ယေရမိ 52 FHB Father's Heart Bible™

52 ¹ဇေဒကိသည် နန်းတက်သောအခါ အသက်နှစ်ဆယ့်တစ်နှစ်ရှိ၍၊ ယေရုရှလင်မြို့ကို တစ်ဆယ့်တစ်နှစ် အုပ်စိုးလေ၏။ သူ၏မယ်တော်ကား လိဗနမြို့သား ယေရမိ၏သမီး ဟာမုတလဖြစ်၏။ ²ယောယကိမ်ပြုမူခဲ့သည့်အတိုင်း သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ရှေ့တော်၌ ဒုစရိုက်ကို ပြုလေ၏။ ³ဤအမှုသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အမျက်တော်ကြောင့် ယေရုရှလင်မြို့နှင့် ယုဒပြည်သို့ ရောက်လာ၍၊ နောက်ဆုံး၌ သူတို့ကို မျက်မှောက်တော်မှ နှင်ထုတ်တော်မူ၏။ ထိုအခါ ဇေဒကိသည် ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်ကို ပုန်ကန်လေ၏။

⁴သူနန်းစံ ကိုးနှစ်မြောက်၊ ဒသမလ၊ ဆယ်ရက်နေ့တွင် ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် မိမိ၏စစ်သည်အပေါင်းနှင့်အတူ ယေရုရှလင်မြို့သို့ ချီလာ၍၊ မြို့ကိုဝိုင်းဝန်းတပ်ချပြီးလျှင်၊ ပတ်လည်၌ ဝိုင်းရံသည့် မြေရိုးတံတိုင်းကို တည်ဆောက်ကြ၏။ ⁵ထိုသို့ဖြင့် ထိုမြို့ကို ဇေဒကိမင်းကြီး တစ်ဆယ့်တစ်နှစ်မြောက်တိုင်အောင် ဝိုင်းရံထားကြ၏။

⁶စတုတ္ထလ၊ ကိုးရက်နေ့တွင် မြို့ထဲ၌ အစာခေါင်းပါးခြင်း ပြင်းထန်လာ၍၊ ပြည်သူတို့အတွက် စားစရာ မကျန်တော့ပေ။ ⁷ထိုအခါ မြို့ရိုးကို ဖောက်ထွင်းကြ၏။ ဗာဗုလုန်လူတို့သည် မြို့ကိုဝိုင်းရံထားစဉ်၊ စစ်သူရဲအပေါင်းတို့သည် ညအချိန်၌ ဘုရင့်ဥယျာဉ်တော်အနီး တံတိုင်းနှစ်ထပ်ကြားရှိ တံခါးဖြင့် တိတ်တဆိတ်ထွက်ပြေး၍ အာရဗာအရပ်သို့ ဦးတည်သွားကြ၏။ ^a a v7 အာရဗာဟူသည် ဂါလိလဲအိုင်မှ ပင်လယ်သေဘက်သို့ တောင်ဘက်သို့ ကျဆင်းသွားသော ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်းခိုင်း ဖြစ်၏။ ⁸သို့ရာတွင် ဗာဗုလုန်တပ်သားတို့သည် ရှင်ဘုရင်ကို လိုက်၍၊ ယေရိခေါမြို့လွင်ပြင်၌ ဇေဒကိကို ဖမ်းမိကြ၏။ သူ၏စစ်သည်အပေါင်းတို့သည်လည်း သူ့ထံမှ ကွဲပြားလွင့်စင်ကြ၏။ ⁹ရှင်ဘုရင်ကို ဖမ်းဆီးပြီးလျှင် ဟာမတ်ပြည် ရိဗလမြို့၌ရှိသော ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ဆောင်ခဲ့ကြ၏။ ထိုမင်းသည် သူ့ကို အပြစ်စီရင်လေ၏။ ¹⁰ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည် ဇေဒကိ၏သားတို့ကို သူ၏မျက်မှောက်၌ သတ်၍၊ ယုဒမှူးမတ်အပေါင်းကိုလည်း ရိဗလမြို့၌ သတ်လေ၏။ ¹¹ဇေဒကိ၏မျက်စိကိုလည်း ဖောက်ပြီးမှ ကြေးဝါသံကြိုးဖြင့် ချည်နှောင်၍၊ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည် သူ့ကို ဗာဗုလုန်မြို့သို့ ဆောင်သွားကာ သေသည့်နေ့တိုင်အောင် ထောင်ထဲ၌ လှောင်ထားလေ၏။

