لوقا جو ترتيبوار بيان

عظيم طبيب جي خوشخبري، جيڪا غريبن، ڌڪاريلن ۽ گم ٿيلن لاءِ رحم سان ڀريل آهي. ان ۾ فضول خرچ پٽ جو مثال ۽ يسوع جي رحمت جون سڀ کان نرم تصويرون آهن.

باب 1.

ڇاڪاڻ تہ ڪيترن ئي ماڻهن اسان ۾ پورين ٿيل ڳالهين جو ترتيبوار بيان لکڻ جو ڪم هٿ ۾ کنيو آهي، جيئن شروعات کان اکين ڏٺن شاهدن ۽ ڪلام جي خادمن اهي ڳالهيون اسان جي حوالي ڪيون، تيئن مون بہ شروعات کان سڀ ڪجهه چڱيءَ طرح پرکي، اي معزز ٿيوفلس، تو لاءِ ترتيب سان لکڻ مناسب سمجهيو، تہ جيئن تون انهن ڳالهين جي يقين کي ڄاڻي سگھين جيڪي تو کي سيکاريون ويون آهن.

پيءُ زڪريا سان پٽ جو واعدو ٿو ڪري

يهوديه جي بادشاهه هيروديس جي ڏينهن ۾ ابياه جي ڪاهني ٽولي ۾ زڪريا نالي هڪڙو ڪاهن هو. سندس زال اليشبع هارون جي نسل مان هئي. ^a اهي ٻئي اسان جي پيءُ آڏو سچار هئا، ۽ سندس سڀني حڪمن ۽ ضابطن تي بي عيب هلندا هئا. پر کين ڪو ٻار ڪونہ هو، ڇاڪاڻ تہ اليشبع ٻانجھ هئي، ۽ ٻئي ڏاڍا ٻڍا هئا.

هڪ ڀيري جڏهن سندس ٽولي جي واري هئي ۽ هو اسان جي پيءُ آڏو ڪاهن جي خدمت ڪري رهيو هو، تڏهن ڪاهني رسم موجب پرچيءَ سان هن کي چونڊيو ويو تہ سندس مقدس هنڌ ۾ داخل ٿي بخور ٻاري. بخور جي گھڙيءَ تي ماڻهن جو سڄو ميڙ ٻاهر دعا گھرندو رهيو. ^b

پوءِ بخور جي قربانگاهه جي ساڄي پاسي بيٺل اسان جي پيءُ جو هڪ فرشتو کيس ظاهر ٿيو. زڪريا کيس ڏسي ڏڪي ويو، ۽ مٿس ڊپ ڇانئجي ويو. فرشتي کيس چيو تہ ”ڊڄ نہ، زڪريا، تنهنجي دعا ٻڌي وئي آهي. تنهنجي زال اليشبع تو لاءِ پٽ ڄڻيندي؛ سندس نالو يوحنا رک. تو کي خوشي ۽ شادماني ملندي؛ ڪيترائي سندس ڄمڻ تي خوش ٿيندا. هو اسان جي پيءُ آڏو عظيم ٿيندو، نہ شراب پيئندو نہ ٻيو نشي وارو مشروب، ۽ پنهنجي ماءُ جي پيٽ کان ئي پاڪ روح سان ڀرجي ويندو. هو بني اسرائيل مان ڪيترن ئي کي سندن پيءُ ڏانهن موٽائي آڻيندو. هو ايلياه جي روح ۽ قوت سان اسان جي پيءُ جي اڳيان هلندو، پيئرن جي دلين کي ٻارن ڏانهن ۽ نافرمانن کي سچارن جي ڏاهپ ڏانهن موڙيندو، تہ جيئن اسان جي پيءُ لاءِ هڪ تيار قوم تيار ڪري.“

زڪريا فرشتي کي چيو تہ ”مون کي اها ڳالهہ ڪيئن معلوم ٿيندي؟ آءٌ ٻڍو آهيان، ۽ منهنجي زال بہ ڏاڍي وڏي ڄمار جي آهي.“

