ବିଳାପ 3 FHB Father's Heart Bible™

3 ¹ମୁଁ ସେହି ମନୁଷ୍ୟ, ଯେ ତାହାଙ୍କ କ୍ରୋଧର ଦଣ୍ଡ ତଳେ ଦୁଃଖ ଦେଖିଅଛି। ²ସେ ମୋତେ ଘଉଡ଼ାଇ ଦେଇ କୌଣସି ଆଲୋକ ନ ଥାଇ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ଚଲାଇଅଛନ୍ତି। ³ନିଶ୍ଚୟ ସେ ସାରାଦିନ ବାରମ୍ବାର ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ହସ୍ତ ଫେରାନ୍ତି।

⁴ସେ ମୋʼ ମାଂସ ଓ ମୋʼ ଚର୍ମ କ୍ଷୟ କରିଅଛନ୍ତି; ସେ ମୋʼ ଅସ୍ଥିସବୁ ଭାଙ୍ଗିଅଛନ୍ତି। ⁵ସେ ମୋତେ ଅବରୋଧ କରି ତିକ୍ତତା ଓ କ୍ଲେଶରେ ଘେରିଅଛନ୍ତି। ⁶ବହୁ କାଳ ହେଲା ମୃତ ଲୋକଙ୍କ ପରି ସେ ମୋତେ ଅନ୍ଧକାର ମଧ୍ୟରେ ବାସ କରାଇଅଛନ୍ତି।

⁷ସେ ମୋʼ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ପ୍ରାଚୀର ଦେଇଅଛନ୍ତି, ତେଣୁ ମୁଁ ଉତୁରି ଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ; ସେ ମୋʼ ଶୃଙ୍ଖଳ ଭାରୀ କରିଅଛନ୍ତି। ⁸ଆହୁରି ମୁଁ ଡାକ ପକାଇ ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ କ୍ରନ୍ଦନ କଲେ ହେଁ, ସେ ମୋʼ ପ୍ରାର୍ଥନା ରୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି। ⁹ସେ କଟା ପ୍ରସ୍ତରରେ ମୋʼ ପଥସବୁ ଅବରୋଧ କରିଅଛନ୍ତି; ସେ ମୋʼ ମାର୍ଗସବୁ ବକ୍ର କରିଅଛନ୍ତି।

¹⁰ସେ ମୋʼ ନିମନ୍ତେ ଛକି ବସିଥିବା ଭାଲୁ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଥିବା ସିଂହ ସ୍ଵରୂପ। ¹¹ସେ ମୋତେ ମୋʼ ପଥରୁ ଘଉଡ଼ାଇ ଦେଇ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଚିରିଅଛନ୍ତି; ସେ ମୋତେ ଧ୍ଵଂସ କରିଅଛନ୍ତି। ¹²ସେ ଆପଣା ଧନୁ ନୁଆଁଇ ମୋତେ ଆପଣା ତୀରର ଲକ୍ଷ୍ୟ ରୂପେ ସ୍ଥାପନ କରିଅଛନ୍ତି।

¹³ସେ ଆପଣା ତୂଣର ତୀରସବୁ ମୋʼ ମର୍ମସ୍ଥାନରେ ବିଦ୍ଧ କରିଅଛନ୍ତି। ¹⁴ମୁଁ ଆପଣା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପରିହାସର ପାତ୍ର, ସାରାଦିନ ସେମାନଙ୍କ ଉପହାସର ଗୀତ ହୋଇଅଛି। ¹⁵ସେ ମୋତେ ତିକ୍ତତାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଅଛନ୍ତି; ସେ ମୋତେ ତିକ୍ତତାରେ ତୃପ୍ତ କରିଅଛନ୍ତି।

¹⁶ସେ ମୋʼ ଦନ୍ତସବୁ କଙ୍କରରେ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରାଇଅଛନ୍ତି, ଆଉ ମୋତେ ଧୂଳିରେ ଅବନତ କରାଇଅଛନ୍ତି। ¹⁷ମୋʼ ପ୍ରାଣ ସକଳ ଶାନ୍ତି ହରାଇଅଛି; ସୁଖ କଅଣ, ତାହା ମୁଁ ପାସୋରି ଯାଇଅଛି। ¹⁸ଏଣୁ ମୁଁ କହିଲି, “ମୋʼ ସହନଶକ୍ତି ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି, ପୁଣି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ମୋʼ ଭରସା ମଧ୍ୟ ବିନଷ୍ଟ ହୋଇଅଛି।”

¹⁹ମୋʼ ଦୁଃଖ ଓ ମୋʼ ଭ୍ରମଣ, ସେହି ତିକ୍ତତା ଓ ବିଷ ସ୍ମରଣ କର! ^a a v19 ଏହି ପୁସ୍ତକର ସନ୍ଧିସ୍ଥଳ। ଆପଣା ଦୁଃଖ ସ୍ମରଣ କରିବାକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିବା ପରେ, କବି ଅବିଳମ୍ବେ ଆପେ ଯାହା ମନରେ ଆଣିବେ ସେହି ଆଡ଼କୁ ଫେରନ୍ତି — ଓ ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ନୂତନ କୃପା ପାଆନ୍ତି। ²⁰ମୋʼ ପ୍ରାଣ ନିରନ୍ତର ତାହା ସ୍ମରଣ କରେ ଓ ମୋʼ ଅନ୍ତରରେ ଅବନତ ହୋଇଅଛି। ²¹ମାତ୍ର ଏହା ମୁଁ ମନରେ ଆଣେ, ଆଉ ସେଥିପାଇଁ ମୋହର ଭରସା ଅଛି:

