Maxxanfameera

Faaruu Ermiyaas 4 FHB Father's Heart Bible™

Ajaja kee isa jalqabaa irratti hir'ina 15% →
Kitaaba

Ulfinni Tsiyoon Daaraa Ta'e

Warqeen dukkanaa'e, ilmaan moototaa kanaan dura qabbanaa cisaa caalaa adii turan amma karaa irratti hin beekaman, haadhonni beelaan ijoollee ofii isaanii bilcheessu. Weellisaan raajotaa fi luboota dhiiga qulqulluu dhangalaasan ceepha'a, ibiddi bu'uura Xiyoon gube aariin Abbaa keenya dhangala'e jedha.

Boqonnaa 4.

Warqeen akkamitti dukkanaa'e, warqeen qulqulluun akkamitti jijjiirame! Dhagaan qulqulluun golee daandii hundumaa irratti facaafamee jira. Ijoolleen Tsiyoon gatii guddaa qaban, yeroo tokko ulfaatina warqee qulqulluu wajjin madaalamanii turan, amma akkamitti okkoteewwan suphee, hojii harka suphaa ta'anii lakkaa'aman! Waraabessonni iyyuu harma dhi'eessanii ilmaan isaanii in hoosisu; intalli saba koo garuu akka simbirroo gammoojjii keessaa gara jabeessa taate. a a v3 Simbirroonni bara durii keessa hanqaaquu fi ijoollee isaanii gadi dhiisuun beekamoo turan — ijoollee isaanii irratti gara jabummaa ibsuuf fakkeenya ta'anii turan. Arrabni daa'ima harma xurxurtuu dheebuu irraa kan ka'e afaan isaa keessa gubbaatti maxxana; ijoolleen buddeena in kadhatu, garuu namni cabaa tokko iyyuu isaaniif hin kennu. Warri yeroo tokko nyaata mi'aawaa nyaachaa turan amma daandii irra gadi dhiifamanii ciisu; warri uffata diimaa gatii guddaa uffatanii guddatan amma tuullaa daaraa hammatu. Yakkii intala saba koo cubbuu Sodoom caalaa guddaadha; Sodoom yeroo muraasa keessatti gaddisifamte, harki namaa tokko iyyuu isheetti hin kaafamne. Bulchitoonni ishee cabbii caalaa qulqulloo turan, aannan caalaa adii turan; qaamni isaanii kooraalii caalaa diimaa ture, bifti isaanii dhagaa safiiraa fakkaata ture. Amma bifti isaanii dhoqqee caalaa gurraacha'eera; daandii irratti hin beekamani. Gogaan isaanii lafee isaanii irratti ciccitee gogeera; akka muka gogaa ta'eera. Warri goraadeedhaan ajjeefaman warra beelaan ajjeefaman caalaa gaarii turan; warri kunneen nyaata lafa qotiisaa dhabuudhaan beelaan waraanamanii dadhabanii dhumatan. Harki dubartoota gara laafoo ijoollee isaanii mataa isaanii bilcheesse; yeroo intalli saba koo barbadaa'e ijoolleen kun nyaata isaanii ta'an. Abbaan keenya aarii isaa guutummaatti baase; dheekkamsa isaa boba'aa dhangalaasee, Tsiyoon keessatti ibidda qabsiisee bu'uura ishee nyaate. Mootonni lafaa, warri lafa irra jiraatan hundinuus, diinni yookaan morkataan karra Yerusaalem seenuu akka danda'u hin amanne. Kun sababii cubbuu raajota isheetiif fi yakka luboota isheetiif ture; isaan dhiiga warra qajeelotaa ishee gidduutti dhangalaasan. Isaan jaamanii daandii irra of dhiisanii deeman, dhiigaan xureeffamanii, akka namni tokko iyyuu uffata isaanii tuquu hin dandeenyeef. «Deemaa! Xuraa'aa!» jedhanii namoonni isaanitti iyyan. «Deemaa! Deemaa! Hin tuqinaa!» Kanaaf isaan baqatanii bobbaan, saboota gidduutti, «Asitti dabalataan turuu hin danda'an» jedhame. Fuulli Abbaa keenyaa isaan facaase; inni dabalataan isaan hin ilaalu. Kabajni lubootaaf hin kennamne, jaarsolii irrattis araarri hin argamne. Ijji keenya gargaarsa duwwaa eeggachuun dadhabe; masaraa eegumsa keenyaa irraa saba oolchuu hin dandeenye eegnee turre. Isaan tarkaanfii keenya hordofanii daandii keenya irra akka hin deemneef nu godhan. Dhumni keenya dhi'aate, guyyoonni keenya lakkaa'aman, dhumni keenya dhufeeraatii. Warri nu ari'an risoota waaqa irra jiran caalaa dafanii turan; tulluuwwan irra nu ari'anii gammoojjii keessatti nuuf daaw'atan. Hafuurri jireenya keenyaa, isa Abbaan keenya dibe, boolla isaanii keessatti qabame— isa «Gaaddidduu isaa jala saboota gidduutti in jiraanna» jennee dubbanne. b b v20 «Gaaddidduu isaa jala» fakkeenya Ibraayisxii eegumsaati — gaaddidduu mootii jala jiraachuun eegumsa isaa jala jiraachuu jechuu ture. Yaa intala Edoom, ati biyya Uz keessa jiraattu, gammadi, ililchi; xoofoon aarii isaa garuu ati illee sitti in dhufa—ati machooftee of qullaa gootaa. Yaa intala Tsiyoon, adabbiin kee xumurameera; inni boojuu kee hin dheeressu. Garuu yaa intala Edoom, yakka kee in adaba; cubbuu kee saaxilee in agarsiisa.