يرمياه 52 FHB Father's Heart Bible™

52 ¹صدقياه جڏهن بادشاهه ٿيو تڏهن ايڪيهن سالن جو هو، ۽ يروشلم ۾ يارنهن سال بادشاهي ڪيائين. سندس ماءُ جو نالو حموطل هو، جيڪا لبناه جي يرمياه جي ڌيءُ هئي. ²اسان جي پيءُ جي نظر ۾ بڇڙائي ڪيائين، جهڙيءَ طرح يهوياقيم ڪئي هئي. ³يروشلم ۽ يهوداه تي اهو سڀ اسان جي پيءُ جي غضب سبب آيو، تان جو هن کين پنهنجي حضور مان ڪڍي ڇڏيو. پوءِ صدقياه بابل جي بادشاهه خلاف بغاوت ڪئي.

⁴سندس بادشاهيءَ جي نائين سال، ڏهين مهيني جي ڏهين تاريخ تي، بابل جو بادشاهه نبوڪدنضر پنهنجي سڄي لشڪر سان يروشلم تي چڙهي آيو، ان جي سامهون خيما کوڙيائين ۽ چوڌاري گهيري جي ديوار اڏايائين. ⁵تنهنڪري شهر بادشاهه صدقياه جي يارهين سال تائين گهيريل رهيو.

⁶چوٿين مهيني جي نائين تاريخ تي شهر ۾ ڏڪار سخت ٿي ويو؛ ملڪ جي ماڻهن لاءِ ماني ڪانہ رهي. ⁷پوءِ شهر جي ديوار ڀڄي پئي. جڏهن بابلين شهر کي چوڌاري گهيريو هو، تڏهن سڀ سپاهي رات جو بادشاهه جي باغ جي ويجهو ٻن ديوارن جي وچ واري دروازي کان ڪڍي نڪري ويا، ۽ عربہ ڏانهن روانا ٿيا. ^a a v7 عربہ اردن جي وادي جو هيٺاهون علائقو آهي، جيڪو گليل جي ساگر کان ڏکڻ طرف مئل ساگر ڏانهن وڃي ٿو. ⁸پر بابلي لشڪر بادشاهه جي پٺيان لڳي صدقياه کي يريحو جي ميدانن ۾ پڪڙي ورتو، ۽ سندس سڄو لشڪر کانئس ڇڙوڇڙ ٿي ويو. ⁹بادشاهه کي پڪڙي حمات جي ريبلاه ۾ بابل جي بادشاهه وٽ وٺي آيا، جنهن کيس سزا ٻڌائي. ¹⁰بابل جي بادشاهه صدقياه جي پٽن کي سندس اکين آڏو ماري ڇڏيو، ۽ يهوداه جي سڀني سردارن کي بہ ريبلاه ۾ ماري ڇڏيائين. ¹¹صدقياه کي انڌو ڪري، پيتل جي زنجيرن سان ٻڌي، بابل جو بادشاهه کيس بابل وٺي آيو ۽ سندس مرڻ جي ڏينهن تائين قيد ۾ رکيائينس.

پيءُ جو گهر تباهه ڪيو ويو

¹²پنجين مهيني جي ڏهين تاريخ تي، جيڪو نبوڪدنضر جو اوڻيهون سال هو، بادشاهه نبوڪدنضر جو نوڪر، پهريدارن جو سردار نبوزرادان يروشلم ۾ آيو. ¹³اسان جي پيءُ جو گهر، بادشاهه جو محل ۽ يروشلم جا سڀ گهر ساڙي ڇڏيائين؛ هر وڏو گهر باهه سان ساڙيائين. ¹⁴بابل جي سڄي لشڪر پهريدارن جي سردار سان گڏجي يروشلم جي چوڌاري سڀ ديوارون ڊاهي ڇڏيون. ¹⁵پهريدارن جي سردار نبوزرادان ڪي نهايت غريب ماڻهو، شهر ۾ بچيل ماڻهو، بابل جي بادشاهه ڏانهن ڀڄي ويل ڀڄوڙا، ۽ باقي هنرمند جلاوطن ڪري ڇڏيا. ¹⁶پر پهريدارن جي سردار نبوزرادان ملڪ جي ڪجهه نهايت غريب ماڻهن کي انگورن جي باغن ۽ پوکين ۾ ڪم ڪرڻ لاءِ ڇڏي ڏنو.

