မြည်တမ်းစကား 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹အခါတစ်ပါးက လူပြည့်နှက်လျက်ရှိခဲ့သော မြို့သည် အဘယ်မျှ အထီးကျန်စွာ ထိုင်နေပါသနည်း။ လူမျိုးတို့တွင် ကြီးမြတ်ခဲ့သော သူသည် မုဆိုးမကဲ့သို့ ဖြစ်ရလေပြီ။ နယ်ပယ်တို့တွင် မင်းသမီးဖြစ်ခဲ့သော သူသည် အဓမ္မစေခိုင်းခြင်းခံရသော ကျွန် ဖြစ်ရလေပြီ။ ^a a v1 မြည်တမ်းစကားကျမ်း၏ အခန်းကြီး ၁၊ ၂ နှင့် ၄ သည် အက္ခရာစဉ်အတိုင်း ရေးသားထားသော ကဗျာများဖြစ်ကြ၏။ ကျမ်းပိုဒ်တစ်ပိုဒ်စီသည် ဟေဗြဲအက္ခရာ၏ နောက်တစ်လုံးဖြင့် အစပြု၍ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှု၏ 'အစမှအဆုံး' ပြည့်စုံစွာကို ဖော်ပြသည်။ အခန်းကြီး ၃ သည် ထိုပုံစံကို သုံးဆတိုးမြှင့်ထားသည်။ ထိုဖွဲ့စည်းပုံသည် အင်္ဂလိပ်ဘာသာတွင် ပျောက်ဆုံးသွားသော်လည်း ဝမ်းနည်းခြင်း၏ သဏ္ဌာန်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ ²သူသည် ညဉ့်အခါ ဝမ်းနည်းပက်လက် ငိုကြွေး၍ မျက်ရည်များသည် ပါးပြင်ပေါ်၌ စီးကျလျက်ရှိ၏။ သူ၏ ရည်းစားအပေါင်းတို့တွင် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးမည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။ သူ၏ မိတ်ဆွေအပေါင်းတို့သည် သူ့ကို သစ္စာဖောက်၍ ရန်သူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ³ယုဒသည် ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် ကြမ်းတမ်းသော ကျွန်ခံခြင်းအောက်၌ ပြည်နှင်ဒဏ်ကို ခံရလေပြီ။ သူသည် လူမျိုးတို့အထဲတွင် နေထိုင်ရသော်လည်း နားခိုရာ မတွေ့ရ။ သူ့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသူအပေါင်းတို့သည် သူ၏ ဒုက္ခကြားထဲ၌ သူ့ကို မီအောင်လိုက်၍ ဖမ်းဆီးမိကြ၏။ ⁴ဇိအုန်သို့ သွားရာလမ်းတို့သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြ၏။ အကြောင်းမူကား ချိန်းဆိုထားသော ပွဲတော်များသို့ လာရောက်သူ မရှိသောကြောင့်တည်း။ သူ၏ တံခါးအပေါင်းတို့သည် ဆိတ်ညံလျက်ရှိ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ညည်းတွားကြ၏။ သူ၏ အပျိုရည်များသည် ဝမ်းနည်းကြ၍ သူကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်းစွာ စိတ်ဒုက္ခရောက်လျက်ရှိ၏။ ⁵သူ၏ ရန်ဘက်တို့သည် သူ၏ သခင်များ ဖြစ်လာကြ၍ သူ၏ ရန်သူတို့သည် သက်သာစွာ နေကြရ၏။ အကြောင်းမူကား သူ၏ များပြားသော ပုန်ကန်မှုများကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူ့ကို ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်စေတော်မူသောကြောင့်တည်း။ သူ၏ သားသမီးတို့သည် ရန်သူ၏ ရှေ့မှောက်၌ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံရလျက် ထွက်ခွာသွားကြရလေပြီ။ ^b b v5 မြည်တမ်းစကားကျမ်းသည် နှလုံးသားက ပေါင်းစပ်ရန် ငြင်းဆန်တတ်သော သမ္မာတရား နှစ်ရပ်ကို တွဲဖက်ထိန်းသိမ်းထား၏။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိ၏ သားသမီးတို့ကို ဆုံးမတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ကိုယ်တော်၏ ဆုံးမခြင်းသည် နောက်ဆုံးစကား အစဉ်မဟုတ်ပေ။ ထိုကျမ်းတွင်ပင် ကိုယ်တော်သည် “အစဉ်အမြဲ စွန့်ပစ်တော်မမူ။ ဝမ်းနည်းစေတော်မူသော်လည်း သနားကြင်နာတော်မူလိမ့်မည်” ဟု ဖော်ပြထား၏ (မြည်တမ်း ၃:၃၁-၃၂)။ ⁶ဇိအုန်သတို့သမီး၏ ဘုန်းအသရေအပေါင်းသည် ကွယ်ပျောက်သွားလေပြီ။ သူ၏ မင်းသားတို့သည် ကျက်စားရာ စားကျက်ကို မတွေ့ရသော သမင်များကဲ့သို့ ဖြစ်ကြ၍ မိမိတို့ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးသူတို့ရှေ့၌ အားအင်မရှိဘဲ ထွက်ပြေးကြ၏။ ⁷ယေရုရှလင်သည် မိမိ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခနှင့် အရပ်ရပ်လှည့်လည်ရသောနေ့ရက်တို့၌ ရှေးပဝေသဏီကပင် မိမိပိုင်ဆိုင်ခဲ့သော အဖိုးထိုက်သော အရာအပေါင်းကို အောက်မေ့သတိရ၏။ သူ့ကို ကူညီမည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိဘဲ သူ၏ လူမျိုးသည် ရန်သူ၏ လက်သို့ ကျရောက်သောအခါ ရန်သူတို့သည် ကြည့်ရှု၍ သူ၏ ပြိုလဲပျက်စီးခြင်းကို ပြက်ရယ်ပြုကြ၏။ ⁸ယေရုရှလင်သည် ကြီးလေးစွာ ပြစ်မှားခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် ကဲ့ရဲ့ရွံရှာဖွယ်ရာ ဖြစ်ရလေပြီ။ သူ့ကို ချီးမြှောက်ဖူးသူအပေါင်းတို့သည် သူ၏ အဝတ်အချည်းစည်းဖြစ်ခြင်းကို မြင်ကြသောကြောင့် သူ့ကို ရွံရှာမထီမဲ့မြင်ပြုကြ၏။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ညည်းတွား၍ မျက်နှာလွှဲထွက်သွား၏။ ⁹သူ၏ မစင်ကြယ်မှုသည် သူ၏ စကတ်အနားသားတို့၌ ကပ်ငြိလျက်ရှိ၏။ သူသည် မိမိ၏ နောင်ရေးကို လုံးဝ မစဉ်းစားခဲ့။ သူ၏ ပြိုလဲခြင်းသည် အံ့သြဖွယ်ဖြစ်၏။ သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးမည့်သူလည်း မရှိ။ “အို အဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား ရန်သူသည် အောင်မြင်သွားပါပြီ” ဟု လျှောက်၏။ ^c c v9 သူ၏ 'စကတ်' ဟူသည် သူ၏ ဝတ်ရုံ၏ အနားသားနှင့် အခေါက်အခေါက်များ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ကပ်ငြိနေသော ဘာသာရေးဆိုင်ရာ မစင်ကြယ်မှုကို အများ မြင်သာ၍ သူ့ကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားဘဲ ထင်ရှားစွာ ညစ်ညူးသူအဖြစ် ဖော်ပြလျက်ရှိ၏။ ¹⁰ရန်သူသည် သူ၏ အဖိုးထိုက်သော အရာအပေါင်းအပေါ်သို့ မိမိလက်ကို ဆန့်တန်းလိုက်လေပြီ။ ကိုယ်တော်၏ ပရိသတ်တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားမြစ်တော်မူခဲ့သော လူမျိုးတို့သည် သူ၏ သန့်ရှင်းရာဌာနတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကြသည်ကို သူ မြင်ခဲ့ရ၏။ ¹¹သူ၏ လူမျိုးအပေါင်းတို့သည် အစားအစာ ရှာဖွေရင်း ညည်းတွားကြ၏။ အသက်ရှင်ရုံမျှအတွက် မိမိတို့၏ ရတနာများကို အစားအစာနှင့် လဲလှယ်ကြ၏။ “အို အဖခမည်းတော်၊ ကြည့်ရှုဆင်ခြင်တော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် ရွံရှာမထီမဲ့မြင် ခံရသူ ဖြစ်ရပါပြီ။ ¹²လမ်း၌ ဖြတ်သန်းသွားလာကြသော သူအပေါင်းတို့၊ ဤအမှုသည် သင်တို့အတွက် ဘာမျှ မဟုတ်သလော။ ကြည့်ရှုဆင်ခြင်ကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ပြင်းစွာ အမျက်တော်ထွက်တော်မူသောနေ့၌ ငါ့အပေါ်သို့ ကျရောက်စေတော်မူသော ငါ၏ ဝမ်းနည်းခြင်းကဲ့သို့ အခြားဝမ်းနည်းခြင်း ရှိမရှိ ကြည့်ကြလော့။ ¹³ကိုယ်တော်သည် မြင့်ရာအရပ်မှ ငါ့အရိုးများထဲသို့ မီးကို စေလွှတ်တော်မူ၍ ထိုမီးသည် အရိုးတို့ကို လွှမ်းမိုးလေ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ခြေအတွက် ပိုက်ကွန်ကို ဖြန့်တော်မူ၍ ငါ့ကို နောက်သို့ လှည့်ပြန်စေတော်မူ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ကို ဆိတ်ညံစွန့်ပစ်ခြင်းသို့ ရောက်စေတော်မူ၍ တစ်နေ့လုံး မောပန်းနွမ်းနယ်စေတော်မူ၏။ ¹⁴ငါ၏ ပုန်ကန်မှုတို့သည် ထမ်းပိုးတစ်ခုအဖြစ် ချည်နှောင်ခြင်းကို ခံရ၏။ ကိုယ်တော်၏ လက်တော်ဖြင့် ဆက်စပ်ရက်လုပ်၍ ငါ့လည်ပင်းပေါ်သို့ တင်ခြင်းကို ခံရ၏။ ကိုယ်တော်သည် ငါ့ခွန်အားကို ဆုတ်ယုတ်စေတော်မူ၏။ အရှင်ခမည်းတော်သည် ငါ မခုခံနိုင်သော သူတို့၏ လက်သို့ ငါ့ကို အပ်နှံတော်မူ၏။ ¹⁵အရှင်ခမည်းတော်သည် ငါ့အလယ်၌ ရှိသော သူရဲအပေါင်းကို ပယ်တော်မူ၏။ ငါ၏ လုလင်ပျိုတို့ကို ချေမှုန်းရန် ငါ့တစ်ဘက်၌ ပရိသတ်တစ်စုကို ခေါ်ယူစုဝေးစေတော်မူ၏။ အရှင်ခမည်းတော်သည် ယုဒသတို့သမီးကညာကို စပျစ်သီးနယ်ရာကျင်း၌ကဲ့သို့ နင်းနယ်တော်မူ၏။ ^d d v15 'ပရိသတ်' ဟူသော စကားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော ပွဲတော် စုဝေးမှုအတွက် သုံးသော စကားလုံးနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်၏။ ဤနေရာ၌ ဖျက်ဆီးရေး စစ်တပ်အတွက် ထိုစကားလုံးကို သုံးထားခြင်းသည် ခါးသီးသော၊ တမင်ရည်ရွယ်သော သရော်သံကို ဆောင်လျက်ရှိ၏။ ¹⁶ဤအမှုအရာတို့ကြောင့် ငါသည် ငိုကြွေး၏။ ငါ၏ မျက်စိ၊ ငါ၏ မျက်စိတို့သည် မျက်ရည်ဖြင့် စီးကျလျက်ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား ငါ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေနိုင်သော နှစ်သိမ့်သူသည် ငါနှင့် ဝေးကွာလျက်ရှိသောကြောင့်တည်း။ ရန်သူ အနိုင်ရသောကြောင့် ငါ၏ သားသမီးတို့သည် ဆိတ်ညံစွန့်ပစ်ခံရကြ၏” ဟု ဆိုလေ၏။ ¹⁷ဇိအုန်သည် မိမိ၏ လက်တို့ကို ဆန့်တန်း၏။ သို့သော် သူ့ကို နှစ်သိမ့်ပေးမည့်သူ မရှိ။ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ယာကုပ်၏ အိမ်နီးချင်းတို့ကို သူ၏ ရန်သူများ ဖြစ်စေရန် အမိန့်ချမှတ်တော်မူ၏။ ယေရုရှလင်သည် သူတို့အလယ်၌ ညစ်ညူးစက်ဆုပ်ဖွယ်ရာ ဖြစ်ရလေပြီ။ ¹⁸ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဖြောင့်မတ်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ကိုယ်တော်၏ အမိန့်တော်ကို ပုန်ကန်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ လူမျိုးအပေါင်းတို့၊ ကြားနာကြလော့။ ငါ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြည့်ရှုကြလော့။ ငါ၏ အပျိုရည်များနှင့် လုလင်ပျိုတို့သည် သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းသွားခြင်းကို ခံရကြ၏။ ¹⁹ငါသည် ငါ၏ ရည်းစားတို့ကို ခေါ်ခဲ့၏။ သို့သော် သူတို့သည် ငါ့ကို လှည့်စားကြ၏။ ငါ၏ ယဇ်ပုရောဟိတ်များနှင့် အသက်ကြီးသူတို့သည် အသက်ရှင်ရုံမျှအတွက် အစားအစာ ရှာဖွေနေစဉ် မြို့ထဲ၌ သေဆုံးကြ၏။ ²⁰အို အဖခမည်းတော်၊ ကြည့်ရှုတော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် ဆင်းရဲဒုက္ခ၌ ရှိနေပါ၏။ အကျွန်ုပ်၏ ဝမ်းဗိုက်သည် လှုပ်ရှားချောက်ချားလျက်၊ အကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားသည် အတွင်း၌ မှောက်လှန်လျက်ရှိ၏။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်သည် အလွန်ပုန်ကန်ခဲ့သောကြောင့်တည်း။ လမ်းမပေါ်၌ ဓားသည် လူတို့ကို ခုတ်လှဲ၏။ အိမ်တွင်း၌ သေမင်းနှင့် တူ၏။ ²¹အကျွန်ုပ် ညည်းတွားသည်ကို သူတို့ ကြားကြပါ၏။ သို့သော် အကျွန်ုပ်ကို နှစ်သိမ့်ပေးမည့်သူ မရှိပါ။ အကျွန်ုပ်၏ ရန်သူအပေါင်းတို့သည် အကျွန်ုပ်၏ ဆင်းရဲဒုက္ခကို ကြားသိ၍ ကိုယ်တော် ပြုတော်မူသောကြောင့် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။ ကိုယ်တော် ကြေညာထားတော်မူသောနေ့ကို ဆောင်ယူတော်မူပါ။ သို့မှသာ သူတို့သည် အကျွန်ုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြပါလိမ့်မည်။ ²²သူတို့၏ ဒုစရိုက်အပေါင်းသည် ကိုယ်တော့်ရှေ့တော်သို့ ရောက်ပါစေ။ အကျွန်ုပ်၏ ပုန်ကန်မှုအပေါင်းကြောင့် ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို စီရင်တော်မူသကဲ့သို့ သူတို့ကိုလည်း စီရင်တော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်၏ ညည်းတွားသံတို့သည် များပြားလှ၍ အကျွန်ုပ်၏ နှလုံးသားသည် မောပန်းနွမ်းနယ်လျက်ရှိပါ၏။