Η ξεστρατισμένη νύφη του Πατέρα
Η δίκη του Πατέρα μας εναντίον μιας άπιστης συζύγου, που συμβολίζει τον Ισραήλ: να τη γυμνώσει, να της φράξει τον δρόμο, να πάρει πίσω το σιτάρι και το μαλλί που εκείνη απέδιδε στους εραστές της. Ύστερα ο τόνος αλλάζει εντελώς. Θα την οδηγήσει στην έρημο, θα μιλήσει στην καρδιά της και θα τη νυμφευθεί ξανά.
2 1Πείτε στους αδελφούς σας: «Λαέ μου», και στις αδελφές σας: «Ελεημένη». 2Μαλώστε τη μητέρα σας, μαλώστε την —γιατί δεν είναι γυναίκα μου, κι εγώ δεν είμαι ο άντρας της— να διώξει την πορνεία από το πρόσωπό της και τις μοιχείες της μέσα από τα στήθη της, 3αλλιώς θα της βγάλω τα ρούχα και θα την αφήσω γυμνή όπως τη μέρα που γεννήθηκε· θα την κάνω σαν έρημο, θα τη μετατρέψω σε ξεραμένη γη, και θα την αφήσω να πεθάνει από τη δίψα. 4Στα παιδιά της δεν θα δείξω ευσπλαχνία, γιατί είναι παιδιά της πορνείας. 5Η μητέρα τους πόρνεψε· αυτή που τα κυοφόρησε φέρθηκε με ντροπή. Είπε: «Θα κυνηγήσω τους εραστές μου, που μου δίνουν το ψωμί μου και το νερό μου, το μαλλί μου και το λινάρι μου, το λάδι μου και το πιοτό μου».
6Γι’ αυτό θα της φράξω τον δρόμο με αγκάθια· θα την περιτοιχίσω, ώστε να μη βρίσκει τα μονοπάτια της. 7Θα κυνηγήσει τους εραστές της, αλλά δεν θα τους προφτάσει· θα τους αναζητήσει, αλλά δεν θα τους βρει. Τότε θα πει: «Θα γυρίσω στον πρώτο μου άντρα, γιατί ήμουν καλύτερα τότε παρά τώρα». 8Δεν κατάλαβε ότι εγώ ήμουν που της έδωσα το στάρι, το καινούριο κρασί και το λάδι, εγώ που της χάρισα απλόχερα ασήμι και χρυσάφι —που αυτοί τα ξόδεψαν για τον Βάαλ. a a v8 Η μετάβαση στο «αυτοί» αντανακλά το εβραϊκό κείμενο — ο λαός του Ισραήλ πήρε τα δώρα που της δόθηκαν και τα χρησιμοποίησε για να λατρέψει τον Βάαλ.
9Γι’ αυτό θα πάρω πίσω το στάρι μου όταν ωριμάσει και το καινούριο κρασί μου στην εποχή του· θα ζητήσω πίσω το μαλλί μου και το λινάρι μου, που δόθηκαν για να σκεπάζουν τη γύμνια της. 10Τώρα θα ξεσκεπάσω την ντροπή της μπροστά στα μάτια των εραστών της, και κανείς δεν θα τη γλιτώσει από το χέρι μου. 11Θα βάλω τέλος σε όλη τη χαρά της —στις γιορτές της, στις νεομηνίες της, στα Σάββατά της, σε όλες τις καθορισμένες γιορτές της. 12Θα ρημάξω τα κλήματα και τις συκιές της, γι’ αυτά που έλεγε: «Αυτά είναι η αμοιβή μου που μου έδωσαν οι εραστές μου». Θα τα κάνω αγριότοπο, και τα άγρια ζώα θα τα καταβροχθίσουν. 13Θα της ζητήσω λογαριασμό για τις μέρες που έκαιγε θυσίες στους Βάαλ, όταν στολιζόταν με δαχτυλίδια και κοσμήματα και κυνηγούσε τους εραστές της —εμένα όμως με ξέχασε, λέει ο Πατέρας μας.
14«Γι’ αυτό, κοίτα, θα την ξανακερδίσω: θα την οδηγήσω στην έρημο και θα μιλήσω τρυφερά στην καρδιά της. 15Εκεί θα της ξαναδώσω τα αμπέλια της και θα κάνω την κοιλάδα Αχώρ πόρτα ελπίδας. Εκεί θα ανταποκριθεί όπως στα χρόνια της νιότης της, όπως τη μέρα που ανέβηκε από την Αίγυπτο». b b v15 Η κοιλάδα Αχώρ σημαίνει «ταραχή» —ο τόπος μιας παλιάς αποτυχίας που ο Πατέρας μας τον μετατρέπει στην ίδια την πόρτα προς την ελπίδα και την αποκατάσταση.
16Εκείνη τη μέρα, λέει ο Πατέρας μας, θα με αποκαλείς «άντρα μου», και δεν θα με αποκαλείς πια «Βάαλ μου». c c v16 Ο στόχος του Πατέρα μας είναι η εγγύτητα, όχι ο έλεγχος —να τον αποκαλούν «άντρα μου», όχι «αφέντη μου». Το «Βάαλ» ήταν και η καθημερινή λέξη για το «αφέντης» και το όνομα του ειδώλου που είχε κυνηγήσει ο Ισραήλ· δεν θα μοιράζεται πια την καρδιά της μ’ αυτό. 17Θα βγάλω τα ονόματα των Βάαλ από το στόμα της· ποτέ πια δεν θα τα επικαλούνται με το όνομά τους. 18Εκείνη τη μέρα θα κάνω διαθήκη για χάρη τους με τα άγρια ζώα, τα πουλιά του ουρανού και τα ερπετά που σέρνονται στη γη· θα διώξω το τόξο και το σπαθί και τον πόλεμο από τη χώρα, ώστε όλοι να πλαγιάζουν με ασφάλεια. 19Θα σε αρραβωνιαστώ για πάντα· θα σε αρραβωνιαστώ με δικαιοσύνη και κρίση, με αγάπη διαθήκης και ευσπλαχνία. 20Θα σε αρραβωνιαστώ με πιστότητα, και θα γνωρίσεις τον Πατέρα σου.
21Εκείνη τη μέρα θα ανταποκριθώ, λέει ο Πατέρας μας —θα ανταποκριθώ στους ουρανούς, κι εκείνοι θα ανταποκριθούν στη γη· 22και η γη θα ανταποκριθεί στο στάρι, στο καινούριο κρασί και στο λάδι, κι εκείνα θα ανταποκριθούν στην Ιεζραέλ. d d v22 Η Ιεζραέλ σημαίνει «ο Θεός σπέρνει». Το όνομα που κάποτε σήμαινε διασκορπισμό και κρίση γίνεται τώρα υπόσχεση —ο Πατέρας μας φυτεύει ξανά τον λαό του μέσα στη γη ως δικό του. 23Θα τη φυτέψω για τον εαυτό μου μέσα στη γη. Θα ελεήσω τη «Χωρίς Έλεος», και θα πω στον «Όχι Λαός μου»: «Εσείς είστε τα παιδιά μου»· κι εκείνοι θα πουν: «Εσύ είσαι ο Πατέρας μου». e e v23 Η αντιστροφή είναι πλήρης: αυτοί που κάποτε ονομάζονταν «Όχι Λαός μου» είναι τώρα παιδιά του, και του απαντούν όχι ως σε μια μακρινή θεότητα αλλά ως σε Πατέρα —η σχέση προς την οποία έτεινε όλο το βιβλίο.
