Mga Pagbangutan 2

2 ¹Pagkagrabe! Gitabonan sa Soberanong Amahan sa iyang kapungot ang anak nga babaye nga Sion sa usa ka panganod! Gilabay niya gikan sa langit ngadto sa yuta ang katahom sa Israel; wala niya hinumdomi ang iyang tungtonganan sa tiil sa adlaw sa iyang kapungot. ^a a v1 Ang iyang tungtonganan sa tiil: ang templo sa Jerusalem, ang yutan-ong dapit diin nagpuyo ang presensya sa Dios. ²Gilamoy sa Soberanong Amahan nga walay kaluoy ang tanang puloy-anan ni Jacob; sa iyang kaligutgot gigun-ob niya ang mga kota sa anak nga babaye nga Juda. Gipukan niya ngadto sa yuta uban sa kaulaw ang iyang gingharian ug ang mga magmamando niini. ³Sa mabangis nga kapungot gihukasan niya ang Israel sa tanan niyang kusog; gibawi niya ang iyang tuong kamot ug gibiyaan sila nga walay panalipod atubangan sa kaaway. Misunog siya diha kang Jacob sama sa nagdilaab nga kalayo nga naglamoy sa tanang dapit. ⁴Gibinat niya ang iyang pana sama sa usa ka kaaway, ang iyang tuong kamot andam sama sa usa ka kontra; ug gipamatay niya ang tanan nga maanindot tan-awon. Diha sa tolda sa anak nga babaye nga Sion gibubo niya ang iyang kapungot sama sa kalayo. ⁵Nahimong sama sa usa ka kaaway ang Soberanong Amahan; gilamoy niya ang Israel. Gilamoy niya ang tanan niyang mga palasyo ug gigun-ob niya ang iyang mga kota, ug gidugang niya ang pagbangotan ug pagminatay diha sa anak nga babaye nga Juda. ⁶Gihukasan niya ang iyang silonganan sama sa usa ka tanaman, gigun-ob niya ang iyang tinudlo nga dapit. Gihimo sa atong Amahan nga kalimtan sa Sion ang gitakda nga kombira ug ang adlawng igpapahulay, ug sa iyang mabangis nga kapungot gisalikway niya ang hari ug ang pari. ⁷Gisalikway sa Soberanong Amahan ang iyang halaran, gitalikdan niya ang iyang balaang dapit; gitugyan niya ngadto sa kaaway ang mga paril sa iyang mga palasyo. Naninggit sila sa balay sa atong Amahan sama sa usa ka adlaw sa pista. ⁸Gituyo sa atong Amahan ang paggun-ob sa paril sa anak nga babaye nga Sion. Gibira niya ang sukdanan nga pisi; wala niya pugngi ang iyang kamot sa paglaglag. Gipaminatay niya ang salipdanan ug ang paril; dungan silang nangagun-ob. ⁹Nangalubong sa yuta ang iyang mga ganghaan; gigun-ob ug gibali niya ang iyang mga trangka. Ang iyang hari ug ang iyang mga prinsipe anaa sa taliwala sa kanasoran; wala na ang balaod, ug ang iyang mga propeta wala makakaplag ug panan-awon gikan sa atong Amahan. ¹⁰Ang mga katigulangan sa anak nga babaye nga Sion nanglingkod sa yuta nga hilom; gisaboran nila ug abog ang ilang mga ulo ug nagsul-ob sila ug bisti sa pagbangotan. Ang mga batan-ong babaye sa Jerusalem giduko ang ilang mga ulo ngadto sa yuta. ¹¹Naluya na ang akong mga mata sa paghilak; nagkubot ang akong tiyan; nabubo sa yuta ang akong kasingkasing tungod sa kalaglagan sa anak nga babaye sa akong katawhan, samtang ang mga bata ug ang mga masuso nangaluya diha sa kadalanan sa siyudad. ¹²Naghilak sila ngadto sa ilang mga inahan, “Hain man ang tinapay ug bino?” samtang nangaluya sila sama sa mga samaran diha sa kadalanan sa siyudad, samtang nabubo ang ilang kinabuhi diha sa mga bukton sa ilang mga inahan. ¹³Unsa may akong ikasulti alang kanimo, sa unsa ko ikatandi ikaw, anak nga babaye nga Jerusalem? Unsa may akong ikapanig-ingon kanimo, aron mahupay ko ikaw, birhen nga anak nga babaye nga Sion? Kay ang imong kalaglagan halapad sama sa dagat; kinsa may makaayo kanimo? ¹⁴Ang imong mga propeta nakakita alang kanimo ug bakak ug malimbongon nga mga panan-awon; wala nila ibutyag ang imong sala aron mapasig-uli ang imong kahimtang, apan nakakita sila alang kanimo ug mga mensahe nga bakak ug makapahisalaag. ¹⁵Ang tanang nangagi namakpak sa ilang mga kamot batok kanimo; nanagsitsit sila ug nag-uyog sa ilang mga ulo batok sa anak nga babaye nga Jerusalem: “Mao ba kini ang siyudad nga gitawag nga hingpit nga katahom, ang kalipay sa tibuok yuta?” ¹⁶Ang tanan nimong mga kaaway nagbuka sa ilang mga baba batok kanimo; nanagsitsit sila ug nagkagot sa ilang mga ngipon ug naninggit, “Gilamoy namo siya! Mao kini ang adlaw nga among gipangandoy; nakaplagan namo kini, nakita namo kini!” ¹⁷Gibuhat sa atong Amahan ang iyang gituyo; gituman niya ang iyang pulong nga iyang gisugo kaniadto pa. Gigun-ob niya nga walay kaluoy; gitugotan niya ang kaaway sa pagbugalbugal kanimo ug gipataas niya ang gahom sa imong mga kaaway. ¹⁸Mituaw ang kasingkasing sa katawhan ngadto sa Soberanong Amahan. Paril sa anak nga babaye nga Sion, paawasa ang mga luha sama sa baha adlaw ug gabii! Ayaw hatagig pahulay ang imong kaugalingon, ni kapahulayan ang imong mga mata. ¹⁹Bangon, tuaw diha sa kagabhion sa sinugdanan sa matag pagtukaw sa gabii! Ibubo ang imong kasingkasing sama sa tubig atubangan sa Soberanong Amahan! Ibayaw ang imong mga kamot ngadto kaniya alang sa kinabuhi sa imong mga anak, nga nangaluya sa kagutom sa matag eskina sa dalan. ²⁰Tan-awa, Amahan namo, ug palandonga: kinsa may imong gipakitaan ug ingon niini? Angay bang kan-on sa mga babaye ang ilang mga anak, ang mga bata nga ilang gisabak? Angay bang patyon ang pari ug ang propeta sa balaang dapit sa Soberanong Amahan? ²¹Ang batan-on ug ang tigulang nanghigda sa yuta diha sa kadalanan; ang akong mga batan-ong babaye ug ang akong mga batan-ong lalaki nangapukan pinaagi sa espada. Gipatay mo sila sa adlaw sa imong kapungot, gipamatay nga walay kaluoy. ²²Gipatawag mo, sama sa usa ka adlaw sa pista, ang mga kalisang sa tanang dapit; ug sa adlaw sa kapungot sa atong Amahan walay bisan usa nga nakaikyas o nakalingkawas. Gipamatay sa akong kaaway kadtong akong gisabak ug gimatuto.