புலம்பல் 2

2 ¹எப்படி ஆண்டவராகிய பிதா தமது கோபத்தில் மகளாகிய சீயோனை மூடினாரே ஒரு மேகத்தால்! அவர் இஸ்ரவேலின் மகிமையை வானத்திலிருந்து பூமிக்குத் தள்ளிப்போட்டார்; தமது கோபத்தின் நாளில் தமது பாதபீடத்தை நினையாமற்போனார். ^a a v1 தமது பாதபீடம்: எருசலேம் ஆலயம், தேவனுடைய பிரசன்னம் தங்கியிருந்த பூமிக்குரிய இடம். ²ஆண்டவராகிய பிதா விழுங்கிப்போட்டார் யாக்கோபின் வாசஸ்தலங்கள் யாவையும் இரக்கமின்றி; தமது உக்கிரத்தில் மகளாகிய யூதாவின் அரண்களை இடித்துப்போட்டார். அவர் அவளுடைய ராஜ்யத்தையும் அதின் அதிபதிகளையும் அவமானத்துடன் தரையில் தள்ளிப்போட்டார். ³கடுங்கோபத்தில் அவர் இஸ்ரவேலை வலிமையிழக்கச் செய்தார் அவளுடைய பலம் அனைத்தையும் நீக்கிவிட்டார்; தமது வலதுகரத்தை விலக்கிக்கொண்டார் அவர்களைச் சத்துருவுக்கு முன்பாகக் கைவிட்டார். ஜுவாலிக்கிற அக்கினியைப்போல் அவர் யாக்கோபில் எரித்தார் அது சுற்றிலும் பட்சித்துப்போடுகிறது. ⁴அவர் சத்துருவைப்போல் தமது வில்லை நாணேற்றினார், விரோதியைப்போல் தமது வலதுகரத்தை ஓங்கினார்; அவர் கொன்றுபோட்டார் பார்வைக்கு இன்பமாயிருந்த யாவரையும். மகளாகிய சீயோனின் கூடாரத்தில் தமது உக்கிரத்தை அக்கினியைப்போல் ஊற்றினார். ⁵ஆண்டவராகிய பிதா சத்துருவைப்போல் ஆனார்; அவர் இஸ்ரவேலை விழுங்கிப்போட்டார். அவளுடைய அரமனைகள் யாவையும் விழுங்கி, அவளுடைய அரண்களைப் பாழாக்கினார், துக்கத்தையும் புலம்பலையும் பெருகப்பண்ணினார் மகளாகிய யூதாவுக்கு. ⁶தோட்டத்தைப்போல் அவர் தமது கூடாரத்தைப் பிடுங்கிப்போட்டார், தமது சபைகூடும் இடத்தைப் பாழாக்கினார். எங்கள் பிதா சீயோன் மறந்துபோகச் செய்தார் குறித்த பண்டிகையையும் ஓய்வுநாளையும், தமது கடுங்கோபத்தில் ராஜாவையும் ஆசாரியனையும் புறக்கணித்தார். ⁷ஆண்டவராகிய பிதா தமது பலிபீடத்தைத் தள்ளிவிட்டார், தமது பரிசுத்த ஸ்தலத்தை வெறுத்தார்; அவளுடைய அரமனைகளின் மதில்களைச் சத்துருவின் கையில் ஒப்புக்கொடுத்தார். பண்டிகைநாளில்போல் அவர்கள் எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்தில் ஆரவாரம்பண்ணினார்கள். ⁸எங்கள் பிதா மகளாகிய சீயோனின் மதிலைப் பாழாக்கத் தீர்மானித்தார். அவர் அளவுநூலை நீட்டினார்; அழிப்பதிலிருந்து தமது கையை விலக்கவில்லை. அவர் அரணையும் மதிலையும் புலம்பப்பண்ணினார்; அவைகள் ஏகமாய் இடிந்துபோயின. ⁹அவளுடைய வாசல்கள் தரையில் அமிழ்ந்துபோயின; அவர் அவளுடைய தாழ்ப்பாள்களை அழித்து முறித்துப்போட்டார். அவளுடைய ராஜாவும் பிரபுக்களும் புறஜாதிகளுக்குள் இருக்கிறார்கள்; வேதப்பிரமாணம் இல்லாமற்போயிற்று, அவளுடைய தீர்க்கதரிசிகள் எங்கள் பிதாவினிடத்திலிருந்து தரிசனம் காணாதிருக்கிறார்கள். ¹⁰மகளாகிய சீயோனின் மூப்பர்கள் மவுனமாய்த் தரையில் உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள்; தங்கள் தலைகளின்மேல் புழுதியைப் போட்டுக்கொண்டு இரட்டுடுத்தினார்கள். எருசலேமின் கன்னிகைகள் தங்கள் தலைகளைத் தரைமட்டும் தாழ்த்தினார்கள். ¹¹அழுது அழுது என் கண்கள் பூத்துப்போயின; என் குடல்கள் கொதிக்கின்றன; என் ஜனத்தின் மகளுக்கு நேரிட்ட