ခမည်းတော်၏အိမ်တော် ပျက်စီးခြင်း

¹²ပဉ္စမလ၊ ဆယ်ရက်နေ့ဖြစ်သော နေဗုခဒ်နေဇာမင်း တစ်ဆယ့်ကိုးနှစ်မြောက်တွင်၊ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာ၏အစေခံ ကိုယ်ရံတော်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ ရောက်လာ၏။ ¹³သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်ကို၎င်း၊ နန်းတော်ကို၎င်း၊ ယေရုရှလင်မြို့ရှိ အိမ်ရှိသမျှကို၎င်း မီးရှို့လေ၏။ ကြီးကျယ်သောအိမ်ရှိသမျှကို မီးဖြင့် ရှို့လေ၏။ ¹⁴ကိုယ်ရံတော်မှူးနှင့်အတူရှိသော ဗာဗုလုန်တပ်မတော်အပေါင်းသည် ယေရုရှလင်မြို့ ပတ်လည်ရှိ မြို့ရိုးရှိသမျှကို ဖြိုဖျက်ကြ၏။ ¹⁵ကိုယ်ရံတော်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် ဆင်းရဲသားအချို့ကို၎င်း၊ မြို့ထဲ၌ ကျန်ကြွင်းသောသူတို့ကို၎င်း၊ ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်ဘက်သို့ ကူးပြောင်းခွဲထွက်သွားသောသူတို့ကို၎င်း၊ ကျန်သောအတတ်သည်တို့ကို၎င်း ပြည်နှင်သိမ်းသွားလေ၏။ ¹⁶သို့ရာတွင် ကိုယ်ရံတော်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် စပျစ်ဥယျာဉ်များနှင့် လယ်ယာများကို လုပ်ကိုင်စေရန် ပြည်တွင်းရှိ ဆင်းရဲသားအချို့ကို ချန်ထားခဲ့၏။

¹⁷ဗာဗုလုန်လူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်ရှိ ကြေးဝါတိုင်များကို၎င်း၊ အိမ်တော်ရှိ ခုံများနှင့် ကြေးဝါရေကန်ကို၎င်း ချိုးဖျက်၍၊ ကြေးဝါရှိသမျှကို ဗာဗုလုန်မြို့သို့ သယ်ဆောင်သွားကြ၏။ ^b b v17 ကြေးဝါရေကန်ဟူသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့ ဝတ်ပြုဆေးကြောရာ၌ အသုံးပြုသော ပုံဝိုင်းကြီးမားသည့် ရေခွက်ကြီးဖြစ်၏။ ¹⁸ဗိမာန်တော်အမှုတော်၌ အသုံးပြုသော အိုးများ၊ ဂေါ်ပြားများ၊ မီးညှပ်များ၊ အင်တုံများ၊ လင်ပန်းများနှင့် ကြေးဝါတန်ဆာရှိသမျှကို ယူဆောင်သွားကြ၏။ ¹⁹ကိုယ်ရံတော်မှူးသည်လည်း ခွက်ငယ်များ၊ မီးကျီးခံပြားများ၊ အင်တုံများ၊ အိုးများ၊ မီးခုံတိုင်များ၊ နံ့သာပေါင်းခွက်များနှင့် သွန်းလောင်းရာဖလားများ—ရွှေဖြစ်သမျှကို ရွှေအဖြစ်၊ ငွေဖြစ်သမျှကို ငွေအဖြစ် ယူသွားလေ၏။

²⁰ရှောလမုန်မင်းကြီး ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အိမ်တော်အတွက် ပြုလုပ်ခဲ့သော တိုင်နှစ်လုံး၊ ကြေးဝါရေကန်၊ ခုံအောက်ရှိ ကြေးဝါနွားတစ်ဆယ့်နှစ်ကောင်—ထိုအရာအားလုံး၏ ကြေးဝါကို မချိန်တွယ်နိုင်အောင် များ၏။ ²¹တိုင်တစ်လုံးစီသည် အမြင့်ပေနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ပေခန့်ရှိ၍၊ လုံးပတ်တစ်ဆယ့်ရှစ်ပေ၊ အထူသုံးလက်မရှိသော ဟာလာဟင်းလင်းတိုင် ဖြစ်၏။ ²²ထိုတိုင်ပေါ်ရှိ ကြေးဝါတိုင်ထိပ်သည် အမြင့်ခုနစ်ပေခွဲခန့်ရှိ၍၊ ပတ်လည်၌ ကွန်ရွက်နှင့် သလဲသီးများ ရှိ၏။ ထိုအရာအားလုံးသည် ကြေးဝါဖြစ်၏။ ဒုတိယတိုင်သည်လည်း သလဲသီးများနှင့်တကွ ထိုနည်းတူ ဖြစ်၏။ ²³ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်၌ သလဲသီး ကိုးဆယ့်ခြောက်လုံးရှိ၍၊ ကွန်ရွက်ပတ်လည်ရှိ သလဲသီးပေါင်း တစ်ရာလုံးရှိ၏။

