Otaning bevafo kelini
Otamizning Isroilni ifodalovchi xiyonatkor xotinga qarshi daʼvosi: uni yalangʻochlash, yoʻlini toʻsish, u oʻz oshiqlaridan deb bilgan don va junni qaytarib olish. Soʻng ohang butunlay oʻzgaradi. U uni sahroga olib boradi, yuragiga soʻzlaydi va unga yana uylanadi.
2 1Birodarlaringizga: “Mening xalqim”, opa-singillaringizga esa: “Rahm koʻrsatilgan”, deyinglar. 2Onangizni koyinglar, koyinglar — chunki u Mening xotinim emas, Men ham uning eri emasman — toki u fohishaligini yuzidan, xiyonatini koʻkraklari orasidan olib tashlasin, 3aks holda Men uni yalangʻoch yechintiraman, uni tugʻilgan kunidagidek yalangʻoch qoldiraman; uni sahroga oʻxshataman, qaqragan yerga aylantiraman, tashnalikdan oʻlishiga yoʻl qoʻyaman. 4Uning bolalariga rahm qilmayman, chunki ular fohishalik farzandlaridir. 5Onasi fohishalik qildi; ularni koʻtargan ayol uyat ish tutdi. U dedi: “Men oshnalarim ketidan quvaman, ular menga nonim bilan suvimni, junim bilan zigʻirimni, yogʻim bilan ichimligimni beradi.”
6Shu sababli Men uning yoʻlini tikanlar bilan toʻsaman; uni devor bilan oʻrab qoʻyaman, toki u soʻqmoqlarini topolmasin. 7U oshnalari ketidan quvadi, lekin ularga yetolmaydi; ularni qidiradi, lekin topolmaydi. Shunda u shunday deydi: “Men avvalgi erimning oldiga qaytaman, chunki oʻshanda menga hozirgidan koʻra yaxshiroq edi.” 8U anglamadiki, unga donni, yangi sharobni va yogʻni bergan Men edim, kumush va oltinni unga sochib bergan ham Men edim — biroq ular bularni Baalga sarfladilar. a a v8 “Ular”ga oʻtish ibroniy matnni aks ettiradi — Isroil xalqi unga berilgan neʼmatlarni olib, ularni Baalga xizmat qilish uchun ishlatdi.
9Shu sababli Men donim yetilganda uni, yangi sharobimni esa oʻz faslida qaytarib olaman; uning yalangʻochligini yopish uchun berilgan junim bilan zigʻirimni qaytarib olaman. 10Endi Men uning uyatini oshnalarining koʻz oldida ochaman, hech kim uni Mening qoʻlimdan qutqarolmaydi. 11Men uning barcha shod-xurramligiga — bayramlariga, Yangi oy marosimlariga, Shabbatlariga, barcha belgilangan bayramlariga chek qoʻyaman. 12Men uning tok va anjir daraxtlarini vayron qilaman, u ular haqida shunday degandi: “Bular — oshnalarim menga bergan haqqim.” Men ularni chakalakzorga aylantiraman, yovvoyi hayvonlar ularni yeb bitiradi. 13Baallarga qurbonliklar tutatgan kunlari uchun Men uni javobgar qilaman — u oʻshanda uzuklar va taqinchoqlar bilan bezanib, oshnalari ketidan quvgan edi — Meni esa unutgan edi, deb aytmoqda Otamiz.
14“Shuning uchun, mana, Men uni qaytadan Oʻzimga rom qilaman: uni sahroga boshlab boraman va uning qalbiga mehr bilan soʻzlayman. 15Oʻsha yerda Men unga uzumzorlarini qaytarib beraman, Oxor vodiysini umid eshigiga aylantiraman. Oʻsha yerda u yoshligi kunlaridagidek, Misrdan chiqib kelgan kunidagidek javob beradi.” b b v15 Oxor vodiysi “kulfat” degan maʼnoni bildiradi — bu eski magʻlubiyat yuz bergan joy boʻlib, Otamiz uni aynan umid va tiklanishga ochiladigan eshikka aylantiradi.
16Oʻsha kuni, deb aytmoqda Otamiz, sen Meni “erim” deb chaqirasan, endi hech qachon Meni “Baalim” deb chaqirmaysan. c c v16 Otamizning maqsadi — yaqinlik, hukmronlik emas; “erim” deb atalish, “xoʻjayinim” deb emas. “Baal” soʻzi ham kundalik tilda “xoʻjayin” maʼnosini bildirgan, ham Isroil ergashgan butning nomi boʻlgan; Otamiz endi uning qalbini bu but bilan boʻlishmaydi. 17Men Baallarning nomlarini uning ogʻzidan olib tashlayman; ularning nomi boshqa hech qachon tilga olinmaydi. 18Oʻsha kuni Men ular uchun yovvoyi hayvonlar, osmon qushlari va yerda oʻrmalovchi jonzotlar bilan ahd tuzaman; kamon va qilichni hamda urushni yurtdan yoʻq qilaman, toki hamma xavfsizlikda yotsin. 19Men seni abadiy Oʻzimga unashtiraman; seni solihlik va adolat bilan Oʻzimga unashtiraman, ahd sevgisi va rahm bilan. 20Men seni sadoqat bilan Oʻzimga unashtiraman, shunda sen Otangni tanib olasan.
21Oʻsha kuni Men javob beraman, deb aytmoqda Otamiz — Men osmonlarga javob beraman, ular esa yerga javob beradi; 22yer esa donga, yangi sharobga va yogʻga javob beradi, ular esa Izreelga javob beradi. d d v22 Izreel “Xudo ekadi” degan maʼnoni bildiradi. Bir vaqtlar tarqalish va hukmni anglatgan bu nom endi vaʼdaga aylanadi — Otamiz Oʻz xalqini yerga qaytadan, Oʻziniki qilib ekadi. 23Men uni Oʻzim uchun yerga ekaman. “Rahmsiz”ga rahm koʻrsataman, “Mening xalqim emas”ga aytaman: “Sizlar Mening farzandlarimsiz”, deb; ular esa: “Sen Otamizsan”, deyishadi. e e v23 Oʻzgarish toʻliq amalga oshdi: bir vaqtlar “Mening xalqim emas” deb atalganlar endi Uning farzandlaridir, ular Unga uzoqdagi bir xudoga emas, balki Otaga javob berganday javob beradilar — bu butun kitob intilib kelgan munosabatdir.