Die Vader se ontroue bruid
Ons Vader se saak teen 'n ontroue vrou, wat vir Israel staan: trek haar kaal uit, versper haar pad, neem die koring en wol terug wat sy aan haar minnaars toegeskryf het. Dan draai die toon heeltemal om. Hy sal haar na die woestyn lei, tot haar hart spreek, en weer met haar trou.
2 1Sê vir julle broers: “My Volk,” en vir julle susters: “Barmhartigheid Betoon.” 2Pleit by julle moeder, pleit—want sy is nie my vrou nie, en ek is nie haar man nie— dat sy haar hoerery van haar gesig af en haar ontrou tussen haar borste uit wegdoen, 3anders sal ek haar kaal uittrek en haar so naak maak soos die dag toe sy gebore is; ek sal haar soos ’n woestyn maak, haar in ’n dor land verander, en haar van dors laat sterf. 4Ek sal haar kinders geen medelye betoon nie, want hulle is kinders van hoerery. 5Hulle moeder het gehoereer; sy wat hulle gedra het, het skandelik opgetree. Sy het gesê: “Ek sal my minnaars agternasit, wat vir my my brood en my water gee, my wol en my vlas, my olie en my drank.”
6Daarom gaan ek haar pad met dorings versper; ek sal haar inmuur sodat sy haar paaie nie kan vind nie. 7Sy sal haar minnaars agternasit, maar hulle nie inhaal nie; sy sal hulle soek, maar hulle nie vind nie. Dan sal sy sê: “Ek sal na my eerste man toe teruggaan, want toe was dit vir my beter as nou.” 8Sy het nie besef nie dat dit ek was wat vir haar die graan, die nuwe wyn en die olie gegee het, ek wat silwer en goud oorvloedig aan haar gegee het—wat hulle aan Baäl bestee het. a a v8 Die oorgang na ‘hulle’ weerspieël die Hebreeus — die volk van Israel het die gawes wat aan haar gegee is, geneem en gebruik om Baäl te dien.
9Daarom sal ek my graan terugneem wanneer dit ryp word, en my nuwe wyn in sy seisoen; ek sal my wol en my vlas terugeis, wat gegee is om haar naaktheid te bedek. 10Nou sal ek haar skande voor die oë van haar minnaars ontbloot, en niemand sal haar uit my hand red nie. 11Ek sal ’n einde maak aan al haar vreugde—haar feeste, haar Nuwemane, haar sabbatte, al haar vasgestelde feeste. 12Ek sal haar wingerdstokke en vyebome verwoes, waarvan sy gesê het: “Dit is my loon wat my minnaars vir my gegee het.” Ek sal hulle in ’n ruigte verander, en die wilde diere sal hulle verslind. 13Ek sal haar verantwoordelik hou vir die dae waarop sy offers aan die Baäls gebrand het, toe sy haar met ringe en juwele versier het en haar minnaars agternagesit het— maar my het sy vergeet, sê ons Vader.
14“Daarom, kyk, ek gaan haar terugwen: ek sal haar na die woestyn toe lei en teer met haar hart praat. 15Daar sal ek haar wingerde aan haar teruggee en die Dal van Agor ’n deur van hoop maak. Daar sal sy antwoord soos in die dae van haar jeug, soos op die dag toe sy uit Egipte opgetrek het.” b b v15 Die Dal van Agor beteken “moeite”—die plek van ’n ou mislukking wat ons Vader in die juiste deur na hoop en herstel verander.
16Op daardie dag, sê ons Vader, sal jy my “my man” noem, en jy sal my nie meer “my Baäl” noem nie. c c v16 Ons Vader se doel is nabyheid, nie beheer nie—om “my man” genoem te word, nie “my meester” nie. “Baäl” was sowel die alledaagse woord vir “meester” as die naam van die afgod wat Israel agternagesit het; hy sal nie langer haar hart daarmee deel nie. 17Ek sal die name van die Baäls uit haar mond verwyder; nooit weer sal hulle by die naam aangeroep word nie. 18Op daardie dag sal ek vir hulle ’n verbond sluit met die wilde diere, die voëls van die hemel en die diere wat op die grond beweeg; ek sal boog en swaard en oorlog uit die land verban, sodat almal in veiligheid kan gaan lê. 19Ek sal jou vir altyd aan my verloof; ek sal jou aan my verloof in geregtigheid en reg, in verbondsliefde en medelye. 20Ek sal jou aan my verloof in trou, en jy sal jou Vader ken.
21Op daardie dag sal ek antwoord, sê ons Vader—ek sal die hemele antwoord, en hulle sal die aarde antwoord; 22en die aarde sal die graan antwoord, die nuwe wyn en die olie, en hulle sal Jisreël antwoord. d d v22 Jisreël beteken “God saai.” Die naam wat eens verstrooiing en oordeel aangedui het, word nou ’n belofte—ons Vader wat sy volk weer as sy eie in die land plant. 23Ek sal haar vir myself in die land plant. Ek sal barmhartigheid betoon aan “Geen Barmhartigheid,” en ek sal vir “Nie My Volk” sê: “Julle is my kinders”; en hulle sal sê: “U is my Vader.” e e v23 Die omkering is volledig: dié wat eens “Nie My Volk” genoem is, is nou sy kinders, en hulle antwoord hom nie as ’n verre godheid nie, maar as Vader—die verhouding waarna die hele boek strewe.
