ଯିରୂଶାଲମର ପତନ

ଉପଦେଶ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏକ ସମାପ୍ତି ବିବରଣୀ: ଅବରୋଧ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ସିଦିକିୟଙ୍କ ଆଖି ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ହତ୍ୟା, ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ଧ କରିବା, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ପୋଡ଼ାଯିବା ଓ ତାହାର ପିତ୍ତଳ ବହି ନେବା ପାଇଁ ଭଙ୍ଗାଯିବା, ନିର୍ବାସିତମାନଙ୍କ ଗଣନା। ଏହା ଯିହୋୟାଖୀନ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ରାଜାଙ୍କ ମେଜରେ ଭୋଜନ କରିବାରେ ଶେଷ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 52।

ସିଦିକୀୟ ଏକୋଇଶ ବର୍ଷ ବୟସରେ ରାଜ୍ୟ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ପୁଣି ଯିରୂଶାଲମରେ ଏଗାର ବର୍ଷ ରାଜତ୍ଵ କଲେ। ତାହାଙ୍କ ମାତାଙ୍କ ନାମ ହମୂଟଲ୍, ସେ ଲିବ୍ନାନିବାସୀ ଯିରିମୀୟଙ୍କ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ଯିହୋୟାକୀମ୍ ଯେପରି କରିଥିଲେ, ସେ ସେହିପରି ପିତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ କୁକର୍ମ କଲେ। ପିତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ସକାଶୁ ଯିରୂଶାଲମ ଓ ଯିହୁଦା ପ୍ରତି ଏହା ଘଟିଲା, ଶେଷରେ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆପଣା ସମ୍ମୁଖରୁ ଦୂର କରିଦେଲେ। ଏଥିଉତ୍ତାରେ ସିଦିକୀୟ ବାବିଲ ରାଜାଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କଲେ।

ତାହାଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ନବମ ବର୍ଷର ଦଶମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ ବାବିଲ ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍‌ସର ଆପଣା ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ଯିରୂଶାଲମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆସି ତହିଁ ବିପକ୍ଷରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲେ ଓ ତହିଁର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଅବରୋଧ ଭିତ୍ତି ନିର୍ମାଣ କଲେ। ଏହିରୂପେ ସିଦିକୀୟ ରାଜାଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ଏକାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଗର ଅବରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିଲା।

ଚତୁର୍ଥ ମାସର ନବମ ଦିନରେ ନଗରରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଏତେ ପ୍ରବଳ ହେଲା ଯେ, ଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ରହିଲା ନାହିଁ। ତେବେ ନଗରର ପ୍ରାଚୀର ଭଙ୍ଗାଗଲା, ଆଉ ବାବିଲୀୟମାନେ ନଗରର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଥିବା ବେଳେ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ରାତ୍ରିରେ ରାଜାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ନିକଟସ୍ଥ ଦୁଇ ପ୍ରାଚୀର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଦ୍ଵାର ଦେଇ ବାହାରି ପଳାଇଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ଅରାବା ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ^a ମାତ୍ର ବାବିଲୀୟ ସୈନ୍ୟଗଣ ରାଜାଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଇ ଯିରୀହୋ ପଦାରେ ସିଦିକୀୟଙ୍କୁ ଧରିଲେ, ପୁଣି ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇଗଲେ। ତହୁଁ ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଧରି ହମାତ୍ ଦେଶସ୍ଥ ରିବ୍ଲାକୁ ବାବିଲ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ; ସେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା କଲେ। ପୁଣି ବାବିଲ ରାଜା ସିଦିକୀୟଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ ବଧ କଲେ, ଆଉ ରିବ୍ଲାରେ ଯିହୁଦାର ସମସ୍ତ ଅଧିପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ବଧ କଲେ। ସେ ସିଦିକୀୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉପାଡ଼ି ପିତ୍ତଳ ଶୃଙ୍ଖଳରେ ତାହାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଲେ, ପୁଣି ବାବିଲ ରାଜା ତାହାଙ୍କୁ ବାବିଲକୁ ନେଇ ତାହାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାରାଗାରରେ ରଖିଲେ।

ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ବିନଷ୍ଟ

ପଞ୍ଚମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ, ଅର୍ଥାତ୍ ବାବିଲ ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍‌ସରଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ଊଣେଇଶ ବର୍ଷରେ, ବାବିଲ ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍‌ସରଙ୍କ ସେବକ, ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସିଲେ। ପୁଣି ସେ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ, ରାଜଗୃହ ଓ ଯିରୂଶାଲମର ସମସ୍ତ ଗୃହ ଦଗ୍ଧ କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୃହତ୍ ଗୃହ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କଲେ। ଆଉ ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତିଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଥିବା ବାବିଲୀୟ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଯିରୂଶାଲମର ଚତୁର୍ଦିଗସ୍ଥ ପ୍ରାଚୀରସବୁ ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଲେ। ତହୁଁ ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍ ଦରିଦ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ, ନଗରରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ବାବିଲ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷକୁ ପଳାୟନ କରିଥିବା ବିଶ୍ଵାସଘାତକମାନଙ୍କୁ ଓ ଅବଶିଷ୍ଟ ଶିଳ୍ପକାରମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଗଲେ। ମାତ୍ର ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍ ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଓ ଶସ୍ୟକ୍ଷେତ୍ରର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦେଶର ଦରିଦ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେତେକଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଗଲେ।

ପୁଣି ପିତାଙ୍କ ଗୃହର ପିତ୍ତଳ ସ୍ତମ୍ଭ, ବୈଠକିସବୁ ଓ ପିତାଙ୍କ ଗୃହସ୍ଥ ପିତ୍ତଳ ସମୁଦ୍ର ବାବିଲୀୟମାନେ ଭାଙ୍ଗି ତହିଁର ସମସ୍ତ ପିତ୍ତଳ ବାବିଲକୁ ବହିନେଲେ। ^b ଆଉ ସେମାନେ ପାତ୍ର, ଅଗ୍ନିପାତ୍ର, କର୍ତ୍ତରୀ, କୁଣ୍ଡ, ଚମସ ଓ ମନ୍ଦିରର ସେବାକାର୍ଯ୍ୟରେ ବ୍ୟବହୃତ ସମସ୍ତ ପିତ୍ତଳ ପାତ୍ର ନେଇଗଲେ। ପୁଣି ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ତାଟିଆ, ଅଙ୍ଗାରଧାନୀ, କୁଣ୍ଡ, ପାତ୍ର, ଦୀପବୃକ୍ଷ, ଚମସ ଓ ପେୟ-ନୈବେଦ୍ୟ ପାତ୍ର, ଯାହା ଯାହା ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ତାହା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ଓ ଯାହା ଯାହା ରୌପ୍ୟମୟ ତାହା ରୌପ୍ୟ ବୋଲି ନେଇଗଲେ।

ଶଲୋମନ ରାଜା ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଦୁଇ ସ୍ତମ୍ଭ, ଏକ ସମୁଦ୍ର ଓ ବୈଠକି ତଳେ ବାର ପିତ୍ତଳ ବୃଷ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ, ସେହି ସମସ୍ତ ବସ୍ତୁର ପିତ୍ତଳ ଓଜନ କରାଯାଇ ପାରିଲା ନାହିଁ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତମ୍ଭ ଉଚ୍ଚତାରେ ପ୍ରାୟ ସତେଇଶ ଫୁଟ ଥିଲା, ପରିସୀମାରେ ଅଠର ଫୁଟ ଥିଲା, ପୁଣି ତହିଁର ଭିତ୍ତି ତିନି ଇଞ୍ଚ ମୋଟା ଓ ଭିତର ଶୂନ୍ୟ ଥିଲା। ପୁଣି ତହିଁ ଉପରେ ପିତ୍ତଳର ମୁଣ୍ଡାଳି ଥିଲା, ତାହା ଉଚ୍ଚତାରେ ପ୍ରାୟ ସାଢ଼େ ସାତ ଫୁଟ ଥିଲା; ଆଉ ମୁଣ୍ଡାଳିର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ଜାଲି ଓ ଡାଳିମ୍ବ ଥିଲା, ସେହିସବୁ ପିତ୍ତଳମୟ ଥିଲା। ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ମଧ୍ୟ ଡାଳିମ୍ବ ସହିତ ତାହାରି ପରି ଥିଲା। ପାର୍ଶ୍ଵଗୁଡ଼ିକରେ ଛୟାନବେ ଡାଳିମ୍ବ ଥିଲା; ଜାଲିର ଚତୁର୍ଦିଗରେ ମୋଟ ଶହେ ଡାଳିମ୍ବ ଥିଲା।

