Nandrava an’i Ziona ny fahatezeran’ny Ray
Voatonon'ilay poeta izay nanao izany. Ny Ray Tompo no nanety ny tsipìka, nandrefy ny manda talohan'ny nanapahany azy, ary tonga tahaka ny fahavalo ho an'i Ziona. Maty ny ankizy eo an-tratran'ny reniny. Tsy misy vahaolana; ny tononkalo kosa mitaky fotsiny mba hijery sy handinika ny Raintsika.
2 1Endrey ny nanaronan’ny Ray Tompo tamin’ny rahona ny zanakavavy Ziona noho ny fahatezerany! Nanipy avy tany an-danitra ho etỳ an-tany Izy ny voninahitr’i Israely; ary tsy nahatsiaro ny fitoeran-tongotra Aminy tamin’ny andron’ny fahatezerany. a a v1 Ny fitoeran-tongotra Aminy: ny tempolin’i Jerosalema, ilay toerana etỳ an-tany nitoeran’ny fanatrehan’Andriamanitra. 2Nitelina tsy nangoraka ny fonenan’i Jakoba rehetra ny Ray Tompo; tamin’ny fahatezerany dia nandrava ny tanàna mimanda an’ny zanakavavy Joda Izy. Nampidinina hatrany amin’ny tany tamin’ny fahafaham-baraka ny fanjakany sy ny mpanapaka azy. 3Tamin’ny fahatezerana mirehitra dia nesoriny tamin’i Israely ny heriny rehetra; nesoriny ny tànany havanana ka navelany ho tsy voaaro eo anoloan’ny fahavalo. Nirehitra tao amin’i Jakoba Izy tahaka ny afo mirehitra izay mandevona manodidina. 4Nanenjana ny tsipika Aminy Izy toy ny fahavalo, ny tànany havanana voaomana toy ny mpanohitra; ary novonoiny izay rehetra mahafinaritra ny maso. Tao amin’ny tranolain’ny zanakavavy Ziona no nandatsahany ny fahatezerany tahaka ny afo. 5Tonga tahaka ny fahavalo ny Ray Tompo; nitelina an’i Israely Izy. Nitelina ny lapany rehetra Izy sy nanao ravin-drava ny tanàna mimanda azy, ary nampitombo fisaonana sy fitomaniana tamin’ny zanakavavy Joda. 6Nofongorany toy ny zaridaina ny trano fialofany, norobainy ny toerana fiarahana Aminy. Nataon’i Raintsika hadinon’i Ziona ny fetim-pivoriana sy ny sabata, ary tamin’ny fahatezerany mirehitra dia nandà ny mpanjaka sy ny mpisorona Izy. 7Nanilika ny alitarany ny Ray Tompo, nandà ny fitoerana masina Aminy; natolony ho an’ny fahavalo ny rindrin’ny lapany. Nanangan-peo izy ireo tao an-tranon’i Raintsika toy ny tamin’ny andro fety. 8Nanapa-kevitra ny handrava ny manda an’ny zanakavavy Ziona i Raintsika. Nohetezany ny kofehy fandrefesana; tsy nesoriny ny tànany tamin’ny fandravana. Nampitomany ny fiarovana sy ny manda Izy; niara-nirodana izy roa. 9Lasa tao anaty tany ny vavahadiny; norobainy sy notapahiny ny hidiny. Any amin’ny firenena ny mpanjakany sy ny lehibeny; tsy misy intsony ny lalàna, ary ny mpaminaniny tsy mahita fahitana avy amin’i Raintsika. 10Ny loholon’ny zanakavavy Ziona dia mipetraka any amin’ny tany, mangina; nanipy vovoka teo an-dohany izy ary nitafy lamba fisaonana. Ny tovovavy any Jerosalema dia nanondrika ny lohany hatrany amin’ny tany. 11Efa reraka noho ny fitomaniana ny masoko; mikorontana ny kibotoko; voatsatsaka amin’ny tany ny foko noho ny fandravana ny zanakavavin’ny oloko, rehefa reraka ny ankizy sy ny zaza minono eny an-dalamben’ny tanàna. 12Miantso ny reniny izy ireo hoe: « Aiza ny mofo sy ny divay? » rehefa reraka toy ny naratra eny an-dalamben’ny tanàna, rehefa voadonaka ny ainy eo an-tratran’ny reniny. 13Inona no azoko lazaina aminao, inona no azoko ampitahaina aminao, ry zanakavavy Jerosalema? Inona no azoko hatao tahaka anao, mba hampiononako anao, ry zanakavavy virijina Ziona? Fa lehibe tahaka ny ranomasina ny fahasimbanao; iza no hahasitrana anao? 14Nahita fahitana sandoka sy mamitaka ho anao ny mpaminaninao; tsy nampiharihary ny helokao mba hamerina ny fahasambaranao izy, fa nahita ho anao faminaniana sandoka sy mamitaka. 15Ny mpandalo rehetra dia mikapoka tanana aminao; mitsiriritra sy mihozongozona loha amin’ny zanakavavy Jerosalema hoe: « Ity ve ilay tanàna izay nantsoina hoe ny fahatanterahan’ny hatsaran-tarehy, ny fifalian’ny tany rehetra? » 16Ny fahavalonao rehetra dia manokatra ny vavany aminao; mitsiriritra sy mikitroka nify izy ka miantsoantso hoe: « Voatelintsika izy! Ity no andro niandrasantsika; azontsika izy, hitantsika! » 17Nanao izay noheveriny i Raintsika; nanatanteraka ny teniny izay nandidiany fahiny. Nandrava tsy nangoraka Izy; navelany hifaly aminao ny fahavalo ary nasandratra ny herin’ny mpanohitra anao. 18Niantso ny Ray Tompo ny fon’ny vahoaka. Ry manda an’ny zanakavavy Ziona ô, aoka ny ranomaso hikoriana tahaka ny tondra-drano andro aman’alina! Aza mitsahatra, aza avela hialana ny masonao. 19Mitsangana, mitaraina ao anaty alina eo am-piandohan’ny fiambenana rehetra! Aidino tahaka ny rano ny fonao eo anatrehan’ny Ray Tompo! Ampisandrao ny tananao Aminy ho an’ny ain’ny zanakao, izay reraka noho ny mosary eo amin’ny zoron-dalana rehetra. 20Jereo, ry Rainay ô, ka eritrereto: iza no efa nataonao toy izao? Tokony hihinana ny voany ve ny vehivavy, ny zaza notakoniny? Tokony hovonoina ao amin’ny fitoerana masin’ny Ray Tompo ve ny mpisorona sy ny mpaminany? 21Mandry amin’ny tany eny an-dalana ny tanora sy ny antitra; ny tovovavy sy ny zatovoko dia lavo tamin’ny sabatra. Novonoinao izy tamin’ny andro nahatezeranao, ka namono tsy nangoraka Ianao. 22Niantso ny fahatahorana manodidina Ianao toy ny amin’ny andro fety; ary tamin’ny andron’ny fahatezeran’i Rainay dia tsy nisy nandositra na nisisa. Ny fahavalo dia nandrava izay notakoniko sy notaiziko.
