విలాపవాక్యములు 3

3 ¹ఆయన ఉగ్రత దండము క్రింద బాధను చూసిన మనుష్యుడను నేనే. ²ఆయన నన్ను తరిమివేసి, వెలుగు ఏమీ లేని చీకటిలో నడిపించెను. ³నిశ్చయముగా ఆయన నాకు విరోధముగా రోజంతా మరల మరల తన హస్తమును త్రిప్పుచున్నాడు.

⁴ఆయన నా మాంసమును నా చర్మమును క్షీణింపజేసెను; నా ఎముకలను విరిచెను. ⁵ఆయన నన్ను ముట్టడించి, చేదుతోను కష్టముతోను నన్ను చుట్టుముట్టెను. ⁶బహుకాలము క్రితము చనిపోయినవారివలె ఆయన నన్ను చీకటిలో నివసింపజేసెను.

⁷నేను తప్పించుకోలేనట్లు ఆయన నా చుట్టు గోడ కట్టెను; నా సంకెళ్లను బరువుగా చేసెను. ⁸నేను కేకవేసి సహాయము కొరకు మొఱ్ఱపెట్టినను, ఆయన నా ప్రార్థనను మూసివేయును. ⁹ఆయన చెక్కిన రాళ్లతో నా మార్గములను అడ్డగించెను; నా త్రోవలను వంకరగా చేసెను.

¹⁰ఆయన నా కొరకు పొంచియున్న ఎలుగుబంటి, దాగియున్న సింహము. ¹¹ఆయన నన్ను నా మార్గమునుండి తొలగించి, ముక్కలుగా చీల్చెను; నన్ను నిర్జనునిగా చేసెను. ¹²ఆయన తన విల్లు వంచి, తన బాణమునకు గురిగా నన్ను నిలిపెను.

¹³ఆయన తన అంబులపొదిలోని బాణములను నా అంతరంగములోనికి దింపెను. ¹⁴నేను నా ప్రజలందరికి నవ్వులాటగా, రోజంతా వారి ఎగతాళి పాటగా అయితిని. ¹⁵ఆయన నన్ను చేదుతో నింపెను; ఆయన నన్ను చేదుతో సంతృప్తిపరచెను.

¹⁶ఆయన నా పళ్లతో కంకరను నమలజేసెను, ధూళిలో నన్ను ముణగదీసెను. ¹⁷నా ప్రాణము సమాధానమంతటిని కోల్పోయెను; సంతోషమనగా ఏమిటో నేను మరచిపోతిని. ¹⁸కావున నేను—"నా ఓర్పు నశించెను, మన తండ్రియందు నా నిరీక్షణ కూడ నశించెను" అని చెప్పుకొందును.

¹⁹నా బాధను నా సంచారమును, చేదును కారమును జ్ఞాపకముంచుకొనుము! ^a a v19 గ్రంథము యొక్క మలుపు. తన బాధను జ్ఞాపకముంచుకొనమని మన తండ్రిని అడిగిన తరువాత, కవి వెంటనే తాను తలచుకొనబోవుదానివైపు తిరిగి—ప్రతి ఉదయము కొత్తగా ఉండు కనికరమును కనుగొనును. ²⁰నా ప్రాణము దీనిని నిత్యము జ్ఞాపకము చేసికొని నాలో క్రుంగిపోవుచున్నది. ²¹అయితే దీనిని నేను మనసున తలంచుకొందును, అందుచేత నాకు నిరీక్షణ కలదు:

²²మన తండ్రి నిబంధనా కృప ఎన్నడును మానదు; ఆయన కనికరములు ఎన్నడును తీరిపోవు; ²³అవి ప్రతి ఉదయము కొత్తవి; నీ విశ్వాస్యత గొప్పది. ²⁴"మన తండ్రియే నాకు చాలును," అని నా ప్రాణము చెప్పుచున్నది, "కావున ఆయనయందు నేను నిరీక్షింతును."

²⁵తన కొరకు కనిపెట్టుకొనువారికి, తన్ను వెదకు ప్రాణమునకు మన తండ్రి దయాళుడు. ²⁶మన తండ్రి రక్షణ కొరకు నిశ్శబ్దముగా కనిపెట్టుకొనుట మేలు. ²⁷ఒక మనుష్యుడు తన యౌవనమందు కాడిని మోయుట అతనికి మేలు.

²⁸అది అతనిమీద ఉంచబడినప్పుడు అతడు ఏకాంతముగా మౌనముగా కూర్చుండనిమ్ము; ²⁹అతడు తన నోటిని ధూళిలో ఉంచనిమ్ము—ఇంకను నిరీక్షణ ఉండవచ్చును; ^b b v29 తన నోటిని ధూళిలో ఉంచుట దేవుని యెదుట సంపూర్ణ దీనత్వమునకును లొంగుబాటుకును ప్రాచీన భంగిమ. ³⁰కొట్టువానికి అతడు తన చెంపను చూపనిమ్ము, అవమానములతో నిండనిమ్ము.

