યર્મિયાનો વિલાપ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹તેમના કોપની લાકડી નીચે જેણે દુઃખ જોયું છે તે માણસ હું છું. ²તેમણે મને હાંકી કાઢ્યો અને પ્રકાશ વિના અંધકારમાં મને ચલાવ્યો. ³ખરેખર આખો દિવસ વારંવાર તેઓ મારી વિરુદ્ધ પોતાનો હાથ ફેરવે છે.

⁴તેમણે મારા માંસને તથા મારી ચામડીને ઘસી નાખ્યાં; તેમણે મારાં હાડકાં ભાંગી નાખ્યાં. ⁵તેમણે મને ઘેરી લીધો અને કડવાશ તથા કષ્ટથી મને ઘેરી વળ્યા. ⁶ઘણા સમયથી મરેલાઓની જેમ તેમણે મને અંધકારમાં વસાવ્યો.

⁷તેમણે મારી આસપાસ દીવાલ બાંધી જેથી હું છટકી ન શકું; તેમણે મારી સાંકળો ભારે કરી. ⁸જ્યારે હું બૂમ પાડું છું અને મદદ માટે પોકારું છું, ત્યારે પણ તેઓ મારી પ્રાર્થનાને રોકી રાખે છે. ⁹તેમણે ઘડેલા પથ્થરોથી મારા માર્ગ રોકી દીધા; તેમણે મારી કેડીઓને વાંકી કરી.

¹⁰તેઓ મારા માટે લાગ જોઈને સંતાઈ રહેલા રીંછ જેવા, છુપાઈ રહેલા સિંહ જેવા છે. ¹¹તેમણે મને મારા માર્ગ પરથી ખેંચી કાઢ્યો અને મને ચીરી નાખ્યો; તેમણે મને ઉજ્જડ કરી મૂક્યો. ¹²તેમણે પોતાનું ધનુષ્ય વાળ્યું અને મને પોતાના બાણનું નિશાન બનાવ્યો.

¹³તેમણે પોતાના ભાથાનાં બાણ મારાં અંતરિયાળ અંગોમાં પેસાડ્યાં. ¹⁴હું મારા સર્વ લોકોને માટે હાંસીપાત્ર બન્યો છું, આખો દિવસ તેમનું ઠઠ્ઠાગીત બન્યો છું. ¹⁵તેમણે મને કડવાશથી ભરી દીધો; તેમણે મને કડવાશથી ધરવ્યો.

¹⁶તેમણે મારા દાંત કાંકરાથી ભાંગ્યા, અને મને ધૂળમાં દબાવી દીધો. ¹⁷મારા જીવે સર્વ શાંતિ ગુમાવી છે; સુખ શું છે તે હું ભૂલી ગયો છું. ¹⁸તેથી હું કહું છું, “મારી ધીરજ નાશ પામી છે, અને આપણા પિતા તરફથીની મારી આશા પણ.”

¹⁹મારા દુઃખને તથા મારી રખડપટ્ટીને, એ કડવાશને તથા ઝેરને યાદ કરો! ^a a v19 પુસ્તકનો મધ્યબિંદુ. પોતાના દુઃખને યાદ કરવા આપણા પિતાને વિનંતી કર્યા પછી, કવિ બીજા જ શ્વાસે પોતે જેને મનમાં લાવશે તે તરફ વળે છે — અને દરરોજ સવારે નવી કરુણા પામે છે. ²⁰મારો જીવ નિરંતર તેને યાદ કરે છે અને મારામાં નમી પડે છે. ²¹પણ આ હું મનમાં લાવું છું, અને તેથી મને આશા છે:

²²આપણા પિતાનો કરારપ્રેમ કદી સમાપ્ત થતો નથી; તેમની કરુણાનો કદી અંત આવતો નથી; ²³દરરોજ સવારે તે નવી છે; તમારી વિશ્વાસુપણા મહાન છે. ²⁴“આપણા પિતા જ મારા માટે સર્વસ્વ છે,” એમ મારો જીવ કહે છે, “તેથી હું તેમનામાં આશા રાખીશ.”

²⁵જેઓ આપણા પિતાની રાહ જુએ છે તેમને માટે, જે જીવ તેમને શોધે છે તેને માટે તેઓ ભલા છે. ²⁶આપણા પિતાના ઉદ્ધારની શાંતિથી રાહ જોવી એ સારું છે. ²⁷માણસ પોતાની જુવાનીમાં ઝૂંસરી વહન કરે એ તેને માટે સારું છે.

²⁸જ્યારે તે તેના પર મૂકવામાં આવે, ત્યારે તે એકલો મૌનમાં બેસી રહે; ²⁹તે પોતાનું મોં ધૂળમાં નાખે—હજી કદાચ આશા હોય; ^b b v29 ધૂળમાં પોતાનું મોં નાખવું એ ઈશ્વર આગળ સંપૂર્ણ નમ્રતા તથા સમર્પણની પ્રાચીન મુદ્રા હતી. ³⁰જે તેને મારે છે તેને તે પોતાનો ગાલ ધરે, અને અપમાનથી ભરાઈ જાય.

