புலம்பல் 1

1 ¹எத்தனை தனிமையாய் அமர்ந்திருக்கிறது இந்த நகரம் ஒருகாலத்தில் ஜனங்களால் நிறைந்திருந்ததே! ஜாதிகளுக்குள்ளே பெரியவளாயிருந்தவள் இப்போது ஒரு விதவையைப்போலாகிவிட்டாள். நாடுகளுக்குள்ளே இளவரசியாயிருந்தவள் இப்போது கட்டாய வேலைக்காரியாகிவிட்டாள். ^a a v1 புலம்பல் நூலின் 1, 2, 4 ஆகிய அதிகாரங்கள் ஒரு அக்ரோஸ்டிக் அமைப்பைக் கொண்டவை — ஒவ்வொரு வசனமும் எபிரெய அரிச்சுவடியின் அடுத்தடுத்த எழுத்துகளால் தொடங்குகிறது; இது துக்கத்தின் நிறைவான 'ஆதிமுதல் அந்தம்வரையிலான' வடிவம்; மூன்றாம் அதிகாரம் இந்த அமைப்பை மூன்று மடங்காக்குகிறது. இந்த அமைப்பு ஆங்கிலத்தில் தொலைந்துபோகிறது, ஆனால் சோகத்தின் வடிவம் காக்கப்படுகிறது. ²இரவில் அவள் மனங்கசந்து அழுகிறாள், அவளுடைய கன்னங்களில் கண்ணீர் வழிகிறது. அவளை நேசித்த யாவருக்குள்ளும் அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்பவர் ஒருவரும் இல்லை; அவளுடைய நண்பர்கள் எல்லாரும் அவளுக்குத் துரோகம் செய்தார்கள், அவர்கள் அவளுக்குப் பகைவர்களாகிவிட்டார்கள். ³யூதா சிறையிருப்புக்குப் போயிற்று உபத்திரவத்தின்கீழும் கடினமான அடிமைத்தனத்தின்கீழும்; அவள் ஜாதிகளுக்குள்ளே வாசம்பண்ணுகிறாள், ஆனால் இளைப்பாறும் இடத்தைக் காணவில்லை. அவளைத் துரத்தினவர்கள் எல்லாரும் அவளைப் பிடித்துக்கொண்டார்கள் அவளுடைய இக்கட்டின் நடுவிலே. ⁴சீயோனுக்குப் போகும் வழிகள் புலம்புகின்றன, ஏனெனில் குறிக்கப்பட்ட பண்டிகைகளுக்கு வருபவர் ஒருவரும் இல்லை. அவளுடைய வாசல்கள் எல்லாம் பாழாய்க் கிடக்கின்றன, அவளுடைய ஆசாரியர்கள் தவிக்கிறார்கள், அவளுடைய கன்னிப்பெண்கள் துக்கிக்கிறார்கள், அவளோ கசப்பான வேதனையில் இருக்கிறாள். ⁵அவளுடைய எதிரிகள் அவளுக்கு அதிபதிகளாகிவிட்டார்கள், அவளுடைய பகைவர்கள் நிம்மதியாய் இருக்கிறார்கள், ஏனெனில் அவளுடைய அநேக மீறுதல்களினிமித்தம் எங்கள் பிதா அவளை உபத்திரவப்படுத்தினார். அவளுடைய பிள்ளைகள் போய்விட்டார்கள், பகைவனுக்கு முன்பாகச் சிறைப்பட்டு அழைத்துச்செல்லப்பட்டார்கள். ^b b v5 புலம்பல் நூல் இதயம் இணைக்க மறுக்கும் இரண்டு சத்தியங்களை ஒன்றாய்ப் பிடித்துக்கொள்கிறது: எங்கள் பிதா தம்முடைய பிள்ளைகளைச் சிட்சிக்கிறார், மேலும் அவருடைய சிட்சை ஒருபோதும் இறுதிச் சொல் அல்ல. 