فرشتي وراڻيس تہ ”آءٌ جبرائيل آهيان، جيڪو اسان جي پيءُ جي حضور ۾ بيهي ٿو؛ آءٌ تو سان ڳالهائڻ ۽ تو کي هيءَ خوشخبري ٻڌائڻ لاءِ موڪليو ويو آهيان. هاڻي تون چپ ٿي ويندين ۽ ڳالهائي نہ سگھندين، ان ڏينهن تائين جڏهن اهي ڳالهيون ٿينديون، ڇاڪاڻ تہ تو منهنجي ڳالهين تي يقين نہ ڪيو، جيڪي پنهنجي وقت تي پوريون ٿينديون.“

ان وچ ۾ ماڻهو زڪريا جو انتظار ڪندا رهيا، ۽ حيران ٿيندا رهيا تہ هو مقدس هنڌ ۾ ايتري دير ڇو ترسيو. جڏهن هو ٻاهر آيو تہ کين ڳالهائي نہ سگھيو، تڏهن کين خبر پئجي وئي تہ هن مقدس هنڌ ۾ ڪو غيبي نظارو ڏٺو آهي. هو کين اشارا ڪندو رهيو ۽ گونگو ئي رهيو. جڏهن سندس خدمت جا ڏينهن پورا ٿيا تہ هو پنهنجي گھر هليو ويو. انهن ڏينهن کان پوءِ سندس زال اليشبع حامله ٿي، ۽ پنج مهينا پاڻ کي لڪايائين ۽ چوندي رهي تہ ”جن ڏينهن ۾ هن مون تي نظر ڪئي، انهن ۾ ماڻهن جي وچ ۾ منهنجي بي عزتي ڪڍي ڇڏڻ لاءِ اسان جي پيءُ مون لاءِ اهو ڪيو آهي.“

پيءُ جبرائيل کي مريم ڏانهن ٿو موڪلي

ڇهين مهيني ۾ اسان جي پيءُ فرشتي جبرائيل کي گليل جي ناصرت نالي هڪ شهر ڏانهن موڪليو، هڪ ڪنواري ڏانهن، جنهن جي منگڻي يوسف نالي هڪ مرد سان ٿيل هئي، جيڪو داؤد جي گھراڻي مان هو؛ ڪنواري جو نالو مريم هو. هن وٽ اچي چيائينس تہ ”سلام، اي فضل يافتہ! اسان جو پيءُ تو سان گڏ آهي.“

پر هوءَ سندس ڳالهين تي ڏاڍي پريشان ٿي وئي، ۽ سوچڻ لڳي تہ هي ڪهڙو سلام آهي. فرشتي چيس تہ ”ڊڄ نہ، مريم، ڇاڪاڻ تہ تو کي اسان جي پيءُ وٽان فضل مليو آهي. تون پنهنجي پيٽ ۾ حامله ٿيندينءَ ۽ پٽ ڄڻينديءَ، ۽ تون سندس نالو يسوع رکندينءَ. هو عظيم ٿيندو ۽ سڀ کان مٿانهين جو فرزند سڏبو، ۽ اسان جو پيءُ کيس سندس ابن ڏاڏي داؤد جو تخت ڏيندو، هو يعقوب جي گھراڻي تي هميشہ تائين بادشاهي ڪندو، ۽ سندس بادشاهيءَ جو ڪڏهن بہ پڄاڻو نہ ٿيندو.“