³¹ఏలయనగా సర్వాధిపతియైన తండ్రి నిత్యము విడనాడడు. ³²ఆయన దుఃఖము కలుగజేసినను, తన నిబంధనా కృప సమృద్ధిని బట్టి కనికరపడును; ³³ఏలయనగా ఆయన ఇష్టపూర్వకముగా మనుష్యులను బాధపెట్టడు, దుఃఖపెట్టడు. ^c c v33 గ్రంథమంతటి మలుపు ఇదే: మన తండ్రి తన హృదయమునుండి గాయపరచడు. ఆయన తీర్పు వాస్తవమే, కాని అది ఆయన ఆనందించునది ఎన్నడును కాదు—ఆయన కనికరము ఎల్లప్పుడు ఆయన శిక్షణను మించి నిలుచును.

³⁴భూమిలోని ఖైదీలందరిని కాళ్లక్రింద నలగద్రొక్కుట, ³⁵సర్వోన్నతుని సన్నిధిని ఒక మనుష్యునికి న్యాయము దొరకకుండ చేయుట, ³⁶ఒక మనుష్యుని వ్యాజ్యములో అతనికి న్యాయమును దూరముచేయుట—సర్వాధిపతియైన తండ్రి దీనిని అంగీకరించడు.

³⁷సర్వాధిపతియైన తండ్రి ఆజ్ఞాపించితేనే గాని, ఎవడు పలికి దానిని జరిగింపగలడు? ³⁸కీడును మేలును రెండును సర్వోన్నతుని నోటినుండియే వచ్చునుగదా? ³⁹సజీవుడైన మనుష్యుడు తన పాపములకు కలుగు శిక్షనుగూర్చి ఎందుకు సణుగవలెను?

⁴⁰మన మార్గములను పరిశీలించి పరీక్షించుకొందుము, మన తండ్రియొద్దకు తిరిగి వత్తుము! ⁴¹పరలోకమందున్న మన తండ్రివైపు మన హృదయములను మన చేతులను ఎత్తుదము: ⁴²"మేము పాపముచేసి తిరుగుబాటు చేసితిమి, నీవు క్షమింపలేదు.

⁴³నీవు కోపముతో నిన్ను కప్పుకొని మమ్మును తరిమితివి, జాలిలేకుండ చంపితివి; ⁴⁴ఏ ప్రార్థనయు దాటిపోవకుండునట్లు నీవు మేఘముతో నిన్ను కప్పుకొంటివి. ⁴⁵జనముల మధ్య నీవు మమ్మును మురికిగను పెంటగను చేసితివి.

⁴⁶మా శత్రువులందరు మాకు విరోధముగా తమ నోళ్లు తెరచుచున్నారు; ⁴⁷భయమును గుంటయు మామీదికి వచ్చెను, పాడును నాశనమును." ⁴⁸నా ప్రజల నాశనమునుబట్టి నా కన్నులు నీటి ధారలుగా కారుచున్నవి.

⁴⁹నా కన్నులు మానకుండ, విరామము లేకుండ కారును, ⁵⁰మన తండ్రి పరలోకమునుండి క్రిందికి చూచి కనుగొనువరకు. ⁵¹నా పట్టణపు కుమార్తెలందరి గతినిబట్టి నా కన్నులు నా ప్రాణమునకు దుఃఖము కలిగించుచున్నవి.

⁵²నిర్హేతుకముగా నా శత్రువులైనవారిచేత నేను పక్షివలె వేటాడబడితిని; ⁵³వారు నన్ను ప్రాణముతో గుంటలో పడవేసి, నామీద రాళ్లు వేసిరి; ⁵⁴నీళ్లు నా తలమీదుగా కప్పెను; "నేను నశించితిని" అని అంటిని.

⁵⁵నా తండ్రీ, గుంట అగాధములోనుండి నీ నామమునుబట్టి నేను మొఱ్ఱపెట్టితిని; ⁵⁶నీవు నా మనవి వింటివి: "నా సహాయపు మొఱ్ఱకు చెవి మూయకుము!"

⁵⁷నేను నిన్ను వేడుకొనిన దినమున నీవు దగ్గరకు వచ్చితివి; "భయపడకుము!" అని చెప్పితివి.

⁵⁸సర్వాధిపతియైన తండ్రీ, నీవు నా వ్యాజ్యమును చేపట్టితివి; నా ప్రాణమును విమోచించితివి. ⁵⁹నా తండ్రీ, నాకు జరిగిన అన్యాయమును నీవు చూచితివి; నా వ్యాజ్యమునకు తీర్పు తీర్చుము. ⁶⁰వారి పగ యావత్తును, నాకు విరోధముగా వారి కుట్రలన్నిటిని నీవు చూచితివి.

⁶¹నా తండ్రీ, వారి నిందలను, నాకు విరోధముగా వారి కుట్రలన్నిటిని నీవు వింటివి, ⁶²నామీద ఎదిరించువారి పెదవులు వారి తలంపులు రోజంతా నాకు విరోధముగా ఉన్నవి. ⁶³వారి ప్రతి కదలికను గమనించుము; నేను వారి ఎగతాళి పాటకు గురిగా ఉన్నాను.

⁶⁴నా తండ్రీ, వారి చేతుల క్రియను బట్టి నీవు వారికి ప్రతిఫలమిత్తువు. ⁶⁵నీవు వారికి హృదయ కాఠిన్యము ఇత్తువు; నీ శాపము వారిమీద ఉండును. ⁶⁶నీవు కోపముతో వారిని తరిమి, మన తండ్రి ఆకాశముల క్రిందనుండి వారిని నశింపజేయుదువు.