'அவர் என்றென்றைக்கும் தள்ளிவிடமாட்டார்; அவர் துக்கப்படுத்தினாலும், இரக்கம் காண்பிப்பார்' என்று அதே நூல் சொல்லுகிறது (புலம்பல் 3:31-32). ⁶அவளுடைய மகிமையெல்லாம் விலகிப்போயிற்று மகளாகிய சீயோனைவிட்டு. அவளுடைய பிரபுக்கள் மான்களைப்போலாகிவிட்டார்கள் மேய்ச்சலைக் காணாத; அவர்கள் ஓடிப்போகிறார்கள் தங்களைத் துரத்துகிறவர்களுக்கு முன்பாகப் பெலனற்று. ⁷தன் உபத்திரவத்தின் நாட்களிலும் அலைந்து திரிதலின் நாட்களிலும், பூர்வநாட்கள்முதல் தனக்குரியதாயிருந்த எல்லா அருமையான பொருள்களையும் எருசலேம் நினைத்துப்பார்க்கிறாள். அவளுடைய ஜனங்கள் கையில் விழுந்தபோது பகைவனுடைய கையில், அவளுக்கு உதவிசெய்பவர் ஒருவரும் இல்லாதிருந்தது, பகைவர்கள் பார்த்து அவளுடைய வீழ்ச்சியைப் பரிகாசம் பண்ணினார்கள். ⁸எருசலேம் மிகவும் பாவஞ்செய்தாள்; ஆகையால் அவள் அருவருப்பான ஒரு பொருளாகிவிட்டாள். அவளைக் கனம்பண்ணின யாவரும் அவளை அசட்டைபண்ணுகிறார்கள், ஏனெனில் அவளுடைய நிர்வாணத்தைக் கண்டார்கள்; அவளோ தவித்துப் பின்வாங்குகிறாள். ⁹அவளுடைய அசுத்தம் அவளுடைய ஆடையின் ஓரங்களில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது; அவள் தன் எதிர்காலத்தைக்குறித்துச் சிந்திக்கவில்லை. அவளுடைய வீழ்ச்சி திடுக்கிடத்தக்கது, அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்பவர் ஒருவரும் இல்லை. “என் பிதாவே, என் உபத்திரவத்தைப் பாரும், ஏனெனில் பகைவன் மேற்கொண்டுவிட்டான்!” ^c c v9 அவளுடைய 'ஆடையின் ஓரங்கள்' என்பது அவளுடைய அங்கியின் விளிம்பும் மடிப்புகளும் — அங்கே ஒட்டிக்கொண்டிருந்த சம்பிரதாய அசுத்தம் வெளிப்படையாய்த் தெரிந்தது, அவள் மறைக்க எந்த முயற்சியும் செய்யாமல் வெளிப்படையாய்த் தீட்டுப்பட்டிருந்ததைக் காட்டியது. ¹⁰பகைவன் அவளுடைய எல்லா அருமையான பொருள்களின்மேலும் தன் கையை நீட்டினான்; ஜாதிகள் அவளுடைய பரிசுத்த ஸ்தலத்திற்குள் பிரவேசிப்பதை அவள் பார்த்தாள்—அவர்கள் உம்முடைய சபையில் பிரவேசிக்கக்கூடாதென்று நீர் தடைசெய்திருந்தவர்களே. ¹¹அவளுடைய ஜனங்களெல்லாம் தவிக்கிறார்கள் அப்பம் தேடும்போது; தங்கள் திரவியங்களை உணவுக்காகக் கொடுத்து மாற்றுகிறார்கள் உயிர் தரிக்கும்படி மட்டுமே. “என் பிதாவே, பார்த்து கண்ணோக்கும், ஏனெனில் நான் இகழப்பட்டவளானேன். ¹²வழியே கடந்துபோகிற நீங்கள் எல்லாரும், இது உங்களுக்கு ஒன்றுமில்லையா? நோக்கிப்பாருங்கள் எனக்கு நேரிட்ட என் துக்கத்திற்கு ஒப்பான துக்கம் ஒன்று உண்டோ என்று, அதை எங்கள் பிதா வருவித்தாரே தமது கடுங்கோபத்தின் நாளில். ¹³உன்னதத்திலிருந்து அவர் என் எலும்புகளுக்குள் அக்கினியை அனுப்பினார், அது அவைகளை மேற்கொண்டது. அவர் என் பாதங்களுக்கு வலையை விரித்து என்னைப் பின்வாங்கப்பண்ணினார்; அவர் என்னைப் பாழாய் விட்டுவிட்டார், நாள்முழுவதும் தொய்ந்துபோனேன். ¹⁴என் மீறுதல்கள் ஒரு நுகமாய்க் கட்டப்பட்டன; அவருடைய கையினால் பின்னப்பட்டு, அவைகள் என் கழுத்தின்மேல் வைக்கப்பட்டன, அவர் என் பெலனைக் குறையச்செய்தார். என்னால் எதிர்த்துநிற்கமுடியாதவர்களின் கையில் சர்வவல்லமையுள்ள