Bebendu Rama Numpurkeun Sion
Panyajak nyebutkeun saha anu ngalakukeun ieu. Gusti Rama ngabengkokkeun gondewa-Na, ngukur kuta samemeh ngarubuhkeunana, jadi kawas musuh ka Sion. Barudak paraeh dina pangkon indungna. Euweuh anu beres; sajak ngan ukur menta sangkan Rama urang ningali jeung nimbang-nimbang.
2 1Kumaha Rama nu Maha Kawasa dina bebendu-Na parantos nutupan putri Sion ku mega! Mantenna parantos ngalungkeun kamulyaan Israil ti sawarga ka bumi; Mantenna henteu emut kana tumpuan sampéan-Na dina poé bebendu-Na. a a v1 Tumpuan sampéan-Na: Bait Allah di Yerusalem, nya éta tempat di bumi tempat hadirat Allah linggih. 2Rama nu Maha Kawasa parantos neureuy tanpa karunya sakabéh pangancikan Yakub; dina bebendu-Na Mantenna parantos ngaruntuhkeun bénténg-bénténg putri Yuda. Karajaan katut para pangagungna ku Mantenna dibanting kana taneuh dihinakeun. 3Dina bebendu nu ngamuk Mantenna parantos nyabut ti Israil sakabéh kakuatanana; Mantenna parantos narik panangan katuhu-Na sarta ngantep maranéhna kasorang ku musuh. Mantenna parantos hurung di Yakub lir seuneu anu ngagedur anu ngahuru ti unggal juru. 4Mantenna parantos melengkungkeun gondéwa-Na lir hiji musuh, panangan katuhu-Na sadia lir satru; sarta Mantenna parantos maéhan sakabéh anu éndah dipandang. Dina kémah putri Sion Mantenna parantos ngecrokeun bebendu-Na lir seuneu. 5Rama nu Maha Kawasa parantos jadi lir hiji musuh; Mantenna parantos neureuy Israil. Mantenna parantos neureuy sakabéh karaton-karatonna sarta ngaruksak bénténg-bénténgna, sarta Mantenna parantos numpukkeun kasedih jeung kanalangsaan ka putri Yuda. 6Mantenna parantos ngabongkar saung-Na lir hiji kebon, Mantenna parantos ngaruksak tempat tetepan-Na. Rama urang parantos ngalantarankeun Sion poho kana poé raya nu geus ditangtukeun jeung poé Sabat, sarta dina bebendu-Na nu ngamuk Mantenna parantos nampik raja jeung imam. 7Rama nu Maha Kawasa parantos nampik altar-Na, henteu ngangken tempat suci-Na; Mantenna parantos nyerahkeun ka musuh témbok-témbok karatonna. Maranéhna ngagorowok di Bait Rama urang saperti dina poé raya. 8Rama urang parantos neken rék ngaruntuhkeun témbok putri Sion. Mantenna ngamanjangkeun tali ukuran; Mantenna henteu nahan panangan-Na tina ngancurkeun. Mantenna ngalantarankeun kuta jeung témbok midangdam; duanana ambruk babarengan. 9Gapura-gapurana parantos amblas kana taneuh; Mantenna parantos ngaruksak jeung ngaremukkeun palang-palangna. Rajana jeung para pangéranna aya di antara bangsa-bangsa; Hukum Torét geus euweuh deui, sarta para nabina teu narima deui titingalan ti Rama urang. 10Para kokolot putri Sion diuk dina taneuh ngabetem; maranéhna geus nyawurkeun lebu kana sirahna jeung maké pakéan kasedih. Para parawan Yerusalem geus tungkul nepi ka taneuh. 11Panon kuring geus lesu ku ceurik; beuteung kuring ngulincoh; haté kuring ngecrek kana taneuh ku sabab ancurna putri bangsa kuring, nalika barudak jeung orok-orok kapiuhan di jalan-jalan kota. 12Maranéhna ngajerit ka indungna, “Mana roti jeung anggur téh?” bari kapiuhan lir jalma anu raraheut di jalan-jalan kota, bari nyawana ngalayang dina rangkulan indungna. 13Naon anu bisa diomongkeun ku kuring pikeun anjeun, ku naon kuring bisa ngabandingkeun anjeun, putri Yerusalem? Naon anu bisa dijadikeun saruaan pikeun anjeun, supaya kuring bisa ngalilipur anjeun, putri parawan Sion? Sabab karuksakan anjeun jembar saperti sagara; saha anu bisa nyageurkeun anjeun? 14Para nabi anjeun geus narima titingalan palsu jeung nipu pikeun anjeun; maranéhna henteu nembongkeun kasalahan anjeun supaya nasib anjeun pulih, tapi narima pikeun anjeun piwejang anu palsu jeung nyasabkeun. 15Sakabéh anu ngaliwat keprok ka anjeun; maranéhna nyiul ngécé bari gigideug ka putri Yerusalem: “Ieu téh kota anu disebut kasampurnaan kaéndahan, kabungahan saalam dunya téa?” 16Sakabéh musuh anjeun calangap ngalawan anjeun; maranéhna nyiul jeung kekerot bari ngagorowok, “Geus kami teureuy manéhna! Ieu téh poé anu ku kami diarep-arep; kami geus manggihan, kami geus nyaksian!” 17Rama urang parantos ngalakonan naon anu dikersakeun-Na; Mantenna parantos ngalaksanakeun pangandika-Na anu parantos diparéntahkeun-Na ti baheula. Mantenna parantos ngaruntuhkeun tanpa watir; Mantenna parantos ngantep musuh bungah ningali anjeun sarta ngagungkeun kakawasaan satru anjeun. 18Haté rahayat ngagero ka Rama nu Maha Kawasa. Hé témbok putri Sion, sina cimata ngucur lir walungan beurang peuting! Ulah méré reureuh ka diri anjeun, ulah méré istirahat ka panon anjeun. 19Geura cengkat, ngagoak dina peuting dina mimiti unggal panjagaan peuting! Curahkeun eusi haté anjeun lir cai di payuneun Rama nu Maha Kawasa! Angkat dua leungeun anjeun ka Mantenna pikeun nyawa barudak anjeun, anu kapiuhan ku kalaparan di unggal juru jalan. 20Mugi tingali, nun Ama, sareng raos-raos: ka saha Ama kantos midamel sapertos kieu? Naha pantes awéwé ngadahar anak-anakna, orok anu geus dipépéndé? Naha pantes imam jeung nabi dipaéhan di jero tempat suci Rama nu Maha Kawasa? 21Nu ngora jeung nu kolot ngalungsar dina taneuh di jalan-jalan; para parawan jeung para jajaka abdi geus tariwas ku pedang. Ku Ama maranéhna dipaéhan dina poé bebendu Ama, disembelih tanpa watir. 22Ama parantos ngondang, saperti ka poé raya, rupa-rupa kasieun ti unggal juru; sarta dina poé bebendu Rama urang euweuh saurang ogé anu bisa lolos atawa salamet. Musuh abdi parantos numpes jalma-jalma anu ku abdi dipépéndé jeung diasuh.