Mga Pagbangutan 4

4 ¹Naunsa nga nangitngit na ang bulawan, naunsa nga nausab ang labing lunsay nga bulawan! Ang balaang mga bato nagkatag sa matag eskina sa kadalanan. ²Ang bililhong mga anak sa Zion, nga kaniadto gibili ingon sa ilang gibug-aton sa lunsayng bulawan, pagkakaron giisip na lamang nga mga kolon nga yuta, ang buhat sa mga kamot sa magkukulon! ³Bisan ang mga ihalas nga iro nagtunol sa ilang suso ug nagpasuso sa ilang mga nati, apan ang anak nga babaye sa akong katawhan nahimong mabangis, sama sa mga ostrich sa kamingawan. ^a a v3 Ang mga ostrich inila sa karaang kalibotan tungod sa pagbiya sa ilang mga itlog ug mga piso — usa ka hulagway sa pagkamabangis ngadto sa kaugalingong mga anak. ⁴Ang dila sa masusong bata mitapot sa alingagngag sa iyang baba tungod sa kauhaw; ang mga bata nagpakilimos ug tinapay, apan walay naghatag kanila bisag usa ka hungit. ⁵Ang mga kaniadto nagkombira sa lamiang pagkaon pagkakaron nanghay-ad nga biniyaan diha sa kadalanan; ang mga nagdako nga nagsul-ob ug mahalong purpura pagkakaron nangaskas sa mga tapok sa abo. ⁶Ang kasal-anan sa anak nga babaye sa akong katawhan mas dako pa kay sa sala sa Sodoma, nga gilumpag sa usa ka pagpamilok, bisan walay kamot sa tawo nga gipataas batok kaniya. ⁷Ang iyang mga prinsipe mas putli pa kay sa niyebe, mas puti pa kay sa gatas; ang ilang mga lawas mas mapula-pula pa kay sa coral, ang ilang panagway sama sa sapiro. ⁸Pagkakaron ang ilang panagway mas itom pa kay sa uling; dili na sila mailhan diha sa kadalanan. Ang ilang panit mikunot na sa ilang mga bukog; nauga na kini sama sa kahoy. ⁹Ang mga gipatay sa espada mas maayo pa ang kahimtang kay sa mga gipatay sa gutom, nga nangaluya, nangatusok sa gutom tungod sa kakulang sa abot sa kaumahan. ¹⁰Ang mga kamot sa maluluy-ong mga babaye naglata sa ilang kaugalingong mga anak; nahimo silang ilang pagkaon sa dihang gilaglag ang anak nga babaye sa akong katawhan. ¹¹Gipagawas sa hingpit sa atong Amahan ang iyang kapungot; gibubo niya ang iyang nagdilaab nga kasuko ug gidagkotan ang kalayo sa Zion nga milamoy sa iyang mga patukoranan. ¹²Ang mga hari sa yuta wala motuo, ni ang bisan kinsa nga nagpuyo sa yuta, nga ang usa ka kaaway o kontra makasulod sa mga ganghaan sa Jerusalem. ¹³Nahitabo kini tungod sa mga sala sa iyang mga propeta ug sa mga kalapasan sa iyang mga pari, nga nag-ula taliwala kaniya sa dugo sa mga matarong. ¹⁴Naglatagaw sila nga mga buta diha sa kadalanan, nahugawan sa dugo, mao nga walay bisan kinsa nga makahikap sa ilang mga bisti. ¹⁵“Palayo! Mahugaw!” misinggit ang mga tawo kanila. “Palayo! Palayo! Ayaw paghikap!” Busa mikalagiw sila ug naglatagaw, ug taliwala sa kanasoran giingon, “Dili na sila makapuyo dinhi.” ¹⁶Ang presensya sa atong Amahan nagpatibulaag kanila; dili na niya sila tan-awon. Walay pagpasidungog nga gipakita sa mga pari, walay pabor sa mga tigulang. ¹⁷Ang atong mga mata nangaluya sa kawang nga pagpaabot ug tabang; gikan sa atong mga bantayanang torre naglantaw kita sa usa ka nasod nga dili makaluwas. ¹⁸Gibantayan nila ang atong mga lakang mao nga dili kita makalakaw sa atong kadalanan. Ang atong kataposan nagsingabot na, naihap na ang atong mga adlaw, kay miabot na ang atong kataposan. ¹⁹Ang atong mga maglulutos mas paspas pa kay sa mga agila sa kalangitan; gigukod nila kita latas sa kabukiran ug nag-atang kanato sa kamingawan. ²⁰Ang atong gininhawa sa kinabuhi, ang dinihogan sa atong Amahan, nadakpan diha sa ilang mga gahong—siya nga bahin kaniya kita miingon, “Ubos sa iyang landong kita mabuhi taliwala sa kanasoran.” ^b b v20 Ang “ubos sa iyang landong” usa ka Hebreohanong hulagway sa dalangpanan — ang pagpuyo sa landong sa hari nagpasabot sa pagpuyo ilalom sa iyang panalipod. ²¹Paglipay ug pagmaya, anak nga babaye sa Edom, ikaw nga nagpuyo sa yuta sa Uz; apan ang kopa sa iyang kasuko moabot usab kanimo— mahubog ka ug maghubo sa imong kaugalingon. ²²Natapos na ang imong silot, anak nga babaye sa Zion; dili niya palugwayan ang imong pagkadestiyero. Apan ang imong kasal-anan, anak nga babaye sa Edom, iyang silotan; iyang ibutyag ang imong mga sala.