ପୁଣି ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ସରାୟଙ୍କୁ, ଦ୍ଵିତୀୟ ଯାଜକ ସଫନୀୟଙ୍କୁ ଓ ତିନି ଦ୍ଵାରପାଳଙ୍କୁ ଧରିଲେ, ଆଉ ନଗରରୁ ସେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ, ନଗରରେ ପ୍ରାପ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରଣାଦାତା ସାତ ଜଣଙ୍କୁ, ଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୈନ୍ୟ ସଂଗ୍ରହ କରୁଥିବା ସେନାପତିଙ୍କ ଲେଖକଙ୍କୁ ଓ ନଗରରେ ପ୍ରାପ୍ତ ଦେଶସ୍ଥ ଷାଠିଏ ଜଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍ ସେମାନଙ୍କୁ ଧରି ରିବ୍ଲାକୁ ବାବିଲ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଗଲେ। ତହୁଁ ବାବିଲ ରାଜା ହମାତ୍ ଦେଶସ୍ଥ ରିବ୍ଲାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି ବଧ କଲେ। ଏହିରୂପେ ଯିହୁଦା ଆପଣା ଦେଶରୁ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ନିଆଗଲା।

ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍‌ସର ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଗଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଏହି; ସପ୍ତମ ବର୍ଷରେ ତିନି ହଜାର ତେଇଶ ଜଣ ଯିହୁଦୀ;

ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍‌ସରଙ୍କ ଅଠର ବର୍ଷରେ ଯିରୂଶାଲମରୁ ଆଠ ଶହ ବତିଶ ଜଣ;

ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍‌ସରଙ୍କ ତେଇଶ ବର୍ଷରେ ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍ ସାତ ଶହ ପଇଁଚାଳିଶ ଜଣ ଯିହୁଦୀଙ୍କୁ ବନ୍ଦୀ କରି ନେଇଗଲେ; ମୋଟ ଲୋକ ସଂଖ୍ୟା ଚାରି ହଜାର ଛଅ ଶହ ଥିଲା।

ଯିହୋୟାଖୀନ୍ କାରାଗାରରୁ ଉନ୍ନୀତ

ଯିହୁଦାର ରାଜା ଯିହୋୟାଖୀନ୍‌ଙ୍କ ବନ୍ଦୀତ୍ଵର ସଇଁତିରିଶ ବର୍ଷର ଦ୍ଵାଦଶ ମାସର ପଚିଶ ଦିନରେ ବାବିଲ ରାଜା ଇବୀଲ୍-ମରୋଦକ୍ ଆପଣା ରାଜତ୍ଵର ପ୍ରଥମ ବର୍ଷରେ ଯିହୁଦାର ରାଜା ଯିହୋୟାଖୀନ୍‌ଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଇ ତାହାଙ୍କୁ କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତ କଲେ। ପୁଣି ସେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମଧୁର ଭାବରେ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି ବାବିଲରେ ଆପଣା ସଙ୍ଗେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ସିଂହାସନ ଅପେକ୍ଷା ତାହାଙ୍କ ସିଂହାସନ ଉଚ୍ଚରେ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏଣୁ ଯିହୋୟାଖୀନ୍ ଆପଣା କାରାଗାରର ବସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କଲେ ଓ ଆପଣା ଜୀବନଯାଏ ପ୍ରତିଦିନ ରାଜାଙ୍କ ମେଜରେ ଭୋଜନ କଲେ। ପୁଣି ବାବିଲ ରାଜା ତାହାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କ ଜୀବନଯାଏ ପ୍ରତିଦିନର ବୃତ୍ତି ତାହାଙ୍କୁ ଦେଲେ।