उज्यालोविना अन्धकारमा हिँड्दै
बोलिरहेको मानिसलाई पर्खालले घेरिएको छ, शिकारझैँ लखेटिएको छ, अन्धकारमा हिँड्न छोडिएको छ, र ऊ भन्छ, हाम्रा पिताबाट उसको आशा नष्ट भएको छ। बीचमा ऊ एउटा कुरा सम्झन्छ, हरेक बिहान नयाँ हुने कृपाहरू, र त्यसलाई समातिरहन्छ। त्यसपछि शोक फर्किन्छ: पाप स्वीकार, रोकिएको प्रार्थना, शत्रुहरूविरुद्ध बिन्ती।
3 1उहाँको क्रोधको लौरोमुनि कष्ट भोगेको मानिस म नै हुँ। 2उहाँले मलाई धपाउनुभयो, र उज्यालोविना अन्धकारमा हिँडाउनुभयो। 3निस्सन्देह उहाँले दिनभरि पटक-पटक मेरो विरुद्ध आफ्नो हात फर्काउनुहुन्छ।
4उहाँले मेरो मासु र छाला गलाउनुभयो; मेरा हाडहरू भाँच्नुभयो। 5उहाँले मलाई घेर्नुभयो, र तिक्तता र कष्टले मेरो वरिपरि घेराबन्दी गर्नुभयो। 6धेरै अघि मरेकाहरूझैँ उहाँले मलाई अन्धकारमा बस्न लगाउनुभयो।
7उहाँले मलाई यसरी पर्खालले घेर्नुभयो कि म उम्कन सक्दिनँ; मेरा साङ्लाहरू गह्रौँ पार्नुभयो। 8मैले पुकारेर सहायताको निम्ति चिच्च्याउँदा पनि, उहाँले मेरो प्रार्थना बन्द गर्नुहुन्छ। 9उहाँले काटिएका ढुङ्गाहरूले मेरा बाटाहरू रोक्नुभयो; मेरा मार्गहरू बाङ्गो पार्नुभयो।
10उहाँ मेरो निम्ति ढुकेर बसेको भालु हुनुहुन्छ, लुकेको सिंह हुनुहुन्छ। 11उहाँले मलाई मेरो बाटोबाट तानेर टुक्रा-टुक्रा पार्नुभयो; मलाई उजाड पार्नुभयो। 12उहाँले आफ्नो धनु तन्काउनुभयो, र मलाई आफ्नो काँडको निसाना बनाउनुभयो।
13उहाँले आफ्नो ठोक्राका काँडहरू मेरो मर्मभित्र हान्नुभयो। 14म मेरा सबै मानिसहरूको हाँसोको पात्र बनेको छु, दिनभरि तिनीहरूको गिल्लाको गीत। 15उहाँले मलाई तिक्तताले भर्नुभयो; तिक्तताले मलाई अघाउनुभयो।
16उहाँले मेरा दाँत रोडामा पिस्न लगाउनुभयो, र मलाई धूलोमा घोप्ट्याउनुभयो। 17मेरो प्राणले सारा शान्ति गुमाएको छ; खुसी भनेको के हो, म बिर्सेको छु। 18यसैले म भन्छु, “मेरो सहनशक्ति नष्ट भयो, र हाम्रा पिताबाट पाएको मेरो आशा पनि।”
19मेरो कष्ट र मेरो भौँतारिने अवस्था सम्झनुहोस्, त्यो तिक्तता र पित्त! a a v19 यो पुस्तकको केन्द्रबिन्दु हो। हाम्रा पितालाई आफ्नो कष्ट सम्झनुहोस् भनी बिन्ती गरेपछि, कविले अर्कै सासमा आफैले सम्झने कुरातिर फर्कन्छन्—र हरेक बिहान नयाँ हुने कृपा भेट्टाउँछन्। 20मेरो प्राणले यसलाई निरन्तर सम्झन्छ, र मभित्रै गलेको छ। 21तर यो कुरा म सम्झन्छु, र यसैकारण मसँग आशा छ:
22हाम्रा पिताको करारको प्रेम कहिल्यै सकिँदैन; उहाँको दया कहिल्यै अन्त हुँदैन; 23ती हरेक बिहान नयाँ हुन्छन्; तपाईंको विश्वासनीयता महान् छ। 24“हाम्रा पिता नै मलाई चाहिने सबथोक हुनुहुन्छ,” मेरो प्राण भन्छ, “यसैले म उहाँमा आशा राख्नेछु।”
25हाम्रा पिता उहाँको प्रतीक्षा गर्नेहरूप्रति भला हुनुहुन्छ, उहाँलाई खोज्ने प्राणप्रति। 26हाम्रा पिताको उद्धारको निम्ति चुपचाप पर्खनु असल हो। 27मानिसले आफ्नो जवानीमा जुवा बोक्नु असल हो।
28यो उसमाथि राखिँदा, ऊ एक्लै मौन भई बसोस्; 29उसले आफ्नो मुख धूलोमा राखोस्—शायद अझै आशा होला; b b v29 मुख धूलोमा राख्नु भनेको परमेश्वरको सामु पूर्ण नम्रता र समर्पणको प्राचीन मुद्रा थियो। 30हिर्काउनेलाई उसले आफ्नो गाला पनि देओस्, र अपमानले भरियोस्।
31किनकि सर्वसत्ताधारी पिताले सदाको निम्ति त्याग्नुहुन्न। 32उहाँले शोक दिनुभए तापनि, उहाँले आफ्नो करारको प्रेमको प्रचुरताअनुसार दया गर्नुहुनेछ; 33किनकि उहाँले मानिसहरूलाई राजीखुसीले कष्ट वा शोक दिनुहुन्न। c c v33 यहाँ सम्पूर्ण पुस्तकको मोड छ: हाम्रा पिताले आफ्नो हृदयदेखि चोट पुर्याउनुहुन्न। उहाँको न्याय वास्तविक छ, तर त्यो उहाँलाई कहिल्यै प्रिय हुँदैन—उहाँको दया सधैँ उहाँको अनुशासनभन्दा लामो समयसम्म रहन्छ।
34पृथ्वीका सबै कैदीहरूलाई खुट्टामुनि कुल्चनु, 35सर्वोच्चको सामु मानिसलाई न्यायबाट वञ्चित गर्नु, 36कुनै मानिसलाई उसको मुद्दामा न्यायबाट वञ्चित गर्नु—सर्वसत्ताधारी पिताले अनुमोदन गर्नुहुन्न।
37सर्वसत्ताधारी पिताले आज्ञा नदिनुभई, कसले बोल्यो र त्यो पूरा भयो? 38विपत्ति र भलाइ दुवै सर्वोच्चको मुखबाट आउँदैनन् र? 39जीवित मानिसले आफ्ना पापको दण्डको विषयमा किन गुनासो गर्ने?
