ବିଳାପ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ଯେଉଁ ନଗରୀ ଏକଦା ଲୋକରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ତାହା କିପରି ଏକାକିନୀ ହୋଇ ବସିଅଛି! ଯେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ମହତୀ ଥିଲା, ସେ ବିଧବା ତୁଲ୍ୟ ହୋଇଅଛି। ଯେ ପ୍ରଦେଶସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ରାଜକନ୍ୟା ଥିଲା, ସେ ବେଠିକର୍ମକାରିଣୀ ହୋଇଅଛି। ^a a v1 ବିଳାପ ପୁସ୍ତକର ୧, ୨ ଓ ୪ ଅଧ୍ୟାୟ ବର୍ଣ୍ଣାନୁକ୍ରମିକ — ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦ ଏବ୍ରୀ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅକ୍ଷରରୁ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଅର୍ଥାତ୍ ଶୋକର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ 'କ ରୁ କ୍ଷ' ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ; ୩ ଅଧ୍ୟାୟ ଏହି ବିନ୍ୟାସକୁ ତିନି ଗୁଣ କରେ। ଇଂରାଜୀରେ ଏହି ଗଠନ ହଜିଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଶୋକର ଆକୃତି ରକ୍ଷିତ ହୁଏ। ²ସେ ରାତ୍ରିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ରୋଦନ କରେ, ତାହାର ଗାଲରେ ଲୁହ ବହେ। ତାହାର ସମସ୍ତ ପ୍ରେମିକ ମଧ୍ୟରେ ତାହାକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବା ପାଇଁ କେହି ନାହିଁ; ତାହାର ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁ ତାହା ପ୍ରତି ବିଶ୍ଵାସଘାତକତା କରିଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ତାହାର ଶତ୍ରୁ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ³ଯିହୂଦା କ୍ଲେଶ ଓ କଠିନ ଦାସତ୍ଵ ଭୋଗ କରି ନିର୍ବାସିତ ହୋଇଅଛି; ସେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରେ, କିନ୍ତୁ କୌଣସି ବିଶ୍ରାମସ୍ଥାନ ପାଏ ନାହିଁ। ତାହାର ପଶ୍ଚାଦ୍ଧାବକ ସମସ୍ତେ ତାହାର ସଙ୍କଟ ମଧ୍ୟରେ ତାହାକୁ ଧରିଅଛନ୍ତି। ⁴ସିୟୋନର ପଥସବୁ ଶୋକ କରୁଅଛି, କାରଣ ନିରୂପିତ ପର୍ବସମୂହକୁ କେହି ଆସେ ନାହିଁ। ତାହାର ସମସ୍ତ ଦ୍ଵାର ଉଜାଡ଼, ତାହାର ଯାଜକମାନେ ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର କରନ୍ତି, ତାହାର ଯୁବତୀମାନେ ଦୁଃଖିତା, ଆଉ ସେ ନିଜେ ତିକ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅଛି। ⁵ତାହାର ବିପକ୍ଷଗଣ ତାହାର ପ୍ରଭୁ ହୋଇଅଛନ୍ତି, ତାହାର ଶତ୍ରୁମାନେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଅଛନ୍ତି, କାରଣ ତାହାର ଅନେକ ବିଦ୍ରୋହ ହେତୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାକୁ କ୍ଲେଶ ଦେଇଅଛନ୍ତି। ତାହାର ସନ୍ତାନମାନେ ଶତ୍ରୁ ସମ୍ମୁଖରେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ଚାଲିଯାଇଅଛନ୍ତି। ^b b v5 ବିଳାପ ପୁସ୍ତକ ଦୁଇଟି ସତ୍ୟକୁ ଏକତ୍ର ଧରିଥାଏ, ଯାହାକୁ ଯୋଡ଼ିବାକୁ ହୃଦୟ ବାଧା ଦିଏ: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ଶାସନ କରନ୍ତି, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଶାସନ କଦାପି ଶେଷ ବାକ୍ୟ ନୁହେଁ। ସେହି ପୁସ୍ତକ କହେ ଯେ ସେ 'ସଦାକାଳ ପରିତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ; ଯଦିଓ ସେ ଶୋକ ଜନ୍ମାନ୍ତି, ତଥାପି ସେ କୃପା କରିବେ' (ବିଳାପ ୩:୩୧-୩୨)। ⁶ସିୟୋନ କନ୍ୟାଠାରୁ ତାହାର ସମସ୍ତ ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଅଛି। ତାହାର ଅଧିପତିମାନେ କୌଣସି ଚରାସ୍ଥାନ ନ ପାଉଥିବା ହରିଣ ତୁଲ୍ୟ ହୋଇଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ପଶ୍ଚାଦ୍ଧାବକମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବଳହୀନ ହୋଇ ପଳାୟନ କରନ୍ତି। ⁷ଆପଣା କ୍ଲେଶ ଓ ଭ୍ରମଣ ଦିନରେ, ଯିରୂଶାଲମ ପୂର୍ବକାଳରୁ ଆପଣାର ଥିବା ସମସ୍ତ ବହୁମୂଲ୍ୟ ବସ୍ତୁ ସ୍ମରଣ କରେ। ଯେତେବେଳେ ତାହାର ଲୋକମାନେ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ପତିତ ହେଲେ, ଆଉ ତାହାର ସାହାଯ୍ୟକାରୀ କେହି ନ ଥିଲା, ସେତେବେଳେ ଶତ୍ରୁମାନେ ଚାହିଁ ତାହାର ପତନକୁ ପରିହାସ କଲେ। ⁸ଯିରୂଶାଲମ ଘୋରତର ପାପ କରିଅଛି; ଏଣୁ ସେ ନିନ୍ଦାର ପାତ୍ର ହୋଇଅଛି। ଯେଉଁମାନେ ତାହାକୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ତାହାକୁ ତୁଚ୍ଛ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ତାହାର ଉଲଙ୍ଗତା ଦେଖିଅଛନ୍ତି; ସେ ନିଜେ ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର କରି ବିମୁଖ ହୁଏ। ⁹ତାହାର ଅଶୁଚିତା ତାହାର ବସ୍ତ୍ରାଞ୍ଚଳରେ ଲାଗି ରହିଲା; ସେ ଆପଣା ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲା ନାହିଁ। ତାହାର ପତନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ, ଆଉ ତାହାକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବା ପାଇଁ କେହି ନାହିଁ। “ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋʼ କ୍ଲେଶ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କର, କାରଣ ଶତ୍ରୁ ଜୟଯୁକ୍ତ ହୋଇଅଛି!” ^c c v9 ତାହାର 'ବସ୍ତ୍ରାଞ୍ଚଳ' ହେଉଛି ତାହାର ବସ୍ତ୍ରର ଧାର ଓ ଭାଙ୍ଗ — ସେଠାରେ ଲାଗି ରହିଥିବା ଧର୍ମଗତ ଅଶୁଚିତା ସର୍ବସାଧାରଣଙ୍କ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା ତାହାକୁ ଲୁଚାଇବାର କୌଣସି ଚେଷ୍ଟା ବିନା ପ୍ରକାଶ୍ୟରେ କଳଙ୍କିତା ବୋଲି ଚିହ୍ନିତ କଲା। ¹⁰ଶତ୍ରୁ ତାହାର ସମସ୍ତ ବହୁମୂଲ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଉପରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରିଅଛି; ଯେଉଁ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହଙ୍କୁ ତୁମ୍ଭ ସମାଜରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ତୁମ୍ଭେ ବାରଣ କରିଥିଲ, ସେମାନଙ୍କୁ ତାହାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାର ସେ ଦେଖିଅଛି। ¹¹ତାହାର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର କରି ଅନ୍ନ ଅନ୍ଵେଷଣ କରନ୍ତି; କେବଳ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ସେମାନେ ଆପଣା ବହୁମୂଲ୍ୟ ବସ୍ତୁ ଖାଦ୍ୟ ବଦଳରେ ଦିଅନ୍ତି। “ହେ ମୋହର ପିତା, ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ଦେଖ, କାରଣ ମୁଁ ତୁଚ୍ଛୀଭୂତା ହୋଇଅଛି। ¹²ହେ ପଥିକ ସମସ୍ତେ, ଏହା କʼଣ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କିଛି ନୁହେଁ? ଦୃଷ୍ଟିପାତ କରି ଦେଖ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧ ଦିନରେ ଯେଉଁ ଦୁଃଖ ମୋʼ ଉପରେ ଆଣିଅଛନ୍ତି, ସେହି ମୋʼ ଦୁଃଖ ତୁଲ୍ୟ କୌଣସି ଦୁଃଖ ଅଛି କି ନାହିଁ। ¹³ସେ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵରୁ ମୋʼ ଅସ୍ଥିସମୂହ ମଧ୍ୟକୁ ଅଗ୍ନି ପ୍ରେରଣ କଲେ, ଆଉ ତାହା ସେସବୁକୁ ଅଭିଭୂତ କଲା। ସେ ମୋʼ ଚରଣ ନିମନ୍ତେ ଜାଲ ବିସ୍ତାର କଲେ ଓ ମୋତେ ପଛକୁ ଫେରାଇଲେ; ସେ ମୋତେ ଉଜାଡ଼ କରି, ଦିନସାରା ମୂର୍ଚ୍ଛିତ କରି ଛାଡ଼ିଅଛନ୍ତି। ¹⁴ମୋʼ ବିଦ୍ରୋହସବୁ ଯୁଆଳିରେ ବନ୍ଧାଗଲା; ତାହାଙ୍କ ହସ୍ତ ଦ୍ଵାରା ଗ୍ରନ୍ଥିତ ହୋଇ ସେସବୁ ମୋʼ ଗ୍ରୀବା ଉପରେ ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଆଉ ସେ ମୋʼ ବଳ କ୍ଷୀଣ କଲେ। ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୁଁ ଠିଆ ହୋଇ ପାରେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ମୋତେ ସମର୍ପଣ କଲେ। ¹⁵ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ମୋʼ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମସ୍ତ ବୀରଙ୍କୁ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ; ସେ ମୋʼ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପାଇଁ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଏକ ସମାଜ ଆହ୍ଵାନ କଲେ। ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଯିହୂଦାର କୁମାରୀ କନ୍ୟାକୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାକୁଣ୍ଡରେ ପରି ଦଳିତ କଲେ। ^d d v15 'ସମାଜ' ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ଶବ୍ଦ ସେହି ଶବ୍ଦ, ଯାହା ଏକ ପବିତ୍ର ପର୍ବ ସମାବେଶ ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ — ଏଠାରେ ବିନାଶକାରୀ ସୈନ୍ୟଦଳ ପାଇଁ ଏହାର ବ୍ୟବହାର ତିକ୍ତ ଓ ଇଚ୍ଛାକୃତ ବ୍ୟଙ୍ଗ ବହନ କରେ। ¹⁶ଏସବୁ ବିଷୟ ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ରୋଦନ କରେ; ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ, ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ ଲୁହରେ ବହୁଅଛି, କାରଣ ଯେ ମୋʼ ପ୍ରାଣ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରି ପାରନ୍ତେ, ସେହି ସାନ୍ତ୍ଵନାଦାତା ମୋʼଠାରୁ ଦୂରରେ। ମୋʼ ସନ୍ତାନମାନେ ଉଜାଡ଼ ହୋଇଅଛନ୍ତି, କାରଣ ଶତ୍ରୁ ପ୍ରବଳ ହୋଇଅଛି।” ¹⁷ସିୟୋନ ଆପଣା ହସ୍ତ ବିସ୍ତାର କରେ, କିନ୍ତୁ ତାହାକୁ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବା ପାଇଁ କେହି ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆଜ୍ଞା କରିଅଛନ୍ତି ଯେ ଯାକୁବର ପ୍ରତିବେଶୀମାନେ ତାହାର ଶତ୍ରୁ ହେବେ; ଯିରୂଶାଲମ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଅଶୁଚି ବସ୍ତୁ ତୁଲ୍ୟ ହୋଇଅଛି। ¹⁸ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଧାର୍ମିକ, କାରଣ ମୁଁ ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବିଦ୍ରୋହ କରିଅଛି। ହେ ଲୋକ ସମସ୍ତେ, ଶୁଣ, ଆଉ ମୋʼ ଦୁଃଖଭୋଗ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟିପାତ କର; ମୋʼ ଯୁବତୀମାନେ ଓ ମୋʼ ଯୁବକମାନେ ବନ୍ଦୀତ୍ଵକୁ ଯାଇଅଛନ୍ତି। ¹⁹ମୁଁ ଆପଣା ପ୍ରେମିକମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୋତେ ପ୍ରତାରଣା କଲେ। ମୋʼ ଯାଜକମାନେ ଓ ମୋʼ ପ୍ରାଚୀନବର୍ଗ ନଗର ମଧ୍ୟରେ ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ କେବଳ ପ୍ରାଣ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଅନ୍ଵେଷଣ କରୁଥିଲେ। ²⁰ହେ ମୋହର ପିତା, ଦୃଷ୍ଟିପାତ କର, କାରଣ ମୁଁ ସଙ୍କଟରେ ଅଛି; ମୋʼ ଉଦର ମଥିତ ହେଉଅଛି, ମୋʼ ଅନ୍ତରରେ ମୋʼ ହୃଦୟ ଓଲଟି ଯାଇଅଛି, କାରଣ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଦ୍ରୋହିଣୀ ହୋଇଅଛି। ବାହାରେ ଖଡ଼୍ଗ ଲୋକଙ୍କୁ ବିନାଶ କରେ; ଗୃହ ମଧ୍ୟରେ ତାହା ମୃତ୍ୟୁ ତୁଲ୍ୟ। ²¹ମୁଁ କିପରି ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର କରୁଅଛି, ତାହା ସେମାନେ ଶୁଣିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ମୋତେ ସାନ୍ତ୍ଵନା ଦେବା ପାଇଁ କେହି ନାହିଁ। ମୋʼ ବିପଦ ବିଷୟ ମୋʼ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଶୁଣିଅଛନ୍ତି; ତୁମ୍ଭେ ଏହା କରିଅଛ ବୋଲି ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ। ତୁମ୍ଭେ ଯେଉଁ ଦିନ ଘୋଷଣା କରିଅଛ, ତାହା ଉପସ୍ଥିତ କର, ଯେପରି ସେମାନେ ମୋʼ ତୁଲ୍ୟ ହେବେ। ²²ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟତା ତୁମ୍ଭ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ, ଆଉ ମୋʼ ସମସ୍ତ ବିଦ୍ରୋହ ନିମନ୍ତେ ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ପ୍ରତି ଯେପରି ବ୍ୟବହାର କରିଅଛ, ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସେପରି ବ୍ୟବହାର କର; କାରଣ ମୋʼ ଆର୍ତ୍ତସ୍ଵର ଅନେକ, ଆଉ ମୋʼ ହୃଦୟ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ।