ڇپيل
ڪتاب

هو جيئرو ٿي اُٿيو آهي

عورتون عطر کڻي اچن ٿيون، پٿر لڙهيل ۽ هڪ نوجوان کي چوندي ڏسن ٿيون ته هو جيئرو ٿي اٿيو آهي، ۽ ڊڄي ڀڄي وڃن ٿيون، ڪنهن کي ڪجهه نٿيون ٻڌائين. يسوع مريم مگدلينيءَ تي ۽ ٻين تي ظاهر ٿئي ٿو جن جو شاگرد يقين ڪرڻ کان انڪار ڪن ٿا، پوءِ يارهن کي سڄي مخلوق ڏانهن موڪلي ٿو.

باب 16.

جڏهن سبت جو ڏينهن پورو ٿيو، تڏهن مريم مگدلينيءَ، يعقوب جي ماءُ مريم ۽ سلوميءَ خوشبودار مصالحا خريد ڪيا تہ وڃي کيس مسح ڪن. هفتي جي پهرين ڏينهن صبح جو ڏاڍي سوير، سج اڀرڻ سان، قبر ڏانهن هلي ويون. پاڻ ۾ هڪ ٻئي کي چيائون تہ ”اسان لاءِ قبر جي منهن تان پٿر ڪير ڌڪي هٽائيندو؟“ پر مٿي نهاريائون تہ ڏٺائون تہ ڏاڍو وڏو پٿر اڳ ئي هٽايل هو.

قبر ۾ داخل ٿيون تہ ساڄي پاسي اڇو چولو پاتل هڪ نوجوان ويٺل ڏٺائون، سو گهٻرائجي ويون. هن چيو تہ ”گهٻرايو نہ. اوهين يسوع ناصريءَ کي ڳولي رهيون آهيو، جنهن کي صليب تي چاڙهيو ويو هو. هو جيئرو ٿي اُٿيو آهي، هتي ناهي. ڏسو، اها جاءِ جتي کيس رکيو هئائون. پر وڃو، سندس شاگردن ۽ پطرس کي ٻڌايو تہ ’هو اوهان کان اڳ گليل ڏانهن وڃي ٿو. جيئن هن اوهان کي چيو هو، تيئن اوهين کيس اتي ڏسندا.‘“

ڏڪنديون ۽ حيران ٿيل عورتون قبر مان ڀڄي نڪتيون، ۽ ڪنهن کي بہ ڪجهہ نہ چيائون، ڇاڪاڻ تہ ڊڄي ويل هيون.

هفتي جي پهرين ڏينهن سوير جيئرو ٿي اُٿي، يسوع پهريان مريم مگدلينيءَ کي ظاهر ٿيو، جنهن مان هن ست ڀوت ڪڍيا هئا. a a v9 سڀ کان پراڻن نسخن ۾ مرقس آيت 8 تي ختم ٿئي ٿو. آيتون 9-20 پوين نسخن مان گھڻن ۾ ملن ٿيون ۽ هتي ڇپيل آهن، جيئن گھڻن جديد ڪتاب مقدس ۾. هوءَ وڃي انهن کي، جيڪي سندس ساڻ هئا ۽ ماتم ڪري روئي رهيا هئا، خبر ڏنائين. جڏهن ٻڌائون تہ يسوع جيئرو آهي ۽ کيس هن ڏٺو آهي، تڏهن يقين نہ ڪيائون.

انهيءَ کانپوءِ يسوع انهن مان ٻن کي، جيڪي ٻهراڙيءَ ڏانهن پيا هلندا هئا، ٻي صورت ۾ ظاهر ٿيو. اهي موٽي وڃي ٻين کي خبر ڏنائون، پر انهن بہ هنن جي ڳالهہ نہ مڃي.

پوءِ يسوع يارنهن ڄڻن کي ظاهر ٿيو، جڏهن اهي ماني کائڻ لاءِ ٽيڪ ڏيئي ويٺا هئا، ۽ سندن بي اعتقادي ۽ سخت دليءَ تي کين ملامت ڪيائين، ڇاڪاڻ تہ جن کيس جيئرو ٿيل ڏٺو هو، تن جو هنن يقين نہ ڪيو هو.

کين چيائين تہ ”سڄي دنيا ۾ وڃو ۽ سڀني مخلوقات کي خوشخبري ٻڌايو. جيڪو ايمان آڻي ۽ بپتسما وٺي سو ڇوٽڪارو ماڻيندو، پر جيڪو ايمان نہ آڻيندو سو مجرم ٺهرايو ويندو. ايمان آڻڻ وارن سان گڏ هي نشان هوندا: منهنجي نالي سان ڀوت ڪڍندا، نين ٻولين ۾ ڳالهائيندا. پنهنجن هٿن سان نانگ کڻندا؛ جيڪڏهن ڪو موتمار زهر پيئندا تہ کين ڪو نقصان نہ ڏيندو؛ بيمارن تي هٿ رکندا ۽ اهي چڱا ٿي ويندا.“

انهن سان ڳالهائڻ کانپوءِ خداوند يسوع کي آسمان ۾ مٿي کنيو ويو ۽ هو اسان جي پيءُ جي ساڄي هٿ وٽ ويٺو. b b v19 جڏهن فرزند پنهنجو ڪم پورو ڪيو، تڏهن هو پنهنجي پيءُ جي پاسي ڏانهن موٽي ويو — يعني عزت واري اها جاءِ جيڪا هو ساڻس ونڊي ٿو. پوءِ اهي نڪري هر هنڌ منادي ڪرڻ لڳا، ۽ خداوند انهن سان گڏ ڪم ڪندو رهيو ۽ ساڻن گڏ ايندڙ نشانن ذريعي پنهنجي ڪلام جي تصديق ڪندو رهيو.