Efa vita pirinty
Boky

Ny Fitantaran’i Lioka nalahatra tsara

Ny Filazantsaran'ny Mpitsabo lehibe, feno fangoraham-po ho an'ny mahantra, ny voaroaka ary ny very. Ao ny fanoharana ny zanaka adala sy ny sary malefaka indrindra momba ny famindrampon'i Jesosy.

Toko 1.

Satria maro no nanao ny asa fanoratana fitantarana voalahatra ny amin’ireo zavatra efa tanteraka teo amintsika, araka izay nampitain’ireo vavolombelona nahita hatramin’ny voalohany sy ireo mpanompon’ny teny ireo zavatra ireo taminay, dia nanapa-kevitra aho koa, rehefa nanara-dalana tamin’ny marina ny zavatra rehetra hatrany am-piandohana, hanoratra izany araka ny filaharany ho anao, ry Teofila tsara indrindra, mba ho fantatrao ny fahatokian’ireo zavatra nampianarina anao.

Nampanantena zazalahy ho an’i Zakaria ny Ray

Tamin’ny andron’i Heroda, mpanjakan’i Judea, dia nisy mpisorona atao hoe Zakaria, avy tamin’ny antokon’i Abia; ary ny vadiny, Elisabeta, dia avy tamin’ny taranak’i Arona. a a v5 Nozarazaraina ho antoko efatra amby roa polo ny mpisorona, ka nifandimby niasa ao amin’ny tempoly; ny antokon’i Abia no fahavalo. Samy marina teo anatrehan’i Raintsika izy mivady, ka nandeha tsy nisy tsiny tamin’ny didiny sy ny fitsipiny rehetra. Fa tsy nanan-janaka izy mivady, satria momba i Elisabeta, ary samy efa antitra loatra izy roa.

Ary nony nanompo ho mpisorona teo anatrehan’i Raintsika izy, rehefa tonga ny anjaran’ny antokony, araka ny fanaon’ny mpisorona, dia izy no voafidy tamin’ny filokana hiditra ao amin’ny toerany masina handoro ditin-kazo manitra. Ary nivavaka teny ivelany ny vahoaka maro rehetra tamin’ny ora fandoroana ny ditin-kazo manitra. b b v10 Nodoroina ao anatin’ny toerana masina isa-maraina sy isan’hariva ny ditin-kazo manitra, raha nivory tany ivelany ny vahoaka mba hivavaka tamin’izany ora izany.

Dia niseho taminy ny anjelin’i Raintsika, nijoro teo amin’ny ilany havanan’ny alitara fandoroana ditin-kazo manitra. Nony nahita azy i Zakaria, dia nangovitra izy, ary nidiran’ny tahotra. Hoy ny anjely taminy: « Aza matahotra, ry Zakaria, fa re ny vavakao. Hiteraka zazalahy ho anao i Elisabeta vadinao; ary ataovy hoe Jaona ny anarany. Hanana hafaliana sy fifaliana ianao, ary maro no hifaly amin’ny nahaterahany. Fa ho lehibe eo anatrehan’i Raintsika izy, ary tsy hisotro divay na zava-pisotro mahamamo mihitsy, ary ho feno ny Fanahy Masina izy, na dia hatrany an-kibon-dreniny aza. Ary hampiverina maro amin’ny zanak’Isiraely izy ho any amin’ny Rainy. Ary handeha eo anoloan’i Raintsika izy amin’ny fanahy sy ny herin’i Elia, hampiodina ny fon’ny ray ho amin’ny zanany, sy ny tsy mankatò ho amin’ny fahendren’ny olo-marina, mba hanomana vahoaka vonona ho an’i Raintsika. »

Hoy i Zakaria tamin’ny anjely: « Ahoana no hahafantarako izany? Efa antitra aho, ary efa lasa be taona ny vadiko. »

Namaly azy ny anjely hoe: « Izaho no Gabriela, izay mijoro eo anatrehan’i Raintsika, ary nirahina hiteny aminao sy hitondra izao vaovao tsara izao ho anao. Ary ankehitriny dia ho moana ianao ka tsy hahay hiteny, mandra-pihatongan’ny andro hitrangan’ireo zavatra ireo, satria tsy nino ny teniko ianao, izay ho tanteraka amin’ny fotoany. »