40हाम्रा चालहरू जाँचौँ र परीक्षा गरौँ, अनि हाम्रा पिताकहाँ फर्कौँ! 41स्वर्गमा हुनुहुने हाम्रा पितातिर हाम्रा हृदय र हात उठाऔँ: 42“हामीले पाप गर्यौँ र विद्रोह गर्यौँ, अनि तपाईंले क्षमा गर्नुभएको छैन।
43तपाईंले आफूलाई क्रोधले ढाक्नुभयो र हाम्रो पछि लाग्नुभयो, निर्दयतापूर्वक मार्दै; 44तपाईंले आफूलाई बादलले ढाक्नुभयो, ताकि कुनै प्रार्थना छिचोलेर जान नसकोस्। 45तपाईंले हामीलाई जाति-जातिहरूका बीचमा फोहोर र कसिंगर बनाउनुभयो।
46हाम्रा सबै शत्रुहरूले हाम्रो विरुद्ध आफ्ना मुख खोल्छन्; 47त्रास र पासो हामीमाथि आइपरेका छन्, उजाड र विनाश।” 48मेरा जातिको विनाशमा मेरा आँखाबाट पानीका धारा बग्छन्।
49मेरा आँखा नरोकिईकन, नथामिईकन बग्नेछन्, 50हाम्रा पिताले स्वर्गबाट तल हेरेर नदेख्नुभएसम्म। 51मेरो सहरका सबै छोरीहरूको दशा देखेर मेरा आँखाले मेरो प्राणलाई शोक ल्याउँछन्।
52विनाकारण मेरा शत्रु भएकाहरूले मलाई चराझैँ सिकार गरे; 53तिनीहरूले मलाई जिउँदै खाल्डोमा फ्याँके र ममाथि ढुङ्गा हाने; 54मेरो टाउकोमाथि पानी छचल्कियो; मैले भनेँ, “म नष्ट भएँ।”
55हे मेरा पिता, खाल्डोको गहिराइबाट मैले तपाईंको नाम पुकारेँ; 56तपाईंले मेरो बिन्ती सुन्नुभयो: “मेरो सहायताको पुकारमा कान बन्द नगर्नुहोस्!”
57मैले तपाईंलाई पुकारेको दिन तपाईं नजिक आउनुभयो; तपाईंले भन्नुभयो, “नडराऊ!”
58हे सर्वसत्ताधारी पिता, तपाईंले मेरो मुद्दा हातमा लिनुभयो; तपाईंले मेरो जीवन उद्धार गर्नुभयो। 59हे मेरा पिता, ममाथि गरिएको अन्याय तपाईंले देख्नुभयो; मेरो मुद्दाको न्याय गर्नुहोस्। 60तपाईंले तिनीहरूको सबै बदला देख्नुभयो, मेरो विरुद्धका तिनीहरूका सबै षड्यन्त्र।
61हे मेरा पिता, तपाईंले तिनीहरूका गिल्ला सुन्नुभयो, मेरो विरुद्धका तिनीहरूका सबै षड्यन्त्र, 62मेरा आक्रमणकारीहरूका ओठ र विचार दिनभरि मेरो विरुद्ध छन्। 63तिनीहरूको हरेक चाल हेर्नुहोस्; म तिनीहरूको गिल्लाको गीतको पात्र हुँ।
64हे मेरा पिता, तिनीहरूका हातका कामअनुसार तपाईंले तिनीहरूलाई बदला दिनुहुनेछ। 65तपाईंले तिनीहरूलाई हृदयको कठोरता दिनुहुनेछ; तपाईंको सराप तिनीहरूमाथि रहनेछ। 66तपाईंले क्रोधमा तिनीहरूको पछि लाग्नुहुनेछ, र हाम्रा पिताको आकाशमुनिबाट तिनीहरूलाई नष्ट गर्नुहुनेछ।