Mugdi Dhex Socod Iftiin La'aan

Ninka hadlayaa waa la gidaaray, waa la ugaadhsaday, waxaa looga tegey inuu gudcur ku socdo, wuxuuna yidhi rajadiisii Aabbaheenna way dhammaatay. Dhexda wuxuu xusuustaa hal shay, naxariis subax kasta cusub, wuuna ku adkaystaa. Kadib murugadu way soo noqotaa: qirasho, tukasho la xannibay, iyo dacwad cadowga ka dhan ah.

Aabbeheen ayaa ku hadlaya aayad 57

Cutubka 3.

Anigu waxaan ahay ninkii dhibaato arkay usha cadhadiisa hoosteeda. Wuu i eryay, oo mugdi iftiin la'aan ah ayuu igu socodsiiyay. Hubaal gacantiisa ayuu igu soo jeediyaa marba marka ka dambaysa, maalinta oo dhan.

Hilibkayga iyo maqaarkayga wuu dhammeeyay; lafahaygana wuu jebiyay. Wuu i go'doomiyay, oo qadhaadh iyo dhib ayuu igu hareereeyay. Mugdi ayuu igu dejiyay, sida kuwii hore u dhintay.

Derbi ayuu igu xidhay si aanan u baxsan karin; silsiladahaygana wuu ku culaysiyay. Xataa markaan qayliyo oo gargaar baryo, ducadayda ayuu ka xidhaa. Jidadkayga dhagaxyo la jarjaray ayuu ku xidhay; waddooyinkaygana wuu qalloociyay.

Isagu waa orso i sugaya iyo libaax meel qarsoon ku jira. Jidkaygii wuu iga leexiyay, wuuna i googooyay; wuu i cidleeyay. Qaansadiisa wuu foorariyay, oo bartilmaameedka fallaadhiisa ayuu iga dhigay.

Fallaadhaha kiishkiisa ayuu kelyahayga ku dhex galiyay. Dadkayga oo dhan waxaan u noqday wax lagu qoslo, heestooda majaajilada ah maalinta oo dhan. Qadhaadh ayuu i buuxiyay; qadhaadh ayuu i dhergiyay.

Ilkahayga dhagaxyo yaryar ayuu ku jejebiyay, oo boodhka ayuu igu foororsiiyay. Naftaydu nabadda way ka fogaatay; waxa farxaddu tahay waan illoobay. Sidaas daraaddeed waxaan idhi: “Adkaysigaygii wuu baabba'ay, rajadaydii Aabbeheen ka iman jirtayna way baabba'ay.”

Xusuuso dhibaatadayda iyo wareeggayga, qadhaadhka iyo xanbaarka! ^a Naftaydu had iyo jeer way xusuustaa, oo gudahayga way ku foororsan tahay. Laakiin tan ayaan maskaxdayda ku soo celiyaa, sidaas daraaddeedna rajo ayaan leeyahay:

Jacaylka axdiga ah ee Aabbeheen weligiis ma dhammaado; raxmaddiisuna marnaba ma dhammaato; subax kasta waa cusub yihiin; aaminnimadaadu way weyn tahay. “Aabbeheen baa ii filan,” ayay naftaydu leedahay, “sidaas daraaddeed isaga ayaan rajeynayaa.”

Aabbeheen wuu u wanaagsan yahay kuwa isaga sugaya, iyo naftii isaga doonta. Waa wanaag in si aamusnaan ah loo sugo badbaadada Aabbeheen. Waa wanaag nin inuu harqaanka ku qaado dhallinyaranimadiisa.

Ha keligiis ku fadhiisto aamusnaan markii lagu saaro; afkiisa boodhka ha ku dhigo — waxaa laga yaabaa inay weli rajo jirto; ^b dhabankiisa ha siiyo kan dhufanaya, oo caytan ha ka buuxsamo.

Waayo Aabbaha Sayidka ahu weligiis ma dayrin doono. Inkastoo uu murugeeyo, raxmad buu muujin doonaa sida badnaanta jacaylka axdigiisa ah; waayo ma jecla inuu dadka dhibo ama murugeeyo. ^c

In la burburiyo cagaha hoostooda maxaabiista dhulka oo dhan, in nin xaqa laga diido Kan Ugu Sarreeya hortiisa, in nin dacwadiisa lagu dulmiyo — Aabbaha Sayidka ahu ma ogola.

Yaa hadlay oo way dhacday, haddii Aabbaha Sayidka ahu aanu amrin? Miyaanay afka Kan Ugu Sarreeya ka imaanin belaayada iyo wanaagga labadaba? Muxuu nin nool u cabanayaa ciqaabta dembiyadiisa?

Aynu baadhno oo tijaabinno jidadkeenna, oo Aabbeheen ku soo noqonno! Aynu qalbiyadeenna iyo gacmaheenna u kor qaadno Aabbeheen jannada ku jira: “Annagu waannu dembaabnay oo caasinay, adiguna ma cafin.

Cadho ayaad is huwisay, oo annaga naga daba socotay, adigoo naxariis la'aan dilaya; daruur ayaad is huwisay si aan duco u dhex mari karin. Wasakh iyo qashin ayaad nagu dhigtay dadyowga dhexdooda.

Cadaawayaashayaga oo dhan afkooda ayay nagu furaan; cabsi iyo god ayaa nagu soo degay, burbur iyo baabba'.” Indhahaygu durdurro biyo ah ayay qulqulaan dadkayga burburkiisa dartiis.

Indhahaygu way qulquli doonaan joogsi la'aan, nasasho la'aan, ilaa Aabbeheen jannada ka hoos eego oo arko. Indhahaygu naftayda murug ayay u keenaan gabdhaha magaaladayda oo dhan xaaladdooda dartiis.

Sida shimbir ayay i ugaarsadeen kuwii cadow ii ahaa sabab la'aan; way i tuureen anigoo nool god dhexdiisa, dhagaxyona way igu tuureen; biyo ayaa madaxayga ka dul xidhmay; waxaan idhi: “Waan lumay.”

Magacaaga ayaan ugu yeedhay, Aabbow, godka moolkiisa ka; codsigaygii waad maqashay: “Dhegahaaga ha ka xidhin qayladayda gargaarka!”

Maalintii aan kuu yeedhay waad soo dhowaatay; waxaad tidhi: “Ha cabsan!”

Dacwadaydii waad iska qaadatay, Aabbe Sayidow; nolosheydii waad madax-furatay. Dulmiga la igu sameeyay waad aragtay, Aabbow; dacwadayda garsoor. Aargudashadooda oo dhan iyo ujeeddooyinkooda xumaanta ah oo igu wajahan waad aragtay.

Caydooda waad maqashay, Aabbow, iyo ujeeddooyinkooda oo dhan oo igu wajahan, bushimaha iyo fikirrada kuwa i weeraray oo igu socda maalinta oo dhan. Fiiri dhaqdhaqaaq kasta oo ay sameeyaan; anigu waxaan ahay heestooda majaajilada ah.

Waad abaal-celin doontaa, Aabbow, sida shuqulka gacmahooda ah. Qalbi-adkaan ayaad siin doontaa; habaarkaaguna wuu dul saarnaan doonaa. Cadho ayaad ku eryi doontaa oo ka baabbi'in doontaa samooyinka Aabbeheen hoostooda.