યર્મિયાનો વિલાપ 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹સાર્વભૌમ પિતાએ પોતાના કોપમાં સિયોનની દીકરીને કેવી વાદળથી ઢાંકી દીધી છે! ઇઝરાયલના વૈભવને તેમણે આકાશથી પૃથ્વી પર પટકી દીધો છે; પોતાના કોપને દિવસે તેમણે પોતાના પાયાસનને યાદ કર્યું નહિ. ^a a v1 તેમનું પાયાસન: યરુશાલેમનું મંદિર, પૃથ્વી પરનું એ સ્થળ જ્યાં ઈશ્વરની હાજરી વસતી હતી. ²સાર્વભૌમ પિતાએ યાકૂબનાં સર્વ નિવાસસ્થાનોને દયા વગર ગળી ગયા છે; પોતાના ક્રોધમાં તેમણે યહૂદાની દીકરીના કિલ્લાઓને તોડી પાડ્યા છે. તેમણે તેના રાજને તથા તેના અધિકારીઓને અપમાનમાં જમીનદોસ્ત કરી દીધા છે. ³ઉગ્ર કોપમાં તેમણે ઇઝરાયલના સર્વ બળને છિનવી લીધું છે; પોતાનો જમણો હાથ તેમણે પાછો ખેંચી લીધો અને તેમને શત્રુ આગળ ખુલ્લા મૂકી દીધા. તેમણે યાકૂબમાં ભડકતી અગ્નિની જેમ બાળ્યું, જે ચારે બાજુ ભસ્મ કરે છે. ⁴શત્રુની જેમ તેમણે પોતાનું ધનુષ્ય ખેંચ્યું, દુશ્મનની જેમ પોતાનો જમણો હાથ તૈયાર રાખ્યો; અને જેઓ જોવામાં મનોહર હતા તે સર્વને તેમણે મારી નાખ્યા. સિયોનની દીકરીના તંબૂમાં તેમણે પોતાનો રોષ અગ્નિની જેમ રેડી દીધો. ⁵સાર્વભૌમ પિતા શત્રુ જેવા થઈ ગયા છે; તેમણે ઇઝરાયલને ગળી ગયા છે. તેના સર્વ મહેલોને તેમણે ગળી ગયા છે અને તેના કિલ્લાઓને ખંડેર કરી નાખ્યા છે, અને તેમણે યહૂદાની દીકરી પર શોક તથા વિલાપ ઢગલાબંધ કરી દીધાં છે. ⁶બગીચાની જેમ તેમણે પોતાના મંડપને ઉજ્જડ કરી નાખ્યો, પોતાના નિયુક્ત સ્થળને તેમણે નષ્ટ કરી દીધું. આપણા પિતાએ સિયોનને નિયુક્ત પર્વ તથા વિશ્રામવાર ભુલાવી દીધાં, અને પોતાના ઉગ્ર કોપમાં તેમણે રાજા તથા યાજકને તુચ્છ ગણ્યા. ⁷સાર્વભૌમ પિતાએ પોતાની વેદીને નકારી કાઢી છે, પોતાના પવિત્રસ્થાનને તજી દીધું છે; તેના મહેલોની દીવાલોને તેમણે શત્રુના હાથમાં સોંપી દીધી છે. પર્વને દિવસે જેમ હોય તેમ આપણા પિતાના ઘરમાં તેઓએ ઘોંઘાટ મચાવ્યો. ⁸આપણા પિતાએ સિયોનની દીકરીની દીવાલને ખંડેર કરવાનું નક્કી કર્યું. તેમણે માપવાની દોરી ખેંચી; નાશ કરવાથી તેમણે પોતાનો હાથ પાછો ન રાખ્યો. તેમણે કોટ તથા દીવાલને વિલાપ કરાવ્યો; એકસાથે તેઓ ખંડેર થઈ પડ્યાં. ⁹તેના દરવાજા જમીનમાં ધસી ગયા છે; તેની ભૂંગળોને તેમણે નષ્ટ કરીને ભાંગી નાખી છે. તેનો રાજા તથા તેના સરદારો પ્રજાઓમાં છે; નિયમ હવે રહ્યો નથી, અને તેના પ્રબોધકોને આપણા પિતા તરફથી કોઈ દર્શન મળતું નથી. ¹⁰સિયોનની દીકરીના વડીલો જમીન પર મૂંગા બેઠા છે; તેઓએ પોતાના માથા પર ધૂળ નાખી છે અને શોકનાં વસ્ત્ર પહેર્યાં છે. યરુશાલેમની જુવાન સ્ત્રીઓએ પોતાનાં માથાં જમીન સુધી નમાવ્યાં છે. ¹¹રડી રડીને મારી આંખો થાકી ગઈ છે; મારું પેટ ઊકળે છે; મારા લોકની દીકરીના નાશને કારણે મારું હૃદય જમીન પર રેડાઈ ગયું છે, કેમ કે બાળકો તથા ધાવણાં શહેરની શેરીઓમાં મૂર્છિત થાય છે. ¹²તેઓ પોતાની માતાઓને પોકારે છે, “રોટલી ને દ્રાક્ષારસ ક્યાં છે?” એમ પોકારતાં તેઓ ઘાયલ થયેલાંની જેમ શહેરની શેરીઓમાં મૂર્છિત થાય છે, અને પોતાની માતાઓના ખોળામાં તેઓનો જીવ રેડાઈ જાય છે. ¹³હે યરુશાલેમની દીકરી, હું તને શું કહું, તને કોની સાથે સરખાવું? હે સિયોનની કુમારી દીકરી, હું તને શાની ઉપમા આપું, કે તને દિલાસો આપી શકું? કેમ કે તારો વિનાશ સમુદ્ર જેવો વિશાળ છે; તને કોણ સાજી કરી શકે? ¹⁴તારા પ્રબોધકોએ તારે માટે ખોટાં તથા કપટી દર્શન જોયાં; તારા દોષને તેઓએ ખુલ્લો ન કર્યો કે તારી સમૃદ્ધિ પાછી આવે, પણ તારે માટે ખોટી તથા ભ્રમાવનારી વાણીઓ તેઓએ જોઈ. ¹⁵જેઓ પાસે થઈને જાય છે તે સર્વ તારી સામે તાળીઓ પાડે છે; તેઓ યરુશાલેમની દીકરી સામે સિસોટી વગાડે છે ને માથું ધુણાવે છે: “શું આ એ જ શહેર છે જે સૌંદર્યની પૂર્ણતા, આખી પૃથ્વીનો આનંદ કહેવાતું હતું?” ¹⁶તારા સર્વ શત્રુઓ તારી સામે પોતાનાં મોં પહોળાં કરે છે; તેઓ સિસોટી વગાડે છે ને દાંત કચકચાવે છે અને પોકારે છે, “અમે તેને ગળી ગયા! જે દિવસની અમે રાહ જોતા હતા તે આ જ છે; અમે તેને મેળવ્યો, અમે તેને જોયો!” ¹⁷આપણા પિતાએ પોતે જે ધાર્યું હતું તે કર્યું છે; પુરાતન કાળમાં જે વચન તેમણે ફરમાવ્યું હતું તે તેમણે પૂરું કર્યું છે. તેમણે દયા વગર તોડી પાડ્યું છે; તેમણે શત્રુને તારા પર હરખાવા દીધો છે અને તારા દુશ્મનોના બળને ઊંચું કર્યું છે. ¹⁸લોકોનું હૃદય સાર્વભૌમ પિતાને પોકારી ઊઠ્યું. હે સિયોનની દીકરીની દીવાલ, રાતદિવસ નદીની જેમ આંસુ વહાવ! પોતાને વિસામો ન આપ, તારી આંખોને રાહત ન આપ. ¹⁹ઊઠ, રાતે દરેક રાતપહેરની શરૂઆતમાં પોકાર કર! સાર્વભૌમ પિતાની આગળ પોતાનું હૃદય પાણીની જેમ રેડી દે! તારાં બાળકોના જીવને સારુ, જેઓ દરેક શેરીના નાકે ભૂખથી મૂર્છિત થાય છે, તેમની તરફ તારા હાથ ઊંચા કર. ²⁰હે આપણા પિતા, જુઓ અને વિચાર કરો: તમે કદી કોની સાથે આવું વર્તન કર્યું છે? શું સ્ત્રીઓ પોતાનાં સંતાનોને, જે બાળકોને તેઓએ ખોળામાં રમાડ્યાં છે, તેમને ખાય? શું સાર્વભૌમ પિતાના પવિત્રસ્થાનમાં યાજક તથા પ્રબોધક માર્યા જાય? ²¹જુવાન ને વૃદ્ધ શેરીઓમાં જમીન પર પડ્યા છે; મારી જુવાન સ્ત્રીઓ ને મારા જુવાન પુરુષો તરવારથી માર્યા ગયા છે. તમે તમારા કોપને દિવસે તેમને મારી નાખ્યા, દયા વગર કતલ કરી. ²²પર્વના દિવસે બોલાવતા હો તેમ તમે ચારે બાજુથી ત્રાસને બોલાવ્યા; અને આપણા પિતાના કોપને દિવસે કોઈ બચ્યું નહિ કે જીવતું રહ્યું નહિ. જેમને મેં ખોળામાં રમાડ્યાં ને ઉછેર્યાં, તેમને મારા શત્રુએ નષ્ટ કરી નાખ્યાં.