വിലാപങ്ങൾ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹അവിടുത്തെ ക്രോധത്തിന്റെ വടിയിൻകീഴിൽ കഷ്ടത അനുഭവിച്ച മനുഷ്യൻ ഞാനാകുന്നു. ²അവിടുന്ന് എന്നെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞ് വെളിച്ചമൊട്ടുമില്ലാതെ ഇരുട്ടിൽ നടത്തിച്ചു. ³തീർച്ചയായും അവിടുന്ന് തന്റെ കൈ എനിക്കെതിരേ ദിവസം മുഴുവനും വീണ്ടുംവീണ്ടും തിരിക്കുന്നു.

⁴അവിടുന്ന് എന്റെ മാംസവും ത്വക്കും ക്ഷയിപ്പിച്ചു; എന്റെ അസ്ഥികൾ ഒടിച്ചുകളഞ്ഞു. ⁵അവിടുന്ന് എന്നെ നിരോധിച്ച് കയ്പും കഷ്ടപ്പാടുംകൊണ്ട് എന്നെ വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ⁶പണ്ടേ മരിച്ചുപോയവരെപ്പോലെ അവിടുന്ന് എന്നെ ഇരുട്ടിൽ വസിക്കുമാറാക്കി.

⁷രക്ഷപ്പെടാനാകാത്തവിധം അവിടുന്ന് എന്നെ മതിൽകെട്ടി അടച്ചു; എന്റെ ചങ്ങലകൾ ഭാരമുള്ളതാക്കി. ⁸ഞാൻ നിലവിളിച്ച് സഹായത്തിനായി കരഞ്ഞാലും അവിടുന്ന് എന്റെ പ്രാർഥന അടച്ചുകളയുന്നു. ⁹വെട്ടുകല്ലുകൾകൊണ്ട് അവിടുന്ന് എന്റെ വഴികൾ തടഞ്ഞു; എന്റെ പാതകൾ വളഞ്ഞതാക്കി.

¹⁰അവിടുന്ന് എനിക്കായി പതിയിരിക്കുന്ന കരടിയും ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന സിംഹവും ആകുന്നു. ¹¹അവിടുന്ന് എന്നെ എന്റെ വഴിയിൽനിന്നു വലിച്ചുമാറ്റി കീറിക്കളഞ്ഞു; എന്നെ ശൂന്യനാക്കിത്തീർത്തു. ¹²അവിടുന്ന് തന്റെ വില്ലു കുലച്ച് തന്റെ അമ്പിന്റെ ലക്ഷ്യമായി എന്നെ നിർത്തി.

¹³തന്റെ ആവനാഴിയിലെ അമ്പുകൾ അവിടുന്ന് എന്റെ അന്തരംഗത്തിൽ തറച്ചു. ¹⁴എന്റെ ജനമെല്ലാം എനിക്കു പരിഹാസപാത്രമായിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു, ദിവസം മുഴുവനും ഞാൻ അവരുടെ പരിഹാസഗാനമായിരിക്കുന്നു. ¹⁵അവിടുന്ന് എന്നെ കയ്പുകൊണ്ടു നിറച്ചു; കയ്പുകൊണ്ട് എന്നെ മതിവരുത്തി.

¹⁶അവിടുന്ന് ചരൽകല്ലുകൊണ്ട് എന്റെ പല്ലുകൾ കടിപ്പിച്ചു, പൂഴിയിൽ എന്നെ ഒതുക്കിയിരുത്തി. ¹⁷എന്റെ പ്രാണന് സമാധാനമെല്ലാം നഷ്ടമായി; സന്തോഷം എന്തെന്നു ഞാൻ മറന്നുപോയി. ¹⁸അതുകൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നു: “എന്റെ സഹനശക്തി നശിച്ചുപോയി, നമ്മുടെ പിതാവിൽനിന്നുള്ള എന്റെ പ്രത്യാശയും നശിച്ചുപോയി.”

¹⁹എന്റെ കഷ്ടതയും അലച്ചിലും, കയ്പും കൈപ്പുനീരും ഓർക്കണമേ! ^a a v19 ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ വഴിത്തിരിവ്. തന്റെ കഷ്ടത ഓർക്കണമേ എന്നു നമ്മുടെ പിതാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചശേഷം, അടുത്ത ശ്വാസത്തിൽത്തന്നെ താൻ ഓർമയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നതിലേക്കു കവി തിരിയുന്നു — എല്ലാ പ്രഭാതത്തിലും പുതുതായ കരുണ അവിടെ കണ്ടെത്തുന്നു. ²⁰എന്റെ പ്രാണൻ അത് ഇടവിടാതെ ഓർത്ത് എന്റെ ഉള്ളിൽ തളർന്നുപോകുന്നു. ²¹എന്നാൽ ഇതു ഞാൻ ഓർമയിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു, അതുകൊണ്ട് എനിക്കു പ്രത്യാശയുണ്ട്:

²²നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടിസ്നേഹം ഒരുനാളും അവസാനിക്കുന്നില്ല; അവിടുത്തെ കരുണകൾ ഒരിക്കലും തീർന്നുപോകുന്നില്ല; ²³അവ ഓരോ പ്രഭാതത്തിലും പുതിയവ; അങ്ങയുടെ വിശ്വസ്തത വലുതാകുന്നു. ²⁴“നമ്മുടെ പിതാവ് മാത്രം മതി എനിക്ക്,” എന്ന് എന്റെ പ്രാണൻ പറയുന്നു, “അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവിടുത്തിൽ പ്രത്യാശവയ്ക്കും.”

