Fitomaniana 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Endrey ny nanjavonan’ny volamena, ny niovan’ny volamena tsara indrindra! Miparitaka any amin’ny zoron-dalana rehetra ny vato masina. ²Ny zanak’i Ziona sarobidy, izay nitovy lanja tamin’ny volamena tsara fahiny, endrey ny nanombantombanana azy ankehitriny ho vilany tanimanga, asan’ny tanan’ny mpanefy vilany! ³Na ny amboadia aza manolotra ny nonony ka mampinono ny zanany, fa ny zanakavavin’ny oloko kosa dia lasa masiaka, tahaka ny ostritra any an-efitra. ^a a v3 Fantatra tamin’ny tontolo taloha ny ostritra fa mandao ny atodiny sy ny zanany — ohatra iray mampiseho ny habibiana amin’ny zanaka. ⁴Mifikitra amin’ny lanilanin’ny vavany noho ny hetaheta ny lelan’ny zazakely minono; mangataka mofo ny ankizy, nefa tsy misy manome azy sombiny. ⁵Ireo izay nihinana sakafo mahafinaritra taloha dia mitoetra manirery eny an-dalana; ireo izay nitombo nitafy volomparasy kosa dia mikipy amin’ny antontan-davenona. ⁶Lehibe noho ny fahotan’i Sodoma ny heloky ny zanakavavin’ny oloko, izay nongotana tamin’ny indray mipy, nefa tsy nisy tanan’olona nanisy azy. ⁷Nadio noho ny oram-panala ny andriany, fotsy noho ny ronono; mena kokoa noho ny voahangy ny vatany, ary tahaka ny safira ny endriny. ⁸Ankehitriny dia mainty noho ny arina ny tarehiny; tsy fantatra eny an-dalana izy. Nilamba teo amin’ny taolany ny hoditrany; efa maina tahaka ny hazo. ⁹Tsara noho ireo novonoin’ny hanoanana ireo novonoin’ny sabatra, izay nihalevona, voadaroka noho ny hanoanana, satria tsy nahazo vokatry ny saha. ¹⁰Ny tanan’ny vehivavy mamindra fo no nahandro ny zanany; ireny no lasa sakafony tamin’ny nandravana ny zanakavavin’ny oloko. ¹¹Nanatontosa tanteraka ny fahatezerany Raintsika; nampidinany ny hatezerany mirehitra ary nandrehitra afo tao Ziona Izy, izay nandany ny fanorenany. ¹²Tsy nino ny mpanjakan’ny tany, na ny olon-drehetra monina eto an-tany, fa afaka miditra ao amin’ny vavahadin’i Jerosalema ny fahavalo sy ny mpampahory. ¹³Noho ny fahotan’ny mpaminany sy ny heloky ny mpisorona izany, izay nandatsaka ny ran’ny marina teo afovoany. ¹⁴Nirenireny jamba tamin’ny arabe izy, voaloto rà, ka tsy nisy olona nahazo nikasika ny fitafiany. ¹⁵«Mialà! Maloto!» hoy ny olona taminy. «Mialà! Mialà! Aza mikasika!» Dia nandositra sy nirenireny izy, ary teo amin’ny firenena dia nisy nilaza hoe: «Tsy mahazo mitoetra eto intsony izy.» ¹⁶Ny fahatrehan’i Raintsika no nampiparitaka azy; tsy hijery azy intsony Izy. Tsy nasiana voninahitra ny mpisorona, ary tsy nasiana fitia ny loholona. ¹⁷Nikivy ny masontsika nitodika foana mba hahita famonjena; avy tao amin’ny tilikambo fiambenantsika no nitsinjovantsika firenena tsy nahavonjy. ¹⁸Nanenjika ny diantsika izy ka tsy afaka nandeha teny an-dalantsika isika. Nanakaiky ny faharantsika, voaisa ny androntsika, fa tonga ny faharantsika. ¹⁹Faingana noho ny voromahery any amin’ny lanitra ny mpanenjika antsika; nanenjika antsika teny ambonin’ny tendrombohitra izy ary nihaza antsika tany an-efitra. ²⁰Ny fofon’ainantsika, ilay voahosotry ny Raintsika, dia voasambotra tao amin’ny lavakan’izy ireo — ilay nolazaintsika hoe: «Ao ambanin’ny aloany no hiainantsika eo amin’ny firenena.» ^b b v20 «Ao ambanin’ny aloany» dia sary hebreo ho an’ny fialofana — ny miaina ao amin’ny aloan’ny mpanjaka dia midika hoe miaina eo ambany fiarovany. ²¹Mifalia sy ravoravo, ry zanakavavin’i Edoma, ianao izay monina any amin’ny tany Oza; nefa ho tonga aminao koa ny kapoaky ny fahatezerany — ho mamo ianao ka hiboaka mitanjaka. ²²Tapitra ny sazy aminao, ry zanakavavin’i Ziona; tsy hampitaiza ny fahababoanao intsony Izy. Fa ny helokao, ry zanakavavin’i Edoma, dia hovaliany; hampiharihariny ny fahotanao.