ڪلام هوسيع ڏانهن اچي ٿو
هڪ نبيءَ کي حڪم ٿئي ٿو ته هڪ بي وفا زال سان پيار ڪري، ته جيئن اسرائيل ڏسي سگهي ته اسان جو پيءُ هڪ بي وفا قوم سان ڪيئن پيار ڪري ٿو. ان مان نبين جي سڀني ڪتابن ۾ پيءُ جي سڀ کان نرم تصوير اڀري ٿي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2, 4–7, 9
1 1اسان جي پيءُ جو اهو ڪلام، جيڪو يهوداه جي بادشاهن عزياه، يوتام، آخز ۽ حزقياه جي ڏينهن ۾، ۽ اسرائيل جي بادشاهه يوآس جي پٽ يربعام جي ڏينهن ۾، بيريءَ جي پٽ هوسيع ڏانهن آيو.
اسان جو پيءُ هوسيع جي ڏک وسيلي ڳالهائي ٿو
2جڏهن اسان جي پيءُ پهريون ڀيرو هوسيع جي وسيلي ڳالهايو، تڏهن اسان جي پيءُ چيو تہ ”وڃ، زناڪار زال وٺ ۽ زناڪاريءَ جا ٻار ڄڻ، ڇاڪاڻ تہ ملڪ منهنجي پٺيان هلڻ بدران زناڪاريءَ ڏانهن ڦري مون کي پوريءَ طرح ڇڏي ڏنو آهي.“ a a v2 هوسيع جو گومر سان نڪاح اسان جي پيءُ جي عهد واري پيار جي هڪ جيئري تصوير آهي، جيڪو هو پنهنجي بي وفا قوم سان ڪري ٿو. سڄي ڪتاب ۾ سندس دل جو سفر ڏسجي ٿو: فيصلو، روڪ، ڏک ۽ پنهنجن ٻارن جي اڻٿڪ ڳولا.
3وڃي دبلائم جي ڌيءَ گومر کي ورتائين؛ هوءَ حامله ٿي ۽ هڪ پٽ ڄڻيائين.
4پوءِ اسان جي پيءُ چيائينس تہ ”هن جو نالو يزرعيل رک، ڇاڪاڻ تہ ٿوري ئي وقت ۾ مان ياهو جي گھراڻي کي يزرعيل جي رت جي سزا ڏيندس، ۽ اسرائيل جي گھراڻي جي بادشاهي ختم ڪندس. b b v4 يزرعيل جو مطلب آهي ”خدا پوکي ٿو“ يا ”خدا پکيڙي ٿو“ — جنهن ۾ اها خونريزي بہ اچي ٿي جنهن جو فيصلو اسان جو پيءُ ڪندو، ۽ اهو پکيڙجڻ بہ جيڪو اچڻو آهي. 5انهيءَ ڏينهن مان يزرعيل جي ماٿريءَ ۾ اسرائيل جي ڪمان کي ڀڃي ڇڏيندس.“
6هوءَ وري حامله ٿي ۽ هڪ ڌيءَ ڄڻيائين. تڏهن اسان جي پيءُ چيائينس تہ ”هن جو نالو لو-روحامه رک، ڇاڪاڻ تہ مان اسرائيل جي گھراڻي تي وڌيڪ رحم نہ ڪندس، نہ ئي کين بلڪل معاف ڪندس. c c v6 لو-روحامه جو مطلب آهي ”رحم ناهي“ يا ”جنهن تي ترس نہ کاڌو ويو“ — اهو نالو اسان جو پيءُ ان وقت جي نشاني طور ڏئي ٿو جڏهن سندس نرم ۽ دل جي گهرائيءَ واري رحمت روڪي ويندي. 7پر مان يهوداه جي گھراڻي تي رحم ڪندس ۽ سندن پيءُ طور کين بچائيندس — کين ڪمان، تلوار يا جنگ، گھوڙن يا گھوڙي سوارن جي وسيلي نہ بچائيندس.“
8جڏهن هن لو-روحامه کي ٿڃ ڇڏائي ورتو، تڏهن هوءَ حامله ٿي ۽ هڪ پٽ ڄڻيائين.
9پوءِ اسان جي پيءُ چيو تہ ”هن جو نالو لو-عمي رک، ڇاڪاڻ تہ اوهين منهنجا ماڻهو ناهيو، ۽ مان اوهان جو پيءُ نہ ٿيندس.“ d d v9 لو-عمي جو مطلب آهي ”منهنجا ماڻهو ناهن“ — عهد جو اهو واعدو تہ ”اوهين منهنجا ماڻهو آهيو، مان اوهان جو خدا آهيان“ اُلٽو ڪري چيل. هي ڪتاب جو سڀ کان اونداهو لفظ آهي، ۽ اسان جو پيءُ ايندڙ آيت ۾ ئي ان کي ختم ڪري ڇڏيندو.
10اسرائيل جا ٻار سمنڊ جي واريءَ جيترا بي شمار ٿيندا، جن کي نہ ماپي سگهجي نہ ڳڻي سگهجي. جتي کين چيو ويو هو تہ ”اوهين منهنجا ماڻهو ناهيو،“ اتي کين چيو ويندو تہ ”جيئري پيءُ جا ٻار.“ 11يهوداه جا ٻار ۽ اسرائيل جا ٻار گڏجي، پنهنجو هڪ سردار مقرر ڪري، ملڪ مان مٿي هلي ويندا، ڇاڪاڻ تہ يزرعيل جو ڏينهن وڏو ٿيندو.
