Ayeuna parantos aya citakanana

Markus 16 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Anjeunna Parantos Gugah

Awéwé-awéwé mawa rempah-rempah, manggihan batu geus digulingkeun jeung saurang nonoman nu nyebutkeun yén Mantenna geus jumeneng deui, tuluy lalumpatan bari sieun, teu béja ka saha-saha. Yesus nembongan ka Maria Magdaléna jeung ka nu séjén nu ku murid-murid teu dipercaya, tuluy ngutus nu sawelas ka sakabéh makhluk.

Pasal 16.

Sanggeus poé Sabat réngsé, Maryam Magdalena, Maryam indung Yakobus, jeung Salome mareuli rempah-rempah seungit, rék ngaminyakan layon Anjeunna. Isuk-isuk kénéh pisan dina poé kahiji minggu, kakara bijil panonpoé, maranéhna arindit ka pajaratan. Maranéhna silih tanya, “Saha anu bakal ngagulingkeun batu ti lawang pajaratan pikeun urang?” Tapi barang narénjo ka luhur, katénjoeun éta batu téh—anu kacida gedéna—geus digulingkeun.

Maranéhna arasup ka jero pajaratan, tuluy nénjo aya hiji jajaka nganggo jubah bodas, diuk di beulah katuhu. Maranéhna kacida reuwasna. “Ulah reuwas,” saur jajaka téh. “Maranéh téh néangan Yésus urang Nasarét, anu geus disalib. Anjeunna geus gugah—Anjeunna henteu aya di dieu. Ténjo, ieu tempat urut nyarékeun Anjeunna. Tapi geura arindit, béjakeun ka murid-murid-Na jeung ka Pétrus, ‘Anjeunna miheulaan maranéh ka Galiléa. Di ditu maranéh bakal tepung jeung Anjeunna, sakumaha anu geus dicarioskeun ku Anjeunna ka maranéh.’”

Bawaning ku ngeleper jeung bengong, éta wanita-wanita téh lalumpatan ti pajaratan, teu wani bébéja ka saha-saha—maranéhna sarieuneun.

Sanggeus gugah dina isuk-isuk poé kahiji minggu, Yésus mimiti nembongan ka Maryam Magdalena, anu baheula ku Anjeunna geus diusiran tujuh roh jahat. a a v9 Naskah-naskah anu pangkolotna nungtungan Injil Markus dina ayat 8. Ayat 9-20 kapanggih dina lolobana salinan anu leuwih anyar, sarta dicitak di dieu, sakumaha dina lolobana Kitab Suci jaman kiwari. Tuluy manéhna indit, bébéja ka jalma-jalma anu tadina ngariring Anjeunna, anu keur meujeuhna sarungkawa jeung careurik. Barang ngadéngé yén Yésus jumeneng kénéh sarta geus katénjo ku manéhna, maranéhna teu palercaya.

Sanggeus kitu, Yésus nembongan ku rupa anu séjén ka duaan ti antara maranéhna anu keur leumpang ka luar kota. Duanana balik deui, tuluy ngabéjaan ka nu séjénna, tapi maranéhna ogé teu palercaya.

Sanggeus éta, Yésus nembongan ka nu sawelas urang waktu maranéhna keur dalahar, tuluy nyeuseul kurang percayana jeung bengkahna haté maranéhna, lantaran maranéhna teu percaya ka jalma-jalma anu geus nénjo Anjeunna gugah.

Saur Anjeunna ka maranéhna, “Geura arindit ka sakuliah dunya, uarkeun Injil ka sakumna mahluk. Sing saha anu percaya sarta dibaptis, bakal salamet, tapi sing saha anu teu percaya, bakal dihukum. Jeung ieu tanda-tanda bakal ngiring ka jalma-jalma anu palercaya: dina jenengan Kami maranéhna bakal ngusir roh-roh jahat, jeung ngomong ku rupa-rupa basa anyar. Maranéhna bakal nyokot oray ku leungeunna; lamun nginum racun anu matak paéh, moal matak cilaka ka maranéhna; maranéhna bakal numpangkeun leungeun ka nu gering, tuluy nu gering téh bakal cararageur.”

Sanggeus réngsé nyarios ka maranéhna, Gusti Yésus dicandak ka sawarga, tuluy calik di tengeneun Rama urang. b b v19 Sanggeus Putra ngaréngsékeun padamelana-Na, Anjeunna mulih ka gigireun Rama-Na — tempat anu pinuh ku kamulyaan, anu dicangking bareng jeung Mantenna. Tuluy maranéhna arindit, ngawawarkeun Injil ka mana-mana, sarta Gusti ngabantu maranéhna, neguhkeun pangandika-Na ku tanda-tanda anu ngiring marengan.