Jerusalem val

'n Slotverslag eerder as 'n preek: die beleg, die hongersnood, Sedekia se seuns voor sy oë doodgemaak, sy blindmaking, ons Vader se huis verbrand en die brons daarvan opgebreek om weg te dra, die ballinge getel. Dit eindig met Jojagin wat vrygelaat word en aan die koning se tafel eet.

Hoofstuk 52.

Sedekia was een-en-twintig jaar oud toe hy koning geword het, en hy het elf jaar lank oor Jerusalem geregeer. Sy moeder was Hamutal, die dogter van Jeremia van Libna. Hy het gedoen wat verkeerd is in die oë van ons Vader, net soos Jojakim gedoen het. Dit het oor Jerusalem en Juda gekom vanweë die toorn van ons Vader, totdat hy hulle van sy aangesig af weggewerp het. Toe het Sedekia teen die koning van Babel in opstand gekom.

In die negende jaar van sy regering, in die tiende maand, op die tiende dag, het Nebukadnesar, die koning van Babel, met sy hele leër teen Jerusalem opgetrek. Hy het daarteen laer opgeslaan en ’n beleëringswal rondom dit gebou. So is die stad beleër tot in die elfde jaar van koning Sedekia.

In die vierde maand, op die negende dag, het die hongersnood die stad oorweldig, en daar was geen kos meer vir die mense van die land nie. Toe is ’n bres in die stad geslaan. Al die soldate het gevlug; hulle het in die nag uitgeglip deur die poort tussen die twee mure naby die koning se tuin, terwyl die Babiloniërs die stad omsingel het, en hulle het in die rigting van die Araba getrek. ^a Maar die Babiloniese leër het die koning agtervolg en vir Sedekia op die vlaktes van Jerigo ingehaal, en sy hele leër is van hom af verstrooi. Hulle het die koning gevange geneem en hom na die koning van Babel in Ribla, in die land Hamat, gebring, en hy het die vonnis oor hom uitgespreek. Die koning van Babel het Sedekia se seuns voor sy oë doodgemaak, en hy het ook al die amptenare van Juda in Ribla doodgemaak. Hy het Sedekia se oë uitgesteek en hom met bronskettings geboei, en die koning van Babel het hom na Babel gebring en hom in die gevangenis gehou tot op die dag van sy dood.

Die Vader se huis word verwoes

In die vyfde maand, op die tiende dag — in die negentiende jaar van Nebukadnesar — het Nebusaradan, die bevelvoerder van die lyfwag, ’n dienaar van koning Nebukadnesar, in Jerusalem gekom. Hy het die huis van ons Vader, die koning se huis en al die huise van Jerusalem afgebrand; elke groot huis het hy met vuur verbrand. Die hele Babiloniese leër wat by die bevelvoerder van die lyfwag was, het al die mure rondom Jerusalem afgebreek. Nebusaradan, die bevelvoerder van die lyfwag, het van die armste mense, dié wat in die stad oorgebly het, die oorlopers wat na die koning van Babel oorgeloop het, en die res van die ambagsmanne in ballingskap weggevoer. Maar Nebusaradan, die bevelvoerder van die lyfwag, het van die armstes van die land laat agterbly om die wingerde en die lande te bewerk.

Die bronspilare van die huis van ons Vader, en die onderstelle en die bronssee wat in die huis van ons Vader was — die Babiloniërs het hulle stukkend geslaan en al die brons na Babel toe weggedra. ^b Hulle het die potte, die skoppe, die lampskêre, die komme, die bakkies en al die bronsvoorwerpe wat vir die diens in die tempel gebruik is, saamgeneem. Die bevelvoerder van die lyfwag het ook die klein bakkies, die vuurpanne, die komme, die potte, die staanlampe, die wierookbakkies en die drankoffer-bakke saamgeneem — alles wat van goud was as goud, en alles wat van silwer was as silwer.

Die twee pilare, die bronssee, die twaalf bronsbulle onder die onderstelle, wat koning Salomo vir die huis van ons Vader gemaak het — die brons van al hierdie dinge kon nie geweeg word nie. Elke pilaar was ongeveer sewe-en-twintig voet hoog en agttien voet in omtrek, met mure drie duim dik, en dit was hol. Sy bronskapiteel was ongeveer sewe en ’n half voet hoog, met vlegwerk en granate rondom, alles van brons. Die tweede pilaar was net so, met granate. Daar was ses-en-negentig granate aan die sykante; altesaam was daar honderd granate op die vlegwerk rondom.

Die bevelvoerder van die lyfwag het Seraja, die hoofpriester, Sefanja, die tweede priester, en die drie deurwagters gevange geneem, en uit die stad het hy die offisier wat oor die soldate aangestel was, sewe van die koning se raadgewers wat in die stad gevind is, die sekretaris van die leërbevelvoerder wat die mense van die land vir diens opgeroep het, en sestig man van die land wat in die stad gevind is, gevange geneem. Nebusaradan, die bevelvoerder van die lyfwag, het hulle na die koning van Babel in Ribla gebring. Die koning van Babel het hulle neergeslaan en in Ribla, in die land Hamat, doodgemaak. So is Juda uit sy land in ballingskap weggevoer.

Dit is die getal mense wat Nebukadnesar in ballingskap weggevoer het: in die sewende jaar 3 023 Judeërs;

in die agttiende jaar van Nebukadnesar 832 mense uit Jerusalem;

in die drie-en-twintigste jaar van Nebukadnesar het Nebusaradan, die bevelvoerder van die lyfwag, 745 Judeërs in ballingskap weggevoer; altesaam was dit 4 600 mense.

Jojagin word uit die tronk verhef

In die sewen-en-dertigste jaar van die ballingskap van Jojagin, die koning van Juda, op die vyf-en-twintigste dag van die twaalfde maand, het Ewil-Merodak, die koning van Babel, in die eerste jaar van sy regering vir Jojagin, die koning van Juda, begenadig en hom uit die gevangenis vrygelaat. Hy het vriendelik met hom gepraat en sy troon hoër gestel as die trone van die ander konings wat by hom in Babel was. So het Jojagin sy gevangenisklere uitgetrek en elke dag, sy lewe lank, aan die koning se tafel geëet. Die koning van Babel het hom sy lewe lank ’n daaglikse toelaag gegee, tot op die dag van sy dood.