مرثيى 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹دا ښار چې يو وخت په خلقو ډک وو، اوس څومره يوازې ناست دے! هغه چې په قومونو کښې لويه وه، د کونډې په شان شوې ده. هغه چې په علاقو کښې شهزادګۍ وه، اوس په زور کار کوونکې غُلامه شوې ده. ^a a v1 د نوحې غاړو 1، 2 او 4 بابونه اَبجدى دى — هره آيت د عبرانى اَبجد په راتلونکى حرف شروع کيږى، د غم يو بشپړ ’الف نه تر يا‘؛ درېيم باب دا نمونه درې چنده کوى. دا جوړښت په انګرېزۍ کښې ورک شوے دے، خو د غم بڼه ساتلے شوې ده. ²هغه د شپې په لښتو ژاړى، په خپلو مخونو باندې يې اوښکې دى. د خپلو ټولو مينه والو نه يې هيڅوک نشته چې تسلى يې ورکړى؛ ټولو ملګرو يې بې وفايى ورسره وکړله، د هغې دښمنان شول. ³يهوداه د مصيبت او سخت غُلامۍ لاندې جلاوطنۍ ته لاړه؛ هغه په قومونو کښې اوسيږى، خو د آرام ځائ نۀ مومى. د هغې ټولو تعقيبوونکو هغه د خپل تنګسيا په مينځ کښې ونيوله. ⁴د صيون لارې غمژنې دى، ځکه چې هيڅوک مقررو عيدونو ته نۀ راځى. د هغې ټولې دروازې ويرانې دى، کاهنان يې کوکې وهى، ځوانې جينکۍ يې غمژنې دى، او هغه پخپله په سخت دردِ کښې ده. ⁵د هغې دښمنان يې مالِکان شول، دښمنان يې په آرام دى، ځکه چې زمونږ پلار د هغې د ډېرو سرکشيو په سبب هغه په مصيبت کښې واچوله. بچى يې لاړل، د دښمن په مخکښې يې اسيران بوتلل. ^b b v5 د نوحې غاړې دوه داسې حقيقتونه سره نيسى چې زړۀ يې د يو ځائ کولو نه انکار کوى: زمونږ پلار خپل بچى تربيه کوى، او تربيه يې هيڅکله آخرى خبره نۀ وى. هم دا کتاب وائى چې هغه ’تل دپاره نۀ غورزوى؛ که څۀ هم غم راولى، خو رحم به کوى‘ (نوحه 3:31-32). ⁶د صيون د لور ټوله لوئى ترې لاړه. شهزادګان يې د هغه اوسيو په شان شول چې څر ونۀ مومى؛ د خپلو تعقيبوونکو په مخکښې بې طاقته تښتى. ⁷د خپل مصيبت او سرګردانۍ په ورځو کښې، يروشلم هغه ټول قيمتى شيان را يادوى چې د پخوا نه يې خپل وو. کله چې د هغې خلق د دښمن په لاس کښې ولوېدل، او هيڅوک نۀ وو چې مدد يې وکړى، دښمنانو وکتل او د هغې په تباهۍ يې ملنډې ووهلې. ⁸يروشلم سخته ګناه وکړله؛ له دې امله هغه د سپکاوى شے شوه. ټولو هغو چې عزت يې کاوۀ، اوس يې سپکوى، ځکه چې د هغې بربنډتيا يې وليده؛ هغه پخپله کوکې وهى او مخ اړوى. ⁹د هغې ناپاکى د هغې په لمنو پورې ونښته؛ هغې د خپل راتلونکى هيڅ فکر ونۀ کړو. د هغې لوېدل حيرانوونکى دى، او هيڅوک نشته چې تسلى يې ورکړى. ”پلاره، زما مصيبت ته وګوره، ځکه چې دښمن برلاسے شوے دے!