²⁵അവിടുത്തേക്കായി കാത്തിരിക്കുന്നവർക്കും അവിടുത്തെ അന്വേഷിക്കുന്ന പ്രാണനും നമ്മുടെ പിതാവ് നല്ലവനാകുന്നു. ²⁶നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ രക്ഷയ്ക്കായി മൗനമായി കാത്തിരിക്കുന്നതു നല്ലത്. ²⁷തന്റെ യൗവനത്തിൽ നുകം ചുമക്കുന്നതു മനുഷ്യന് നല്ലത്.

²⁸അതു തന്റെമേൽ വച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഏകനായി മൗനമായിരിക്കട്ടെ; ²⁹അവൻ തന്റെ വായ് പൂഴിയിൽ വയ്ക്കട്ടെ — ഇനിയും പ്രത്യാശയുണ്ടായേക്കാം; ^b b v29 വായ് പൂഴിയിൽ വയ്ക്കുന്നത് ദൈവസന്നിധിയിൽ സമ്പൂർണമായ വിനയത്തിന്റെയും സമർപ്പണത്തിന്റെയും ഒരു പുരാതന നിലയായിരുന്നു. ³⁰അടിക്കുന്നവന് അവൻ തന്റെ കവിൾ കാട്ടിക്കൊടുക്കട്ടെ, നിന്ദകൾകൊണ്ടു നിറയട്ടെ.

³¹പരമാധികാരിയായ പിതാവ് എന്നേക്കും ഉപേക്ഷിക്കുകയില്ല. ³²അവിടുന്ന് ദുഃഖം വരുത്തിയാലും തന്റെ ഉടമ്പടിസ്നേഹത്തിന്റെ ആധിക്യത്തിനൊത്തവണ്ണം കരുണ കാണിക്കും; ³³അവിടുന്ന് മനഃപൂർവം മനുഷ്യരെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുകയോ ദുഃഖിപ്പിക്കുകയോ ഇല്ല. ^c c v33 ഇതാ, ഗ്രന്ഥം മുഴുവന്റെയും വഴിത്തിരിവ്: നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ ഹൃദയത്തിൽനിന്നു മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നില്ല. അവിടുത്തെ ന്യായവിധി യഥാർഥമാണ്, എന്നാൽ അത് അവിടുന്ന് ആനന്ദിക്കുന്ന കാര്യമല്ല — അവിടുത്തെ കരുണ എപ്പോഴും അവിടുത്തെ ശിക്ഷണത്തെക്കാൾ അധികം നിലനിൽക്കുന്നു.

³⁴ഭൂമിയിലെ സകല തടവുകാരെയും കാൽക്കീഴിൽ ചതച്ചുകളയുന്നതും, ³⁵അത്യുന്നതന്റെ സന്നിധിയിൽ ഒരു മനുഷ്യന് നീതി നിഷേധിക്കുന്നതും, ³⁶ഒരുവന്റെ വ്യവഹാരത്തിൽ അവനു നീതി ഇല്ലാതാക്കുന്നതും — പരമാധികാരിയായ പിതാവ് അംഗീകരിക്കുന്നില്ല.

³⁷പരമാധികാരിയായ പിതാവ് കല്പിച്ചിട്ടല്ലാതെ ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞ് അതു സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടോ? ³⁸അനർഥവും നന്മയും അത്യുന്നതന്റെ വായിൽനിന്നല്ലയോ വരുന്നത്? ³⁹ജീവനുള്ള മനുഷ്യൻ തന്റെ പാപങ്ങൾക്കുള്ള ശിക്ഷയെക്കുറിച്ച് എന്തിനു പിറുപിറുക്കുന്നു?

⁴⁰നമുക്കു നമ്മുടെ വഴികൾ ശോധനചെയ്തു പരിശോധിച്ച് നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്കു മടങ്ങാം! ⁴¹സ്വർഗത്തിലുള്ള നമ്മുടെ പിതാവിങ്കലേക്കു നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളും കൈകളും നാം ഉയർത്താം: ⁴²“ഞങ്ങൾ പാപംചെയ്തു മത്സരിച്ചു, അങ്ങ് ക്ഷമിച്ചതുമില്ല.

