Mandeha ao amin’ny Maizina Tsy Misy Mazava
Ilay lehilahy miteny dia voahodidina manda, enjehina, navela handeha ao amin'ny maizina, ary milaza fa levona ny fanantenany avy amin'ny Raintsika. Eo afovoany dia misy zavatra iray tadidiny, dia ny famindram-po vaovao isa-maraina, ka mihazona azy izy. Avy eo miverina ny alahelo: fiaiken-keloka, vavaka voasakana, fangatahana hamaly ny fahavalo.
Miteny Raintsika ao amin’ny andininy 57
3 1Izaho no lehilahy nahita fahoriana teo ambanin’ny tehin’ny fahatezerany. 2Nroahiny aho ka nampandehaniny tao amin’ny maizina tsy misy mazava. 3Eny, manodina ny tanany hanohitra ahy Izy, mandimby mandritra ny andro mihitsy.
4Nampihena ny nofoko sy ny hoditro Izy; nanapotika ny taolako Izy. 5Nanao fahirano ahy Izy ka nanodidina ahy tamin’ny fangidiana sy ny fahasahiranana. 6Nampitoetra ahy tao amin’ny maizina Izy, tahaka ireo efa maty hatry ny ela.
7Nanao manda manodidina ahy Izy ka tsy afaka mivoaka aho; nampavesatra ny gadrako Izy. 8Na dia miantso sy mitaraina aho aza, dia manakatona ny vavakako Izy. 9Nasiany sakana tamin’ny vato voaharatra ny lalako; nataony miolakolaka ny lalan-keliko.
10Izy dia orsa miandry ahy, liona miafina. 11Nampiala ahy tamin’ny lalako Izy ka nandrovitra ahy; nataony efa foana aho. 12Nanenjana ny tsipikany Izy ka nanao ahy ho tondro ho an’ny zana-tsipikany.
13Nampidirin’Izy tao amin’ny voako ny zana-tsipika avy ao amin’ny tavoahanginy. 14Efa tonga fihomehezan’ny oloko rehetra aho, ho hira manevateva ahy mandritra ny andro mihitsy. 15Nofenoiny fangidiana aho; nampivokiny fangidiana aho.
16Nampikitroka vatokely ny nifiko Izy, ary nampiankohoka ahy tao amin’ny vovoka. 17Very ny fiadanana rehetra tamin’ny fanahiko; hadinoko izay atao hoe fahasambarana. 18Dia hoy aho: «Efa levona ny faharetako, ary ny fanantenako avy amin’i Raintsika koa.»
19Tsarovy ny fahorianako sy ny fandehanako mirenireny, ny fangidiana sy ny rano mangidy! a a v19 Ny toerana fihodinan’ny boky. Rehefa avy nangataka tamin’i Raintsika mba hahatsiaro ny fahorianany ilay mpanao tononkalo, dia mitodika avy hatrany amin’izay hotsarainy ihany izy — ary hita fa vaovao isa-maraina ny famindrampo. 20Mahatsiaro izany mandrakariva ny fanahiko ka mietry ato anatiko. 21Nefa izao no entiko an-tsaina, ary noho izany dia manantena aho:
22Ny famindrampo araka ny fanekena avy amin’i Raintsika dia tsy mitsahatra mihitsy; tsy lany ny fiantrany; 23vaovao isa-maraina izy ireo; lehibe ny fahatokiananao. 24«Raintsika no ampy ho ahy,» hoy ny fanahiko, «koa dia hanantena Azy aho.»
25Tsara amin’izay miandry Azy Raintsika, amin’ny fanahy mitady Azy. 26Tsara ny miandry mangina ny famonjen’i Raintsika. 27Tsara ho an’ny lehilahy ny mitondra ny zioga amin’ny fahatanorany.
28Aoka hipetraka irery sy mangina izy rehefa napetraka aminy izany; 29aoka hametraka ny vavany ao amin’ny vovoka izy—angamba mbola misy fanantenana; b b v29 Ny mametraka ny vavany amin’ny vovoka dia fihetsika fahiny maneho fanetren-tena tanteraka sy fanoloran-tena eo anatrehan’Andriamanitra. 30aoka hanolotra ny takolany ho an’izay mamely izy, ary ho feno fanaratsiana.
