Fushin Uba Ya Mai da Sihiyona Kango
Mawaƙin ya faɗi wanda ya yi wannan. Uba Mai Mulki ya ja baka, ya auna garun kafin ya rushe shi, ya zama kamar maƙiyi ga Sihiyona. Yara suna mutuwa a hannun iyayensu mata. Babu abin da ya warware; waƙar tana neman kawai Ubanmu ya duba ya lura.
2 1Kaito! Uba Mai Iko cikin fushinsa ya rufe 'yar Sihiyona da girgije! Ya jefo ɗaukakar Isra'ila daga Sama zuwa ƙasa; bai kuwa tuna da matashin ƙafafunsa a ranar fushinsa ba. a a v1 Matashin ƙafafunsa: haikalin Urushalima, wurin duniya inda kasancewar Allah take zama. 2Uba Mai Iko ya haɗiye dukan mazaunan Yaƙub ba tausayi; cikin hasalarsa ya rushe kagarun 'yar Yahuda. Ya saukar da mulkinta da masu mulkinta ƙasa da kunya. 3Cikin zafin fushi ya ƙwace wa Isra'ila dukan ƙarfinta; ya janye hannunsa na dama ya kuma bar su a buɗe ga maƙiyi. Ya yi ƙuna a cikin Yaƙub kamar wuta mai ƙuna da take cinyewa a kowane gefe. 4Ya ja bakansa kamar maƙiyi, hannunsa na dama a shirye kamar aboki gaba; ya kuma kashe duk masu kyan gani. A cikin tentin 'yar Sihiyona ya zubar da hasalarsa kamar wuta. 5Uba Mai Iko ya zama kamar maƙiyi; ya haɗiye Isra'ila. Ya haɗiye dukan fadodinta ya kuma mai da kagarunta kango, ya kuma tara makoki da kuka a kan 'yar Yahuda. 6Ya tuɓe rumfarsa kamar lambu, ya lalatar da wurinsa da aka keɓe. Ubanmu ya sa Sihiyona ta manta da idi da ranar Asabar da aka keɓe, kuma cikin zafin fushinsa ya ƙi sarki da firist. 7Uba Mai Iko ya ƙi bagadinsa, ya yi watsi da wurinsa mai tsarki; ya mika garun fadodinta ga maƙiyi. Sun tā da ihu a cikin gidan Ubanmu kamar a ranar idi. 8Ubanmu ya ƙudurta ya mai da katangar 'yar Sihiyona kango. Ya shimfiɗa igiyar awo; bai kuwa janye hannunsa daga hallakarwa ba. Ya sa katanga da garu suka yi makoki; tare suka rushe. 9Ƙofofinta sun nutse cikin ƙasa; ya lalatar ya kuma karya sandunanta. Sarkinta da sarakunanta suna cikin al'ummai; shari'a ba ta ƙara kasancewa, annabawanta kuma ba sa samun wahayi daga Ubanmu. 10Dattawan 'yar Sihiyona suna zaune ƙasa shiru; sun zuba ƙura a kawunansu sun kuma sa tufafin makoki. 'yan matan Urushalima sun sunkuyar da kawunansu har ƙasa. 11Idanuna sun gaji da kuka; cikina na juyawa; zuciyata ta zube ƙasa saboda hallakar 'yar mutanena, yayinda yara da jarirai suke suma a titunan birni. 12Suna kuka ga uwayensu, “Ina abinci da ruwan inabi?” yayinda suke suma kamar waɗanda aka ji musu rauni a titunan birni, yayinda ransu yake zubewa a cikin hannuwan uwayensu. 13Me zan iya faɗa dominki, da me zan kwatanta ki, 'yar Urushalima? Da me zan misalta da ke, don in ta'azantar da ke, budurwa 'yar Sihiyona? Gama lalacewarki tana da fāɗi kamar teku; wa zai iya warkar da ke? 14Annabawanki sun ga miki wahayi na ƙarya da na ruɗi; ba su tona laifinki ba don su maido da arzikinki, sai dai sun ga miki saƙonni na ƙarya da masu ɓatarwa. 15Duk masu wucewa suna tafa hannuwansu a kanki; suna tsaki suna kaɗa kawunansu a kan 'yar Urushalima, “Wannan ne birnin da aka ce cikakkiyar kyau, farin cikin dukan duniya?” 16Dukan maƙiyanki suna buɗe bakunansu suna gāba da ke; suna tsaki suna cizon haƙora suna ihu, “Mun haɗiye ta! Wannan ce ranar da muka yi marmari; mun same ta, mun gan ta!” 17Ubanmu ya aikata abin da ya ƙudurta; ya cika maganarsa wadda ya umarta tun daɗewa. Ya rushe ba tausayi; ya bar maƙiyi ya yi farin ciki a kan ke ya kuma ɗaukaka ƙarfin abokan gābanki. 18Zuciyar mutane ta yi ihu ga Uba Mai Iko. Ya katangar 'yar Sihiyona, bari hawaye su gudana kamar rafi dare da rana! Kada ki ba kanki hutu, idanunki kuma kada su huta. 19Tashi, ki yi kuka cikin dare da farkon kowane tsaron dare! Ki zubar da zuciyarki kamar ruwa a gaban Uba Mai Iko! Ki ɗaga hannuwanki gare shi saboda rayukan 'ya'yanki, waɗanda suke suma saboda yunwa a kowane gefen titi. 20Ka dubo, ya Ubanmu, ka kuma lura: wane ne ka taɓa yi wa haka? Ya kamata mata su ci 'ya'yansu, yaran da suka yi renonsu? Ya kamata a kashe firist da annabi a cikin wuri mai tsarki na Uba Mai Iko? 21Yara da manya suna kwance a ƙasa a cikin tituna; 'yan matana da samarina sun faɗi ta takobi. Ka kashe su a ranar fushinka, ka yanka ba tausayi. 22Ka kira, kamar zuwa ranar idi, razana a kowane gefe; a ranar fushin Ubanmu kuma ba wanda ya tsira ko ya rayu. Maƙiyina ya hallaka waɗanda na yi renonsu na kuma tashe.