⁴³അങ്ങ് കോപംകൊണ്ടു മൂടി ഞങ്ങളെ പിന്തുടർന്നു, കനിവില്ലാതെ കൊന്നുകളഞ്ഞു; ⁴⁴ഒരു പ്രാർഥനയും കടന്നുചെല്ലാത്തവിധം അങ്ങ് ഒരു മേഘംകൊണ്ടു തന്നെത്തന്നെ മൂടിയിരിക്കുന്നു. ⁴⁵ജനതകളുടെ ഇടയിൽ അങ്ങ് ഞങ്ങളെ ചവറും മാലിന്യവുമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

⁴⁶ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെല്ലാം ഞങ്ങൾക്കെതിരേ വായ് പിളർക്കുന്നു; ⁴⁷ഭീതിയും കുഴിയും ഞങ്ങളുടെമേൽ വന്നുഭവിച്ചു, ശൂന്യതയും നാശവുംതന്നെ.” ⁴⁸എന്റെ ജനത്തിന്റെ നാശത്തെച്ചൊല്ലി എന്റെ കണ്ണുകൾ നീർച്ചാലുകളായി ഒഴുകുന്നു.

⁴⁹എന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടവിടാതെ, വിശ്രമമില്ലാതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കും, ⁵⁰നമ്മുടെ പിതാവ് സ്വർഗത്തിൽനിന്നു കുനിഞ്ഞുനോക്കി കാണുവോളംതന്നെ. ⁵¹എന്റെ നഗരത്തിലെ സകല പുത്രിമാരുടെയും ഗതിയോർത്ത് എന്റെ കണ്ണുകൾ എന്റെ പ്രാണന് ദുഃഖം വരുത്തുന്നു.

⁵²വെറുതേ എന്റെ ശത്രുക്കളായവർ ഒരു പക്ഷിയെപ്പോലെ എന്നെ വേട്ടയാടിയിരിക്കുന്നു; ⁵³അവർ എന്നെ ജീവനോടെ ഒരു കുഴിയിൽ എറിഞ്ഞു എന്റെമേൽ കല്ലുകൾ ഇട്ടുകളഞ്ഞു; ⁵⁴വെള്ളം എന്റെ തലയ്ക്കുമീതേ അടഞ്ഞു; “ഞാൻ നശിച്ചുപോയി” എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

⁵⁵കുഴിയുടെ ആഴങ്ങളിൽനിന്ന് എന്റെ പിതാവേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു; ⁵⁶അങ്ങ് എന്റെ അപേക്ഷ കേട്ടു: “എന്റെ സഹായനിലവിളിക്കു ചെവി പൊത്തരുതേ!”

⁵⁷ഞാൻ അങ്ങയെ വിളിച്ച ദിവസം അങ്ങ് അടുത്തുവന്നു; “ഭയപ്പെടേണ്ടാ!” എന്ന് അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്തു.

⁵⁸പരമാധികാരിയായ പിതാവേ, അങ്ങ് എന്റെ വ്യവഹാരം ഏറ്റെടുത്തു; എന്റെ ജീവനെ വീണ്ടെടുത്തു. ⁵⁹എന്റെ പിതാവേ, എന്നോടു ചെയ്ത അനീതി അങ്ങ് കണ്ടുവല്ലോ; എന്റെ വ്യവഹാരം വിധിക്കണമേ. ⁶⁰എനിക്കെതിരായ അവരുടെ സകല പകയും സകല ഗൂഢാലോചനകളും അങ്ങ് കണ്ടുവല്ലോ.

⁶¹എന്റെ പിതാവേ, അവരുടെ നിന്ദകളും എനിക്കെതിരായ അവരുടെ സകല ഗൂഢാലോചനകളും അങ്ങ് കേട്ടുവല്ലോ, ⁶²എന്നെ ആക്രമിക്കുന്നവരുടെ അധരങ്ങളും ചിന്തകളും ദിവസം മുഴുവനും എനിക്കെതിരേതന്നെ. ⁶³അവരുടെ ഓരോ ചലനവും ശ്രദ്ധിക്കണമേ; ഞാൻ അവരുടെ പരിഹാസഗാനത്തിന്റെ ലക്ഷ്യമാകുന്നു.

⁶⁴എന്റെ പിതാവേ, അവരുടെ കൈകളുടെ പ്രവൃത്തിക്കൊത്തവണ്ണം അങ്ങ് അവർക്കു പകരം നൽകും. ⁶⁵അങ്ങ് അവർക്കു ഹൃദയകാഠിന്യം നൽകും; അങ്ങയുടെ ശാപം അവരുടെമേൽ ഇരിക്കും. ⁶⁶അങ്ങ് കോപത്തോടെ അവരെ പിന്തുടർന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ആകാശത്തിൻകീഴിൽനിന്ന് അവരെ നശിപ്പിക്കും.