31Fa ny Ray Tompo tsy handao mandrakizay. 32Na dia mampalahelo aza Izy, dia hiantra araka ny habetsahan’ny famindrampony; 33fa tsy an-tsitrapo no mampijaly na mampalahelo ny olona Izy. c c v33 Ity no fiovan’ny tantara ao amin’ny boky manontolo: tsy mandratra avy amin’ny fony Raintsika. Tena misy ny fitsarany, nefa tsy izany no ankamantatriny — mihoatra ny famaizany foana ny fiantrany.
34Ny hanitsakitsaka eo ambanin’ny tongotra ny gadra rehetra eto an-tany, 35ny handa ny rariny amin’ny olona eo anatrehan’ny Avo Indrindra, 36ny hanome tsy rariny ny olona amin’ny raharahany—dia tsy ankasitrahan’ny Ray Tompo izany.
37Iza no niteny ka tanteraka izany, raha tsy ny Ray Tompo no nandidy? 38Moa tsy avy amin’ny vavan’ny Avo Indrindra va no hivoahan’ny loza sy ny soa? 39Nahoana no hitaraina ny olona velona noho ny sazy amin’ny fahotany?
40Andeha hodinihintsika sy hojerentsika ny lalantsika, ary hiverina amin’i Raintsika isika! 41Andeha hasandratsika ny fontsika sy ny tanantsika ho amin’i Raintsika any an-danitra: 42«Efa nanota sy nikomy izahay, ary Ianao tsy namela heloka.
43Nitafy hatezerana Ianao ka nanenjika anay, namono tsy nangoraka; 44nitafy rahona Ianao mba tsy hisy vavaka afaka mandalo. 45Nataonao ho fako sy fanary izahay eo amin’ny firenena.
46Ny fahavalonay rehetra manokatra ny vavany hanohitra anay; 47Tonga tamin’izahay ny tahotra sy ny fandrika, ny fahalovana sy ny fandravana.» 48Mandriaka tahaka ny onjan-drano ny masoko noho ny fandravana ny vahoakako.
49Handriaka tsy hitsahatra ny masoko, tsy hisy fiatoana, 50mandra-pijery midina sy mahita avy any an-danitra Raintsika. 51Mampalahelo ny fanahiko ny masoko noho ny zavatra nanjo ny zanakavavin’ny tanànako rehetra.
52Notenjehin’izay fahavaloko toy ny vorona aho tsy misy antony; 53nanipy ahy velona tao anaty lavaka izy ireo ary nitora-bato ahy; 54nanaloka ny lohako ny rano; hoy aho: «Very aho.»
55Niantso ny anaranao aho, Raiko, avy tany amin’ny lalina indrindra amin’ilay lavaka; 56renao ny fangatahako: «Aza manakatona ny sofinao amin’ny fitarainako mangataka famonjena!»
57Nanakaiky Ianao tamin’ny andro niantsoako Anao; hoy Ianao: «Aza matahotra!»
58Nanohana ny raharahako Ianao, Ray Tompo ô; nanavotra ny aiko Ianao. 59Hitanao ny faharatsiana natao tamiko, Raiko; mitsarà ny raharahako. 60Hitanao ny valifaty rehetra nataony sy ny fikasana rehetra nataony hanohitra ahy.
61Renao ny fanesoesony, Raiko, ny fikasany rehetra hanohitra ahy, 62ny molotry ny mpanafika ahy sy ny eritreriny hanohitra ahy mandritra ny andro mihitsy. 63Jereo ny fihetsiny rehetra; izaho no hiran’ny fanesoany.
64Hamaly azy ireo Ianao, Raiko, araka ny asan’ny tanany. 65Hanome azy ireo fo mafy Ianao; ho eo aminy ny ozonao. 66Hanenjika azy amin’ny fahatezerana Ianao ka handrava azy hiala eo ambanin’ny lanitr’i Raintsika.