تڏهن مريم فرشتي کي چيو تہ ”اهو ڪيئن ٿيندو، جڏهن تہ آءٌ ڪنواري آهيان؟“

فرشتي وراڻيس تہ ”پاڪ روح تو تي ايندو، ۽ سڀ کان مٿانهين جي قدرت تو تي سايو ڪندي؛ تنهنڪري اهو پاڪ ٻار جيڪو ڄمندو، اسان جي پيءُ جو فرزند سڏبو. ڏس، تنهنجي مائٽياڻي اليشبع بہ ٻڍاپي ۾ پٽ ڄڻڻ لاءِ حامله ٿي آهي؛ جيڪا ٻانجھ سڏبي هئي، ان لاءِ هيءُ ڇهون مهينو آهي. ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ وٽ ڪابہ ڳالهہ ناممڪن نہ ٿيندي.“

مريم چيو تہ ”آءٌ اسان جي پيءُ جي ٻانهي آهيان؛ جيئن تو چيو آهي تيئن مون سان ٿئي.“ پوءِ فرشتو هن وٽان هليو ويو.

مريم اليشبع وٽ ٿي وڃي

انهن ڏينهن ۾ مريم اٿي جبل وارن علائقن ڏانهن، يهوداه جي هڪ شهر ڏانهن تڪڙ ۾ هلي وئي، زڪريا جي گھر ۾ گھڙي اليشبع کي سلام ڪيائين. جڏهن اليشبع مريم جو سلام ٻڌو تہ سندس پيٽ ۾ ٻار ٽپو ڏنو، ۽ هوءَ پاڪ روح سان ڀرجي وئي. وڏي آواز سان رڙ ڪري چيائين تہ ”تون عورتن ۾ مبارڪ آهين، ۽ تنهنجي پيٽ جو ميوو مبارڪ آهي! مون کي اها عزت ڪٿان مليل آهي جو منهنجي خداوند جي ماءُ مون وٽ آئي آهي؟ ڇاڪاڻ تہ جنهن گھڙيءَ تنهنجو سلام منهنجي ڪنن ۾ پيو، ان ئي گھڙيءَ منهنجي پيٽ ۾ ٻار خوشيءَ مان ٽپو ڏنو. مبارڪ آهي اها جنهن اهو يقين ڪيو تہ اسان جي پيءُ هن کي جيڪي چيو آهي سو ضرور پورو ٿيندو.“

مريم جو ساراهه جو گيت

مريم چيو تہ ”منهنجو جيءُ اسان جي پيءُ جي وڏائي ٿو ڪري، منهنجو روح اسان جي پيءُ ۾، منهنجي نجات ڏيندڙ ۾، خوش ٿو ٿئي، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجي ٻانهيءَ جي نماڻي حالت تي نظر ڪئي آهي. ڇو تہ هاڻي کان وٺي سڀ نسل مون کي مبارڪ سڏيندا؛ ڇاڪاڻ تہ قادر مون لاءِ وڏا ڪم ڪيا آهن، ۽ سندس نالو پاڪ آهي. سندس رحم نسل در نسل انهن لاءِ آهي جيڪي کانئس ڊڄن ٿا. هن پنهنجي ٻانهن سان طاقت ڏيکاري آهي؛ هن مغرورن کي سندن دلين جي خيالن ۾ پکيڙي ڇڏيو آهي؛ هن زورآورن کي سندن تختن تان لاهي ڇڏيو آهي ۽ نماڻن کي مٿي کنيو آهي؛ هن بکين کي چڱين شين سان ڀريو آهي، ۽ دولتمندن کي خالي هٿ موڪليو آهي. هن پنهنجي ٻانهي اسرائيل جي مدد ڪئي آهي، پنهنجي رحم کي ياد ڪندي، جيئن هن اسان جي ابن ڏاڏن سان چيو هو، ابراهيم ۽ سندس نسل سان هميشہ تائين.“

مريم اليشبع وٽ اٽڪل ٽي مهينا رهي، پوءِ پنهنجي گھر موٽي آئي.

