Pangandika Rawuh marang Nabi Hosea
Sawijining nabi didhawuhi nresnani bojo kang ora setya, supaya Israel bisa mirsani kepriyé Rama kita nresnani umat kang ora setya. Saka kéné tuwuh gambaran Rama kang paling lembut ing sakabèhé kitab para Nabi.
1 1Pangandikane Rama kita kang rawuh marang Hosea anake Beeri, nalika jamane para raja Yehuda, yaiku Uzia, Yotam, Ahas, lan Hizkia, sarta nalika jamane Yerobeam anake Yoas, raja Israel.
Rama kita Ngandika Lumantar Kasangsarane Nabi Hosea
2Nalika Rama kita wiwit ngandika lumantar Hosea, Rama kita ngandika: “Lungaa, njupuka wong wadon tukang laku bedhang dadi bojomu lan duwea anak-anak laku bedhang, awit nagara iki wis babar pisan nyingkur marang Aku, luwih milih laku bedhang katimbang ngetutwuri Aku.” a a v2 Palakramane Hosea karo Gomer iku gegambaran urip bab katresnane Rama kita ing prajanjian marang umat kang ora setya. Kitab iki kabeh nggambarake panggalihe liwat pangadilan, pangampet, kasusahan, lan anggone tansah ngupaya para putrane kanthi ora kendhat.
3Hosea banjur lunga lan njupuk Gomer anake wadon Diblaim; wong wadon mau banjur ngandheg lan nglairake anak lanang.
4Rama kita banjur ngandika marang Hosea: “Bocah iku jenengana Yizreel, awit ora suwe maneh Aku bakal ngukum turune Yehu marga saka getih ing Yizreel, lan bakal mungkasi karajane turune Israel. b b v4 Yizreel tegese “Gusti Allah nyebar wiji” utawa “Gusti Allah mbuyarake” — jeneng iki nudhuhake marang pangwutahing getih kang bakal diadili dening Rama kita lan marang pambuyar kang bakal kelakon. 5Lan ing dina iku Aku bakal nugelake gandhewane Israel ana ing Lebak Yizreel.”
6Wong wadon mau banjur ngandheg maneh lan nglairake anak wadon. Rama kita banjur ngandika marang Hosea: “Bocah iku jenengana Lo-Ruhama, awit Aku ora bakal nduwe welas asih maneh marang turune Israel, lan ora bakal ngapura marang dheweke babar pisan. c c v6 Lo-Ruhama tegese “Tanpa Welas Asih” utawa “Ora Dikawelasi” — jeneng kang diparingake dening Rama kita minangka pratandha mangsa nalika sih-rahmate kang trenyuh lan jero diampet. 7Nanging Aku bakal paring welas asih marang turune Yehuda lan bakal nylametake wong-wong mau minangka Ramane — Aku ora bakal nylametake wong-wong mau sarana gandhewa, pedhang, utawa paprangan, sarana jaran utawa prajurit jaranan.”
8Sawuse nyapih Lo-Ruhama, wong wadon mau banjur ngandheg lan nglairake anak lanang.
9Rama kita banjur ngandika: “Bocah iku jenengana Lo-Ami, awit kowe dudu umatKu, lan Aku ora bakal dadi Ramamu.” d d v9 Lo-Ami tegese “Dudu UmatKu” — prasetyaning prajanjian “kowe umatKu, Aku Allahmu” kang kaucapake kanthi kawalik. Iki tembung kang paling peteng ing kitab iki, lan Rama kita bakal mbatalake ing ayat candhake.
10Cacahe wong Israel bakal kaya wedhi ing sagara, kang ora kena diukur utawa diitung. Ing panggonan nalika wong-wong mau dituturi: “Kowe dudu umatKu,” ana ing kono wong-wong mau bakal diarani: “Para putrane Rama kang gesang.” 11Wong Yehuda lan wong Israel bakal padha nglumpuk dadi siji, ngangkat sawijining pemimpin, lan bakal lunga munggah saka nagara iku, awit agung banget dinane Yizreel.