²⁴ကိုယ်ရံတော်မှူးသည် ယဇ်ပုရောဟိတ်မင်း စရာယကို၎င်း၊ ဒုတိယယဇ်ပုရောဟိတ် ဇေဖနိကို၎င်း၊ တံခါးစောင့်သုံးယောက်ကို၎င်း ဖမ်းဆီး၍၊ ²⁵မြို့ထဲမှ စစ်သူရဲတို့ကို အုပ်ချုပ်သော အရာရှိတစ်ဦးကို၎င်း၊ မြို့ထဲ၌တွေ့သော ရှင်ဘုရင်၏အတိုင်ပင်ခံ ခုနစ်ဦးကို၎င်း၊ ပြည်သူတို့ကို စုဆောင်းသော ဗိုလ်ချုပ်၏စာရေးကို၎င်း၊ မြို့ထဲ၌တွေ့သော ပြည်သားခြောက်ဆယ်ကို၎င်း ဖမ်းဆီး၏။ ²⁶ကိုယ်ရံတော်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် ထိုသူတို့ကို ရိဗလမြို့၌ရှိသော ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်ထံသို့ ဆောင်သွား၏။ ²⁷ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည် ဟာမတ်ပြည် ရိဗလမြို့၌ ထိုသူတို့ကို ရိုက်သတ်လေ၏။ ထိုသို့ဖြင့် ယုဒပြည်သည် မိမိပြည်မှ ပြည်နှင်ဒဏ်ကို ခံရလေ၏။

²⁸နေဗုခဒ်နေဇာ ပြည်နှင်ဒဏ်ပေးသော လူဦးရေကား ဤသို့တည်း—သတ္တမနှစ်တွင် ယုဒလူ သုံးထောင်နှစ်ဆယ့်သုံးယောက်၊

²⁹နေဗုခဒ်နေဇာ တစ်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မြောက်တွင် ယေရုရှလင်မြို့မှ လူ ရှစ်ရာသုံးဆယ့်နှစ်ယောက်၊

³⁰နေဗုခဒ်နေဇာ နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ်မြောက်တွင် ကိုယ်ရံတော်မှူး နေဗုဇာရဒန်သည် ယုဒလူ ခုနစ်ရာလေးဆယ့်ငါးယောက်ကို ပြည်နှင်ဒဏ်ပေး၏။ စုစုပေါင်း လူလေးထောင့်ခြောက်ရာ ဖြစ်၏။

ယေခောနိ ထောင်မှ လွတ်မြောက်ခြင်း

³¹ယုဒရှင်ဘုရင် ယေခောနိ ပြည်နှင်ခံရသော သုံးဆယ့်ခုနစ်နှစ်မြောက်၊ ဒွါဒသမလ၊ နှစ်ဆယ့်ငါးရက်နေ့တွင် ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင် ဧဝိလမေရောဒပ်သည် နန်းစံပထမနှစ်၌ ယုဒရှင်ဘုရင် ယေခောနိကို သနားစုံမက်၍ ထောင်မှ လွှတ်လေ၏။ ³²ကြင်နာစွာ စကားပြော၍၊ ဗာဗုလုန်မြို့၌ မိမိနှင့်အတူရှိသော အခြားရှင်ဘုရင်တို့၏ ပလ္လင်များထက် သူ၏ပလ္လင်ကို ချီးမြှင့်ထားလေ၏။ ³³သို့ဖြစ်၍ ယေခောနိသည် ထောင်ဝတ်စုံကို ချွတ်ပြီးလျှင်၊ သက်တမ်းပတ်လုံး နေ့စဉ် ရှင်ဘုရင်၏စားပွဲ၌ အစာစားရလေ၏။ ³⁴ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည် သူသေသည့်နေ့တိုင်အောင် သက်တမ်းပတ်လုံး နေ့စဉ်လိုအပ်သော ရိက္ခာကို သူ့အား ပေးသနားလေ၏။