¹⁷اسان جي پيءُ جي گهر جا پيتل جا ٿنب، ٽيڪا ۽ پيتل جو سمنڊ، جيڪي اسان جي پيءُ جي گهر ۾ هئا، بابلين اهي ڀڃي ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيا ۽ سڄو پيتل بابل کڻي ويا. ^b b v17 پيتل جو سمنڊ هڪ وڏو گول حوض هو، جنهن کي ڪاهن رسمي ڌوئڻ لاءِ ڪم آڻيندا هئا. ¹⁸ديڳون، ڪوڏريون، بتيون ڪترڻ جون ڪتريون، لوٿا، پيالا ۽ هيڪل جي خدمت ۾ ڪم ايندڙ سڀ پيتل جا ٿانو کڻي ويا. ¹⁹پهريدارن جي سردار ننڍا پيالا، باهه کڻڻ جا ٿانو، لوٿا، ديڳون، چراغدان، بخور جا ٿالهه ۽ پيئڻ جي نذراني جا پيالا بہ کنيائين؛ جيڪي سون جا هئا سي سون جي ڪري، ۽ جيڪي چانديءَ جا هئا سي چانديءَ جي ڪري کنيائين.

²⁰ٻه ٿنب، پيتل جو هڪ سمنڊ، ٽيڪن هيٺان ٻارنهن پيتل جا ڍڳا، جيڪي بادشاهه سليمان اسان جي پيءُ جي گهر لاءِ ٺهرايا هئا، انهن سڀني جي پيتل جو وزن ڪرڻ ممڪن نہ هو. ²¹هر ٿنب اٽڪل ستاويهه فوٽ اوچو، ارڙهن فوٽ گول، ٽن انچن ٿلهي ڀت وارو ۽ اندران خالي هو. ²²ان جي مٿان پيتل جو تاج اٽڪل ساڍا ست فوٽ اوچو هو، ۽ چوڌاري جال ۽ انار هئا، سڀ پيتل جا. ٻيو ٿنب بہ انارن سميت انهيءَ جهڙو هو. ²³پاسن تي ڇهانوي انار هئا؛ چوڌاري جال تي انار ملائي هڪ سؤ هئا.

²⁴پهريدارن جي سردار وڏي ڪاهن سرايه، ٻئي ڪاهن صفنياه ۽ ٽن دروازي جي نگهبانن کي ورتائين، ²⁵۽ شهر مان بہ سپاهين تي مقرر هڪ ڪامورو، بادشاهه جا ستن صلاحڪار جيڪي شهر ۾ مليا، لشڪر جي سردار جو منشي جيڪو ملڪ جي ماڻهن کي ڀرتي ڪندو هو، ۽ ملڪ جا سٺ ماڻهو جيڪي شهر ۾ مليا، کنيائين. ²⁶پهريدارن جي سردار نبوزرادان کين ريبلاه ۾ بابل جي بادشاهه وٽ وٺي آيو. ²⁷بابل جي بادشاهه حمات جي ريبلاه ۾ کين ماري ڇڏيو. يهوداه پنهنجي ملڪ مان جلاوطن ٿي ويو.

²⁸نبوڪدنضر جن ماڻهن کي جلاوطن ڪيو، تن جو انگ هي آهي: ستين سال ۾ ٽي هزار ٽيويهه يهودي؛

²⁹نبوڪدنضر جي ارڙهين سال ۾ يروشلم مان اٺ سؤ ٻٽيهه ماڻهو؛

³⁰نبوڪدنضر جي ٽيويهين سال ۾ پهريدارن جي سردار نبوزرادان ست سؤ پنجواليهه يهودي جلاوطن ڪيا؛ ڪل چار هزار ڇهه سؤ ماڻهو هئا.

يهوياچين قيد کان آزاد ٿيو

³¹يهوداه جي بادشاهه يهوياچين جي جلاوطنيءَ جي ستٽيهين سال ۾، ٻارهين مهيني جي پنجويهين تاريخ تي، بابل جي بادشاهه ايويل مرداخ پنهنجي بادشاهيءَ جي پهرين سال ۾ يهوداه جي بادشاهه يهوياچين تي مهرباني ڪري کيس قيد خاني مان آزاد ڪيو. ³²ساڻس مهرباني سان ڳالهايائين، ۽ بابل ۾ ساڻس گڏ ٻين بادشاهن جي تختن کان سندس تخت مٿانهون رکيائين. ³³تنهنڪري يهوياچين پنهنجا قيد وارا ڪپڙا لاهي، سڄي حياتي هر ڏينهن بادشاهه جي دسترخوان تي ماني کاڌي. ³⁴بابل جي بادشاهه کيس سڄي حياتي، سندس مرڻ جي ڏينهن تائين، هر ڏينهن جو وظيفو ڏنو.