Tafiya Cikin Duhu Babu Haske

Mutumin da yake magana an kewaye shi da garu, an farauce shi, an bar shi yana tafiya cikin duhu, ya kuma ce begensa daga wurin Ubanmu ya ƙare. A tsakiya ya tuna da abu ɗaya, jinƙai sababbi kowace safiya, ya riƙe shi. Sa'an nan baƙin ciki ya dawo: furta zunubi, addu'a da aka toshe, roƙo a kan maƙiya.

Babi na 3.

Ni ne mutumin da ya ga wahala a ƙarƙashin sandar fushinsa. Ya kore ni, ya sa na yi tafiya cikin duhu babu wani haske. Hakika ya juya hannunsa a kaina, sau da sau, dukan yini.

Ya lalatar da naman jikina da fatata; ya karya ƙasusuwana. Ya kewaye ni, ya zagaye ni da ɗaci da wahala. Ya sa na zauna cikin duhu kamar waɗanda suka daɗe da mutuwa.

Ya kewaye ni da bango don kada in tsere; ya nauyaya sarƙoƙina. Ko sa'ad da na yi kira na nemi taimako, ya toshe addu'ata. Ya toshe hanyoyina da duwatsun da aka sassaƙa; ya karkatar da turbobina.

Ya zama beyar da take fako mini, zaki a ɓoye. Ya kau da ni daga hanyata, ya yayyage ni; ya mai da ni kufai. Ya tanƙwara bakansa, ya sa ni in zama abin harbin kibiyarsa.

Ya harba kibiyoyin kwarinsa cikin cikina. Na zama abin dariya ga dukan mutanena, waƙar ba'arsu dukan yini. Ya cika ni da ɗaci; ya ƙosar da ni da ɗaci.

Ya karya haƙorana da tsakuwa, ya turmuza ni cikin ƙura. Raina ya rasa dukan salama; na manta da abin da farin ciki yake. Saboda haka na ce, “Jimirina ya lalace, haka ma begena daga wurin Ubanmu.”

Ka tuna da wahalata da yawona, ɗaci da dafi! ^a Raina yana ci gaba da tunawa da shi, ya kuma sunkuya a cikina. Amma wannan nake tunawa, saboda haka ina da bege:

Madawwamiyar ƙaunar Ubanmu ba ta ƙarewa; jinƙansa ba ya ƙarewa; sababbi suke kowace safiya; amincinka mai girma ne. “Ubanmu shi ne dukan abin da nake bukata,” in ji raina, “saboda haka zan sa begena gare shi.”

Ubanmu nagari ne ga waɗanda suke jiransa, ga ran da yake nemansa. Yana da kyau a jira shiru ceton Ubanmu. Yana da kyau mutum ya ɗauki karkiya tun yana matashi.

Bari ya zauna shi kaɗai cikin shiru sa'ad da aka ɗora masa ita; bari ya sa bakinsa cikin ƙura—mai yiwuwa akwai saurun bege; ^b bari ya ba da kumatunsa ga mai bugunsa, ya kuma ƙoshi da zagi.

Gama Uba Mai Iko Duka ba zai yashe har abada ba. Ko da yake yana kawo baƙin ciki, zai nuna jinƙai bisa ga yawan madawwamiyar ƙaunarsa; gama ba da nufinsa yake wahalar da mutane ko ya ɓata wa mutane rai ba. ^c

Tattake dukan 'yan kurkukun duniya a ƙarƙashin ƙafa, hana mutum adalci a gaban Maɗaukaki, hana mutum gaskiya a shari'arsa—Uba Mai Iko Duka ba ya yarda da haka.

Wa ya yi magana abu kuma ya faru, in ba Uba Mai Iko Duka ya umarta ba? Ba daga bakin Maɗaukaki ne masifa da alheri dukansu suke fitowa ba? Don me mutum mai rai zai yi gunaguni game da hukuncin zunubansa?

Bari mu bincika mu gwada hanyoyinmu, mu kuma koma ga Ubanmu! Bari mu ɗaga zukatanmu da hannuwanmu ga Ubanmu na Sama: “Mun yi zunubi, mun kuma yi tawaye, kai kuma ba ka gafarta ba.

Ka lulluɓe kanka da fushi, ka fafare mu, kana kashewa babu tausayi; ka lulluɓe kanka da girgije domin kada wata addu'a ta iya ratsawa. Ka mai da mu dauɗa da shara a cikin al'ummai.

Dukan maƙiyanmu sun buɗe bakunansu a kanmu; tsoro da tarko sun auko mana, hallaka da lalaci.” Idanuna suna zubar da rafuffukan ruwa saboda hallakar mutanena.

Idanuna za su yi ta gudu ba fasawa, ba hutawa, sai Ubanmu ya duba ƙasa ya gani daga Sama. Idona yana kawo wa raina baƙin ciki saboda ƙaddarar dukan 'yan matan birnina.

An farauce ni kamar tsuntsu daga waɗanda suke maƙiyana babu dalili; sun jefa ni da rai cikin rami, suka kuma jajjefe ni da duwatsu; ruwa ya rufe kaina; na ce, “Na hallaka.”

Na kira sunanka, ya Ubana, daga zurfin ramin; ka ji roƙona: “Kada ka toshe kunnenka ga kukata ta neman taimako!”

Ka kusato a ranar da na kira ka; ka ce, “Kada ka ji tsoro!”

Ka ɗauki ƙarata, ya Uba Mai Iko Duka; ka fanshe raina. Ka ga zaluncin da aka yi mini, ya Ubana; ka yanke mini hukunci. Ka ga dukan ramuwar da suke yi, dukan makircinsu a kaina.

Ka ji zambarsu, ya Ubana, dukan makircinsu a kaina, leɓuna da tunanin masu gaba da ni a kaina dukan yini. Ka lura da dukan motsinsu; ni ne abin waƙar ba'arsu.

Za ka sāka musu, ya Ubana, bisa ga aikin hannuwansu. Za ka ba su taurin zuciya; la'anarka za ta kasance a kansu. Za ka fafare su cikin fushi, ka hallaka su daga ƙarƙashin samman Ubanmu.