Zanakavavy Navela Ho Lao
Tononkalo dimy fisaonana noho ny faharavan'i Jerosalema—alahelo tsy voasarona sy tsy mihemotra. Ary eo afovoany indrindra, ao anatin'ny lavenona, no misandratra ny iray amin'ireo fiekena fanantenana matanjaka indrindra ao amin'ny Soratra Masina rehetra.
1 1Endrey ny hirery fipetrahan’ilay tanàna fahiny feno olona! Tonga tahaka ny mananontanona izy, izay lehibe teo amin’ny firenena. Izy izay andriambavy teo amin’ny faritany dia tonga mpiasa an-terisetra. a a v1 Ny toko 1, 2 ary 4 amin’ny Fitomaniana dia akrostika — ny andininy tsirairay dia manomboka amin’ny litera manaraka amin’ny abidy hebreo, dia «A ka hatramin’ny Z» feno ny alahelo; ny toko 3 kosa dia avo telo heny ny lamina. Very amin’ny teny anglisy ny firafitra, nefa voatazona ny endriky ny alahelo. 2Mitomany mafy izy amin’ny alina, ary eo amin’ny takolany ny ranomasony. Eo amin’ny mpifankatia aminy rehetra dia tsy misy mampionona azy; ny namany rehetra dia nivadika taminy, ka tonga fahavalony. 3Nandeha ho babo i Joda noho ny fahoriana sy ny fanompoana mafy; mipetraka eo amin’ny firenena izy nefa tsy mahita fitsaharana. Ny mpanenjika azy rehetra dia nahatratra azy teo afovoan’ny fahoriany. 4Mitomany ny lalana mankany Ziona, satria tsy misy olona tonga amin’ny fety voatondro. Foana ny vavahadiny rehetra, mitaraina ny mpisorony, manjombona ny ankizivaviny, ary izy ihany dia ory mafy. 5Tonga tompony ny fahavalony, miadana ny rafiny, satria Raintsika no nampahory azy noho ny fikomiany maro. Lasa ny zanany, nentina ho babo teo anoloan’ny fahavalo. b b v5 Ny Fitomaniana dia mitazona zava-marina roa izay sarotra ho an’ny fo ny mampiray: Raintsika dia mamaizana ny zanany, ary ny famaizany tsy mba teny farany mihitsy. Ny boky ihany no milaza hoe Izy «tsy handà mandrakizay; na dia mampalahelo aza Izy, dia hamindra fo» (Fit 3:31-32). 6Lasa avy tamin’ny zanakavavin’i Ziona ny voninahiny rehetra. Tonga tahaka ny diera tsy mahita ahitra ny mpanapaka azy; mandositra tsy manana hery eo anoloan’ny mpanenjika azy izy. 7Amin’ny andro nahorian’i Jerosalema sy nirenireny dia mahatsiaro ny zava-tsoa rehetra nananany hatramin’ny andro fahiny izy. Rehefa nilatsaka tamin’ny tanan’ny fahavalo ny olony ka tsy nisy nanampy azy, dia nijery ny fahavalony ka nihomehy ny fianjerany. 8Nanota mafy i Jerosalema, ka noho izany dia tonga zavatra hamingavingana. Ireo rehetra nanome voninahitra azy dia mamingavinga azy, satria nahita ny fitanjahany; izy ihany dia mikoaka ka mihodina. 9Nipetaka teo amin’ny sisin-tsaiky ny fahalotoany; tsy nieritreritra ny ho avy izy. Mahagaga ny fianjerany, ka tsy misy mampionona azy. «Jereo, Raiko ô, ny fahoriako, fa nandresy ny fahavalo!» c c v9 Ny «sisin-tsaiky» dia ny sisiny sy ny takelaky ny akanjony — ny fahalotoana ara-pivavahana nipetaka teo dia hita ampahibemaso, ka nanamarika azy ho voaloto miharihary tsy nisy ezaka nanafenana azy. 10Naninjitra ny tanany ho amin’ny zava-tsoany rehetra ny fahavalo; nahita ny firenena niditra tao amin’ny fitoerany masina izy—izay noraràinao tsy hiditra ao amin’ny fiangonanao. 11Mitaraina ny olony rehetra rehefa mitady mofo; mivarotra ny zava-tsoany hahazoana sakafo izy mba ho velona. «Jereo, Raiko ô, ka mijere, fa tonga zavatra nolavina aho. 12Tsy misy dikany aminareo va izany, ianareo rehetra mandalo? Jereo ka mijere raha misy alahelo tahaka ny alahelo nanjo ahy, izay nampiharin’i Raintsika tamin’ny andro nahatezerany mafy. 13Avy any ambony dia nandefa afo tao amin’ny taolako Izy, ka nahery azy. Nanao tonta ho an’ny tongotro Izy ka nampihodina ahy; nandao ahy ho lao Izy, ka reraka aho mandritra ny andro manontolo. 14Nofehezina ho ziogà ny fikomiako; nampiarahina tamin’ny tanany izy ireo, napetraka teo amin’ny vozoko, ary nampihena ny heriko Izy. Natolotry ny Ray Tompo ahy teo an-tànan’izay tsy zakako. 15Nolavin’ny Ray Tompo ny lehilahy mahery rehetra teo afovoako; niantso fivoriana hanohitra ahy Izy hanorotoro ny zatovoko. Nohitsakitsahin’ny Ray Tompo toy ny ao amin’ny famiazana divay ny zanakavavy virijina an’i Joda. d d v15 Ny teny hoe «fivoriana» dia ilay ampiasaina amin’ny fivoriana amin’ny fety masina — ny fampiasana azy eto ho an’ny miaramila mandrava dia mitondra fanesoana mangidy sady natao tsara. 16Noho izany zavatra izany aho mitomany; ny masoko, ny masoko mandriaka ranomaso, satria lavitra ahy ny mpampionona izay mahavelona ny fanahiko. Foana ny zanako, fa nandresy ny fahavalo.» 17Manantsina ny tanany i Ziona, nefa tsy misy mampionona azy. Raintsika no nandidy ny manodidina an’i Jakoba mba ho fahavalony; tonga zavatra maloto teo aminy i Jerosalema. 18Marina Raintsika, fa nikomy tamin’ny teniny aho. Mihainoa, ianareo firenena rehetra, ary jereo ny fijaliako; lasa babo ny ankizivavy sy ny zatovoko. 19Niantso ireo mpifankatia tamiko aho, nefa nisandoka ahy izy. Maty tao an-tanàna ny mpisoroko sy ny loholoko raha nitady sakafo izy mba ho velona. 20Jereo, Raiko ô, fa ory aho; mihorohoro ny kiboko, mivadika ao anatiko ny foko, fa nikomy mafy aho. Eny an-dalana dia mamely ny olona ny sabatra; ao an-trano dia toy ny fahafatesana. 21Efa nandre ny fitarainako izy ireo, ka tsy misy mampionona ahy. Ny fahavalo rehetra dia efa nandre ny fahoriako; faly izy fa Ianao no nanao izany. Ento ny andro nambaranao, mba ho tahaka ahy izy ireo. 22Aoka ho tonga eo anatrehanao ny faharatsiany rehetra, ary ataovy aminy izay nataonao tamiko noho ny fikomiako rehetra; fa be ny fitarainako, ary reraka ny foko.
