د رڼا نه بغير د تيارو نه تېرېدل

هغه سړی چې خبرې کوي، شاوخوا یې دېوال راګرځول شوی، ښکار شوی، په تیاره کې ګرځېدو ته پرېښودل شوی، او وايي چې له زموږ پلار څخه یې هیله له منځه تللې ده. په منځ کې یو شی را یادوي، هغه رحمتونه چې هر سهار نوي وي، او هغه کلک نیسي. بیا غم بېرته راځي: اعتراف، بنده شوې دعا، او د دښمنانو پر ضد فریاد.

څپرکی 3.

زۀ هغه سړے يم چې د هغۀ د غضب د لښتې لاندې مې تکليف ليدلے دے. هغۀ زۀ وشړلم او په تيارو کښې يې د رڼا نه بغير روان کړم. يقيناً هغه ما خلاف بار بار، ټوله ورځ خپل لاس اړوى.

هغۀ زما غوښه او زما پوستکے زوړ کړل، زما هډوکى يې مات کړل. هغۀ زۀ محاصره کړم او په تريخوالى او سختۍ يې راتاو کړم. هغۀ زۀ په تيارو کښې مېشت کړم، لکه هغه کسان چې ډېر مخکښې مړۀ شوى وى.

هغۀ زۀ په دېوال کښې بند کړم چې زۀ تښتېدلے نۀ شم، زما زنځيرونه يې درانۀ کړل. کۀ زۀ آواز هم وکړم او د مدد دپاره فرياد وکړم، هغه زما دُعا بنده کړى. هغۀ زما لارې په تراشلو ګټو بندې کړې، زما لارې يې کږې کړې.

هغه زما دپاره لکه يو کوږ دے چې په کمين کښې پروت وى، او لکه يو زمرے چې پټ وى. هغۀ زۀ د خپلې لارې نه واړولم او ټوټې ټوټې يې کړم، زۀ يې وران ويجاړ کړم. هغۀ خپله لېندۍ کش کړه او زۀ يې د خپل غشى دپاره نښان کړم.

هغۀ د خپلې تير کشۍ غشى زما په زړۀ کښې ننويستل. زۀ د خپلو ټولو خلقو دپاره د ملنډو سبب شوم، ټوله ورځ د هغوئ د ملنډو سندره شوم. هغۀ زۀ په تريخوالى ډک کړم، په تريخوالى يې زۀ موړ کړم.

هغۀ زما غاښونه په کاڼو ماتۀ کړل، او په خاورو کښې يې زۀ وغورزولم. زما روح ټوله سلامتى ورکه کړه، هوسائى مې هېره کړه چې څۀ شے دے. نو زۀ وايم چې، ”زما طاقت ختم شو، او هم زما هغه اُميد چې د زمونږ پلار نه مې لرلو.“

زما تکليف او زما آواره ګرځېدل، او دا تريخوالے او زهر دې ياد وى! ^a زما روح دا هر وخت رايادوى او زما په اندر کښې ټيټ شوے دے. خو دا شے زۀ رايادوم، او ځکه زۀ اُميد لرم:

د زمونږ پلار مينه هيڅکله نۀ ختميږى، د هغۀ رحمونه هيڅکله پاے ته نۀ رسيږى؛ هغه هره سحر نوى دى، ستا وفادارى لويه ده. زما روح وائى چې، ”زمونږ پلار زما ټول ضرورت دے، نو ځکه زۀ به په هغۀ اُميد لرم.“

زمونږ پلار هغه چا دپاره ښۀ دے چې د هغۀ انتظار کوى، هغه روح دپاره چې هغه لټوى. دا ښۀ ده چې سړے په چُپتيا کښې د زمونږ پلار د خلاصون انتظار وکړى. دا د سړى دپاره ښۀ ده چې په خپله ځوانۍ کښې يوغ پورته کړى.

پرېږده چې هغه يوازې او په چُپتيا کښې کښېنى، کله چې دا په هغۀ باندې کېښودے شى؛ پرېږده چې هغه خپله خوله په خاورو کښې کېږدى — کېدے شى چې لا اُميد وى؛ ^b پرېږده چې هغه خپله رخ هغه چا ته ورکړى څوک چې يې وهى، او په سپکو خبرو دې ډک شى.

ځکه چې اختياروالا پلار به تل دپاره نۀ پرېږدى. اګر چې هغه غم راولى، خو هغه به د خپلې مينې د کثرت په مطابق رحم وکړى؛ ځکه چې هغه په خوښه خلقو ته تکليف نۀ ورکوى او نۀ يې غمجن کوى. ^c

چې د زمکې ټول قيديان تر پښو لاندې کړى، چې د سړى حق د هغه چا په مخکښې مات کړى چې تر ټولو اوچت دے، چې د سړى حق د هغۀ په مقدمه کښې ترې واخلى — اختياروالا پلار دا نۀ خوښوى.

څوک دے چې خبره يې وکړه او هغه وشوه، کۀ چرې اختياروالا پلار حُکم نۀ وى کړے؟ آيا د هغه چا د خولې نه نۀ دى چې تر ټولو اوچت دے چې دواړه مصيبت او ښۀ راځى؟ ژوندے سړے د خپلو ګناهونو د سزا په حقله ولې شکايت کوى؟

راځئ چې خپلې لارې وګورو او وآزمائو، او زمونږ پلار ته راوګرځو! راځئ چې په آسمان کښې زمونږ پلار ته خپل زړونه او خپل لاسونه پورته کړو: ”مونږ ګناه او بغاوت کړے دے، او تا نۀ دى معاف کړى.

تۀ په غصه کښې راتاو شوے او مونږ دې تعاقب کړو، تا بغير د رحم نه قتل کولو؛ تۀ په يوه وريځ کښې راتاو شوے، دې دپاره چې هيڅ دُعا پرې تېرېدے نۀ شى. تا مونږ د قومونو په مينځ کښې خس او خاشاک جوړ کړو.

زمونږ ټول دشمنان زمونږ خلاف خپلې خولې خلاصوى؛ وېره او جال راباندې راغلل، تباهى او بربادى.“ زما سترګو د اوبو نهرونه بهوى، د خپلو خلقو د بربادۍ په وجه.

زما سترګې به بغير د ختمېدو نه، بغير د آرام نه بهيږى، ترڅو چې زمونږ پلار د آسمان نه ښکته وګورى او وينى. زما سترګې زما روح ته غم راولى، د خپل ښار د ټولو لوڼو د حال په وجه.

لکه د مرغۍ زۀ ښکار کړے شوم د هغه کسانو له خوا چې بغير د سبب نه زما دشمنان وو؛ هغوئ زۀ ژوندے په يوه کُوهى کښې وغورزولم او راباندې يې کاڼى وغورزول؛ اوبۀ زما له سر نه تېرې شوې، ما ووئيل چې، ”زۀ تباه شوم.“

ما ستا نوم رايادولو، اے زما پلاره، د کُوهى د ژورو نه؛ تا زما عرض واورېدو، ”د مدد زما فرياد ته خپل غوږ بند مۀ کوه!“

تۀ هغه ورځ نزدې راغلے کله چې ما تا رابللے، تا وفرمائيل، ”مۀ يرېږه!“

اے اختياروالا پلاره، تا زما مقدمه واخستله، تا زما ژوند خلاص کړو. اے زما پلاره، تا هغه ظلم وليدو چې ما سره شوے دے، زما مقدمه فيصله کړه. تا د هغوئ ټول بدله اخستل وليدل، زما خلاف د هغوئ ټول سازشونه.

اے زما پلاره، تا د هغوئ طعنې واورېدلې، زما خلاف د هغوئ ټول سازشونه، د زما د حمله کوونکو شونډې او خيالونه، ټوله ورځ زما خلاف. د هغوئ هر حرکت وګوره، زۀ د هغوئ د ملنډو سندره شوے يم.

اے زما پلاره، تۀ به د هغوئ د لاسونو د کار په مطابق هغوئ ته بدله ورکړې. تۀ به هغوئ ته د زړۀ سختوالے ورکړې، ستا لعنت به پرې وى. تۀ به په غصه کښې د هغوئ تعاقب وکړې او د زمونږ پلار د آسمانونو د لاندې نه به هغوئ تباه کړې.

لمن‌لیکونه

^aمرثيى 3:19 — د کتاب موړ ځائ. کله چې شاعر زمونږ پلار ته دا عرض وکړو چې د هغۀ تکليف دې ياد وى، نو په بله ساه کښې هغه خپل ځان ته هم هغه څۀ راياد کوى — او هره سحر نوے رحم مومى.
^bمرثيى 3:29 — د خپلې خولې په خاورو کښې کېښودل د خُدائ پاک په مخکښې د بشپړ عاجزۍ او تسليمۍ يوه پخوانۍ طريقه وه.
^cمرثيى 3:33 — دلته د ټول کتاب د بدلون ځائ دے: زمونږ پلار د خپل زړۀ نه زخم نۀ رسوى. د هغۀ عدالت رښتونے دے، خو دا هيڅکله هغه څۀ نۀ دى چې هغه پرې خوشحاليږى — د هغۀ رحم تل د هغۀ د تربيت نه زيات پاتې کيږى.