Pangantén Rama nu Nyeleweng

Gugatan Rama urang ka pamajikan anu teu satia, gambaran Israil: ulipan pakéanana, halangan jalanna, cabut deui gandum jeung bulu domba anu cenah ti kabogoh-kabogohna. Tuluy nadana robah sagemblengna. Mantenna bakal mingpin manéhna ka gurun keusik, nyarita kana haténa, sarta nikah deui jeung manéhna.

Pasal 2.

Omongkeun ka dulur-dulur maraneh nu lalaki, “Umat Kami,” jeung ka dulur-dulur maraneh nu awewe, “Nu Diwelasan.” Gugat indung maraneh, gugat — sabab manehna lain pamajikan Kami, jeung Kami lain salakina — sangkan manehna miceun lampah lacurna tina beungeutna, jeung panyelewenganana tina antara susuna, lamun henteu, Kami rek ngalaan papakeanana nepi ka bulucun, ninggalkeun manehna buligir cara poe dijurukeun; Kami rek ngajadikeun manehna lir gurun keusik, ngarobah manehna jadi tanah gararing, sarta sina paeh ku hanaang. Ka anak-anakna Kami moal mikawelas, sabab maranehna anak-anak tina lampah lacur. Indungna geus ngalacur; nu ngakandung maranehna geus milampah era. Pokna, “Kuring rek ngudag kabogoh-kabogoh kuring, anu mere kuring roti jeung cai, bulu domba jeung lenen, minyak jeung inuman kuring.”

Ku sabab eta Kami rek ngahalangan jalanna ku cucuk; Kami rek mager ngurung manehna sangkan teu bisa manggih jalan-jalanna. Manehna bakal ngudag kabogoh-kabogohna tapi moal kahontal ku manehna; bakal neangan tapi moal kapanggih ku manehna. Tuluy pokna, “Kuring rek balik deui ka salaki kuring nu ti heula, sabab harita leuwih genah pikeun kuring batan ayeuna.” Manehna teu sadar yen Kami anu geus mere gandum ka manehna, anggur anyar, jeung minyak, Kami anu ngocorkeun perak jeung emas ka manehna — anu ku maranehna dipake ngabakti ka Baal. ^a

Ku sabab eta Kami rek narik deui gandum Kami waktu asak, jeung anggur anyar Kami dina usumna; Kami rek nyokot deui bulu domba jeung lenen Kami, anu dibikeun pikeun nutupan buligirna. Ayeuna Kami rek ngabukakeun kaeraanana hareupeun panon kabogoh-kabogohna, sarta moal aya saurang oge anu bisa nyalametkeun manehna tina leungeun Kami. Kami rek mungkas sagala kabungahna — pesta-pestana, pere Bulan Anyarna, poe-poe Sabatna, jeung sakabeh pere agung anu geus ditangtukeun. Kami rek ngaruksak tangkal anggur jeung tangkal arana, anu ku manehna disebut, “Ieu teh buruhan ti kabogoh-kabogoh kuring anu dibikeun ka kuring.” Kami rek ngarobah eta jadi rungkun, sarta sato-sato leuweung bakal ngahakanan. Kami rek nanggung-tuduh manehna ku poe-poe nalika manehna ngaduruk kurban pikeun para Baal, waktu manehna dangdan ku ali-ali jeung papaes, sarta ngudag kabogoh-kabogohna — tapi Kami mah dipopohokeun ku manehna, kitu dawuh Rama urang.

“Ku sabab eta, tenjo, Kami rek mikat deui manehna: Kami rek nungtun manehna ka gurun keusik sarta nyarita lemes kana hatena. Di dinya Kami rek mulangkeun kebon-kebon anggurna sarta ngajadikeun Lebak Akor jadi panto pangharepan. Di dinya manehna bakal ngawalon cara dina mangsa ngorana, cara dina poe manehna kaluar ti tanah Mesir.” ^b

Dina poe eta, kitu dawuh Rama urang, maneh bakal nyebut Kami “salaki kuring,” jeung moal nyebut deui Kami “Baal kuring.” ^c Kami rek ngaleungitkeun ngaran-ngaran para Baal tina sungutna; moal aya deui anu nyebut-nyebut ngaranna. Dina poe eta Kami rek nyieun perjangjian pikeun maranehna jeung sato-sato leuweung, manuk-manuk di langit, sarta sato-sato nu ngarayap di taneuh; Kami rek ngusir gondewa jeung pedang sarta perang ti ieu tanah, sangkan kabehanana bisa reureuh kalawan aman. Kami rek ngajadikeun maneh tunangan Kami salalanggengna; Kami rek nunangan maneh dina kaadilan jeung bebeneran, dina asih satia jeung karunya. Kami rek nunangan maneh dina kasatiaan, sarta maneh bakal terang ka Rama maneh.

Dina poe eta Kami bakal ngajawab, kitu dawuh Rama urang — Kami bakal ngawalon ka langit, sarta langit bakal ngawalon ka bumi; sarta bumi bakal ngawalon ka gandum, anggur anyar, jeung minyak, sarta kabehanana bakal ngawalon ka Yisreel. ^d Kami rek melak manehna pikeun diri Kami di ieu tanah. Kami rek mikawelas ka “Nu Henteu Diwelasan,” sarta bakal ngomong ka “Lain Umat Kami,” “Maraneh teh anak-anak Kami”; sarta maranehna bakal ngomong, “Gusti teh Rama abdi.” ^e

Catetan suku

^aHosea 2:8 — Robahna jadi ‘maranehna’ dina ayat ieu nuturkeun basa Ibrani — urang Israil nyokot kurnia anu geus dibikeun ka manehna, tuluy dipake ngabakti ka Baal.
^bHosea 2:15 — Lebak Akor hartina ‘karerepet’ — tempat gagalna jaman baheula anu ku Rama urang dirobah jadi panto asupna kana pangharepan jeung pamulihan.
^cHosea 2:16 — Tujuan Rama urang teh karaketan, lain kawasa — sangkan disebut ‘salaki kuring,’ lain ‘dunungan kuring.’ ‘Baal’ teh harti sapopoena ‘dunungan,’ sarta ngaran brahala anu ku urang Israil diudag; Mantenna moal deui daek babagi hatena jeung brahala eta.
^dHosea 2:22 — Yisreel hartina ‘Allah melak.’ Ngaran anu baheula nuduhkeun paburencay jeung hukuman, ayeuna jadi jangji — Rama urang melak deui umat-Na kana tanah jadi kagungan Mantenna.
^eHosea 2:23 — Robahna geus sampurna: anu baheula dingaranan ‘Lain Umat Kami’ ayeuna jadi putra-putra-Na, sarta maranehna ngawalon ka Mantenna lain saperti ka dewa anu jauh, tapi saperti ka Rama — tali asih anu ti awal nepi ka ahir sakabeh ieu kitab didamba-damba.