يوحنا جو جنم

اليشبع جي ڄڻڻ جو وقت اچي ويو تہ هن پٽ ڄڻيو. سندس پاڙيسرين ۽ مائٽن اهو ٻڌي تہ اسان جي پيءُ هن تي وڏو رحم ڪيو آهي، هن سان گڏ خوشي ڪئي. اٺين ڏينهن اهي ٻار جو ختنو ڪرڻ آيا، ۽ سندس نالو سندس پيءُ جي نالي تي زڪريا رکڻ وارا هئا، پر سندس ماءُ وراڻيو تہ ”نہ، هن جو نالو يوحنا رکيو ويندو.“

تڏهن هنن چيس تہ ”تنهنجي مائٽن ۾ ڪنهن جو بہ هي نالو ناهي.“ پوءِ هنن سندس پيءُ کي اشارا ڪري پڇيو تہ هو ٻار جو ڪهڙو نالو رکڻ چاهي ٿو.

هن تختي گھرائي لکيو تہ ”سندس نالو يوحنا آهي.“ سڀ ڪو حيران ٿي ويو. ان ئي گھڙيءَ سندس وات ۽ زبان کلي ويا، ۽ هو اسان جي پيءُ جي حمد ڪندي ڳالهائڻ لڳو. سندن سڀني پاڙيسرين تي ڊپ طاري ٿي ويو، ۽ يهوديه جي سڄي جبل واري علائقي ۾ انهن سڀني ڳالهين جو چرچو ٿيندو رهيو. سڀني ٻڌندڙن اهي ڳالهيون پنهنجي دل ۾ رکيون ۽ چيائون تہ ”پوءِ هي ٻار ڇا ٿيندو؟“ ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو هٿ هن سان گڏ هو.

زڪريا نبوت ٿو ڪري

سندس پيءُ زڪريا پاڪ روح سان ڀرجي ويو ۽ نبوت ڪري چيائين تہ ”اسرائيل وارو اسان جو پيءُ مبارڪ هجي، ڇاڪاڻ تہ هن پنهنجي قوم جي خبر ورتي آهي ۽ ان کي ڇڏائي ورتو آهي، اسان لاءِ پنهنجي ٻانهي داؤد جي گھراڻي ۾ هڪ زورآور نجات ڏيندڙ اٿاريو آهي، جيئن هن پنهنجن پاڪ نبين جي وات وسيلي گھڻو اڳ فرمايو هو، تہ اسين پنهنجن دشمنن کان ۽ اسان سان نفرت ڪندڙ سڀني جي هٿان بچايا وڃون؛ تہ هو اسان جي ابن ڏاڏن سان واعدو ڪيل رحم ڏيکاري ۽ پنهنجو پاڪ عهد ياد ڪري، اهو قسم جيڪو هن اسان جي ابي ابراهيم سان کنيو هو، تہ اسان کي عطا ڪري، تہ اسين پنهنجن دشمنن جي هٿان ڇوٽڪارو حاصل ڪري بي خوف ٿي سندس عبادت ڪريون، سندس اڳيان پاڪائي ۽ سچائي سان پنهنجا سڀ ڏينهن. تون، اي ٻار، سڀ کان مٿانهين جو نبي سڏبين؛ ڇاڪاڻ تہ تون خداوند جي اڳيان هلندين تہ سندس واٽون تيار ڪرين، تہ سندس قوم کي سندن گناهن جي معافيءَ ذريعي نجات جي سڃاڻپ ڏئي، اسان جي پيءُ جي نرم رحم سبب، جنهن سان مٿانهين کان اسان وٽ صبح جو سج ايندو، ^c انهن کي روشني ڏيڻ لاءِ جيڪي اونداهيءَ ۽ موت جي ڇانو ۾ ويٺا آهن، ۽ اسان جا پير سلامتيءَ جي واٽ ۾ هلائڻ لاءِ.“

ٻار وڌندو ويو، روح ۾ مضبوط ٿيو ۽ اسرائيل آڏو کليل طرح ظاهر ٿيڻ جي ڏينهن تائين بيابان ۾ رهيو.