Księga Jeremiasza 52

52 ¹Sedekiasz miał dwadzieścia jeden lat, gdy został królem, i panował w Jerozolimie jedenaście lat. Jego matka miała na imię Chamutal, córka Jeremiasza z Libny. ²Czynił to, co złe w oczach naszego Ojca, tak samo jak czynił Jojakim. ³To spotkało Jerozolimę i Judę z powodu gniewu naszego Ojca, aż odrzucił ich sprzed swojego oblicza. Potem Sedekiasz zbuntował się przeciwko królowi Babilonu.

⁴W dziewiątym roku jego panowania, w dziesiątym miesiącu, dziesiątego dnia, Nebukadnesar, król Babilonu, nadciągnął przeciwko Jerozolimie z całym swoim wojskiem, rozłożył się obozem naprzeciw niej i usypał wokół niej wał oblężniczy. ⁵Tak oblegano miasto aż do jedenastego roku panowania króla Sedekiasza.

⁶W czwartym miesiącu, dziewiątego dnia, głód opanował miasto i nie było już żywności dla ludu tej ziemi. ⁷Wtedy uczyniono wyłom w murach miasta. Wszyscy żołnierze uciekli, wymykając się nocą przez bramę między dwoma murami przy ogrodzie królewskim, podczas gdy Babilończycy otaczali miasto, i skierowali się ku Arabie. ^a a v7 Araba to zapadlisko doliny Jordanu, ciągnące się na południe od Jeziora Galilejskiego ku Morzu Martwemu. ⁸Lecz wojska babilońskie ścigały króla i pojmały Sedekiasza na równinach Jerycha, a całe jego wojsko rozproszyło się od niego. ⁹Pojmali króla i przyprowadzili go do króla Babilonu, do Ribli w ziemi Chamat, a ten wydał na niego wyrok. ¹⁰Król Babilonu zabił synów Sedekiasza na jego oczach, zabił też w Ribli wszystkich dostojników Judy. ¹¹Oślepił Sedekiasza, zakuł go w spiżowe łańcuchy i król Babilonu zaprowadził go do Babilonu, gdzie trzymał go w więzieniu aż do jego śmierci.

Zburzenie domu Ojca

¹²W piątym miesiącu, dziesiątego dnia — był to dziewiętnasty rok Nebukadnesara — przybył do Jerozolimy Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, sługa króla Nebukadnesara. ¹³Spalił dom naszego Ojca, dom królewski i wszystkie domy Jerozolimy — każdy większy dom spalił ogniem. ¹⁴Całe wojsko babilońskie, które było z dowódcą straży, zburzyło wszystkie mury otaczające Jerozolimę. ¹⁵Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, uprowadził część najuboższych z ludu, tych, którzy pozostali w mieście, zbiegów, którzy przeszli na stronę króla Babilonu, oraz resztę rzemieślników. ¹⁶Lecz Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, pozostawił część najuboższych tej ziemi, aby uprawiali winnice i pola.

¹⁷Spiżowe kolumny domu naszego Ojca oraz podstawy i spiżowe morze, które były w domu naszego Ojca, Babilończycy potłukli i cały spiż zabrali do Babilonu. ^b b v17 Spiżowe morze było ogromnym okrągłym zbiornikiem, którego kapłani używali do obrzędowych obmyć. ¹⁸Zabrali kotły, łopaty, nożyce do knotów, misy, czasze i wszystkie spiżowe naczynia używane do służby w świątyni. ¹⁹Dowódca straży przybocznej zabrał także czarki, popielnice, misy, kotły, świeczniki, czasze na kadzidło i czasze na ofiary z płynów — to, co złote, jako złoto, a to, co srebrne, jako srebro.

²⁰Dwie kolumny, jedno spiżowe morze, dwanaście spiżowych wołów pod podstawami, które król Salomon wykonał dla domu naszego Ojca — spiżu z tego wszystkiego nie można było zważyć. ²¹Każda kolumna miała około dwudziestu siedmiu stóp wysokości i osiemnaście stóp obwodu, a jej ścianki były grube na trzy cale i wydrążone w środku. ²²Jej spiżowa głowica miała około siedmiu i pół stopy wysokości, a dokoła niej była siatka i jabłka granatu, wszystko ze spiżu. Druga kolumna była taka sama, również z jabłkami granatu. ²³Jabłek granatu po bokach było dziewięćdziesiąt sześć; wszystkich jabłek granatu na siatce dokoła było sto.

²⁴Dowódca straży pojmał Serajasza, najwyższego kapłana, Sofoniasza, drugiego kapłana, i trzech odźwiernych, ²⁵a z miasta wziął dworzanina, który był dowódcą żołnierzy, siedmiu doradców króla, których znaleziono w mieście, pisarza dowódcy wojska, który przeprowadzał pobór ludu tej ziemi, oraz sześćdziesięciu mężów spośród ludu tej ziemi, których znaleziono w mieście. ²⁶Nebuzaradan, dowódca straży przybocznej, zaprowadził ich do króla Babilonu, do Ribli. ²⁷Król Babilonu pobił ich i zabił w Ribli, w ziemi Chamat. Tak Juda została uprowadzona do niewoli ze swojej ziemi.

²⁸Oto liczba ludu, który Nebukadnesar uprowadził do niewoli: w siódmym roku 3023 Judejczyków;

²⁹w osiemnastym roku Nebukadnesara 832 osoby z Jerozolimy;

³⁰w dwudziestym trzecim roku Nebukadnesara Nebuzaradan, dowódca straży, uprowadził 745 Judejczyków; wszystkich razem było 4600 osób.

Jojachin uwolniony z więzienia

³¹W trzydziestym siódmym roku uprowadzenia do niewoli Jojachina, króla Judy, w dwunastym miesiącu, dwudziestego piątego dnia, Ewil-Merodach, król Babilonu, w pierwszym roku swojego panowania, okazał łaskę Jojachinowi, królowi Judy, i uwolnił go z więzienia. ³²Rozmawiał z nim łaskawie i postawił jego tron wyżej niż trony innych królów, którzy byli z nim w Babilonie. ³³Jojachin zdjął więc swoje więzienne szaty i jadał przy stole króla każdego dnia, przez całe swoje życie. ³⁴Król Babilonu zapewniał mu codzienne utrzymanie przez całe jego życie, aż do dnia jego śmierci.