பிதா என்னை ஒப்புக்கொடுத்தார். ¹⁵சர்வவல்லமையுள்ள பிதா தள்ளிவிட்டார் என் நடுவிலிருந்த பலசாலிகள் எல்லாரையும்; எனக்கு விரோதமாய் ஒரு சபையைக் கூட்டினார் என் வாலிபரை நொறுக்கும்படி. திராட்சத்தொட்டியில் மிதிக்கிறதுபோல யூதாவின் கன்னிமகளை சர்வவல்லமையுள்ள பிதா மிதித்துப்போட்டார். ^d d v15 'சபை' என்று மொழிபெயர்க்கப்பட்ட வார்த்தை பரிசுத்த பண்டிகைக் கூட்டத்திற்குப் பயன்படுத்தப்படும் அதே வார்த்தையாகும் — அழிவுக்கான ஒரு படைக்கு இங்கே அது பயன்படுத்தப்படுவது கசப்பான, திட்டமிட்ட வேதனை நிறைந்த முரண்பாட்டைக் காட்டுகிறது. ¹⁶இவைகளினிமித்தமே நான் அழுகிறேன்; என் கண்கள், என் கண்கள் கண்ணீரை வடிக்கின்றன, ஏனெனில் ஆறுதல் சொல்பவர் என் ஆவியைத் தேற்றக்கூடியவர் என்னைவிட்டுத் தூரமாய் இருக்கிறார். என் பிள்ளைகள் பாழாய்ப்போனார்கள், ஏனெனில் பகைவன் மேற்கொண்டான்.” ¹⁷சீயோன் தன் கைகளை நீட்டுகிறாள், ஆனால் அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்பவர் ஒருவரும் இல்லை. யாக்கோபின் அயலார் ஆகவேண்டுமென்று எங்கள் பிதா கட்டளையிட்டார் அவனுக்குப் பகைவர்களாக; எருசலேம் அவர்கள் நடுவில் ஒரு அசுத்தமான பொருளாகிவிட்டாள். ¹⁸எங்கள் பிதா நீதியுள்ளவர், ஏனெனில் நான் அவருடைய வார்த்தைக்கு விரோதமாய்க் கலகம்பண்ணினேன். சகல ஜனங்களே, கேளுங்கள், என் வேதனையைப் பாருங்கள்; என் கன்னிப்பெண்களும் என் வாலிபரும் சிறையிருப்புக்குப் போனார்கள். ¹⁹என்னை நேசித்தவர்களைக் கூப்பிட்டேன், ஆனால் அவர்கள் என்னை வஞ்சித்தார்கள். என் ஆசாரியர்களும் என் மூப்பர்களும் நகரத்தில் மடிந்துபோனார்கள் உணவைத் தேடிக்கொண்டிருக்கையில் உயிர் தரிக்கும்படி மட்டுமே. ²⁰என் பிதாவே, பாரும், ஏனெனில் நான் இக்கட்டில் இருக்கிறேன்; என் குடல்கள் கொதிக்கின்றன, என் இருதயம் எனக்குள் புரண்டுபோகிறது, ஏனெனில் நான் மிகவும் கலகம்பண்ணினேன். வீதியில் பட்டயம் ஜனங்களை வெட்டி வீழ்த்துகிறது; வீட்டிலோ அது மரணத்தைப்போல இருக்கிறது. ²¹நான் தவிக்கிறதை அவர்கள் கேட்டார்கள், ஆனால் எனக்கு ஆறுதல் சொல்பவர் ஒருவரும் இல்லை. என் பகைவர்கள் எல்லாரும் என் ஆபத்தைக் கேட்டார்கள்; நீர் இதைச் செய்ததினால் அவர்கள் சந்தோஷப்படுகிறார்கள். நீர் அறிவித்த நாளை வரப்பண்ணும், அப்பொழுது அவர்களும் என்னைப்போலாவார்கள். ²²அவர்களுடைய பொல்லாப்பெல்லாம் உமக்கு முன்பாக வரட்டும், நீர் செய்யும் அவர்களுக்கும் நீர் செய்ததுபோல எனக்குச் செய்ததுபோல, என் மீறுதல்கள் எல்லாவற்றினிமித்தமும்; ஏனெனில் என் பெருமூச்சுகள் அநேகம், என் இருதயம் தொய்ந்துபோயிற்று.