Faaruu Ermiyaas 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹Ani namicha ulee dheekkamsa isaa jalatti dhiphina argeedha. ²Inni na ari'ee, ifa tokko malee dukkana keessa na deemsise. ³Dhugumatti inni guyyaa guutuu irra deddeebi'ee harka isaa natti garagalcha.

⁴Foon koo fi gogaa koo dhumaachise; lafee koo cabse. ⁵Inni na marsee hadhaa'aa fi rakkinaan na naannesse. ⁶Akka warra dur du'anii dukkana keessa na jiraachise.

⁷Akkan miliqu hin dandeenyuuf dallaan na marse; sarara koo ulfaatse. ⁸Yommuu iyyee gargaarsaaf iyyadhu illee, kadhannaa koo in cufa. ⁹Daandii koo dhagaa muramaan cufe; karaa koo jallise.

¹⁰Inni hantuuta na eeggatu, leenca dhokate dha. ¹¹Karaa koo irraa na ari'ee na tarsaase; na onsise. ¹²Xiiqii isaa harkisee, xiyyaa isaaf kaayyoo na godhe.

¹³Xiyyoota korkoro isaa kalee koo keessa na waraane. ¹⁴Ani saba koo hundumaaf kolfaa ta'eera; guyyaa guutuu faaruu qoosaa isaanii ta'eera. ¹⁵Hadhaa'aan na guute; hadhaa'aan na quufse.

¹⁶Ilkaan koo dhagaa xixiqqaa irratti akka sukkatu na godhe, awwaara keessattis gad na deebise. ¹⁷Lubbuun koo nagaa hundumaa dhabde; gammachuun maal akka ta'e irraanfadheera. ¹⁸Kanaaf akkana nan jedha, «Obsi koo bade; abdiin koo Abbaa keenya irraa illee bade.»

¹⁹Dhiphina koo fi jooruu koo, hadhaa'aa fi summii yaadadhu! ^a a v19 Gidduu kitaabichaa. Faarfataan Abbaa keenya akka dhiphina isaa yaadatu erga kadhatee booda, hafuura itti aanuutti waan ofii isaa yaadatu garagala — araara ganama hundumaa haaraa ta'e argata. ²⁰Lubbuun koo yeroo hundumaa isa yaadattee, na keessatti gad jette. ²¹Garuu kana nan yaadadha, kanaafuu abdii qaba:

²²Gaarummaan kakuu Abbaa keenyaa gonkumaa hin dhumu; araarri isaa gonkumaa hin xumuramu; ²³isaan ganama hundumaa haaraa dha; amanamummaan kee guddaa dha. ²⁴«Abbaan keenya waan ani barbaadu hundumaa dha,» jetti lubbuun koo, «kanaaf isa nan abdadha.»

²⁵Abbaan keenya warra isa eeggataniif, lubbuu isa barbaaduuf gaarii dha. ²⁶Fayyina Abbaa keenyaa callisanii eeggachuun gaarii dha. ²⁷Namni dargaggummaa isaa keessatti cinaacha baachuun gaarii dha.

²⁸Yeroo isa irra kaa'amu, callisee kophaa isaa haa taa'u; ²⁹afaan isaa awwaara keessa haa kaa'u—abdiin ammallee ta'uu danda'a; ^b b v29 Afaan awwaara keessa kaa'uun bara durii keessa Waaqayyo duratti gad of qabuu fi guutummaatti of kennuu agarsiisa ture. ³⁰Isa rukutuuf dhaadannoo isaa haa kennu, arrabsoon haa guutamu.

³¹Sababii Abbaan Gooftaan bara baraan hin gatu. ³²Inni gadda fida illee, baay'ina gaarummaa kakuu isaatiin in araarama; ³³sababii inni fedhii isaatiin namoota hin dhiphisu, hin gaddisiisus. ^c c v33 Kunis qabxii garagalchaa kitaabicha guutuu ti: Abbaan keenya onnee isaa irraa hin madaa'isu. Firdiin isaa dhugaa dha, garuu waan inni itti gammadu gonkumaa miti — araarri isaa yeroo hundumaa adabbii isaa caala.

³⁴Hidhamtoota lafaa hundumaa miila jala dhidhiruu, ³⁵fuula Isa Hundumaa Ol-aanaa duratti nama murtii qajeelaa dhorkuu, ³⁶dhimma isaa keessatti nama murtii qajeelaa dhorkuu—Abbaan Gooftaan hin fudhatu.

³⁷Abbaan Gooftaan yoo hin ajajne, eenyutu dubbatee waan ta'e? ³⁸Hamaan fi gaariin lamaanuu afaan Isa Hundumaa Ol-aanaa irraa hin ba'uu? ³⁹Namni lubbuun jiru maaliif adabbii cubbuu isaatiif in komata?

⁴⁰Karaa keenya haa qorannu, haa sakattaanu, gara Abbaa keenyaas haa deebinu! ⁴¹Onnee keenya fi harka keenya Abbaa keenya isa waaqa irra jirutti haa ol kaasnu: ⁴²«Nuti cubbuu hojjannee fincilleerra; ati immoo dhiifama nuuf hin kennine.

⁴³Dheekkamsaan of uffattee nu ari'atte, rahmata malee nu ajjeefte; ⁴⁴akka kadhannaan tokko illee hin darbineef duumessaan of uffatte. ⁴⁵Saboota gidduutti xurii fi kosii nu goote.

⁴⁶Diinonni keenya hundinuu nu irratti afaan isaanii banu; ⁴⁷sodaa fi boollaan, balaa fi badiisni nutti dhufan.» ⁴⁸Ijji koo sababii badiisa saba kootiif burqaa bishaanii fakkaatee gadi yaa'a.

⁴⁹Ijji koo boqonnaa malee, ugguraa malee in yaa'a, ⁵⁰hanga Abbaan keenya waaqa irraa gadi ilaalee argutti. ⁵¹Ijji koo lubbuu koo badiisa intallan magaalaa koo hundumaaf gaddisiisa.

⁵²Warri sababa malee diina koo ta'an akka simbirroo na ari'an; ⁵³jiruu boolla keessatti na darbatanii, dhagaa natti darbatan; ⁵⁴bishaan mataa koo irra cufame; ani akkana nan jedhe, «Badeera.»

⁵⁵Yaa Abbaa koo, maqaa kee gad-fageenya boollaa irraa nan waamee; ⁵⁶ati kadhannaa koo dhageesse: «Iyya gargaarsaaf koof gurra kee hin cufin!»

⁵⁷Guyyaa ani si waamu dhiyaatte; «Hin sodaatin!» jette.

⁵⁸Yaa Abbaa Gooftaa, dhimma koo falmatte; lubbuu koo furte. ⁵⁹Yaa Abbaa koo, jal'ina natti raawwatame argiteerta; dhimma koo murteessi. ⁶⁰Haaloo isaanii hundumaa fi yaada isaanii natti yaadan hundumaa argiteerta.

⁶¹Yaa Abbaa koo, arrabsoo isaanii fi yaada isaanii natti yaadan hundumaa dhageessee jirta, ⁶²afaan fi yaada warra natti ka'anii, guyyaa guutuu natti ta'e. ⁶³Taa'uu fi ka'uu isaanii ilaali; ani faaruu qoosaa isaanii dha.

⁶⁴Yaa Abbaa koo, akka hojii harka isaaniitti isaaniif in kaffalta. ⁶⁵Qalbii jabaa isaaniif in kennita; abaarsi kee isaan irra in ta'a. ⁶⁶Dheekkamsaan isaan ari'attee, waaqa Abbaa keenyaa jalaa isaan in balleessita.