Raha izany, dia niandry an’i Zakaria ny vahoaka, ka nahagaga azy ireo ny nijanonany ela be tao amin’ny toerana masina. Nony nivoaka izy, dia tsy nahateny tamin’izy ireo, ary fantatr’izy ireo fa nahita fahitana tao amin’ny toerana masina izy. Nanao famantarana taminy foana izy ka nijanona moana. Ary nony vita ny andro nanompoany, dia nankany an-tranony izy. Rehefa afaka izany andro izany dia nitoe-jaza i Elisabeta vadiny, ary nanafina ny tenany nandritra ny dimy volana izy ka niteny hoe: « Izao no nataon’i Raintsika ho ahy, tamin’ny andro nitsinjovany ahy, mba hanaisotra ny henatro eo amin’ny olona. »

Naniraka an’i Gabriela ho any amin’i Maria ny Ray

Tamin’ny volana fahenina, dia nirahin’i Raintsika ny anjely Gabriela ho any amin’ny tanàna any Galilea atao hoe Nazareta, ho any amin’ny virijiny iray voafofo ho vadin’ny lehilahy atao hoe Josefa, avy amin’ny ankohonan’i Davida; ary Maria no anaran’ilay virijiny. Dia tonga tao aminy izy ka hoy izy: « Arahaba, ry nahazo fahasoavana! Momba anao Raintsika. »

Nitebiteby indrindra anefa izy noho ny teniny, ary nieritreritra hoe fiarahabana manao ahoana moa izany. Hoy ny anjely taminy: « Aza matahotra, ry Maria, fa nahita fahasoavana teo amin’i Raintsika ianao. Hitoe-jaza ao an-kibonao ianao ka hiteraka zazalahy, ary hataonao hoe Jesosy ny anarany. Ho lehibe izy ary hatao hoe Zanak’ny Avo Indrindra, ary homen’i Raintsika azy ny seza fiandrianan’i Davida rainy, ary hanjaka amin’ny taranak’i Jakoba mandrakizay izy; ary ny fanjakany tsy hanam-piafarana. »

Ary hoy i Maria tamin’ny anjely: « Ahoana no hitranga izany, satria virijiny aho? »

Namaly azy ny anjely hoe: « Ny Fanahy Masina no hanatona anao, ary ny herin’ny Avo Indrindra no hanaloka anao; koa ilay zaza masina ho teraka dia hatao hoe Zanak’i Raintsika. Indro, ny havanao Elisabeta koa dia nitoe-jaza lahy tamin’ny fahanterany — ary izao no volana fahenina ho an’ilay atao hoe momba. Fa tsy hisy zavatra ho tsy hay atao amin’i Raintsika. »

Hoy i Maria: « Ny ankizivavin’i Raintsika aho; aoka ho tonga amiko araka ny nolazainao. » Dia nandao azy ny anjely.

Nitsidika an’i Elisabeta i Maria

Tamin’izany andro izany dia nitsangana i Maria ka nirifatra nankany amin’ny tany havoana, ho any amin’ny tanàna any Joda, ary niditra tao an-tranon’i Zakaria izy ka nanao arahaba an’i Elisabeta. Nony naheno ny fiarahabain’i Maria i Elisabeta, dia nitsambikina ny zaza tao an-kibony, ary nofenoin’ny Fanahy Masina izy. Niantso tamin’ny feo mahery izy ka nanao hoe: « Sambatra ianao eo amin’ny vehivavy, ary sambatra ny vokatry ny kibonao! Ary nahoana aho no nahazo izao fahasoavana izao, mba ho tonga atỳ amiko ny renin’ny Tompoko? Fa raha vao reko ny fiarahabanao, dia nitsambikina noho ny hafaliana ny zaza tao an-kibiko. Sambatra izay nino fa ho tanteraka ny nolazain’i Raintsika taminy. »