³¹કેમ કે સર્વોપરી પિતા સદાને માટે ત્યજી દેશે નહિ. ³²જો કે તેઓ શોક ઉપજાવે છે, તોપણ પોતાના કરારપ્રેમની વિપુલતા પ્રમાણે તેઓ કરુણા કરશે; ³³કેમ કે તેઓ રાજીખુશીથી માણસોને દુઃખ દેતા નથી કે શોક પમાડતા નથી. ^c c v33 અહીં આખા પુસ્તકનો વળાંકબિંદુ છે: આપણા પિતા પોતાના હૃદયથી ઘાયલ કરતા નથી. તેમનો ન્યાય સાચો છે, પણ તે કદી તેમને જે પ્રિય લાગે તે નથી — તેમની કરુણા સદા તેમના શિક્ષણ કરતાં વધુ ટકી રહે છે.

³⁴પૃથ્વીના સર્વ બંદીવાનોને પગ નીચે કચડી નાખવા, ³⁵પરાત્પરની નજર આગળ માણસનો ન્યાય નકારવો, ³⁶માણસને તેના દાવામાં ન્યાયથી વંચિત રાખવો—સર્વોપરી પિતા તેને મંજૂર કરતા નથી.

³⁷સર્વોપરી પિતાએ આજ્ઞા આપી ન હોય તો કોણ બોલ્યું છે ને તે બની આવ્યું છે? ³⁸શું પરાત્પરના મુખમાંથી જ વિપત્તિ તથા ભલાઈ બન્ને આવતાં નથી? ³⁹જીવતો માણસ પોતાનાં પાપોની સજા વિશે શા માટે ફરિયાદ કરે?

⁴⁰આપણે આપણા માર્ગો તપાસીએ અને પારખીએ, અને આપણા પિતા તરફ પાછા ફરીએ! ⁴¹આપણે આકાશમાંના આપણા પિતા તરફ આપણાં હૃદય તથા આપણા હાથ ઊંચા કરીએ: ⁴²“અમે પાપ કર્યું છે અને બંડ કર્યું છે, અને તમે માફ કર્યું નથી.

⁴³તમે ક્રોધથી ઢંકાઈને અમારી પાછળ પડ્યા, દયા વિના મારી નાખતા; ⁴⁴તમે પોતાને વાદળથી ઢાંકી દીધા જેથી કોઈ પ્રાર્થના આરપાર જઈ ન શકે. ⁴⁵લોકોમાં તમે અમને કચરો તથા નકામી વસ્તુ બનાવી મૂક્યા.

⁴⁶અમારા સર્વ શત્રુઓ અમારી વિરુદ્ધ પોતાનાં મોં ઉઘાડે છે; ⁴⁷ત્રાસ તથા ખાડો, પાયમાલી તથા નાશ અમારા પર આવી પડ્યાં.” ⁴⁸મારા લોકોના નાશને લીધે મારી આંખોમાંથી પાણીની ધારાઓ વહે છે.

⁴⁹મારી આંખોમાંથી અટક્યા વિના, વિરામ વિના પાણી વહ્યા કરશે, ⁵⁰જ્યાં સુધી આપણા પિતા આકાશમાંથી નીચે નજર ન કરે અને જુએ નહિ. ⁵¹મારા નગરની સર્વ દીકરીઓની દશાને લીધે મારી આંખો મારા જીવને શોક પમાડે છે.

⁵²જેઓ વિનાકારણ મારા શત્રુ હતા તેમણે પક્ષીની જેમ મારો શિકાર કર્યો; ⁵³તેમણે મને જીવતો ખાડામાં નાખ્યો અને મારા પર પથ્થરો ફેંક્યા; ⁵⁴પાણી મારા માથા પર ફરી વળ્યાં; મેં કહ્યું, “હું ખોવાઈ ગયો.”

⁵⁵હે મારા પિતા, ખાડાના ઊંડાણમાંથી મેં તમારા નામની પ્રાર્થના કરી; ⁵⁶તમે મારી અરજ સાંભળી: “મારા મદદ માટેના પોકારથી કાન બંધ ન કરો!”

⁵⁷જે દિવસે મેં તમને પોકાર્યા તે દિવસે તમે પાસે આવ્યા; તમે કહ્યું, “બીશ નહિ!”

⁵⁸હે સર્વોપરી પિતા, તમે મારો દાવો હાથ ધર્યો; તમે મારા જીવને ઉગારી લીધો. ⁵⁹હે મારા પિતા, મારા પર થયેલો અન્યાય તમે જોયો છે; મારો ન્યાય કરો. ⁶⁰તમે તેમનું સર્વ વેર, મારી વિરુદ્ધની તેમની સર્વ યોજનાઓ જોઈ છે.

⁶¹હે મારા પિતા, તમે તેમનાં મહેણાં, મારી વિરુદ્ધની તેમની સર્વ યોજનાઓ સાંભળી છે, ⁶²આખો દિવસ મારી વિરુદ્ધ મારા હુમલાખોરોના હોઠ તથા વિચારો. ⁶³તેમની દરેક હિલચાલ પર નજર રાખો; હું તેમના ઠઠ્ઠાગીતનું નિશાન છું.

⁶⁴હે મારા પિતા, તમે તેમના હાથનાં કામ પ્રમાણે તેમને બદલો આપશો. ⁶⁵તમે તેમને હૃદયની કઠોરતા આપશો; તમારો શાપ તેમના પર રહેશે. ⁶⁶તમે ક્રોધથી તેમની પાછળ પડશો અને આપણા પિતાના આકાશ નીચેથી તેમનો નાશ કરશો.