“ ^c c v9 د هغې ’لمنې‘ د هغې د جامې څنډه او ګونځې دى — رسمى ناپاکى چې هلته ونښلى، په ښکاره معلومېدله، او دا يې ښودله چې هغه په ښکاره ناپاکه شوې ده، او د پټولو هيڅ کوشش يې نۀ وو کړے. ¹⁰دښمن د هغې په ټولو قيمتى شيانو باندې خپل لاس اوږد کړو؛ هغې وليدل چې قومونه د هغې مقدس ځائ ته ننوتل—هغه چې تا د خپلې جماعت ته د ننوتلو منع کړى وو. ¹¹د هغې ټول خلق کوکې وهى چې د ډوډۍ په لټه کښې دى؛ هغوئ خپل خزانې د خوراک دپاره بدلوى، صرف دې دپاره چې ژوندى پاتې شى. ”پلاره، وګوره، او وينه، ځکه چې زۀ سپک شوے يم. ¹²اے تاسو ټولو چې تېريږئ، آيا دا تاسو ته هيڅ نۀ دى؟ وګورئ او وينئ کۀ کوم غم زما د غم په شان شته، چې په ما راوستے شو، چې زمونږ پلار د خپل سخت قهر په ورځ راوستو. ¹³د اوچتو نه يې زما په هډوکو کښې اور راولېږو، او هغه پرې غالبه شو. زما د پښو دپاره يې جال وغوړولو او بيرته يې واړولم؛ هغۀ زۀ ويرانه پرېښوولم، ټوله ورځ بې طاقته. ¹⁴زما سرکشۍ د يو يوغ په بڼه وتړلے شوې؛ د هغۀ په لاس سره يو ځائ وغوړلے شوې، زما په غاړه کښې کېښوولے شوې، او هغۀ زما طاقت کمزورے کړو. اقتدار والا پلار زۀ هغو ته وسپارلم چې زۀ د هغوئ په مقابله کښې نۀ شم تلے. ¹⁵اقتدار والا پلار زما په مينځ کښې ټول زورور سړى رد کړل؛ هغۀ زما په خلاف يوه جماعت را وبللو چې زما ځوانان مات کړى. اقتدار والا پلار د يهوداه پاکه لور داسې تر پښو لاندې کړله لکه د انګورو په مينځ کښې. ^d d v15 د ’جماعت‘ دپاره کارول شوے لفظ هم هغه دے چې د مقدس عيد د راغونډېدو دپاره کارول کيږى — دلته د تباهۍ د لښکر دپاره د دغه لفظ استعمال يو تريخ، قصدى طنز لرى. ¹⁶د دغو شيانو په سبب زۀ ژاړم؛ زما سترګې، زما سترګې په اوښکو بهيږى، ځکه چې يو تسلى ورکوونکے چې زما روح بيا ژوندے کړى، زما نه لرې دے. زما بچى ويران دى، ځکه چې دښمن غالبه شو.“ ¹⁷صيون خپل لاسونه غځوى، خو هيڅوک نشته چې تسلى يې ورکړى. زمونږ پلار حُکم کړے دے چې د يعقوب ګاونډيان به د هغۀ دښمنان شى؛ يروشلم د هغوئ په مينځ کښې يو چټل شے شوے دے. ¹⁸زمونږ پلار صادق دے، ځکه چې ما د هغۀ د کلام په خلاف سرکشى وکړله. اے تاسو ټولو قومونو، واورئ، او زما تکليف ته وګورئ؛ زما ځوانې جينکۍ او زما ځوانان اسيرۍ ته لاړل. ¹⁹ما خپل مينه والو ته آواز وکړو، خو هغوئ زۀ دوکه کړم. زما کاهنان او زما مشران په ښار کښې هلاک شول، کله چې هغوئ د خوراک په لټه کښې وو، صرف دې دپاره چې ژوندى پاتې شى. ²⁰پلاره، وګوره، ځکه چې زۀ په تنګسيا کښې يم؛ زما ګېډه اضطراب کوى، زما زړۀ زما په مينځ کښې اوړى، ځکه چې ما ډېره سرکشى کړې ده. په کوڅه کښې تُوره خلق پرې کوى؛ په کور کښې د مرګ په شان دے. ²¹هغوئ واورېدل چې زۀ څنګه کوکې وهم، او هيڅوک نشته چې تسلى راکړى. زما ټولو دښمنانو زما د مصيبت خبر واورېدو؛ هغوئ خوشحاله دى چې تا دا کړى دى. هغه ورځ راوله چې تا اعلان کړې ده، چې هغوئ زما په شان شى. ²²د هغوئ ټوله بدى دې ستا مخکښې راشى، او د هغوئ سره داسې چلند وکړه لکه څنګه چې تا زما سره د زما د ټولو سرکشيو په سبب چلند کړے دے؛ ځکه چې زما کوکې ډېرې دى، او زما زړۀ بې طاقته دے.