²²ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିୟମର ଦୟା କେବେ ନିବୃତ୍ତ ହୁଏ ନାହିଁ; ତାହାଙ୍କ କରୁଣା କେବେ ଶେଷ ହୁଏ ନାହିଁ; ²³ତାହା ପ୍ରତି ପ୍ରଭାତରେ ନୂତନ; ତୁମ୍ଭର ବିଶ୍ଵସ୍ତତା ମହତ୍। ²⁴ମୋʼ ପ୍ରାଣ କହେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ହିଁ ମୋହର ସର୍ବସ୍ଵ, ଏଣୁ ମୁଁ ତାହାଙ୍କଠାରେ ଭରସା ରଖିବି।”

²⁵ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପ୍ରତି, ଆପଣାକୁ ଅନ୍ଵେଷଣ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣ ପ୍ରତି ମଙ୍ଗଳମୟ। ²⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ ନୀରବରେ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉତ୍ତମ। ²⁷ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ଯୌବନ କାଳରେ ଯୁଆଳି ବହନ କରିବା ତାʼ ପକ୍ଷରେ ଉତ୍ତମ।

²⁸ତାହା ତାʼ ଉପରେ ଥୁଆ ହେଲେ, ସେ ଏକାକୀ ନୀରବରେ ବସୁ; ²⁹ସେ ଆପଣା ମୁଖ ଧୂଳିରେ ଦେଉ—ହୁଏତ ଏବେ ହେଁ ଭରସା ଥାଇ ପାରେ; ^b b v29 ଆପଣା ମୁଖ ଧୂଳିରେ ଦେବା ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନମ୍ରତା ଓ ଆତ୍ମସମର୍ପଣର ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଭଙ୍ଗୀ ଥିଲା। ³⁰ଯେ ପ୍ରହାର କରେ, ତାହାକୁ ସେ ଆପଣା ଗାଲ ଦେଉ, ଆଉ ଅପମାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ।

³¹କାରଣ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଅନନ୍ତକାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ। ³²ଯଦ୍ୟପି ସେ ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତି, ତଥାପି ସେ ଆପଣା ନିୟମର ଦୟାର ବାହୁଲ୍ୟ ଅନୁସାରେ କୃପା କରିବେ; ³³କାରଣ ସେ ସ୍ଵଇଚ୍ଛାରେ ମନୁଷ୍ୟସନ୍ତାନଙ୍କୁ କ୍ଲେଶ ଅବା ଦୁଃଖ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ। ^c c v33 ଏଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁସ୍ତକର ପରିବର୍ତ୍ତନବିନ୍ଦୁ ରହିଛି: ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ହୃଦୟରୁ କ୍ଷତ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାହାଙ୍କ ବିଚାର ବାସ୍ତବ, ମାତ୍ର ତାହା କେବେ ହେଁ ତାହାଙ୍କ ଆନନ୍ଦର ବିଷୟ ନୁହେଁ — ତାହାଙ୍କ କୃପା ସର୍ବଦା ତାହାଙ୍କ ଶାସନଠାରୁ ଅଧିକ କାଳ ଟିକି ରହେ।

³⁴ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ବନ୍ଦୀଙ୍କୁ ପଦ ତଳେ ଦଳିତ କରିବା, ³⁵ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ନ୍ୟାୟରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା, ³⁶ଆପଣା ବିଷୟରେ ମନୁଷ୍ୟକୁ ନ୍ୟାୟରୁ ବଞ୍ଚିତ କରିବା—ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଏହା ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

³⁷ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଆଜ୍ଞା ନ ଦେଲେ, କିଏ କହିଅଛି ଓ ତାହା ସଫଳ ହୋଇଅଛି? ³⁸ବିପଦ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଉଭୟ କʼଣ ସର୍ବୋପରିସ୍ଥଙ୍କ ମୁଖରୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ ନାହିଁ? ³⁹ଜୀବିତ ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣା ପାପର ଦଣ୍ଡ ବିଷୟରେ କାହିଁକି ଅଭିଯୋଗ କରିବ?