அழிவினிமித்தம் என் ஈரல் தரையில் ஊற்றப்பட்டது, குழந்தைகளும் பாலகர்களும் மயங்கிவிழுகையில் நகரத்தின் வீதிகளில். ¹²தங்கள் தாய்களைப் பார்த்து அவர்கள் கூப்பிடுகிறார்கள், “அப்பமும் திராட்சரசமும் எங்கே?” என்று, காயப்பட்டவர்களைப்போல் அவர்கள் மயங்கிவிழுகையில் நகரத்தின் வீதிகளில், தங்கள் தாய்களின் மடியில் தங்கள் உயிர் ஊற்றப்படுகையில். ¹³நான் உனக்காக என்ன சொல்லுவேன், உன்னை எதற்கு ஒப்பிடுவேன், மகளாகிய எருசலேமே? நான் எதற்கு உன்னைச் சமானமாக்குவேன், உன்னைத் தேற்றும்படி, கன்னியாகிய மகள் சீயோனே? உன் நாசம் சமுத்திரத்தைப்போல் பெரிதாயிருக்கிறது; உன்னை யார் குணமாக்குவார்? ¹⁴உன் தீர்க்கதரிசிகள் உனக்காகப் பொய்யும் வஞ்சகமுமான தரிசனங்களைக் கண்டார்கள்; உன் அக்கிரமத்தை அவர்கள் வெளிப்படுத்தவில்லை உன் சிறையிருப்பை மாற்றும்படி, மாறாக உனக்காகப் பொய்யும் ஏமாற்றுமான வாக்குகளைக் கண்டார்கள். ¹⁵வழியே கடந்துபோகிற யாவரும் உன்னைப்பார்த்துக் கைகொட்டுகிறார்கள்; அவர்கள் ஈசல்போட்டுத் தங்கள் தலைகளை அசைத்து மகளாகிய எருசலேமைப்பார்த்து: “அழைக்கப்பட்ட நகரம் இதுதானா பூரண அழகு என்றும், சர்வபூமியின் மகிழ்ச்சி என்றும்?” ¹⁶உன் சத்துருக்கள் யாவரும் உனக்கு விரோதமாய்த் தங்கள் வாயைத் திறக்கிறார்கள் அவர்கள் ஈசல்போட்டுப் பல்லைக் கடித்து கூப்பிட்டு: “நாங்கள் விழுங்கினோம் அவளை! நாங்கள் காத்திருந்த நாள் இதுவே; இதைக் கண்டடைந்தோம், இதைப் பார்த்தோம்!” ¹⁷எங்கள் பிதா தாம் நினைத்ததைச் செய்தார்; பூர்வநாட்களில் தாம் கட்டளையிட்ட தமது வார்த்தையை நிறைவேற்றினார். இரக்கமின்றி இடித்துப்போட்டார்; சத்துரு உன்மேல் சந்தோஷப்படும்படி விட்டார் உன் விரோதிகளின் பலத்தை உயர்த்தினார். ¹⁸ஜனத்தின் இருதயம் ஆண்டவராகிய பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டது. மகளாகிய சீயோனின் மதிலே, இரவும் பகலும் கண்ணீரை ஆற்றைப்போல் ஓடவிடு! உனக்கு இளைப்பாறுதலைக் கொடாதே, உன் கண்களுக்கு ஓய்வைக் கொடாதே. ¹⁹எழுந்திரு, இராத்திரியில் கூப்பிடு, ஒவ்வொரு ஜாமத்தின் தொடக்கத்திலும் கூப்பிடு! உன் இருதயத்தைத் தண்ணீரைப்போல் ஊற்று ஆண்டவராகிய பிதாவுக்கு முன்பாக! உன் கைகளை உயர்த்து உன் பிள்ளைகளின் உயிருக்காக அவரிடத்தில், பசியால் மயங்குகிற அவர்களுக்காக ஒவ்வொரு தெருமுனையிலும். ²⁰எங்கள் பிதாவே, பாரும், சிந்தித்துப்பாரும்: நீர் யாருக்கு எப்போதாவது இப்படிச் செய்ததுண்டு? ஸ்திரீகள் தங்கள் கர்ப்பக்கனியைத் தின்னலாமா, தாங்கள் தாலாட்டி வளர்த்த பிள்ளைகளையா? ஆசாரியனும் தீர்க்கதரிசியும் கொல்லப்படலாமா ஆண்டவராகிய பிதாவின் பரிசுத்த ஸ்தலத்தில்? ²¹வாலிபரும் முதியோரும் வீதிகளில் தரையில் விழுந்துகிடக்கிறார்கள்; என் கன்னிகைகளும் என் வாலிபரும் பட்டயத்தால் விழுந்தார்கள். உமது கோபத்தின் நாளில் அவர்களைக் கொன்றீர், இரக்கமின்றி வெட்டிப்போட்டீர். ²²பண்டிகைநாளுக்கு அழைப்பதுபோல், சுற்றிலுமிருந்த பயங்கரங்களை நீர் வரவழைத்தீர்; எங்கள் பிதாவின் கோபத்தின் நாளில் ஒருவனும் தப்பிப்போகவுமில்லை, தங்கவுமில்லை. என் சத்துரு அழித்துப்போட்டான் நான் தாலாட்டி வளர்த்தவர்களை.