Efa vita pirinty
Boky

Ny Vadin’ny Ray Nania

Ny raharaha entin'i Raintsika hanoherana vady tsy mahatoky, maneho an'i Israely: esory ny fitafiany, sakano ny lalany, alaina ny voa sy ny volon'ondry nataony ho an'ny malaza azy. Avy eo dia miova tanteraka ny feo. Hentiny any an'efitra izy, hiteny amin'ny fony Izy, ary hampakariny indray.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–23

Toko 2.

Lazao amin’ny rahalahinareo hoe: «Oloko», ary amin’ny anabavinareo hoe: «Nahazo Famindrampo». Mifandahara amin’ny reninareo, mifandahara — fa tsy vadiko izy, ary tsy vadiny aho — mba hesorany ny fijangajangany eo amin’ny tavany sy ny fivadihany eo anelanelan’ny tratrany, fandrao hanala ny fitafiany rehetra aho ka hamela azy ho mitanjaka tahaka ny tamin’ny andro nateraka azy; hataoko tahaka ny efitra izy, ary hovaiko ho tany karankaina, ka havelako ho faty noho ny hetaheta. Tsy hiantra ny zanany aho, satria zanaky ny fijangajangana izy. Nijangajanga ny reniny; nanao zavatra mahamenatra izay nitondra azy ireo. Hoy izy: «Hanaraka ireo mpankamamiko aho, izay manome ahy ny mofoko sy ny ranoko, ny volon’ondriko sy ny rongoniko, ny menakako sy ny zava-pisotroko.»

Koa indro, hanakana ny lalany amin’ny tsilo aho; hanao manda manodidina azy, ka tsy hahita ny lalany izy. Hanaraka ireo mpankamaminy izy nefa tsy hahatratra azy ireo; hitady azy ireo nefa tsy hahita. Dia hanao hoe izy: «Hiverina any amin’ny vadiko voalohany aho, fa tsara kokoa ny toetrako tamin’izany noho ankehitriny.» Tsy fantany fa Izaho no nanome azy ny vary, ny divay vaovao sy ny menaka, Izaho no nanome volafotsy sy volamena be dia be ho azy — izay nolanin’izy ireo ho an’i Bala. a a v8 Ny fiovan’ny teny ho «izy ireo» dia mifanaraka amin’ny Hebreo — ny vahoakan’i Israely no naka ny fanomezana nomena azy ka nampiasa izany ho fanompoana an’i Bala.

Koa haka indray ny variko aho rehefa masaka izany, ary ny divay vaovaoko amin’ny fotoany; horaisiko indray ny volon’ondriko sy ny rongoniko, izay natolotra hanarona ny fitanjahany. Ankehitriny dia hampiharihary ny fahamenarany eo imason’ireo mpankamaminy aho, ary tsy hisy hamonjy azy amin’ny tanako. Hatsahatro ny fifaliany rehetra — ny fetany, ny Volana Vaovaony, ny Sabatany, ny fetany rehetra voatendry. Hanimba ny voalobokany sy ny aviaviny aho, izay nolazainy hoe: «Izany no karamako izay nomen’ireo mpankamamiko ahy.» Hataoko ho ala izy ireo, ary hohanin’ny bibidia izy ireo. Hovaliako izy noho ny andro nandoroany fanatitra ho an’ireo Bala, fony nampiravahany peratra sy firavaka ny tenany ka nanaraka ireo mpankamaminy — nefa Izaho no nohadinoiny, hoy Raintsika.

«Koa indro, hahazo azy indray aho: hitondra azy ho any an-efitra ary hiteny am-pitiavana amin’ny fony. Any no hamerenako aminy ny tanim-boalobokany, ary hataoko varavarana fanantenana ny Lohasahan’i Akora. Any no hamaly izy tahaka ny tamin’ny andron’ny fahatanorany, tahaka ny tamin’ny andro nivoahany avy any Egypta.» b b v15 Ny Lohasahan’i Akora dia midika hoe «fahasahiranana» — toerana nitrangan’ny fahatafintohinana taloha, izay ovain’i Raintsika ho varavarana mampiditra amin’ny fanantenana sy ny fanavaozana.

Amin’izany andro izany, hoy Raintsika, dia hiantso Ahy hoe «vadiko» ianao, ary tsy hiantso Ahy intsony hoe «Balako» ianao. c c v16 Ny tanjon’i Raintsika dia ny fifanakaiky, fa tsy ny fifehezana — mba hantsoina hoe «vadiko», fa tsy «tompoko». Ny «Bala» dia teny andavanandro hoe «tompo» sady anaran’ilay sampy nenjehin’i Israely; tsy hizara ny fony aminy intsony Izy. Hanaisotra ny anaran’ireo Bala amin’ny vavany aho; tsy hotononina amin’ny anarany intsony izy ireo. Amin’izany andro izany dia hanao fanekena ho an’izy ireo aho amin’ny bibidia, ny voron’ny lanitra ary ny biby mikisaka amin’ny tany; hesoriko ny tsipika sy ny sabatra ary ny ady tsy ho eto amin’ny tany, mba hahafahan’ny rehetra mandry am-pilaminana. Hanambady anao ho Ahy aho mandrakizay; hanambady anao ho Ahy aho amin’ny fahamarinana sy ny rariny, amin’ny famindrampo sy ny fiantrana. Hanambady anao ho Ahy aho amin’ny fahatokiana, ary hahafantatra Rainao ianao.

Amin’izany andro izany dia hamaly aho, hoy Raintsika — hamaly ny lanitra aho, ary hamaly ny tany ny lanitra; ary ny tany hamaly ny vary, ny divay vaovao sy ny menaka, ary hamaly an’i Jezreely ireo. d d v22 Jezreely dia midika hoe «Andriamanitra mamafy». Ny anarana izay nilaza fanaparitahana sy fitsarana taloha dia lasa fampanantenana ankehitriny — i Raintsika mamafy indray ny olony ao amin’ny tany ho Azy. Hambolenako ho Ahy izy ao amin’ny tany. Hamindra fo amin’ilay «Tsy Nahazo Famindrampo» aho, ary hilaza amin’ilay «Tsy Oloko» hoe: «Zanako ianareo»; ary hanao hoe izy ireo: «Ianao no Raiko.» e e v23 Tanteraka ny fiovam-pitoerana: ireo izay nantsoina hoe «Tsy Oloko» dia zanany izao, ary mamaly Azy izy ireo, tsy tahaka ny andriamanitra lavitra, fa amin’ny maha Ray Azy — ilay fifandraisana nitodihan’ny boky manontolo.