⁴⁰ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପଥ ପରୀକ୍ଷା ଓ ଅନୁସନ୍ଧାନ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଫେରିଯାଉ! ⁴¹ଆସ, ଆମ୍ଭେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗସ୍ଥ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆପଣା ଆପଣା ହୃଦୟ ଓ ହସ୍ତ ଉଠାଉ: ⁴²“ଆମ୍ଭେମାନେ ପାପ ଓ ବିଦ୍ରୋହ କରିଅଛୁ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭେ କ୍ଷମା କରି ନାହଁ।

⁴³ତୁମ୍ଭେ କ୍ରୋଧରେ ଆପଣାକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ନିର୍ଦ୍ଦୟ ଭାବେ ବଧ କରିଅଛ; ⁴⁴ତୁମ୍ଭେ ଆପଣାକୁ ମେଘରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିଅଛ, ତେଣୁ କୌଣସି ପ୍ରାର୍ଥନା ଭେଦ କରି ଯାଇ ପାରେ ନାହିଁ। ⁴⁵ତୁମ୍ଭେ ଗୋଷ୍ଠୀସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ମଇଳା ଓ ଆବର୍ଜନା ସ୍ଵରୂପ କରିଅଛ।

⁴⁶ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆପଣା ଆପଣା ମୁଖ ମେଲାଇ ଅଛନ୍ତି; ⁴⁷ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଭୟ ଓ ଫାନ୍ଦ, ଉଚ୍ଛିନ୍ନତା ଓ ବିନାଶ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି।” ⁴⁸ମୋʼ ଲୋକଙ୍କ କନ୍ୟାର ବିନାଶ ସକାଶେ ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ ଜଳସ୍ରୋତ ବୁହାଇ ଅଛି।

⁴⁹ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ ବିଶ୍ରାମ ବିନା, ନିବୃତ୍ତି ବିନା ଜଳ ବୁହାଇବ, ⁵⁰ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଅନାଇ ନ ଦେଖନ୍ତି। ⁵¹ମୋʼ ନଗରର ସମସ୍ତ କନ୍ୟାଙ୍କ ଦଶା ଦେଖି ମୋʼ ଚକ୍ଷୁ ମୋʼ ପ୍ରାଣକୁ ଶୋକ ଦିଏ।

⁵²ଅକାରଣରେ ମୋʼ ଶତ୍ରୁ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପକ୍ଷୀ ପରି ମୋତେ ଖେଦି ଅଛନ୍ତି; ⁵³ସେମାନେ ମୋତେ ଜୀଅନ୍ତା ଗର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ପକାଇ ଦେଇ ମୋʼ ଉପରେ ପ୍ରସ୍ତର ଫୋପାଡ଼ିଲେ; ⁵⁴ଜଳ ମୋʼ ମସ୍ତକ ଉପରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇଗଲା; ମୁଁ କହିଲି, “ମୁଁ ବିନଷ୍ଟ ହେଲି।”

⁵⁵ହେ ମୋହର ପିତା, ମୁଁ ଗର୍ତ୍ତର ଅଗାଧ ସ୍ଥାନରୁ ତୁମ୍ଭ ନାମରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲି; ⁵⁶ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ବିନତି ଶୁଣିଲ: “ମୋʼ ସାହାଯ୍ୟ ନିମନ୍ତେ ଆର୍ତ୍ତନାଦରୁ ଆପଣା କର୍ଣ୍ଣ ଲୁଚାଅ ନାହିଁ!”

⁵⁷ମୁଁ ଯେଉଁ ଦିନ ତୁମ୍ଭକୁ ଡାକିଲି, ସେହି ଦିନ ତୁମ୍ଭେ ନିକଟକୁ ଆସିଲ; ତୁମ୍ଭେ କହିଲ, “ଭୟ କର ନାହିଁ!”

⁵⁸ହେ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଗୁହାରି ଗ୍ରହଣ କରିଅଛ; ତୁମ୍ଭେ ମୋʼ ଜୀବନ ମୁକ୍ତ କରିଅଛ। ⁵⁹ହେ ମୋହର ପିତା, ମୋʼ ପ୍ରତି କରାଯାଇଥିବା ଅନ୍ୟାୟ ତୁମ୍ଭେ ଦେଖିଅଛ; ମୋʼ ବିଚାର କର। ⁶⁰ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଶୋଧ, ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଦେଖିଅଛ।

⁶¹ହେ ମୋହର ପିତା, ସେମାନଙ୍କ ଅପମାନ, ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ଷଡ଼ଯନ୍ତ୍ର ତୁମ୍ଭେ ଶୁଣିଅଛ, ⁶²ସାରାଦିନ ମୋʼ ବିରୁଦ୍ଧରେ ମୋʼ ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନଙ୍କ ଓଷ୍ଠ ଓ ଚିନ୍ତା ତୁମ୍ଭେ ଶୁଣିଅଛ। ⁶³ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗତିବିଧି ଲକ୍ଷ୍ୟ କର; ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଉପହାସର ଗୀତର ପାତ୍ର ଅଟେ।

⁶⁴ହେ ମୋହର ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତକୃତ କର୍ମ ଅନୁସାରେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରତିଫଳ ଦେବ। ⁶⁵ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ତଃକରଣର କଠିନତା ଦେବ; ତୁମ୍ଭ ଅଭିଶାପ ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ବର୍ତ୍ତିବ। ⁶⁶ତୁମ୍ଭେ କ୍ରୋଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଗୋଡ଼ାଇ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆକାଶମଣ୍ଡଳ ତଳୁ ସେମାନଙ୍କୁ ବିନଷ୍ଟ କରିବ।