Pengantene Sang Rama kang Mbalela

Prekarané Rama kita nglawan bojo kang ora setya, kang nggambaraké Israèl: dicopot sandhangané, didhingklik dalané, gandum lan wulu kang dianggep saka para pacangané dijupuk bali. Banjur swarané owah babar pisan. Panjenengané bakal nuntun dhèwèké menyang ara-ara samun, ngandika marang atiné, lan omah-omah karo dhèwèké manèh.

Pasal 2.

Kandhaa marang para sedulurmu lanang: “UmatKu,” lan marang para sedulurmu wadon: “Kang Wis Diwelasi.” Padha nggugata ibumu, nggugata—awit dheweke dudu bojoKu, lan Aku dudu bojone—supaya dheweke ngedohake laku bedhange saka raine lan anggone ora setya saka antarane susune, yen ora, Aku bakal nuculi sandhangane lan nglugasake dheweke nganti wuda kaya nalika dina laire; dheweke bakal Dakdadekake kaya ara-ara samun, Dakgawe dadi tanah garing, lan Dakjarke mati kasatan. Marang anak-anake Aku ora bakal paring welas asih, awit kabeh iku anak-anak asil laku bedhang. Ibune wis laku jina; kang ngandhut wong-wong mau wis tumindak nistha. Pangucape: “Aku arep mburu para kekasihku, kang menehi aku pangan lan banyuku, wulu wedhusku lan kain lenaku, lengaku lan ombenku.”

Mulane Aku bakal ngalang-alangi dalane nganggo eri-eri; Dakpageri ngubengi dheweke, supaya ora bisa nemu dalan-dalane. Dheweke bakal mburu para kekasihe nanging ora bisa nyandhak; bakal nggoleki nanging ora ketemu. Banjur bakal ngucap: “Aku arep bali marang bojoku kang kawitan, awit dhek biyen kaananku luwih becik tinimbang saiki.” Dheweke ora ngrumangsani yen Aku kang maringi dheweke gandum, anggur anyar, lan lenga, Aku kang paring slaka lan emas kanthi luber marang dheweke—kang banjur dienggo nyembah Baal. ^a

Mulane Aku bakal njupuk maneh gandumKu nalika mateng lan anggur anyarKu ing mangsane; Dakjupuk maneh wulu wedhusKu lan kain lenaKu, kang Dakwenehake kanggo nutupi kawudane. Saiki Aku bakal mbukak kawirangane ana ing ngarep para kekasihe, lan ora ana siji-sijia kang bisa ngluwari dheweke saka astaKu. Aku bakal mungkasi kabeh kabungahane—riyayane, pahargyan rembulan anyare, dina Sabate, kabeh riyayane kang wis katetepake. Aku bakal ngrusak wit anggur lan wit anjire, kang diucapake: “Iki opahku kang diwenehake para kekasihku marang aku.” Dakdadekake alas grumbul, lan bakal dipangan kewan-kewan galak. Aku bakal nggugat dheweke marga saka dina-dina anggone ngobong kurban kanggo para Baal, nalika dheweke dandan nganggo ali-ali lan rerenggan banjur mburu para kekasihe—nanging Aku dilalekake, mangkono pangandikane Rama kita.

“Mulane, delengen, Aku bakal narik atine bali marang Aku: dheweke bakal Daktuntun menyang ara-ara samun lan Dakpangandikani kanthi lembut marang atine. Ana ing kono Aku bakal mbalekake kebon anggure lan ndadekake Lebak Akhor dadi lawang pangarep-arep. Ana ing kono dheweke bakal nanggapi kaya ing dina nalika isih enom, kaya ing dina nalika mentas saka tanah Mesir.” ^b

Ing dina iku, mangkono pangandikane Rama kita, kowe bakal ngundang Aku “bojoku,” lan ora bakal maneh ngundang Aku “Baalku.” ^c Aku bakal ngilangi jeneng-jenenge para Baal saka cangkeme; ora bakal maneh disebut jenenge. Ing dina iku Aku bakal nganakake prajanjian kanggo wong-wong iku karo kewan-kewan alas, manuk-manuk ing awang-awang, lan gegremetan ing bumi; Aku bakal nyingkirake panah lan pedhang sarta perang saka tanah iku, supaya kabeh bisa ngaso kanthi tentrem-rahayu. Aku bakal ngepek kowe dadi tunanganKu ing salawase; Aku bakal ngepek kowe dadi tunanganKu kanthi kabeneran lan kaadilan, kanthi katresnan prajanjian lan welas asih. Aku bakal ngepek kowe dadi tunanganKu kanthi kasetyan, lan kowe bakal wanuh marang Ramamu.

Ing dina iku Aku bakal nanggapi, mangkono pangandikane Rama kita—Aku bakal nanggapi langit, lan langit bakal nanggapi bumi; lan bumi bakal nanggapi gandum, anggur anyar, lan lenga, lan kabeh mau bakal nanggapi Yisreel. ^d Dheweke bakal Daktandur kanggo Aku dhewe ing tanah iku. Aku bakal paring welas asih marang “Ora Diwelasi,” lan Aku bakal ngandika marang “Dudu UmatKu”: “Kowe iku anak-anakKu”; lan wong-wong iku bakal matur: “Paduka iku Rama kawula.” ^e

Cathetan sikil

^aHosea 2:8 — Owah-owahan dadi ‘wong-wong iku’ iki nuduhake teks Ibrani — bangsa Israel njupuk peparing kang diwenehake marang dheweke lan dienggo ngladeni Baal.
^bHosea 2:15 — Lebak Akhor ateges “karibedan”—papan kegagalan lawas kang diowahi dening Rama kita dadi lawang tumuju pangarep-arep lan pemulihan.
^cHosea 2:16 — Tujuane Rama kita yaiku karaketan, dudu nguwasani—supaya disebut “bojoku,” dudu “bendaraku.” Tembung “Baal” iku tembung padinan kanggo “bendara” lan uga jeneng brahala kang dioyak-oyak dening Israel; Panjenengane ora kersa maneh nduweni atine bebarengan karo brahala iku.
^dHosea 2:22 — Yisreel ateges “Allah nyebar.” Jeneng kang maune nuduhake pambuyaran lan paukuman, saiki dadi prasetya—Rama kita nandur umate bali ing tanah dadi kagungane piyambak.
^eHosea 2:23 — Owah-owahane wis sampurna: wong-wong kang maune dijenengake “Dudu UmatKu” saiki dadi para putrane, lan padha mangsuli Panjenengane dudu minangka Allah kang adoh, nanging minangka Rama—sesambungan kang disuwun-suwun sajrone kitab iki kabeh.