எப்படிப்பட்டதாயிருக்குமோ?” என்றார்கள். எங்கள் பிதாவின் கரம் அவனோடேகூட இருந்தது.

சகரியா தீர்க்கதரிசனம் உரைக்கிறார்

⁶⁷அவனுடைய தகப்பனாகிய சகரியா பரிசுத்த ஆவியானவரால் நிரப்பப்பட்டு, தீர்க்கதரிசனமாய்ச் சொன்னதாவது: ⁶⁸“இஸ்ரவேலின் பிதாவாகிய எங்கள் பிதாவுக்கு ஸ்தோத்திரம், அவர் தமது ஜனத்தைச் சந்தித்து மீட்டுக்கொண்டார், ⁶⁹தமது அடியானாகிய தாவீதின் வம்சத்திலே நமக்கு வல்லமையுள்ள இரட்சகரை எழும்பப்பண்ணினார், ⁷⁰தமது பரிசுத்த தீர்க்கதரிசிகளின் வாயினால் அவர் சொன்னபடியே, பூர்வகாலமுதல், ⁷¹நாம் நம்முடைய சத்துருக்களினின்றும், நம்மைப் பகைக்கிற யாவருடைய கைக்கினின்றும் இரட்சிக்கப்படும்படிக்கும்; ⁷²நம்முடைய பிதாக்களுக்கு வாக்குப்பண்ணப்பட்ட இரக்கத்தைக் காண்பிக்கவும், தமது பரிசுத்த உடன்படிக்கையை நினைக்கவும், ⁷³நம்முடைய தகப்பனாகிய ஆபிரகாமுக்கு அவர் இட்ட ஆணையையும், நமக்குத் தந்தருளும்படிக்கும், ⁷⁴நாம் நம்முடைய சத்துருக்களின் கைக்கினின்று விடுவிக்கப்பட்டு, பயமில்லாமல் அவரை ஆராதிக்கும்படிக்கும், ⁷⁵பரிசுத்தத்தோடும் நீதியோடும் அவருக்கு முன்பாக நம்முடைய ஜீவனுள்ள நாளெல்லாம். ⁷⁶பிள்ளாய், நீ உன்னதமானவருடைய தீர்க்கதரிசி என்னப்படுவாய்; நீ கர்த்தருக்கு முன்பாகச் செல்லுவாய் அவருடைய வழிகளை ஆயத்தம்பண்ணும்படிக்கு, ⁷⁷அவருடைய ஜனங்களுக்கு இரட்சிப்பின் அறிவைக் கொடுக்கும்படிக்கு, அவர்களுடைய பாவமன்னிப்பினால், ⁷⁸எங்கள் பிதாவின் உருக்கமான இரக்கத்தினாலே, அதினாலே உன்னதத்திலிருந்து உதிக்கும் அருணோதயம் நம்மைச் சந்திக்கும், ^c c v78 ‘உன்னதத்திலிருந்து உதிக்கும் அருணோதயம்’ என்பது இயேசுவைக் குறிக்கும் ஒரு நாமம் — இருளிலிருப்பவர்களை நம் இல்லம்நோக்கி வழிநடத்தும்படி எங்கள் பிதா அனுப்பும் விடியலின் ஒளியே அவர். ⁷⁹இருளிலே உட்கார்ந்திருக்கிறவர்களுக்கு வெளிச்சம் தந்து, மரண இருளிலும் இருக்கிறவர்களுக்கும், நம்முடைய கால்களை நடத்தும்படிக்கு சமாதானத்தின் வழியிலே” என்றான்.

⁸⁰அந்தப் பிள்ளை வளர்ந்து, ஆவியிலே பலப்பட்டு, இஸ்ரவேலருக்குத் தன்னை வெளிப்படையாய்க் காண்பிக்கும் நாள்வரைக்கும் வனாந்தரங்களில் இருந்தான்.