Ny Fihirana Fiderana nataon’i Maria

Ary hoy i Maria: « Manandratra an’i Raintsika ny fanahiko, ary mifaly amin’i Raintsika, Mpamonjiko, ny foko, fa nitsinjo ny fietreny ny ankizivaviny Izy. Fa hatramin’izao dia hataon’ny taranaka rehetra ho sambatra aho; fa nanao zava-dehibe ho ahy ilay Mahery, ary masina ny anarany. Ary ny famindrampony dia ho an’izay matahotra Azy hatramin’ny taranaka ka hatramin’ny taranaka. Nampiseho hery tamin’ny sandriny Izy; nampiely ny miavonavona tamin’ny fieritreretan’ny fony; nampidina ny mahery avy tamin’ny seza fiandrianany ary nanandratra ny manetry tena; nahavoky ny noana tamin’ny zava-tsoa Izy, ary nampandeha foana ny manan-karena. Nanampy an’Isiraely mpanompony Izy, ho fahatsiarovana ny famindrampony, araka izay nolazainy tamin’ny razantsika, tamin’i Abrahama sy ny taranany mandrakizay. »

Nitoetra teo aminy i Maria tokony ho telo volana, dia niverina nankany an-tranony.

Ateraka i Jaona

Ary tonga ny fotoana hiterahan’i Elisabeta, ka niteraka zazalahy izy. Naheno ny mpiara-monina taminy sy ny havany fa nampiseho famindrampo lehibe taminy i Raintsika, ka niara-nifaly taminy ireo. Tamin’ny andro fahavalo dia tonga izy ireo hamory ny zaza, ary hataony hoe Zakaria araka ny anaran-drainy izy, fa namaly ny reniny hoe: « Tsia; hatao hoe Jaona izy. »

Ary hoy izy ireo taminy: « Tsy misy amin’ny havanao atao amin’izany anarana izany. » Ary nanao famantarana tamin’ny rainy izy ireo, nanontany izay tian’i Zakaria ho anaran’ilay zaza.

Nangataka kapila fanoratana izy ka nanoratra hoe: « Jaona no anarany. » Ary gaga ny olona rehetra. Dia nivoha niaraka teo ny vavany ary nivaha ny lelany, ka niteny izy sady nisaotra an’i Raintsika. Dia nidiran’ny tahotra ny mpiara-monina rehetra taminy, ary niresahana tany amin’ny tany havoan’i Judea manontolo ireo zavatra rehetra ireo. Ary ny rehetra nandre dia nitahiry ireo zavatra ireo tao am-ponany ka nanao hoe: « Inona moa no ho tonga ity zaza ity? » Fa momba azy ny tànan’i Raintsika.

Nitoky i Zakaria

Ary i Zakaria rainy dia nofenoin’ny Fanahy Masina ka nitoky hoe: « Isaorana anie Raintsika, Ray’ny Isiraely, fa nitsidika sy nanavotra ny olony Izy, ary nanangana Mpamonjy mahery ho antsika tao amin’ny ankohonan’i Davida mpanompony, araka izay nolazainy tamin’ny vavan’ireo mpaminany masiny hatramin’ny fahiny, ny hamonjena antsika amin’ny fahavalontsika sy amin’ny tanan’izay rehetra mankahala antsika; hanehoana ny famindrampo nampanantenaina ho an’ny razantsika sy hahatsiarovana ny fanekeny masina, ny fianianana izay nianianany tamin’i Abrahama razantsika, mba hanome antsika, mba hanompoantsika Azy tsy amim-tahotra, rehefa voavonjy amin’ny tanan’ny fahavalontsika isika, amin’ny fahamasinana sy ny fahamarinana eo anatrehany ny andro rehetra iainantsika. Ary ianao, ry zaza, dia hatao hoe mpaminanin’ny Avo Indrindra; fa handeha eo anoloan’ny Tompo hanomana ny lalany, hanome ny olony ny fahalalana ny famonjena amin’ny famelan-keloka ny fahotany, noho ny famindrampon’i Raintsika malefaka, izay hitsidihan’ny fiposahan’ny andro avy any ambony antsika, c c v78 Ny « fiposahan’ny andro avy any ambony » dia anarana ho an’i Jesosy — ny fahazavana maraina nalefan’i Raintsika ho an’izay ao amin’ny haizina, hitarika antsika hody. hanazava izay mipetraka ao amin’ny haizina sy ny aloky ny fahafatesana, hitarika ny tongotsika ho amin’ny lalan’ny fiadanana. »

Dia nitombo ilay zaza, nahery fanahy, ary nipetraka tany an’efitra mandra-pihatongan’ny andro nisehoany teo imason’ny Isiraely.